![[Kolorowy plakat z animowanymi postaciami. Jedenastoletni Tomek, uśmiechnięty blondyn, szybuje po przestrzeni kosmicznej z Fleakiem, różowym stworem.]](https://image.bilety24.pl/sf_api_thumb_400/dealer-default/479/fleak-futrzak-i-ja-1080x1080.jpg)
„Jeśli maszyny też potrafią tworzyć, co czyni nas ludzi tak wyjątkowymi?” ‒ artist talk z Joanną Żylińską | AI ‒ Algorytmy Iluzji
Zapraszamy na spotkanie z Joanną Żylińską wokół pracy „Les Fleurs du métal”, inspirowanej tomem „Kwiaty zła” Charles’a Baudelaire’a i zrealizowanej przy użyciu różnych modeli sztucznej inteligencji. Artystka opowie o procesie twórczym opartym na współpracy z algorytmami, o napięciu między poetyckim pierwowzorem a generowanym obrazem, a także postara się odpowiedzieć na pytanie, czym jest kreatywność w epoce AI. Wideo, prowadzące widzów(-dzki) przez postorganiczne ogrody ze stali, szkła i pikseli, stanie się punktem wyjścia do rozmowy o kondycji człowieka w technologicznym świecie, o estetyce cyfrowych wizji oraz o przyszłości obrazu i wyobraźni w czasach, gdy maszyny uczą się tworzyć.
Joanna Żylińska – pisarka, wykładowczyni, artystka i kuratorka zajmująca się technologiami cyfrowymi, nowymi mediami, etyką oraz fotografią. Jest profesorką filozofii mediów i krytycznej praktyki cyfrowej w Department of Digital Humanities w King’s College London oraz członkinią Creative AI Lab (we współpracy z Serpentine Galleries). Wcześniej przez wiele lat pracowała w Goldsmiths, University of London, gdzie pełniła m.in. funkcję współkierowniczki Department of Media, Communications and Cultural Studies, a także była profesorką wizytującą na uniwersytetach w Chinach, USA i Kanadzie. Autorka dziewięciu książek, w tym „The Perception Machine”(2023), „AI Art: Machine Visions and Warped Dreams”(2020) oraz „The End of Man: A Feminist Counterapocalypse”(2018), których przekłady ukazały się w wielu językach. Łączy refleksję filozoficzną z praktyką artystyczną i kuratorską; prezentowała swoje projekty w międzynarodowych instytucjach sztuki oraz pełniła funkcję dyrektorki artystycznej festiwalu Transitio_MX05 „Biomediations” w Meksyku. W swoich badaniach analizuje percepcję i poznanie jako obszary styku inteligencji ludzkiej i maszynowej, stawiając m.in. pytanie o przyszłość fotografii.
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 25 zł (n), 20 zł (u)
Joanna Żylińska – pisarka, wykładowczyni, artystka i kuratorka zajmująca się technologiami cyfrowymi, nowymi mediami, etyką oraz fotografią. Jest profesorką filozofii mediów i krytycznej praktyki cyfrowej w Department of Digital Humanities w King’s College London oraz członkinią Creative AI Lab (we współpracy z Serpentine Galleries). Wcześniej przez wiele lat pracowała w Goldsmiths, University of London, gdzie pełniła m.in. funkcję współkierowniczki Department of Media, Communications and Cultural Studies, a także była profesorką wizytującą na uniwersytetach w Chinach, USA i Kanadzie. Autorka dziewięciu książek, w tym „The Perception Machine”(2023), „AI Art: Machine Visions and Warped Dreams”(2020) oraz „The End of Man: A Feminist Counterapocalypse”(2018), których przekłady ukazały się w wielu językach. Łączy refleksję filozoficzną z praktyką artystyczną i kuratorską; prezentowała swoje projekty w międzynarodowych instytucjach sztuki oraz pełniła funkcję dyrektorki artystycznej festiwalu Transitio_MX05 „Biomediations” w Meksyku. W swoich badaniach analizuje percepcję i poznanie jako obszary styku inteligencji ludzkiej i maszynowej, stawiając m.in. pytanie o przyszłość fotografii.
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 25 zł (n), 20 zł (u)
500 mil | Przedpremiera i spotkanie wokół filmu
POKAZ PRZEDPREMIEROWY I SPOTKANIE WOKÓŁ FILMU
500 mil to ciepły, poruszający film drogi laureata BAFT-y Morgana Matthewsa, w którym subtelny humor przeplata się ze wzruszeniem, a historia przywodzi na myśl wrażliwość Billy’ego Elliota i emocjonalną szczerość Był sobie chłopiec.
Nastoletni Finn (Roman Griffin Davis, znany z Jojo Rabbit) i jego młodszy brat Charlie (Dexter Sol Ansell, Rycerz siedmiu królestw) uciekają z domu, by uniknąć rozdzielenia po rozstaniu rodziców. Ich celem jest dzikie zachodnie wybrzeże Irlandii oraz dom ukochanegodziadka Johna (Bill Nighy, To właśnie miłość) – ostatnia bezpieczna przystań w ich rozpadającym się świecie.
Przed nimi 500 mil niełatwej podróży, podczas której muszą polegać na sprycie, uroku osobistym i życzliwości napotkanych ludzi – zwłaszcza wolnej duchem ulicznej muzykantki Cáit (Maisie Williams, Gra o tron).
500 mil to jednak coś więcej niż film drogi. To szczera, pozbawiona fałszywej nuty i głęboko refleksyjna opowieść o rodzinie, nadziei i potrzebie bliskości, która w finale nabiera nowego znaczenia i sprawia, że po seansie wraca się myślami do pierwszych scen.
Język: angielski z polskimi napisami
500 MIL, reż. Morgan Matthews, Irlandia, Wielka Brytania, Cypr 2026, 98'
500 mil to ciepły, poruszający film drogi laureata BAFT-y Morgana Matthewsa, w którym subtelny humor przeplata się ze wzruszeniem, a historia przywodzi na myśl wrażliwość Billy’ego Elliota i emocjonalną szczerość Był sobie chłopiec.
Nastoletni Finn (Roman Griffin Davis, znany z Jojo Rabbit) i jego młodszy brat Charlie (Dexter Sol Ansell, Rycerz siedmiu królestw) uciekają z domu, by uniknąć rozdzielenia po rozstaniu rodziców. Ich celem jest dzikie zachodnie wybrzeże Irlandii oraz dom ukochanegodziadka Johna (Bill Nighy, To właśnie miłość) – ostatnia bezpieczna przystań w ich rozpadającym się świecie.
Przed nimi 500 mil niełatwej podróży, podczas której muszą polegać na sprycie, uroku osobistym i życzliwości napotkanych ludzi – zwłaszcza wolnej duchem ulicznej muzykantki Cáit (Maisie Williams, Gra o tron).
500 mil to jednak coś więcej niż film drogi. To szczera, pozbawiona fałszywej nuty i głęboko refleksyjna opowieść o rodzinie, nadziei i potrzebie bliskości, która w finale nabiera nowego znaczenia i sprawia, że po seansie wraca się myślami do pierwszych scen.
Język: angielski z polskimi napisami
500 MIL, reż. Morgan Matthews, Irlandia, Wielka Brytania, Cypr 2026, 98'
Alpha
Trzynastoletnia Alpha mieszkająca z wychowującą ją samotnie matką wraca do domu z imprezy z nielegalnie wykonanym tatuażem. Ta pozornie nic nieznacząca sytuacja wywraca jej życie do góry nogami. „Alpha” to najbardziej osobisty i przejmujący film w karierze laureatki Złotej Palmy w Cannes za „Titane” Julii Ducournau. To subtelny, choć niepozbawiony gatunkowego pazura portret trzynastoletniej dziewczyny stojącej na progu dorosłości oraz jej matki, która próbuje odnaleźć się w zmieniającej się relacji z dojrzewającym dzieckiem. Ducournau z niezwykłą odwagą i wyczuciem przygląda się momentowi przejścia między dzieciństwem a dorosłością. W efekcie „Alpha” to poruszające kino o odkrywaniu siebie, granicach opieki i potrzebie autonomii – emocjonalny portret relacji matka–córka, opowiedziany z empatią i niezwykłą wizualną wyobraźnią.
Język: francuski z polskimi napisami
ALPHA, reż. Julia Ducournau, Francja, Belgia 2025, 123'
Język: francuski z polskimi napisami
ALPHA, reż. Julia Ducournau, Francja, Belgia 2025, 123'
Angel's Egg
Po raz pierwszy na kinowym ekranie od 40 lat! Odrestaurowana w 4K wersja legendarnej produkcji w reżyserii mistrza Mamoru Oshiiego trafi do kin w całej Polsce.
Pierwotny świat dotknięty kataklizmem. Rzeczywistość, w której snującym się bez celu ludziom przyświeca mechaniczne słońce. To właśnie tu spotykają się dwie bezimienne postaci: jasnowłosa dziewczyna o smutnych oczach i młody mężczyzna, który zasiewa w niej niepokój. Dziewczyna opiekuje się tajemniczym jajem, wierząc, że wykluje się z niego anioł. Chłopak namawia ją, by rozbiła skorupkę, bo tylko w ten sposób może poznać tajemnicę jego wnętrza. Wspólnie przemierzają przygnębiający świat zbudowany ze spiżu, ruin, mechanicznych wnętrzności i artefaktów minionych epok – aż do alegorycznego finału.
Film Mamoru Oshiiego, reżysera kultowych animacji „Ghost in the Shell” oraz słynnego już polsko-japońskiego „Avalonu” z Małgorzatą Foremniak, to filozoficzny i ambitny eksperyment pełen inteligentnego symbolizmu, wykorzystujący motywy biblijne i oniryczną estetykę. Oshii w wywiadach na przestrzeni czterech dekad wielokrotnie wyjaśniał znaczenie poszczególnych scen i zakończenia, a także swoją fascynację nadzieją jako tym, co może skrywać się w mistycznym jaju.
„Angel’s Egg” Oshii stworzył wspólnie z artystą wizualnym Yoshitaką Amano, jednym z czołowych twórców japońskiej animacji. Film miał premierę w 1985 roku, a krytycy od razu dostrzegli w nim wysmakowane, ambitne dzieło sztuki, choć aż cztery dekady musiały minąć, by „Angel’s Egg” doczekało się należnego mu uznania na całym świecie. Wyrazem tego jest premiera odnowionej cyfrowo wersji, która odbyła się w 2025 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes.
Język: japoński z polskimi napisami
ANGEL'S EGG, reż. Mamoru Oshii, Japonia 1985, 71'
Pierwotny świat dotknięty kataklizmem. Rzeczywistość, w której snującym się bez celu ludziom przyświeca mechaniczne słońce. To właśnie tu spotykają się dwie bezimienne postaci: jasnowłosa dziewczyna o smutnych oczach i młody mężczyzna, który zasiewa w niej niepokój. Dziewczyna opiekuje się tajemniczym jajem, wierząc, że wykluje się z niego anioł. Chłopak namawia ją, by rozbiła skorupkę, bo tylko w ten sposób może poznać tajemnicę jego wnętrza. Wspólnie przemierzają przygnębiający świat zbudowany ze spiżu, ruin, mechanicznych wnętrzności i artefaktów minionych epok – aż do alegorycznego finału.
Film Mamoru Oshiiego, reżysera kultowych animacji „Ghost in the Shell” oraz słynnego już polsko-japońskiego „Avalonu” z Małgorzatą Foremniak, to filozoficzny i ambitny eksperyment pełen inteligentnego symbolizmu, wykorzystujący motywy biblijne i oniryczną estetykę. Oshii w wywiadach na przestrzeni czterech dekad wielokrotnie wyjaśniał znaczenie poszczególnych scen i zakończenia, a także swoją fascynację nadzieją jako tym, co może skrywać się w mistycznym jaju.
„Angel’s Egg” Oshii stworzył wspólnie z artystą wizualnym Yoshitaką Amano, jednym z czołowych twórców japońskiej animacji. Film miał premierę w 1985 roku, a krytycy od razu dostrzegli w nim wysmakowane, ambitne dzieło sztuki, choć aż cztery dekady musiały minąć, by „Angel’s Egg” doczekało się należnego mu uznania na całym świecie. Wyrazem tego jest premiera odnowionej cyfrowo wersji, która odbyła się w 2025 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes.
Język: japoński z polskimi napisami
ANGEL'S EGG, reż. Mamoru Oshii, Japonia 1985, 71'
Bez wyjścia
Kiedy rynek pracy jest bezlitosny, trzeba wyeliminować konkurencję. Bohater „Bez wyjścia” – nowego filmu Park Chan-wooka, twórcy „Oldboya”, „Służącej” i „Podejrzanej” – dosłownie bierze sprawy w swoje ręce. Koreański mistrz kina gatunkowego stawia niepokojąco trafną diagnozę współczesnych lęków – w swoim bezkompromisowym, autorskim stylu.
Man-su (gwiazda „Squid Games”, Lee Byung-Hun) prowadzi idealne życie: stabilne zatrudnienie, rodzina, dom, dwa golden retrievery. Ale wystarczy jeden dzień, by sielanka zmieniła się w horror. Man-su traci pracę w fabryce papieru, a z nią status, męskość, tożsamość, honor i sens życia. By je odzyskać, nie cofnie się przed niczym, szczególnie że mokra robota przynosi tyle samo satysfakcji, co ta papierkowa.
Choć bezlitośnie kpi z wyścigu szczurów, korporacyjnej mentalności i męskiego ego, reżyser zabiera również głos na temat współczesnego rynku pracy w dobie AI. „Bez wyjścia”, podobnie jak kultowy „Parasite”, pod warstwami czarnego humoru kryje wnikliwe obserwacje dotyczące klasowych napięć i burzliwych społecznych przemian. Pół żartem, pół serio Park Chan-wook zadaje i nam prowokacyjne pytanie: czy istnieje praca, dla której możesz zabić?
Język: koreański z polskimi napisami
BEZ WYJŚCIA, reż. Park Chan-wook, Korea Południowa 2025, 139'
Man-su (gwiazda „Squid Games”, Lee Byung-Hun) prowadzi idealne życie: stabilne zatrudnienie, rodzina, dom, dwa golden retrievery. Ale wystarczy jeden dzień, by sielanka zmieniła się w horror. Man-su traci pracę w fabryce papieru, a z nią status, męskość, tożsamość, honor i sens życia. By je odzyskać, nie cofnie się przed niczym, szczególnie że mokra robota przynosi tyle samo satysfakcji, co ta papierkowa.
Choć bezlitośnie kpi z wyścigu szczurów, korporacyjnej mentalności i męskiego ego, reżyser zabiera również głos na temat współczesnego rynku pracy w dobie AI. „Bez wyjścia”, podobnie jak kultowy „Parasite”, pod warstwami czarnego humoru kryje wnikliwe obserwacje dotyczące klasowych napięć i burzliwych społecznych przemian. Pół żartem, pół serio Park Chan-wook zadaje i nam prowokacyjne pytanie: czy istnieje praca, dla której możesz zabić?
Język: koreański z polskimi napisami
BEZ WYJŚCIA, reż. Park Chan-wook, Korea Południowa 2025, 139'
Caravaggio. Arcydzieła niepokornego geniusza
WYSTAWA NA EKRANIE
Malował świętych z brudem pod paznokciami, ponieważ uważał, że prawdziwa boskość znajduje się w tym, co surowe, realne i najzwyczajniej ludzkie. Takie podejście wymagało od niego odwagi, wymagało też stuprocentowego przekonania. I empatii, którą niewielu artystom przedtem i potem udało się wyrazić tak dobitnie.
Realizacja tego bezprecedensowego filmu zajęła twórcom aż 5 lat. Kamery zabiorą widzów w podróż śladami malarza i jego arcydzieł: od Mediolanu i Rzymu, przez Neapol, aż po Maltę.
W filmie zobaczymy niemal wszystkie dzieła mistrza w jakości pozwalającej dostrzec każde pociągnięcie pędzla, a fabularyzowane sceny pomogą zrozumieć osobiste zmagania tego kontrowersyjnego artysty. „Caravaggio. Arcydzieła niepokornego geniusza” to pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników sztuki i... dobrego thrillera.
Caravaggio był reformatorem malarstwa europejskiego przełomu XVI i XVII wieku. W swoich obrazach wyrzekł się piękna ludzkiego ciała, idealizowanego przez malarzy renesansowych. W celu ukazania realizmu wprowadził do swych dzieł ostry światłocień. Malowidła Caravaggia cechuje połączenie fizycznej formy i psychologicznej treści. Jego styl stał się wzorem dla malarzy epoki baroku.
Arcydzieła Caravaggia należą do najbardziej rozpoznawalnych na świecie dzięki mistrzowskiemu operowaniu światłem i niezwykłemu realizmowi. Ten film to jednak nie tylko opowieść o sztuce, ale też śledztwo w sprawie awanturniczego życia i tajemniczej śmierci artysty. Eksperci analizują wskazówki ukryte w jego płótnach, by odkryć prawdę o człowieku, którego talent dorównywał sile jego zmagań z własnymi demonami.
CARAVAGGIO. ARCYDZIEŁA NIEPOKORNEGO GENIUSZA. reż. David Bickerstaff, Phil Grabsky, Wielka Brytania 2025, 140'
Język: angielski z polskimi napisami
Malował świętych z brudem pod paznokciami, ponieważ uważał, że prawdziwa boskość znajduje się w tym, co surowe, realne i najzwyczajniej ludzkie. Takie podejście wymagało od niego odwagi, wymagało też stuprocentowego przekonania. I empatii, którą niewielu artystom przedtem i potem udało się wyrazić tak dobitnie.
Realizacja tego bezprecedensowego filmu zajęła twórcom aż 5 lat. Kamery zabiorą widzów w podróż śladami malarza i jego arcydzieł: od Mediolanu i Rzymu, przez Neapol, aż po Maltę.
W filmie zobaczymy niemal wszystkie dzieła mistrza w jakości pozwalającej dostrzec każde pociągnięcie pędzla, a fabularyzowane sceny pomogą zrozumieć osobiste zmagania tego kontrowersyjnego artysty. „Caravaggio. Arcydzieła niepokornego geniusza” to pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników sztuki i... dobrego thrillera.
Caravaggio był reformatorem malarstwa europejskiego przełomu XVI i XVII wieku. W swoich obrazach wyrzekł się piękna ludzkiego ciała, idealizowanego przez malarzy renesansowych. W celu ukazania realizmu wprowadził do swych dzieł ostry światłocień. Malowidła Caravaggia cechuje połączenie fizycznej formy i psychologicznej treści. Jego styl stał się wzorem dla malarzy epoki baroku.
Arcydzieła Caravaggia należą do najbardziej rozpoznawalnych na świecie dzięki mistrzowskiemu operowaniu światłem i niezwykłemu realizmowi. Ten film to jednak nie tylko opowieść o sztuce, ale też śledztwo w sprawie awanturniczego życia i tajemniczej śmierci artysty. Eksperci analizują wskazówki ukryte w jego płótnach, by odkryć prawdę o człowieku, którego talent dorównywał sile jego zmagań z własnymi demonami.
CARAVAGGIO. ARCYDZIEŁA NIEPOKORNEGO GENIUSZA. reż. David Bickerstaff, Phil Grabsky, Wielka Brytania 2025, 140'
Język: angielski z polskimi napisami
Dersu Uzała
Połowa lat 70. zastała Akirę Kurosawę w trudnym miejscu. Reżyser, rozczarowany zarówno japońskim, jak i hollywoodzkim przemysłem filmowym, próbował popełnić samobójstwo. Ów gest był interpretowany jako przyznanie, że opuszczają go twórcze siły. Z tej perspektywy majestatyczne obrazy ussuryjskiej tajgi i prosta opowieść o zamieszkującym jej tereny myśliwym Dersu (tuwański aktor Maksim Munzuk) okazały się wybawieniem. Zrealizowany głównie za pieniądze Związku Radzieckiego i kręcony w rosyjskich plenerach na taśmie 70mm, „Dersu Uzała” jest oparty na książkach przyrodnika i etnografa Władimira Arsenjewa, które Kurosawa przeczytał kilka dekad wcześniej. Jeden z ulubionych tematów reżysera – relacja człowieka i natury, dawnych obyczajów i nowoczesności – znajduje tu malarskie, liryczne rozwinięcie. Zdobywca Oscara dla najlepszego filmu zagranicznego.
Język: rosyjski, chiński z polskimi napisami
DERSU UZAŁA, reż. Akira Kurosawa, Japonia, ZSRR 1975, 142'
Język: rosyjski, chiński z polskimi napisami
DERSU UZAŁA, reż. Akira Kurosawa, Japonia, ZSRR 1975, 142'
DKF Zamek: Hamnet
Hamnet, autorstwa nagrodzonej Oscarem® scenarzystki i reżyserki Chloé Zhao (Nomadland)., opowiada poruszającą historię miłosną, która zainspirowała Szekspira do stworzenia ponadczasowego arcydzieła Hamlet.
To poruszająca historię miłości Williama, ambitnego dramaturga i jego żony Agnes. Ich idylliczne życie zostaje zburzone, gdy wybucha epidemia dżumy, która dotyka ich dzieci, Hamneta i Judith. Po latach William pisze nową sztukę zatytułowaną Hamlet, aby poradzić sobie z żałobą.
Film powstał na podstawie bestsellerowej powieści Maggie O’Farrell z 2020 roku, która sprzedała się w 2 milionach egzemplarzy w Wielkiej Brytanii i USA oraz została przetłumaczona na 40 języków.
Język: angielski z polskimi napisami
HAMNET, reż. Chloé Zhao, Wielka Brytania, USA 2025, 125'
To poruszająca historię miłości Williama, ambitnego dramaturga i jego żony Agnes. Ich idylliczne życie zostaje zburzone, gdy wybucha epidemia dżumy, która dotyka ich dzieci, Hamneta i Judith. Po latach William pisze nową sztukę zatytułowaną Hamlet, aby poradzić sobie z żałobą.
Film powstał na podstawie bestsellerowej powieści Maggie O’Farrell z 2020 roku, która sprzedała się w 2 milionach egzemplarzy w Wielkiej Brytanii i USA oraz została przetłumaczona na 40 języków.
Język: angielski z polskimi napisami
HAMNET, reż. Chloé Zhao, Wielka Brytania, USA 2025, 125'
DKF Zamek: Na srebrnym globie
Na jakiejś planecie...srebrnym globie, jeździec przywozi kosmonautom tajemniczy przedmiot, który spadł z nieba. Rozpoznają oni system przekaźnikowy sprzed kilkudziesięciu lat. Schodzą do starej hali komputerów, gdzie odczytują wideopamiętnik rozpoczynający się lotem kabiny kosmicznej i rozbiciem się w górach jakiejś planety. „Na srebrnym globie” to historia realizacji kultowego półkownika (na podstawie książki Jerzego Żuławskiego, autora „Trylogii księżycowej”), niedokończonego nigdy filmu i kulisy definitywnego przerwania produkcji były tematem licznych skandali i artykułów prasowych. Produkcję filmu, która trwała w rzeczywistości 12 lat, przejmowały kolejno trzy Zespoły Filmowe. Dopiero na początku 1986 roku Żuławski rozpoczął montaż i udźwiękowienie ocalałych 48 aktów filmu. Pierwsze negatywy oraz scenografię spalono.
Język: polski
NA SREBRNYM GLOBIE, reż. Andrzej Żuławski, Polska, 1987, 157’
reż. Andrzej Żuławski, Polska, 1987, 157’
Język: polski
NA SREBRNYM GLOBIE, reż. Andrzej Żuławski, Polska, 1987, 157’
reż. Andrzej Żuławski, Polska, 1987, 157’
DKF Zamek: Najważniejsze to kochać
Pierwszy film Andrzeja Żuławskiego nakręcony na emigracji – reżyser opuścił Polskę („To nie ja wyjechałem. To mnie wyjechano”, mówił) po tym, gdy cenzura zatrzymała premierę jego „Diabła” – od razu okazał się olbrzymim sukcesem. To nie tylko zasługa świetnie obsadzonej Romy Schneider, wówczas jednej z największych gwiazd europejskiego kina, lecz także zachwytu, jaki wzbudził frenetyczny, gorączkowy, uciekający od łatwego zaszufladkowania reżyserski styl Żuławskiego. „Najważniejsze to kochać” to kipiący emocjami dramat, historia burzliwych relacji między zmęczoną życiem podrzędną aktorką Nadine, zakochanym w niej fotografem Servaisem i jej wzgardzonym mężem Jacquesem. Lecz przede wszystkim to film o miłości do kina (ileż frajdy sprawia patrzenie na plakaty wiszące w mieszkaniu Nadine) jako ucieczki od rzeczywistości i bezpiecznego – także dzięki ciemnościom sali projekcyjnej – schronienia. „W latach, kiedy powstawał film, kino było wciąż gigantycznym polem ucieczki dla różnego rodzaju nieszczęśliwych ludzi, frustratów. Kina działały od 10 rano, jak się kupiło jeden bilet, to można było przesiedzieć cały dzień”, wspominał Żuławski.
„Najważniejsze to kochać” było dla polskiego reżysera filmem przełomowym: uczyniło z niego twórcę rozpoznawalnego na całym świecie, a sukces odniesiony we francuskich kinach (ponad półtora miliona widzów) pozwolił mu nie tylko na powrót do Polski, lecz również na realizację kolejnych filmów na Zachodzie. Za swoją rolę Romy Schneider otrzymała natomiast Cezara podczas pierwszego w historii wręczenia nagród Francuskiej Akademii Sztuki i Techniki Filmowej. Pedro Almodóvar mówił o filmie Żuławskiego, że był dla niego jedną z największych inspiracji podczas pracy nad „Wszystko o mojej matce”.
Język: francuski z polskimi napisami
NAJWAŻNIEJSZE TO KOCHAĆ, reż. Andrzej Żuławski, Francja, Włochy, Niemcy 1975, 109’
„Najważniejsze to kochać” było dla polskiego reżysera filmem przełomowym: uczyniło z niego twórcę rozpoznawalnego na całym świecie, a sukces odniesiony we francuskich kinach (ponad półtora miliona widzów) pozwolił mu nie tylko na powrót do Polski, lecz również na realizację kolejnych filmów na Zachodzie. Za swoją rolę Romy Schneider otrzymała natomiast Cezara podczas pierwszego w historii wręczenia nagród Francuskiej Akademii Sztuki i Techniki Filmowej. Pedro Almodóvar mówił o filmie Żuławskiego, że był dla niego jedną z największych inspiracji podczas pracy nad „Wszystko o mojej matce”.
Język: francuski z polskimi napisami
NAJWAŻNIEJSZE TO KOCHAĆ, reż. Andrzej Żuławski, Francja, Włochy, Niemcy 1975, 109’
DKF Zamek: Narwana miłość
W połowie lat 80. francuskie kino pulsowało kolorami i żywiołową akcją. Cinéma du look przedkładało widowisko nad treść, estetykę nad psychologię, a twórcy tacy jak Jean-Jacques Beineix, Leos Carax czy Luc Besson wnosili na ekrany świeżość, jednocześnie udowadniając, że kino gatunkowe może być w pełni autorskie. „Narwana miłość” wpisuje się w nieformalne założenia tego nurtu, lecz Andrzej Żuławski w swojej wizji idzie jeszcze dalej. To dzieło dzikie, nieokiełznane, nieustannie balansujące na krawędzi dramatu, zgrywy i psychodelicznej halucynacji. Czerpiąc inspirację z „Idioty” Dostojewskiego Żuławski po raz kolejny wraca do jednego z najważniejszych tematów swojej twórczości, przygląda się dynamice emocjonalnego trójkąta, tu rozpisanego między młodą Mary (Sophie Marceu) i jej kochanków – gangstera Micky’ego (Tchéky Karyo) oraz naiwnego marzyciela Leona (Francis Huster). Egzystencjalny dramat u Żuławskiego przybiera formę szalonego teledysku (świetna muzyka Stanisława Syrewicza), w którym wydarzyć się może wszystko. To połączenie romansu, kina sensacyjnego (z najlepszą sceną napadu na bank przynajmniej do czasu „Mrocznego rycerza” Christophera Nolana), błazeńskiej komedii i energii z kreskówek – nieprzypadkowo w pierwszej scenie bandyci pojawiają się w maskach postaci z filmów Disneya. Żuławski wpuszcza widzów na pole minowe, atakuje bodźcami i nie podsuwa łatwych rozwiązań. „Narwana miłość” to audiowizualne doświadczenie jedyne w swoim rodzaju.
Język: francuski z polskimi napisami
NARWANA MIŁOŚĆ, reż. Andrzej Żuławski, Francja 1985, 101'
Język: francuski z polskimi napisami
NARWANA MIŁOŚĆ, reż. Andrzej Żuławski, Francja 1985, 101'
DKF Zamek: Opętanie
“Opętanie” Andrzeja Żuławskiego powstało po przerwanej przez komunistyczne władze realizacji “Na srebrnym globie”. Nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, drugi francuski film artysty, mimo światowego rozgłosu nigdy nie miał oficjalnej szerokiej dystrybucji w Polsce. Przypadek autora “Trzeciej części nocy” nie był odosobniony. Pomimo zagranicznych sukcesów polskich twórców (m.in. “Fuchy” Skolimowskiego, “Miłości w Niemczech” Andrzeja Wajdy, czy właśnie “Opętania” Żuławskiego) o ich dokonaniach rodzima publiczność mogła jedynie usłyszeć lub oglądać wyłącznie na pojedynczych pokazach, gdyż władze komunistyczne w ten sposób chciały niejako ukarać artystów nielojalnych wobec Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W latach 80. możliwość obejrzenia “Opętania” stwarzały wyłącznie Dyskusyjne Kluby Filmowe (także w ramach przeglądów zagranicznej twórczości reżysera). Dla wielu “Opętanie” uchodzi za film kultowy.
“Opętanie ma dwa źródła – wspominał dla miesięcznika Film Andrzej Żuławski. – Pierwsze jest związane z moim życiem osobistym. Niemal wszystko, co trafiło na ekran, wydarzyło mi się naprawdę. Zmyśleniem jest tylko szpiegowska profesja bohatera i warstwa fantastyczna. Jednak szok człowieka, który po powrocie do domu widzi koniec tego, w co naprawdę wierzył, jest wzięty moich doświadczeń. Nawet część dialogów jest przeniesiona żywcem z tego, co zapamiętałem. Drugim źródłem inspiracji były “Sceny z życia małżeńskiego” Bergmana. To mądry, przenikliwy film. Jednak po wyjściu z kina czułem niedosyt. Zobaczyłem realia, ale zabrakło mi syntezy. Ja jestem inny, wierzę w bajki”.
Język: francuski z polskimi napisami
OPĘTANIE, reż. Andrzej Żuławski, Francja, RFN, 127'
“Opętanie ma dwa źródła – wspominał dla miesięcznika Film Andrzej Żuławski. – Pierwsze jest związane z moim życiem osobistym. Niemal wszystko, co trafiło na ekran, wydarzyło mi się naprawdę. Zmyśleniem jest tylko szpiegowska profesja bohatera i warstwa fantastyczna. Jednak szok człowieka, który po powrocie do domu widzi koniec tego, w co naprawdę wierzył, jest wzięty moich doświadczeń. Nawet część dialogów jest przeniesiona żywcem z tego, co zapamiętałem. Drugim źródłem inspiracji były “Sceny z życia małżeńskiego” Bergmana. To mądry, przenikliwy film. Jednak po wyjściu z kina czułem niedosyt. Zobaczyłem realia, ale zabrakło mi syntezy. Ja jestem inny, wierzę w bajki”.
Język: francuski z polskimi napisami
OPĘTANIE, reż. Andrzej Żuławski, Francja, RFN, 127'
DKF Zamek: Trzecia część nocy
Michał (L. Teleszyński), młody mężczyzna, utraciwszy żonę i syna, zabitych na jego oczach, postanawia włączyć się w konspirację w okupowanym Lwowie. W czasie ucieczki przed Niemcami trafia przypadkowo do mieszkania kobiety. Helena (M. Braunek) łudząco przypomina jego żonę. Jej mąż został zatrzymany przez gestapo. Michał postanawia zdobyć środki utrzymania dla niej i dla dziecka. Jako karmiciel wszy w Instytucie Rudolfa Weigla, gdzie prowadzi się badania nad szczepionką na tyfus, otrzymuje dokumenty chroniące go przed wywózką i porcje żywności. W konspiracji przyjmuje pseudonim „Szary” i w gorączkowych halucynacjach próbuje wykonywać polecenia. Ma zamiar odbić męża Heleny z rąk gestapo.
Brawurowy debiut Andrzeja Żuławskiego, pod opieką artystyczną Andrzeja Wajdy, nawiązywał do problematyki i stylu Szkoły Polskiej, a zarazem gwałtowanie ją przekraczał, eskalując okrucieństwo, chaos moralny, naturalistyczne obrazy.
Żuławski wypracował wyrazisty, konwulsyjny język opowieści o szaleństwie moralnym wojny, jak gdyby był to czas nie tylko walki on przetrwanie, ale też wiarę w sens istnienia, w możliwość porozumienia z Bogiem. Wyrazicielem tych wątpliwości jest w filmie Marian (M. Grudziński), przyjaciel Michała.
Język: polski
TRZECIA CZĘŚĆ NOCY, reż. Andrzej Żuławski, Polska 1971, 105'
Brawurowy debiut Andrzeja Żuławskiego, pod opieką artystyczną Andrzeja Wajdy, nawiązywał do problematyki i stylu Szkoły Polskiej, a zarazem gwałtowanie ją przekraczał, eskalując okrucieństwo, chaos moralny, naturalistyczne obrazy.
Żuławski wypracował wyrazisty, konwulsyjny język opowieści o szaleństwie moralnym wojny, jak gdyby był to czas nie tylko walki on przetrwanie, ale też wiarę w sens istnienia, w możliwość porozumienia z Bogiem. Wyrazicielem tych wątpliwości jest w filmie Marian (M. Grudziński), przyjaciel Michała.
Język: polski
TRZECIA CZĘŚĆ NOCY, reż. Andrzej Żuławski, Polska 1971, 105'
DKF Zamek: Wielki Marty
Fascynująca prawdziwa historia geniusza o wielkiej ambicji, apetycie na życie i zdolności do podnoszenia się po życiowych upadkach.
Mistrz, hazardzista, kobieciarz, showman.
Marty chce być gwiazdą. Nagnie więc wszystkie reguły, wejdzie w sojusze z ludźmi, od których powinien trzymać się z daleka, gotów będzie uwieść każdą kobietę, byleby tylko zrealizować swoje marzenie o wielkości.
Język: angielski z polskimi napisami
WIELKI MARTY, reż. Josh Safdie, USA 2025, 150'
Mistrz, hazardzista, kobieciarz, showman.
Marty chce być gwiazdą. Nagnie więc wszystkie reguły, wejdzie w sojusze z ludźmi, od których powinien trzymać się z daleka, gotów będzie uwieść każdą kobietę, byleby tylko zrealizować swoje marzenie o wielkości.
Język: angielski z polskimi napisami
WIELKI MARTY, reż. Josh Safdie, USA 2025, 150'
Donnie Darko
Dlaczego nosisz ten głupi kostium człowieka?
Kim jest Donnie Darko? W szkole – nastoletnim outsiderem. W domu – chłopakiem zmagającym się z problemami psychicznymi. W snach – wybrańcem odwiedzanym przez wielkiego, mrocznego królika o imieniu Frank. Ten ostatni twierdzi, że świat skończy się już niedługo. A kiedy sny zaczynają wkraczać do rzeczywistości, Donnie staje przed pytaniami większymi niż życie: o czas, przeznaczenie i naturę całego świata.
“Donnie Darko” jest jak skok w głąb króliczej nory. To filmowa układanka, w której mieszczą się podróże w czasie, lynchowskie spojrzenie na amerykańskie przedmieścia, high-school drama, parodia coachingu, fizyka, filozofia, społeczne niepokoje z przełomu tysiącleci i “Alicja w Krainie Czarów”. To zagadka taka sama jak reżyser, Richard Kelly, który po swoim błyskotliwym debiucie nakręcił jeszcze dwa równie dziwne filmy – i zamilkł. To także przełomowa rola dla 20-letniego w momencie kręcenia Jake’a Gyllenhaala, który jako Donnie Darko po raz pierwszy zademonstrował swój talent do kreowania niejednoznacznych, skomplikowanych postaci.
Mówienie o kultowości nie jest w przypadku “Donniego Darko” nadużyciem: to wręcz podręcznikowy przykład dzieła kultowego. Tytuł przepadł w kinach, by z biegiem czasu zyskać rzesze oddanych fanów, którzy w dobie wczesnego Internetu analizowali na forach najdrobniejsze aspekty filmu, starając się dotrzeć do odpowiedzi na pytanie: o co w tym wszystkim chodziło? Tajemnica “Donniego Darko” fascynowała także polskich kinomanów; i to pomimo braku dystrybucji w naszym kraju. Jako Reset wprowadzamy ten tytuł na polskie ekrany w 25. rocznicę jego premiery.
Język: angielski z polskimi napisami
DONNIE DARKO, reż. Richard Kelly, Kanada, USA, Wielka Brytania 2001, 117'
Kim jest Donnie Darko? W szkole – nastoletnim outsiderem. W domu – chłopakiem zmagającym się z problemami psychicznymi. W snach – wybrańcem odwiedzanym przez wielkiego, mrocznego królika o imieniu Frank. Ten ostatni twierdzi, że świat skończy się już niedługo. A kiedy sny zaczynają wkraczać do rzeczywistości, Donnie staje przed pytaniami większymi niż życie: o czas, przeznaczenie i naturę całego świata.
“Donnie Darko” jest jak skok w głąb króliczej nory. To filmowa układanka, w której mieszczą się podróże w czasie, lynchowskie spojrzenie na amerykańskie przedmieścia, high-school drama, parodia coachingu, fizyka, filozofia, społeczne niepokoje z przełomu tysiącleci i “Alicja w Krainie Czarów”. To zagadka taka sama jak reżyser, Richard Kelly, który po swoim błyskotliwym debiucie nakręcił jeszcze dwa równie dziwne filmy – i zamilkł. To także przełomowa rola dla 20-letniego w momencie kręcenia Jake’a Gyllenhaala, który jako Donnie Darko po raz pierwszy zademonstrował swój talent do kreowania niejednoznacznych, skomplikowanych postaci.
Mówienie o kultowości nie jest w przypadku “Donniego Darko” nadużyciem: to wręcz podręcznikowy przykład dzieła kultowego. Tytuł przepadł w kinach, by z biegiem czasu zyskać rzesze oddanych fanów, którzy w dobie wczesnego Internetu analizowali na forach najdrobniejsze aspekty filmu, starając się dotrzeć do odpowiedzi na pytanie: o co w tym wszystkim chodziło? Tajemnica “Donniego Darko” fascynowała także polskich kinomanów; i to pomimo braku dystrybucji w naszym kraju. Jako Reset wprowadzamy ten tytuł na polskie ekrany w 25. rocznicę jego premiery.
Język: angielski z polskimi napisami
DONNIE DARKO, reż. Richard Kelly, Kanada, USA, Wielka Brytania 2001, 117'
Drama
Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice.
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
Język: angielski z polskimi napisami
DRAMA, reż. Kristoffer Borgli, USA 2026, 106'
Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.
Język: angielski z polskimi napisami
DRAMA, reż. Kristoffer Borgli, USA 2026, 106'
ETHNO PORT POZNAŃ 2026
Festiwal Ethno Port 2026
11‒14.06.2026
Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu
Muzyka z całego świata po raz 19. zabrzmi w Poznaniu! W dniach 11-14 czerwca 2026 w centrum miasta zagości Festiwal Ethno Port. Cztery dni, trzy niezależne sceny muzyczne, liczni goście z wielu zakątków świata i bogaty program wydarzeń. Tradycja połączy się z nowoczesnością. Do sprzedaży trafiły właśnie festiwalowe karnety.
Muzyczna część tegorocznego Ethno Portu to spotkanie tradycji z różnych stron świata – od Karpat, Bałkanów i Półwyspu Iberyjskiego, przez Kaukaz i Anatolię, po Afrykę Południową i Amerykę Łacińską. Program połączy wiejskie pieśni, muzykę taneczną i wielogłosowe śpiewy z nowoczesnymi interpretacjami, improwizacją, elektroniką oraz energią współczesnych scen miejskich. Obok surowych, archaicznych brzmień pojawią się projekty odważnie przetwarzające folklor, rodzinne i międzypokoleniowe formy muzykowania.
„Przez osiemnaście lat Ethno Port stał się przestrzenią, w której różnorodność jest wartością, a muzyka żywym językiem łączącym ludzi. Dziękujemy za Wasze zaufanie i zapraszamy Was do wspólnej podróży – otwórzmy się na dźwięki, które przekraczają granice i budują mosty między kulturami!” – zachęca dyrektorka festiwalu Bożena Szota.
Podobnie jak w ubiegłych latach, program realizowany będzie na trzech niezależnych scenach: w Sali Wielkiej, na Dziedzińcu Zamkowym oraz w Parku im. Adama Mickiewicza. Każda z nich stworzy różnorodne przestrzenie dla muzyki, dialogu i wspólnego przeżywania kultury.
Organizatorzy kontynuują w najnowszej edycji festiwalu sprawdzone i cenione cykle programowe. „Małe Ethno” ponownie zaprosi najmłodszych uczestników i uczestniczki wraz z opiekunami do wspólnego odkrywania muzyki świata poprzez warsztaty i koncerty dostosowane do rodzinnej publiczności. Z kolei „Wsłuchaj się w świat” stanie się przestrzenią rozmów i refleksji nad współczesnymi tematami społecznymi, ukazanymi w kontekście kultury i globalnych przemian.
Ethno Port to okazja do wspólnego świętowania, organizatorzy stawiają więc na dostępność. Na wybranych koncertach i spotkaniach zapewniona zostanie audiodeskrypcja, tłumaczenie na PJM (polski język migowy) oraz możliwość skorzystania z przenośnej pętli indukcyjnej. Koncerty i wydarzenia towarzyszące odbędą się w miejscach, do których każda osoba będzie mogła swobodnie dotrzeć i w pełni w nich uczestniczyć.
Sprzedaż karnetów na 19. edycję Festiwalu Ethno Port właśnie się rozpoczęła. Organizatorzy zachęcają do wcześniejszego zakupu i zarezerwowania czasu na cztery dni intensywnych muzycznych spotkań. Karnety można kupić na stronie internetowej oraz w Kasie CK ZAMEK.
11‒14.06.2026
Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu
Muzyka z całego świata po raz 19. zabrzmi w Poznaniu! W dniach 11-14 czerwca 2026 w centrum miasta zagości Festiwal Ethno Port. Cztery dni, trzy niezależne sceny muzyczne, liczni goście z wielu zakątków świata i bogaty program wydarzeń. Tradycja połączy się z nowoczesnością. Do sprzedaży trafiły właśnie festiwalowe karnety.
Muzyczna część tegorocznego Ethno Portu to spotkanie tradycji z różnych stron świata – od Karpat, Bałkanów i Półwyspu Iberyjskiego, przez Kaukaz i Anatolię, po Afrykę Południową i Amerykę Łacińską. Program połączy wiejskie pieśni, muzykę taneczną i wielogłosowe śpiewy z nowoczesnymi interpretacjami, improwizacją, elektroniką oraz energią współczesnych scen miejskich. Obok surowych, archaicznych brzmień pojawią się projekty odważnie przetwarzające folklor, rodzinne i międzypokoleniowe formy muzykowania.
„Przez osiemnaście lat Ethno Port stał się przestrzenią, w której różnorodność jest wartością, a muzyka żywym językiem łączącym ludzi. Dziękujemy za Wasze zaufanie i zapraszamy Was do wspólnej podróży – otwórzmy się na dźwięki, które przekraczają granice i budują mosty między kulturami!” – zachęca dyrektorka festiwalu Bożena Szota.
Podobnie jak w ubiegłych latach, program realizowany będzie na trzech niezależnych scenach: w Sali Wielkiej, na Dziedzińcu Zamkowym oraz w Parku im. Adama Mickiewicza. Każda z nich stworzy różnorodne przestrzenie dla muzyki, dialogu i wspólnego przeżywania kultury.
Organizatorzy kontynuują w najnowszej edycji festiwalu sprawdzone i cenione cykle programowe. „Małe Ethno” ponownie zaprosi najmłodszych uczestników i uczestniczki wraz z opiekunami do wspólnego odkrywania muzyki świata poprzez warsztaty i koncerty dostosowane do rodzinnej publiczności. Z kolei „Wsłuchaj się w świat” stanie się przestrzenią rozmów i refleksji nad współczesnymi tematami społecznymi, ukazanymi w kontekście kultury i globalnych przemian.
Ethno Port to okazja do wspólnego świętowania, organizatorzy stawiają więc na dostępność. Na wybranych koncertach i spotkaniach zapewniona zostanie audiodeskrypcja, tłumaczenie na PJM (polski język migowy) oraz możliwość skorzystania z przenośnej pętli indukcyjnej. Koncerty i wydarzenia towarzyszące odbędą się w miejscach, do których każda osoba będzie mogła swobodnie dotrzeć i w pełni w nich uczestniczyć.
Sprzedaż karnetów na 19. edycję Festiwalu Ethno Port właśnie się rozpoczęła. Organizatorzy zachęcają do wcześniejszego zakupu i zarezerwowania czasu na cztery dni intensywnych muzycznych spotkań. Karnety można kupić na stronie internetowej oraz w Kasie CK ZAMEK.
Furia Gra Kino (drzwi 19:00, początek koncertu 20:00)
Zespołu Furia fanom ciężkiego brzmienia nie trzeba przedstawiać. Od lat udowadniają, że potrafią wyznaczać nowe kierunki dla polskiej sceny metalowej: widzieliśmy ich na scenie Narodowego Teatru Starego w Krakowie, w „Weselu” w reżyserii Jana Klaty, dwa lata temu otrzymali nominację do „Paszportów Polityki,” a niedawno ich płyta „Księżyc milczy luty” została płytą 25-lecia według Musick Magazine.
W minionym roku w ramach współpracy z Instytucją Filmową Silesia Film w Katowicach, z okazji 25. urodzin Filmoteki Śląskiej, jedynego regionalnego archiwum filmowego, narodził się projekt „Furia Gra Kino". Niewielu fanów zespołu miało okazję doświadczyć tego wyjątkowego projektu, gdyż wydarzenia wyprzedały się na pniu, bez wzmianki o szansie na powtórkę. Aż do tej pory. Przed Wami jedyna możliwość, by obejrzeć to nieprzeciętne widowisko koncertowe, w równie wyjątkowych przestrzeniach, wyselekcjonowanych w pięciu miastach w Polsce.
„Furia Gra Kino” to coś znacznie więcej niż koncert na żywo połączony z projekcją filmu – w trakcie tego unikalnego wydarzenia obraz i dźwięk przeplatają się, oferując niezwykłą podróż w przeszłość Śląska. W maju tego roku, przy klasycznym secie zespołu wzbogaconym o partie improwizowane, obrazy filmowe ze Śląska ożyją i wypełnią duchami sale kinowe i teatralne w całej Polsce. Zapraszamy na wyjątkową trasę „Furia Gra Kino” do Poznania (CK Zamek, 15.05), Warszawy (Kino Palladium, 21.05), Gdańska (Teatr Szekspirowski, 22.05), Łodzi (Monopolis, 23.05) oraz Krakowa (Klub Studio, 24.05).
Uwaga! Wydarzenie zawiera intensywne efekty świetlne i dźwiękowe.
Na trasie „Furia Gra Kino" nie wystąpi żaden zespół towarzyszący. Film prezentowany w trakcie koncertu uzupełni narracja prowadzona przez Krzysztofa Zawadzkiego, a za live-montaż obrazu i jego wizualną interpretację odpowiada Bogna Przewoźniak, artystka wizualna od lat współpracująca z zespołem.
W minionym roku w ramach współpracy z Instytucją Filmową Silesia Film w Katowicach, z okazji 25. urodzin Filmoteki Śląskiej, jedynego regionalnego archiwum filmowego, narodził się projekt „Furia Gra Kino". Niewielu fanów zespołu miało okazję doświadczyć tego wyjątkowego projektu, gdyż wydarzenia wyprzedały się na pniu, bez wzmianki o szansie na powtórkę. Aż do tej pory. Przed Wami jedyna możliwość, by obejrzeć to nieprzeciętne widowisko koncertowe, w równie wyjątkowych przestrzeniach, wyselekcjonowanych w pięciu miastach w Polsce.
„Furia Gra Kino” to coś znacznie więcej niż koncert na żywo połączony z projekcją filmu – w trakcie tego unikalnego wydarzenia obraz i dźwięk przeplatają się, oferując niezwykłą podróż w przeszłość Śląska. W maju tego roku, przy klasycznym secie zespołu wzbogaconym o partie improwizowane, obrazy filmowe ze Śląska ożyją i wypełnią duchami sale kinowe i teatralne w całej Polsce. Zapraszamy na wyjątkową trasę „Furia Gra Kino” do Poznania (CK Zamek, 15.05), Warszawy (Kino Palladium, 21.05), Gdańska (Teatr Szekspirowski, 22.05), Łodzi (Monopolis, 23.05) oraz Krakowa (Klub Studio, 24.05).
Uwaga! Wydarzenie zawiera intensywne efekty świetlne i dźwiękowe.
Na trasie „Furia Gra Kino" nie wystąpi żaden zespół towarzyszący. Film prezentowany w trakcie koncertu uzupełni narracja prowadzona przez Krzysztofa Zawadzkiego, a za live-montaż obrazu i jego wizualną interpretację odpowiada Bogna Przewoźniak, artystka wizualna od lat współpracująca z zespołem.
JAZZAMEK #74 | Kratisa Q – koncert promujący album „Flare”
12.04.2026
JAZZAMEK #74
g. 19 | Kratisa Q – koncert promujący album „Flare”
Sala Wielka / bilety: 40 zł (przedsprzedaż), 50 zł (w dniu koncertu) / wiek: b.o. / miejsca siedzące nienumerowane
Kwietniowy JazZamek to spotkanie z zespołem Kratisa Q – cztery osobowości i cztery instrumenty. W ich muzyce spotyka się wiele światów: echa starożytnych mitów i współczesna codzienność, poszukiwanie struktury i swoboda improwizacji. To kwartet, który gra według własnych zasad – bez patosu, z otwartością i uważnością na dźwięki. Podczas koncertu grupa zaprezentuje kompozycje ze swojej debiutanckiej płyty zatytułowanej „Flare”.
Album przywołuje muzyczne tradycje, które są już w zasadzie wyblakłe – dostrzec można tylko ich nasycony zapomnieniem chwilowy refleks. Starogreckie melodie, niczym rozbłysk odległej gwiazdy, przypominają o swoim istnieniu, same pozostając nieuchwytne w dalekiej przeszłości. Autorskie, osobiste kompozycje skłaniają do pytania o to, co pierwotnie piękne i niezmienne. Na płycie usłyszymy także grecką melodię „Hymn to the Muse” autorstwa Mesomedesa z Krety, żyjącego w pierwszej połowie II wieku n.e., a także dwudziestowieczne tematy ludowe Giannakisa Ioannidisa oraz Mikisa Theodoratisa.
Dimitrios Hartwich-Vrazas – saksofonista, kompozytor i aranżer. Współtworzy autorskie projekty, m.in. JUNA, Escape Velocity czy duet Anti-Zoomer, występuje także w produkcjach teatralnych.
Maja Babyszka – pianistka, kompozytorka i wokalistka. Stypendystka Berklee College of Music w Bostonie, laureatka międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. w Paryżu, Mediolanie i Sofii. Specjalizuje się w muzyce improwizowanej na styku klasyki, jazzu i world music.
Jan Jerzy Kołacki (Dżej Dżej) – kontrabasista, dyrygent, wokalista, kompozytor. Kontrabasista w Orkiestrze NFM Filharmonii Wrocławskiej oraz septetecie wykonującym muzykę współczesną – Telam Ensemble. Współzałożyciel kilku nowofalowych formacji jazzowych, m.in. Kratisa Q czy Follow Dices.
Jakub Jugo – perkusista z wyboru. W ostatnich latach poświęca się rozwijaniu projektów, prezentujących autorską muzykę. Współtworzy takie zespoły jak: Kratisa Q, Ascetic, Jugo/Vrazas/Witczyński, kilka czułości, JUNA, Escape Velocity oraz Duet Niemili.
Wystąpią:
Dimitrios Hartwich-Vrazas – saksofon
Maja Babyszka – fortepian
Jan Jerzy Kołacki – kontrabas
Jakub Jugo – perkusja
JAZZAMEK #74
g. 19 | Kratisa Q – koncert promujący album „Flare”
Sala Wielka / bilety: 40 zł (przedsprzedaż), 50 zł (w dniu koncertu) / wiek: b.o. / miejsca siedzące nienumerowane
Kwietniowy JazZamek to spotkanie z zespołem Kratisa Q – cztery osobowości i cztery instrumenty. W ich muzyce spotyka się wiele światów: echa starożytnych mitów i współczesna codzienność, poszukiwanie struktury i swoboda improwizacji. To kwartet, który gra według własnych zasad – bez patosu, z otwartością i uważnością na dźwięki. Podczas koncertu grupa zaprezentuje kompozycje ze swojej debiutanckiej płyty zatytułowanej „Flare”.
Album przywołuje muzyczne tradycje, które są już w zasadzie wyblakłe – dostrzec można tylko ich nasycony zapomnieniem chwilowy refleks. Starogreckie melodie, niczym rozbłysk odległej gwiazdy, przypominają o swoim istnieniu, same pozostając nieuchwytne w dalekiej przeszłości. Autorskie, osobiste kompozycje skłaniają do pytania o to, co pierwotnie piękne i niezmienne. Na płycie usłyszymy także grecką melodię „Hymn to the Muse” autorstwa Mesomedesa z Krety, żyjącego w pierwszej połowie II wieku n.e., a także dwudziestowieczne tematy ludowe Giannakisa Ioannidisa oraz Mikisa Theodoratisa.
Dimitrios Hartwich-Vrazas – saksofonista, kompozytor i aranżer. Współtworzy autorskie projekty, m.in. JUNA, Escape Velocity czy duet Anti-Zoomer, występuje także w produkcjach teatralnych.
Maja Babyszka – pianistka, kompozytorka i wokalistka. Stypendystka Berklee College of Music w Bostonie, laureatka międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. w Paryżu, Mediolanie i Sofii. Specjalizuje się w muzyce improwizowanej na styku klasyki, jazzu i world music.
Jan Jerzy Kołacki (Dżej Dżej) – kontrabasista, dyrygent, wokalista, kompozytor. Kontrabasista w Orkiestrze NFM Filharmonii Wrocławskiej oraz septetecie wykonującym muzykę współczesną – Telam Ensemble. Współzałożyciel kilku nowofalowych formacji jazzowych, m.in. Kratisa Q czy Follow Dices.
Jakub Jugo – perkusista z wyboru. W ostatnich latach poświęca się rozwijaniu projektów, prezentujących autorską muzykę. Współtworzy takie zespoły jak: Kratisa Q, Ascetic, Jugo/Vrazas/Witczyński, kilka czułości, JUNA, Escape Velocity oraz Duet Niemili.
Wystąpią:
Dimitrios Hartwich-Vrazas – saksofon
Maja Babyszka – fortepian
Jan Jerzy Kołacki – kontrabas
Jakub Jugo – perkusja
Kino bez barier: Dalej jazda 2
Film „Dalej Jazda 2” Mariusza Kuczewskiego
Czas trwania: 1 godzina i 43 minuty.
Film dla osób powyżej 15 roku życia.
Kraj produkcji: Polska. Gatunek: komedia.
Józiek i Ela planują wziąć ślub! Rodzinne przygotowania szybko zamieniają się w serię nieoczekiwanych zdarzeń. Zaczyna się od zniknięcia panny młodej. Potem jest niespodziewana podróż, kolejne zaręczyny i finał poszukiwań miłości życia.
Treści wrażliwe: brak.
Język: polski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących. Pokaz w czwartek 16 kwietnia tak że z tłumaczeniem na polski język migowy.
DALEJ JAZDA 2, reż. Mariusz Kuczewski, Polska 2026, 103'
Czas trwania: 1 godzina i 43 minuty.
Film dla osób powyżej 15 roku życia.
Kraj produkcji: Polska. Gatunek: komedia.
Józiek i Ela planują wziąć ślub! Rodzinne przygotowania szybko zamieniają się w serię nieoczekiwanych zdarzeń. Zaczyna się od zniknięcia panny młodej. Potem jest niespodziewana podróż, kolejne zaręczyny i finał poszukiwań miłości życia.
Treści wrażliwe: brak.
Język: polski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących. Pokaz w czwartek 16 kwietnia tak że z tłumaczeniem na polski język migowy.
DALEJ JAZDA 2, reż. Mariusz Kuczewski, Polska 2026, 103'
Kino bez barier: Dom dobry
Film „Dom dobry” Wojciecha Smarzowskiego.
Film dla osób powyżej 16 roku życia.
Czas trwania: 1 godzina i 47 minut. Kraj produkcji: Polska. Gatunek: dramat.
Gośka oddaje serce idealnemu z pozoru Grześkowi, lecz ich związek i dom w krótkim czasie zamieniają się w przestrzeń pełną przemocy.
Uwaga! Film zawiera drastyczne sceny przemocy domowej.
Język: polski z polską audiodeskrypcją i polskimi napisami dla osób niesłyszących.
DOM DOBRY, reż. Wojciech Smarzowski, Polska 2025, 107'
Film dla osób powyżej 16 roku życia.
Czas trwania: 1 godzina i 47 minut. Kraj produkcji: Polska. Gatunek: dramat.
Gośka oddaje serce idealnemu z pozoru Grześkowi, lecz ich związek i dom w krótkim czasie zamieniają się w przestrzeń pełną przemocy.
Uwaga! Film zawiera drastyczne sceny przemocy domowej.
Język: polski z polską audiodeskrypcją i polskimi napisami dla osób niesłyszących.
DOM DOBRY, reż. Wojciech Smarzowski, Polska 2025, 107'
Kino bez barier: Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej
Film „Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej” Emi Buchwald
Czas trwania: 1 godzina i 30 minut.
Film dla osób powyżej 15 roku życia.
Kraj produkcji: Polska. Gatunek: dramat.
Czworo rodzeństwa na progu dorosłości szuka własnej drogi. Mierzą się z problemami i kryzysami osobistymi oraz tajemniczym Dusiołkiem.
Treści wrażliwe: ataki paniki, miejscami wulgarny język.
Język: polski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących i tłumaczeniem na polski język migowy.
NIE MA DUCHÓW W MIESZKANIU NA DOBREJ, reż. Emi Buchwald, Polska 2025, 90'
Czas trwania: 1 godzina i 30 minut.
Film dla osób powyżej 15 roku życia.
Kraj produkcji: Polska. Gatunek: dramat.
Czworo rodzeństwa na progu dorosłości szuka własnej drogi. Mierzą się z problemami i kryzysami osobistymi oraz tajemniczym Dusiołkiem.
Treści wrażliwe: ataki paniki, miejscami wulgarny język.
Język: polski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących i tłumaczeniem na polski język migowy.
NIE MA DUCHÓW W MIESZKANIU NA DOBREJ, reż. Emi Buchwald, Polska 2025, 90'
Kino bez barier: Pan Tadeusz
Film „Pan Tadeusz” Andrzeja Wajdy.
Film dla osób powyżej 13 roku życia.
Czas trwania: 2 godziny i 27 minut. Kraj produkcji: Polska. Gatunek: historyczny, kostiumowy.
Odrestaurowana wersja adaptacji dzieła Adama Mickiewicza w wykonaniu Andrzeja Wajdy. Osiemnastoletni Tadeusz Soplica wraca do rodzinnego majątku. Jego stryj chce go wyswatać z Zosią, by pogodzić zwaśnione od wielu lat rody.
Treści wrażliwe: brak
Język: polski z polskimi napisami dla niesłyszących i polską audiodeskrypcją. Pokaz w czwartek 27 marca także z tłumaczeniem na polski język migowy.
PAN TADEUSZ, reż. Andrzej Wajda, Polska 1999, 147'
Film dla osób powyżej 13 roku życia.
Czas trwania: 2 godziny i 27 minut. Kraj produkcji: Polska. Gatunek: historyczny, kostiumowy.
Odrestaurowana wersja adaptacji dzieła Adama Mickiewicza w wykonaniu Andrzeja Wajdy. Osiemnastoletni Tadeusz Soplica wraca do rodzinnego majątku. Jego stryj chce go wyswatać z Zosią, by pogodzić zwaśnione od wielu lat rody.
Treści wrażliwe: brak
Język: polski z polskimi napisami dla niesłyszących i polską audiodeskrypcją. Pokaz w czwartek 27 marca także z tłumaczeniem na polski język migowy.
PAN TADEUSZ, reż. Andrzej Wajda, Polska 1999, 147'
Kino bez barier: Tajny agent
Film „Tajny Agent” Klebera Mendonça Filho
Czas trwania: 2 godziny i 38 minut.
Film dla osób powyżej 16 roku życia.
Kraj produkcji: Brazylia, Francja, Niemcy, Holandia. Gatunek: thriller.
Brazylia, rok 1977, czasy dyktatury. Naukowiec Marcelo ucieka przed swoją przeszłością i wraca do rodzinnego Recife w poszukiwaniu spokoju. Szybko jednak odkrywa, że nie będzie to łatwe.
Treści wrażliwe: przemoc, spożywanie alkoholu, wulgarny język.
Język: portugalski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących. Pokaz w czwartek 30 kwietnia także z tłumaczeniem na polski język migowy.
TAJNY AGENT, reż. Kleber Mendonça Filho, Niemcy, Francja, Holandia, Brazylia 2025, 161'
Czas trwania: 2 godziny i 38 minut.
Film dla osób powyżej 16 roku życia.
Kraj produkcji: Brazylia, Francja, Niemcy, Holandia. Gatunek: thriller.
Brazylia, rok 1977, czasy dyktatury. Naukowiec Marcelo ucieka przed swoją przeszłością i wraca do rodzinnego Recife w poszukiwaniu spokoju. Szybko jednak odkrywa, że nie będzie to łatwe.
Treści wrażliwe: przemoc, spożywanie alkoholu, wulgarny język.
Język: portugalski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących. Pokaz w czwartek 30 kwietnia także z tłumaczeniem na polski język migowy.
TAJNY AGENT, reż. Kleber Mendonça Filho, Niemcy, Francja, Holandia, Brazylia 2025, 161'
Kino bez barier: Wartość sentymentalna
Film „Wartość Sentymentalna” Joachima Triera
Czas trwania: 2 godziny i 17 minut.
Film dla osób powyżej 16 roku życia.
Kraje produkcji: Dania, Francja, Niemcy, Norwegia, Szwecja. Gatunek: dramat, komedia
W życiu dwóch sióstr pojawia się ich dawno niewidziany ojciec, który ma dla nich pewną propozycję.
Treści wrażliwe: żałoba, wątek samobójstwa.
Język: norwerski, angielski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących. Pokaz w czwartek 23 kwietnia także z tłumaczeniem na polski język migowy.
WARTOŚĆ SENTYMENTALNA, reż. Joachim Trier, Norwegia, Niemcy, Dania 2025, 133'
Czas trwania: 2 godziny i 17 minut.
Film dla osób powyżej 16 roku życia.
Kraje produkcji: Dania, Francja, Niemcy, Norwegia, Szwecja. Gatunek: dramat, komedia
W życiu dwóch sióstr pojawia się ich dawno niewidziany ojciec, który ma dla nich pewną propozycję.
Treści wrażliwe: żałoba, wątek samobójstwa.
Język: norwerski, angielski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących. Pokaz w czwartek 23 kwietnia także z tłumaczeniem na polski język migowy.
WARTOŚĆ SENTYMENTALNA, reż. Joachim Trier, Norwegia, Niemcy, Dania 2025, 133'
Kino bez barier: Zima pod znakiem Wrony
Film „Zima pod znakiem Wrony” Kasi Adamik.
Film dla osób powżyej 15 roku życia.
Czas trwania: 1 godzina i 52 minuty. Kraj produkcji: Polska, Wielka Brytania, Luksemburg.
Gatunek:
Warszawa, 13 grudnia 1981 roku. Brytyjska profesora psychiatrii, doktor Joan Andrews, przybywa do Polski na gościnne wykłady na uniwersytecie. Tego dnia władze ludowe ogłaszają właśnie stan wojenny i cały kraj z dnia na dzień zamiera.
Treści wrażliwe: treści dotyczące wojny.
Język: anigielski i polski z polskimi napisami dla osób niesłyszących, polską audiodeskrypcją.
Pokaz w czwartek 19 marca także z tłumaczeniem na polski język migowy.
ZIMA POD ZNAKIEM WRONY, reż. Kasia Adamik, Polska, Wielka Brytania, Luksemburg 2025, 112'
Film dla osób powżyej 15 roku życia.
Czas trwania: 1 godzina i 52 minuty. Kraj produkcji: Polska, Wielka Brytania, Luksemburg.
Gatunek:
Warszawa, 13 grudnia 1981 roku. Brytyjska profesora psychiatrii, doktor Joan Andrews, przybywa do Polski na gościnne wykłady na uniwersytecie. Tego dnia władze ludowe ogłaszają właśnie stan wojenny i cały kraj z dnia na dzień zamiera.
Treści wrażliwe: treści dotyczące wojny.
Język: anigielski i polski z polskimi napisami dla osób niesłyszących, polską audiodeskrypcją.
Pokaz w czwartek 19 marca także z tłumaczeniem na polski język migowy.
ZIMA POD ZNAKIEM WRONY, reż. Kasia Adamik, Polska, Wielka Brytania, Luksemburg 2025, 112'
Kokuho
Nominowana do Oscara, monumentalna opowieść o poświęceniu, pasji i dążeniu do doskonałości w przepięknej oprawie wizualnej. Wygodne życie nastoletniego syna przywódcy yakuzy kończy się, gdy jego rodzice giną w zamachu. Trafia pod opiekę słynnego aktora (Ken Watanabe, znany z Ostatniego samuraja i Incepcji), który dostrzega jego sceniczny talent. Rozpoczyna się katorżniczy trening i braterska rywalizacja z synem mentora w drodze na szczyt.
Kokuho to przepiękna i wzruszająca historia życia człowieka pochłanianego przez własne ambicje, która zachwyciła miliony widzów na całym świecie. Powalająca pięknem dialogów i krajobrazów podróż przez drugą połowę XX wieku. Film miał premierę na MFF w Cannes, został okrzyknięty japońskim filmem roku, a także wybrany tamtejszym kandydatem do Oscara.
KOKUHO, reż. Lee Sang-il, Japonia 2025, 174'
Język: japoński z polskimi napisami
Kokuho to przepiękna i wzruszająca historia życia człowieka pochłanianego przez własne ambicje, która zachwyciła miliony widzów na całym świecie. Powalająca pięknem dialogów i krajobrazów podróż przez drugą połowę XX wieku. Film miał premierę na MFF w Cannes, został okrzyknięty japońskim filmem roku, a także wybrany tamtejszym kandydatem do Oscara.
KOKUHO, reż. Lee Sang-il, Japonia 2025, 174'
Język: japoński z polskimi napisami
La Grazia
„La Grazia" to mistrzowsko skonstruowana i głęboko poruszająca opowieść z nagrodzoną w Wenecji, wybitną rolą Toniego Servillo. Laureat Oscara Paolo Sorrentino, twórca „Wielkiego piękna" i „Młodości", powraca z przewrotną, pełną subtelnego humoru historią o dylematach i uczuciach, które nie dają spokoju. O tym, jak pod ciężarem odpowiedzialności odnaleźć lekkość i drogę do wewnętrznej harmonii.
Mężczyzna, który mimo upływu lat wciąż nie potrafi wybaczyć zmarłej żonie zdrady. Ojciec, który nie umie odnaleźć drogi do swojej córki. Powszechnie szanowany mąż stanu, na którego barkach spoczywa nie tylko los całego kraju, ale i życie dwojga skazanych na dożywocie. Wreszcie pełen sprzeczności człowiek, który nie potrafi wybaczyć sobie ani innym i wciąż zadaje pytanie: do kogo należą nasze dni?
Toni Servillo w filmie „La Grazia" wciela się w wielowymiarową i fascynującą postać uwielbianego przez miliony prezydenta, w którego rękach znajduje się prawo łaski. U schyłku swojej kadencji staje on przed dylematem, która zbrodnia zasługuje na wybaczenie: brutalny akt miłosierdzia czy morderstwo z miłości? W swoim niepodrabialnym stylu Sorrentino udowadnia, że nawet znając siebie, możemy w każdej chwili podjąć decyzję, która zaskoczy nas samych – i przyniesie wewnętrzną wolność.
Język: włoski z polskimi napisami
LA GRAZIA, reż. Paolo Sorrentino, Włochy 2025, 133'
Mężczyzna, który mimo upływu lat wciąż nie potrafi wybaczyć zmarłej żonie zdrady. Ojciec, który nie umie odnaleźć drogi do swojej córki. Powszechnie szanowany mąż stanu, na którego barkach spoczywa nie tylko los całego kraju, ale i życie dwojga skazanych na dożywocie. Wreszcie pełen sprzeczności człowiek, który nie potrafi wybaczyć sobie ani innym i wciąż zadaje pytanie: do kogo należą nasze dni?
Toni Servillo w filmie „La Grazia" wciela się w wielowymiarową i fascynującą postać uwielbianego przez miliony prezydenta, w którego rękach znajduje się prawo łaski. U schyłku swojej kadencji staje on przed dylematem, która zbrodnia zasługuje na wybaczenie: brutalny akt miłosierdzia czy morderstwo z miłości? W swoim niepodrabialnym stylu Sorrentino udowadnia, że nawet znając siebie, możemy w każdej chwili podjąć decyzję, która zaskoczy nas samych – i przyniesie wewnętrzną wolność.
Język: włoski z polskimi napisami
LA GRAZIA, reż. Paolo Sorrentino, Włochy 2025, 133'
Łobuz
Przyjęty burzą braw na festiwalu w Cannes, prezentowany w sekcji Un Certain Regard debiut reżyserski aktora Harrisa Dickinsona („Babygirl", „W trójkącie", „Georgie ma się dobrze") z Lazurowego Wybrzeża wyjechał z nagrodą FIPRESCI. Tytułowy „Łobuz", brawurowo zagrany przez Franka Dillane’a, to młody londyńczyk, który żyje na ulicy, zmaga się z uzależnieniem i codzienną walką o przetrwanie. Spędza dni, prosząc o drobne, a jednocześnie szuka kawałka dachu nad głową, miejsca, w którym mógłby ukryć swój nędzny dobytek. Kiedy nieznajomy mężczyzna chce zapłacić za jego posiłek, Mike postanawia skorzystać z okazji. Bohater Dickinsona bywa niewinny jak sierotka z bajki, pełen uroku, z jakim kojarzymy chłopięcą niedojrzałość, by w jednej sekundzie zmienić się w drapieżnika i manipulatora. W drobnym, szczupłym Mike’u aktor pomieścił jeszcze dziecięcą złość, młodzieńczą beztroskę, olbrzymi głód bliskości, ale i agresję wybuchającą w nieoczekiwanych momentach. „Łobuz" jest hołdem dla kina Mike’a Leigh, dla czułości i humoru idących w parze z czujną obserwacją i ostrą krytyką relacji społecznych. Przywołujący atmosferę tamtych opowieści film Dickinsona jest zarazem na wskroś współczesny. Powstał bowiem w czasie, gdy kryzys bezdomności w Londynie osiągnął zatrważające rozmiary.
Język: angielski z polskimi napisami
ŁOBUZ, reż. Harris Dickinson, Wielka Brytania 2025, 99'
Język: angielski z polskimi napisami
ŁOBUZ, reż. Harris Dickinson, Wielka Brytania 2025, 99'
MET Opera 2025/26: Tristan i Izolda
MET Opera 2025/26: TRISTAN I IZOLDA (Tristan und Isolde)
Po latach oczekiwań już 21 marca 2026 roku na ekranach kin na całym świecie zagości transmisja, której nie sposób przegapić. Zjawiskowa Lise Davidsen zmierzy się z jedną z najbardziej wymagających partii dla sopranu dramatycznego – rolą irlandzkiej księżniczki Izoldy w Tristanie i Izoldzie, operowej, poruszającej medytacji Wagnera nad miłością i śmiercią. Partnerować jej będzie tenor Michael Spyres jako owładnięty uczuciem Tristan.
To niezwykłe wydarzenie to także premiera nowej inscenizacji w reżyserii Yuvala Sharona – artysty, którego The New York Times okrzyknął „najbardziej wizjonerskim reżyserem operowym swojego pokolenia” oraz pierwszego Amerykanina, który wyreżyserował operę na słynnym festiwalu w Bayreuth. Będzie to także pierwsze wykonanie Tristana i Izoldy w nowojorskiej operze pod batutą dyrektora muzycznego Met, Yannicka Nézet-Séguina. Mezzosopranistka Ekaterina Gubanova ponownie wcieli się w Brangenę, a bas-baryton Tomasz Konieczny wystąpi jako Gorwenal (po entuzjastycznie przyjętych rolach w Holendrze tułaczu i Pierścieniu Nibelunga). W roli króla Marka zadebiutuje bas-baryton Ryan Speedo Green.
Czas trwania: ok. 5 godzin i 12 minut (2 przerwy)
--
reż. Yuval Sharon
język: angielski z polskimi napisami
autor: Richard Wagner (libretto: Richard Wagner)
Obsada:
Lise Davidsen (Izolda)
Ekaterina Gubanova (Brangena)
Michael Spyres (Tristan)
Tomasz Konieczny (Gorwenal)
Ryan Speedo Green (Król Marek)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent)
Yuval Sharon (reżyseria)
Es Devlin (scenografia)
Clint Ramos (kostiumy)
John Torres (światło)
Ruth Hogben (projekcje)
Annie-B Parson (choreografia)
Po latach oczekiwań już 21 marca 2026 roku na ekranach kin na całym świecie zagości transmisja, której nie sposób przegapić. Zjawiskowa Lise Davidsen zmierzy się z jedną z najbardziej wymagających partii dla sopranu dramatycznego – rolą irlandzkiej księżniczki Izoldy w Tristanie i Izoldzie, operowej, poruszającej medytacji Wagnera nad miłością i śmiercią. Partnerować jej będzie tenor Michael Spyres jako owładnięty uczuciem Tristan.
To niezwykłe wydarzenie to także premiera nowej inscenizacji w reżyserii Yuvala Sharona – artysty, którego The New York Times okrzyknął „najbardziej wizjonerskim reżyserem operowym swojego pokolenia” oraz pierwszego Amerykanina, który wyreżyserował operę na słynnym festiwalu w Bayreuth. Będzie to także pierwsze wykonanie Tristana i Izoldy w nowojorskiej operze pod batutą dyrektora muzycznego Met, Yannicka Nézet-Séguina. Mezzosopranistka Ekaterina Gubanova ponownie wcieli się w Brangenę, a bas-baryton Tomasz Konieczny wystąpi jako Gorwenal (po entuzjastycznie przyjętych rolach w Holendrze tułaczu i Pierścieniu Nibelunga). W roli króla Marka zadebiutuje bas-baryton Ryan Speedo Green.
Czas trwania: ok. 5 godzin i 12 minut (2 przerwy)
--
reż. Yuval Sharon
język: angielski z polskimi napisami
autor: Richard Wagner (libretto: Richard Wagner)
Obsada:
Lise Davidsen (Izolda)
Ekaterina Gubanova (Brangena)
Michael Spyres (Tristan)
Tomasz Konieczny (Gorwenal)
Ryan Speedo Green (Król Marek)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent)
Yuval Sharon (reżyseria)
Es Devlin (scenografia)
Clint Ramos (kostiumy)
John Torres (światło)
Ruth Hogben (projekcje)
Annie-B Parson (choreografia)
MET Opera Live 2025/26: Eugeniusz Oniegin
MET Opera Live 2025/26: EUGENIUSZ ONIEGIN (Eugene Onegin)
Po entuzjastycznie przyjętym debiucie w Metropolitan Opera w 2024 roku, gdzie wystąpiła jako Cio-Cio- San w Madama Butterfly Pucciniego, sopranistka Asmik Grigorian powraca na nowojorską scenę w roli Tatiany – zakochanej młodej kobiety i głównej bohaterki pełnej namiętności operowej adaptacji poematu Puszkina. Spektakl będzie transmitowany na żywo ze sceny Metropolitan Opera do kin na całym świecie 2 maja 2026 roku. Baryton Igor Golovatenko ponownie wcieli się w eleganckiego, lecz emocjonalnie zdystansowanego Oniegina, który zbyt późno uświadamia sobie swoje prawdziwe uczucia. W poruszającej inscenizacji w reżyserii laureatki Nagrody Tony, Deborah Warner, „otrzymujemy pięknie dopracowaną interpretację lirycznego romansu Czajkowskiego”. [Źródło: The Telegraph]
Czas trwania: ok. 4 godziny i 5 minut (2 przerwy)
--
reż. Deborah Warner
język: angielski z polskimi napisami
Transmisja na żywo
autor: Piotr Czajkowski (libretto: Piotr Czajkowski i Konstantin Szyłowski)
Obsada:
Asmik Grigorian (Tatiana)
Maria Barakova (Olga)
Stephanie Blythe (Filipiewna)
Stanislas de Barbeyrac (Leński)
Igor Golovatenko (Eugeniusz Oniegin)
Alexander Tsymbalyuk (Książę Gremin)
Twórcy:
Timur Zangiev (dyrygent)
Deborah Warner (reżyseria)
Tom Pye (scenografia)
Chloe Obolensky (kostiumy)
Jean Kalman (światło)
Ian William Gallowayi Finn Ross (projekcje)
Kim Brandstrup (choreografia)
Po entuzjastycznie przyjętym debiucie w Metropolitan Opera w 2024 roku, gdzie wystąpiła jako Cio-Cio- San w Madama Butterfly Pucciniego, sopranistka Asmik Grigorian powraca na nowojorską scenę w roli Tatiany – zakochanej młodej kobiety i głównej bohaterki pełnej namiętności operowej adaptacji poematu Puszkina. Spektakl będzie transmitowany na żywo ze sceny Metropolitan Opera do kin na całym świecie 2 maja 2026 roku. Baryton Igor Golovatenko ponownie wcieli się w eleganckiego, lecz emocjonalnie zdystansowanego Oniegina, który zbyt późno uświadamia sobie swoje prawdziwe uczucia. W poruszającej inscenizacji w reżyserii laureatki Nagrody Tony, Deborah Warner, „otrzymujemy pięknie dopracowaną interpretację lirycznego romansu Czajkowskiego”. [Źródło: The Telegraph]
Czas trwania: ok. 4 godziny i 5 minut (2 przerwy)
--
reż. Deborah Warner
język: angielski z polskimi napisami
Transmisja na żywo
autor: Piotr Czajkowski (libretto: Piotr Czajkowski i Konstantin Szyłowski)
Obsada:
Asmik Grigorian (Tatiana)
Maria Barakova (Olga)
Stephanie Blythe (Filipiewna)
Stanislas de Barbeyrac (Leński)
Igor Golovatenko (Eugeniusz Oniegin)
Alexander Tsymbalyuk (Książę Gremin)
Twórcy:
Timur Zangiev (dyrygent)
Deborah Warner (reżyseria)
Tom Pye (scenografia)
Chloe Obolensky (kostiumy)
Jean Kalman (światło)
Ian William Gallowayi Finn Ross (projekcje)
Kim Brandstrup (choreografia)
MET Opera Live 2025/26: Ostatni sen Fridy i Diega
MET Opera Live 2025/26: OSTATNI SEN FRIDY I DIEGA (Ultimo Sueño de Frida y Diego)
30 maja 2026 roku sezon The Met: Live in HD 2025–26 zakończy się transmisją na żywo pierwszej opery amerykańskiej kompozytorki Gabrieli Leny Frank: utrzymanym w konwencji realizmu magicznego portretem meksykańskiej pary artystów, Fridy Kahlo i Diega Rivery. Libretto napisał laureat Nagrody Pulitzera, dramatopisarz Nilo Cruz. Opera, nawiązująca do mitu o Orfeuszu i Eurydyce, opowiada historię Fridy, w której postać wciela się mezzosopranistka Isabel Leonard. Frida powraca z zaświatów w Dzień Zmarłych, by ponownie spotkać się z Diegiem (w tej roli baryton Carlos Álvarez). Ta słynąca z licznych sporów para na krótko ożywia swój burzliwy romans, by doświadczyć zarówno namiętności, jak i cierpienia, zanim pożegnają się na zawsze ze światem żywych. Dyrygent Yannick Nézet-Séguin poprowadzi wykonanie opery Frank w Metropolitan Opera. Za reżyserię i choreografię nowej produkcji, inspirowanej obrazami Fridy i Diega oraz „pełnej barw i świeżej indywidualności” (Los Angeles Times) odpowiada Deborah Colker.
Czas trwania: ok. 2 godziny i 48 minut (1 przerwa)
--
reż. Deborah Colker
język: angielski z polskimi napisami
autor: Gabriela Lena Frank (libretto: Nilo Cruz)
Obsada:
Gabriella Reyes (Catrina)
Isabel Leonard (Frida)
Nils Wanderer (Leonardo)
Carlos Álvarez (Diego)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent)
Deborah Colker (reżyseria)
Jon Bausor (scenografia i kostiumy)
Adam Silverman (światło)
Deborah Colker (choreografia)
30 maja 2026 roku sezon The Met: Live in HD 2025–26 zakończy się transmisją na żywo pierwszej opery amerykańskiej kompozytorki Gabrieli Leny Frank: utrzymanym w konwencji realizmu magicznego portretem meksykańskiej pary artystów, Fridy Kahlo i Diega Rivery. Libretto napisał laureat Nagrody Pulitzera, dramatopisarz Nilo Cruz. Opera, nawiązująca do mitu o Orfeuszu i Eurydyce, opowiada historię Fridy, w której postać wciela się mezzosopranistka Isabel Leonard. Frida powraca z zaświatów w Dzień Zmarłych, by ponownie spotkać się z Diegiem (w tej roli baryton Carlos Álvarez). Ta słynąca z licznych sporów para na krótko ożywia swój burzliwy romans, by doświadczyć zarówno namiętności, jak i cierpienia, zanim pożegnają się na zawsze ze światem żywych. Dyrygent Yannick Nézet-Séguin poprowadzi wykonanie opery Frank w Metropolitan Opera. Za reżyserię i choreografię nowej produkcji, inspirowanej obrazami Fridy i Diega oraz „pełnej barw i świeżej indywidualności” (Los Angeles Times) odpowiada Deborah Colker.
Czas trwania: ok. 2 godziny i 48 minut (1 przerwa)
--
reż. Deborah Colker
język: angielski z polskimi napisami
autor: Gabriela Lena Frank (libretto: Nilo Cruz)
Obsada:
Gabriella Reyes (Catrina)
Isabel Leonard (Frida)
Nils Wanderer (Leonardo)
Carlos Álvarez (Diego)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent)
Deborah Colker (reżyseria)
Jon Bausor (scenografia i kostiumy)
Adam Silverman (światło)
Deborah Colker (choreografia)
MOJA MUZYKA #127 g. 19 | KOŁA – koncert
24.03MOJA MUZYKA #127g. 19 | KOŁA – koncertSala Wielka / bilety: 10 zł / czas trwania: 75’
Seria koncertów „KOŁA”, organizowanych od kilku lat we współpracy z CK ZAMEK, realizuje jedno z głównych zadań, które postawiło sobie działające w poznańskiej Akademii Muzycznej Studenckie Koło Artystyczno-Naukowe Kompozycji i Teorii Muzyki. Zadaniem tym jest prezentowanie aktualnych prac najnowszego pokolenia kompozytorek i kompozytorów działających na poznańskiej scenie muzyki współczesnej. W nadchodzącej edycji koncertu Koło Naukowe KiTM przedstawi – we współpracy z Orkiestrą SONARE COLLECTIVE – sześć utworów na orkiestrę kameralną przygotowanych przez młodych kompozytorów z Polski, Ukrainy oraz Słowacji: studentów i studentki Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu.
Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych muzyką nową, zarówno w rozumieniu stylistycznym, jak i dosłownym, gdyż większość prezentowanych dzieł będzie ich prawykonaniem.
Seria koncertów „KOŁA”, organizowanych od kilku lat we współpracy z CK ZAMEK, realizuje jedno z głównych zadań, które postawiło sobie działające w poznańskiej Akademii Muzycznej Studenckie Koło Artystyczno-Naukowe Kompozycji i Teorii Muzyki. Zadaniem tym jest prezentowanie aktualnych prac najnowszego pokolenia kompozytorek i kompozytorów działających na poznańskiej scenie muzyki współczesnej. W nadchodzącej edycji koncertu Koło Naukowe KiTM przedstawi – we współpracy z Orkiestrą SONARE COLLECTIVE – sześć utworów na orkiestrę kameralną przygotowanych przez młodych kompozytorów z Polski, Ukrainy oraz Słowacji: studentów i studentki Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu.
Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych muzyką nową, zarówno w rozumieniu stylistycznym, jak i dosłownym, gdyż większość prezentowanych dzieł będzie ich prawykonaniem.
Nagi instynkt
Ciało kusi, namiętność zabija: legendarny thriller Paula Verhoevena powraca w nowej, nieocenzurowanej wersji odrestaurowanej w 4K.
Detektyw Nick Curran (Michael Douglas) z San Francisco ma kłopotliwą przeszłość, słabość do używek i gwałtowny charakter. Kiedy zaczyna badać zabójstwo muzyka rockowego dokonane szpikulcem do lodu, poznaje główną podejrzaną Catherine Tramell (Sharon Stone): zjawiskową, pewną siebie pisarkę i milionerkę, której powieści w niepokojący sposób przypominają prawdziwe morderstwa. Między parą wywiązuje się dwuznaczna erotyczna gra.
Nagi instynkt był sensacją lat 90.: jednym z najbardziej kasowych i zmysłowych filmów dekady. Ikoniczna kreacja Sharon Stone – lodowatej, przebiegłej i zmysłowej blondynki – wyniosła aktorkę na hollywoodzki szczyt. Kontrowersyjny w momencie premiery film składa hołd Hitchcockowi (na czele z Zawrotem głowy), ale jest dreszczowcem nowego typu: odurzająco atrakcyjnym, brutalnym, pełnym perwersji i mrocznego nastroju kina noir. Duet prowokatorów, czyli najlepiej wówczas opłacany w Hollywood scenarzysta Joe Eszterhas oraz Holender Verhoeven, stworzyli perfekcyjną mieszankę niegrzecznej rozrywki i narracyjnego szoku.
Niemal ćwierć wieku po premierze, Nagi instynkt nęci i ostrzega: zakochasz się we mnie na zabój.
Język: angielski z polskimi napisami
NAGI INSTYNKT, reż. Paul Verhoeven, USA 1992, 129'
Detektyw Nick Curran (Michael Douglas) z San Francisco ma kłopotliwą przeszłość, słabość do używek i gwałtowny charakter. Kiedy zaczyna badać zabójstwo muzyka rockowego dokonane szpikulcem do lodu, poznaje główną podejrzaną Catherine Tramell (Sharon Stone): zjawiskową, pewną siebie pisarkę i milionerkę, której powieści w niepokojący sposób przypominają prawdziwe morderstwa. Między parą wywiązuje się dwuznaczna erotyczna gra.
Nagi instynkt był sensacją lat 90.: jednym z najbardziej kasowych i zmysłowych filmów dekady. Ikoniczna kreacja Sharon Stone – lodowatej, przebiegłej i zmysłowej blondynki – wyniosła aktorkę na hollywoodzki szczyt. Kontrowersyjny w momencie premiery film składa hołd Hitchcockowi (na czele z Zawrotem głowy), ale jest dreszczowcem nowego typu: odurzająco atrakcyjnym, brutalnym, pełnym perwersji i mrocznego nastroju kina noir. Duet prowokatorów, czyli najlepiej wówczas opłacany w Hollywood scenarzysta Joe Eszterhas oraz Holender Verhoeven, stworzyli perfekcyjną mieszankę niegrzecznej rozrywki i narracyjnego szoku.
Niemal ćwierć wieku po premierze, Nagi instynkt nęci i ostrzega: zakochasz się we mnie na zabój.
Język: angielski z polskimi napisami
NAGI INSTYNKT, reż. Paul Verhoeven, USA 1992, 129'
Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej
Czworo wchodzącego w dorosłość rodzeństwa stara się budować niezależne drogi życiowe, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, zmaga się z odrzuceniem przez starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Na dodatek nawiedza go tajemnicza zjawa – Dusiołek – która nie pozwala mu zasnąć. Uciekający od rodziny Franek ma problemy z dziewczyną, narkotykami oraz samym sobą. Stan Franka niepokoi poszukującą miłości Nastkę, jego siostrę bliźniaczkę. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ulgę nie tylko młodszemu rodzeństwu, ale i jej samej.
Język: polski
NIE MA DUCHÓW W MIESZKANIU NA DOBREJ, reż. Emi Buchwald, Polska 2025, 90'
Język: polski
NIE MA DUCHÓW W MIESZKANIU NA DOBREJ, reż. Emi Buchwald, Polska 2025, 90'
Ostatnia sesja w Paryżu
Lilian (laureatka Oscara Jodie Foster) jest cenioną psychiatrą prowadzącą własną praktykę w Paryżu. Jej uporządkowany świat zaczyna się rozpadać po nagłej śmierci wieloletniej pacjentki. Czy było to samobójstwo, morderstwo, a może tragiczna pomyłka lekarska? Dręczona wątpliwościami i poczuciem winy Lilian rozpoczyna prywatne śledztwo, wciągając w nie byłego męża (Daniel Auteuil). "Ostatnia sesja w Paryżu" to błyskotliwy kryminał psychologiczny, w którym napięcie miesza się z groteską, a rozwiązanie tajemnicy staje się intrygującą grą i konfrontacją bohaterki z samą sobą…
Język: francuski z polskimi napisami
OSTATNIA SESJA W PARYŻU, reż. Rebecca Zlotowski, Francja 2025, 105'
Język: francuski z polskimi napisami
OSTATNIA SESJA W PARYŻU, reż. Rebecca Zlotowski, Francja 2025, 105'
Pan Nikt kontra Putin
Film pokazujący propagandę i codzienne życie w Rosji. Pasza, nauczyciel w małym miasteczku na Uralu, pracuje w swojej dawnej szkole i filmuje życie jej uczniów jako kronikarz. Jego gabinet jest azylem dla punków, buntowników i wszystkich, którzy pragną wolności. Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji w Ukrainie i wprowadzeniu patriotycznej polityki, szkoły zostają zmilitaryzowane. Pasza dokumentuje wojskowy dryl, deklaracje lojalności i rosnący strach. Najwięcej mówią reakcje nastolatków – ukradkowe, pełne lęku spojrzenia, czy moment pożegnania przyjaciół wcielonych do wojska. Gdy rok szkolny dobiega końca, Pasza wie, że Karabasz nie jest już jego miejscem… Hit festiwalu Sundance (Specjalna Nagroda Jury) i Millennium Docs Against Gravity, duński kandydat do Oscara®.
Język: rosyjski z polskimi napisami
PAN NIKT KONTRA PUTIN, reż. David Borenstein, Pasha Talankin, Czechy, Dania 2025, 90'
Język: rosyjski z polskimi napisami
PAN NIKT KONTRA PUTIN, reż. David Borenstein, Pasha Talankin, Czechy, Dania 2025, 90'
Piękność dnia | Buñuel. Niech żyją kajdany!
Buñuel. Niech żyją kajdany! Przegląd filmowy.
W czasach, gdy europejskie kino stawało się coraz bardziej liberalne i śmiałe pod względem obyczajowym, gdy rewolucja seksualna wdzierała się także do kultury masowej, Luis Buñuel nakręcił jeden z najbardziej fascynujących filmów erotycznych epoki. Sam mówił o nim, że to „pornografia”, lecz była to erotyka przewrotna - pozbawiona nagości i scen seksu, lecz nie mniej przez to perwersyjna i fetyszystyczna. Do tego stopnia, że grająca główną rolę Catherine Deneuve czuła się przez reżysera obnażona zbyt mocno. Zresztą Buñuel też nie był zachwycony współpracą z młodziutką gwiazdą francuskiego kina. Ich wzajemne animozje filmowi jednak w najmniejszym stopniu nie zaszkodziły: „Piękność dnia” do dziś zachwyca swoją niejednoznacznością i wyobraźnią.
Deneuve gra Séverine, znudzoną żonę paryskiego burżuja, która z mężem nie utrzymuje relacji intymnych, za to swoje dzikie seksualne fantazje spełnia, pracując za dnia w eksluzywnym domu publicznym. Melodramatyczną fabułę, zaczerpniętą ze skandalizującej książki Josepha Kessela, Buñuel zamienił w błyskotliwy, uwodzicielski i tajemniczy film, zacierający granice między marzeniem a rzeczywistością, niewinnością i perwersją, tym co zakazane i tym, co dozwolone. „Piękność dnia” przyniosła mu Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji i okazała się najbardziej kasowym filmem w jego reżyserskim dorobku. Oglądana dziś jeszcze lepiej pozwala się odczytać jako transgresywny i odważny portret kobiecej seksualności, prowokacyjny cios wymierzony mieszczańskiej hipokryzji i fałszywej moralności.
Język: francuski, hiszpański z polskimi napisami
PIĘKNOŚĆ DNIA, reż. Luis Buñuel, Francja, Włochy 1967, 101’
W czasach, gdy europejskie kino stawało się coraz bardziej liberalne i śmiałe pod względem obyczajowym, gdy rewolucja seksualna wdzierała się także do kultury masowej, Luis Buñuel nakręcił jeden z najbardziej fascynujących filmów erotycznych epoki. Sam mówił o nim, że to „pornografia”, lecz była to erotyka przewrotna - pozbawiona nagości i scen seksu, lecz nie mniej przez to perwersyjna i fetyszystyczna. Do tego stopnia, że grająca główną rolę Catherine Deneuve czuła się przez reżysera obnażona zbyt mocno. Zresztą Buñuel też nie był zachwycony współpracą z młodziutką gwiazdą francuskiego kina. Ich wzajemne animozje filmowi jednak w najmniejszym stopniu nie zaszkodziły: „Piękność dnia” do dziś zachwyca swoją niejednoznacznością i wyobraźnią.
Deneuve gra Séverine, znudzoną żonę paryskiego burżuja, która z mężem nie utrzymuje relacji intymnych, za to swoje dzikie seksualne fantazje spełnia, pracując za dnia w eksluzywnym domu publicznym. Melodramatyczną fabułę, zaczerpniętą ze skandalizującej książki Josepha Kessela, Buñuel zamienił w błyskotliwy, uwodzicielski i tajemniczy film, zacierający granice między marzeniem a rzeczywistością, niewinnością i perwersją, tym co zakazane i tym, co dozwolone. „Piękność dnia” przyniosła mu Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji i okazała się najbardziej kasowym filmem w jego reżyserskim dorobku. Oglądana dziś jeszcze lepiej pozwala się odczytać jako transgresywny i odważny portret kobiecej seksualności, prowokacyjny cios wymierzony mieszczańskiej hipokryzji i fałszywej moralności.
Język: francuski, hiszpański z polskimi napisami
PIĘKNOŚĆ DNIA, reż. Luis Buñuel, Francja, Włochy 1967, 101’
Poranek dla dzieci: Fleak. Futrzak i ja
Kiedy jedenastoletni Tomek spotyka Fleaka – przybysza z innego wymiaru – jego świat staje na głowie. Wraz z nowym przyjacielem wyrusza w niezwykłą przygodę, w której odkrywa moc wyobraźni, odwagi i… własnego cienia.
Po tragicznym wypadku Tomek traci możliwość chodzenia i zamyka się w sobie. Jego relacja z rodzeństwem się rozpada, a codzienność traci kolory – aż do momentu, gdy w jego życiu pojawia się Fleak: włochaty, zabawny stworek z innego wymiaru. Razem przenoszą się do fantastycznego świata, gdzie Tomek uczy się na nowo ufać, śmiać i – dosłownie – stawać na nogi. Ale nic nie jest tak proste, jak się wydaje: jego własny cień wymyka się spod kontroli, stając się zagrożeniem dla otaczającego świata. Czy chłopiec, który stracił wiarę w siebie, zdoła stanąć oko w oko z potworem i przywrócić porządek?
„Fleak. Futrzak i ja” to wzruszająca i pełna przygód animacja dla całej rodziny – film, który rozbawi, poruszy i zostanie w głowie na długo po napisach końcowych. Wejdź do świata, w którym wyobraźnia staje się najpotężniejszą siłą – i odkryj Fleaka na wielkim ekranie!
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 7+
FLEAK. FUTRZAK I JA, reż. Jens Møller, Finlandia, Polska, Francja, Malezja 2025, 85
Po tragicznym wypadku Tomek traci możliwość chodzenia i zamyka się w sobie. Jego relacja z rodzeństwem się rozpada, a codzienność traci kolory – aż do momentu, gdy w jego życiu pojawia się Fleak: włochaty, zabawny stworek z innego wymiaru. Razem przenoszą się do fantastycznego świata, gdzie Tomek uczy się na nowo ufać, śmiać i – dosłownie – stawać na nogi. Ale nic nie jest tak proste, jak się wydaje: jego własny cień wymyka się spod kontroli, stając się zagrożeniem dla otaczającego świata. Czy chłopiec, który stracił wiarę w siebie, zdoła stanąć oko w oko z potworem i przywrócić porządek?
„Fleak. Futrzak i ja” to wzruszająca i pełna przygód animacja dla całej rodziny – film, który rozbawi, poruszy i zostanie w głowie na długo po napisach końcowych. Wejdź do świata, w którym wyobraźnia staje się najpotężniejszą siłą – i odkryj Fleaka na wielkim ekranie!
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 7+
FLEAK. FUTRZAK I JA, reż. Jens Møller, Finlandia, Polska, Francja, Malezja 2025, 85
Poranek dla dzieci: Kicia Kocia w podróży
Kicia Kocia powraca do kin! Bystra kotka i jej przyjaciele zapraszają widzów na wyjątkową podróż pełną przygód — spotkają wiele zwierząt, odwiedzą teatr, a nawet polecą samolotem!
Rezolutną Kicię Kocię czeka dużo nowych przeżyć! Ukochana bohaterka książek dla dzieci zabierze widzów na afrykańską sawannę, lotnisko i budowę placu zabaw! Nie będzie jednak sama! Będą jej towarzyszyć wierni przyjaciele – Pacek, Adelka i Julianek! Wybiorą się razem na ciekawą wycieczkę do lasu, gdzie będą poznawać jego mieszkańców. Nauczą się także segregacji śmieci oraz w świetnych humorach pójdą na swój pierwszy spektakl do teatru! Czeka ich sporo dobrej zabawy! Przyłączycie się?
Filmowe opowieści na podstawie uwielbianych książek Anity Głowińskiej to nie lada fenomen – obejrzało je w kinach już ponad milion widzów! Serial „Kicia Kocia” na wielkim ekranie!
Odcinki serialu, które zobaczymy w trakcie seansów:
1. Kicia Kocia na lotnisku
2. Kicia Kocia w teatrze
3. Kicia Kocia. Co z tymi śmieciami?
4. Kicia Kocia w lesie
5. Kicia Kocia na budowie
6. Kicia Kocia na afrykańskiej sawannie
7. Kicia Kocia. Hop, do góry!
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
KICIA KOCIA W PODRÓŻY, reż. Marta Stróżycka, Polska 2026, 45'
Rezolutną Kicię Kocię czeka dużo nowych przeżyć! Ukochana bohaterka książek dla dzieci zabierze widzów na afrykańską sawannę, lotnisko i budowę placu zabaw! Nie będzie jednak sama! Będą jej towarzyszyć wierni przyjaciele – Pacek, Adelka i Julianek! Wybiorą się razem na ciekawą wycieczkę do lasu, gdzie będą poznawać jego mieszkańców. Nauczą się także segregacji śmieci oraz w świetnych humorach pójdą na swój pierwszy spektakl do teatru! Czeka ich sporo dobrej zabawy! Przyłączycie się?
Filmowe opowieści na podstawie uwielbianych książek Anity Głowińskiej to nie lada fenomen – obejrzało je w kinach już ponad milion widzów! Serial „Kicia Kocia” na wielkim ekranie!
Odcinki serialu, które zobaczymy w trakcie seansów:
1. Kicia Kocia na lotnisku
2. Kicia Kocia w teatrze
3. Kicia Kocia. Co z tymi śmieciami?
4. Kicia Kocia w lesie
5. Kicia Kocia na budowie
6. Kicia Kocia na afrykańskiej sawannie
7. Kicia Kocia. Hop, do góry!
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
KICIA KOCIA W PODRÓŻY, reż. Marta Stróżycka, Polska 2026, 45'
Poranek dla dzieci: Moon: Panda i ja
Najnowszy film reżysera największych familijnych przebojów, które pokochali widzowie na całym świecie: MIA I BIAŁY LEW oraz EMMA I CZARNY JAGUAR. Tym razem twórcy zapraszają Was na pełną przygód, humoru i wzruszeń opowieść o 12-letnim chłopcu i małej pandzie, których połączyła niezwykła przyjaźń. To będzie wspaniała filmowa przygoda dla całej rodziny!
12-letni Tian z powodu słabych wyników w szkole zostaje wysłany do babci. Daleko od miasta, w tajemniczych chińskich górach, w sekrecie przed wszystkimi zaprzyjaźnia się z pandą, którą nazywa Moon. To początek niezwykłej przygody, która odmieni jego życie oraz życie jego rodziny.
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 7+
MOON: PANDA I JA, reż. Gilles de Maistre, Francja, Belgia 2025, 100'
12-letni Tian z powodu słabych wyników w szkole zostaje wysłany do babci. Daleko od miasta, w tajemniczych chińskich górach, w sekrecie przed wszystkimi zaprzyjaźnia się z pandą, którą nazywa Moon. To początek niezwykłej przygody, która odmieni jego życie oraz życie jego rodziny.
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 7+
MOON: PANDA I JA, reż. Gilles de Maistre, Francja, Belgia 2025, 100'
Poranek dla dzieci: Pucio
Pucio razem ze swoją rodziną odkrywa świat! Każdy dzień to nowe przygody – wspólne gotowanie konfitury, malowanie rodzinnego portretu, a nawet… spływ kajakowy i biwak we własnym salonie! Gdy przychodzi pora kąpieli, Puciowi i Bobo towarzystwa dotrzymuje wesoły zabawkowy krokodyl, który również pilnie potrzebuje się wykąpać! Pucio uczy się dzielić z innymi, nawiązywać nowe przyjaźnie i radzić sobie z nudą w deszczowy dzień. W każdym odcinku Pucio udowadnia, że wyobraźnia i kreatywność potrafią zamienić najzwyklejsze chwile w coś naprawdę wyjątkowego!
„Pucio” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dla dzieci autorstwa dr n. hum. Marty Galewskiej-Kustry – logopedki i pedagożki dziecięcej, z ilustracjami autorstwa Joanny Kłos. Książki z serii, publikowane przez Wydawnictwo Nasza Księgarnia, wspierają rodziców i dzieci od najmłodszych lat – pomagają w rozwoju mowy, wzbogacają słownictwo i rozwijają umiejętność opowiadania.
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci - reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
PUCIO, reż. Marta Stróżycka; Anna Błaszczyk, Dominik Litwiniak, Polska 2026, 45’
„Pucio” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dla dzieci autorstwa dr n. hum. Marty Galewskiej-Kustry – logopedki i pedagożki dziecięcej, z ilustracjami autorstwa Joanny Kłos. Książki z serii, publikowane przez Wydawnictwo Nasza Księgarnia, wspierają rodziców i dzieci od najmłodszych lat – pomagają w rozwoju mowy, wzbogacają słownictwo i rozwijają umiejętność opowiadania.
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci - reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
PUCIO, reż. Marta Stróżycka; Anna Błaszczyk, Dominik Litwiniak, Polska 2026, 45’
PUŚĆ TO Warsztaty w ruchu intuicyjnym
Cykl warsztatów w ruchu, tańcu intuicyjnym, improwizacji, bez oceniania, bez presji nakierowanej na rezultat. Realizacja w dwóch odsłonach:
Na warsztatach możesz pozwolić sobie na odczuwanie, na zaakceptowanie wszelkich znaków, które ciało Ci wysyła, chcąc działać na Twoją korzyść. Są momenty, gdy daje sygnały, które zmieniają dotychczasowe funkcjonowanie, postrzeganie siebie. Mogą to być stany diagnozowane, nazwane, zbadane, mogą to być „bagaże”, które zaczynają ciążyć.
PUŚCIĆ w tym wypadku nie znaczy POZBYĆ się, a bardziej pozwolić BYĆ.
Podczas warsztatów uznajemy, że rytm ciała może się zmieniać, sprawność nie jest stała, doświadczenie psychiczne i fizyczne wpływa na to, jak jesteśmy w świecie, a obecność nie musi się tłumaczyć.
Pracujemy z tym, co jest możliwe danego dnia — czasem to krok, czasem oddech, czasem tylko bycie w przestrzeni razem z innymi.
Taniec intuicyjny w PUŚĆ TO nie jest choreografią, nie jest lekcją, nie jest terapią.
Jest bezpieczną przestrzenią do słuchania ciała, jego rytmów, ograniczeń i impulsów ‒ bez poprawiania ich i bez oceniania.
Ruch może być: bardzo mały albo delikatnie zauważalny, wykonywany na siedząco lub leżąco, przerywany odpoczynkiem, całkowicie indywidualny.
prowadzenie: Antek Kurjata
Antek Kurjata – tancerz i choreograf, który z empatią i profesjonalizmem wprowadzi Cię w świat ruchu i tańca. Jak sam mówi: „Działania warsztatowe zaplanowane są w taki sposób, aby każda osoba dołączająca w dowolnym terminie nie czuła, że coś ją ominęło. Każda z osób uczestniczących w spotkaniach decyduje, na ile procent wykonuje dane ćwiczenie, ma prawo do odpoczynku i obserwacji działań z zewnątrz”.
Warsztaty jako możliwość zatrzymania się przy własnym doświadczeniu ‒ fizycznym i psychicznym ‒ takim, jakie pojawia się w danym momencie. Nie jako etap do przejścia, lecz jako miejsce, w którym można zostać.
„PUŚC TO” proponuje zgodę na bycie takim, jakim się jest ‒ w ruchu, w bezruchu, w ciszy, w zmęczeniu, w chwili lepszej lub trudniejszej.
Bez presji sprawności.
Bez narracji o poprawie.
Warsztaty mogą być doświadczeniem wspierającym dla osób, które chcą wrócić do ciała nie po to, by je zmieniać, ale by odzyskać z nim relację opartą na zaufaniu i łagodności.
Pierwsze edycje warsztatów były realizowane pod nazwą „Nie widać” i dedykowane osobom chorującym na stwardnienie rozsiane.
Dziś idea ta jest kontynuowana i poszerzona – warsztaty pozostają otwarte dla osób w różnorodnych doświadczeniach zmiany, bez konieczności nazywania ich, diagnozy.
To przestrzeń bez presji i bez konieczności tłumaczenia swojego doświadczenia.
Ta odsłona warsztatów jest zaproszeniem dla osób, które potrzebują chwili zatrzymania.
Dla tych, którzy na co dzień funkcjonują w napięciu, w rytmie oczekiwań, w ciągłym reagowaniu ‒ niezależnie od tego, z czego ten stan wynika.
Przyjazna atmosfera
W trakcie zajęć, w sali, rozstawiamy kilka krzeseł. Możesz z nich skorzystać w dowolnym momencie. Nikt nie ocenia Twojej pracy ani pracy innych uczestników(-czek) – to miejsce pełne akceptacji i wsparcia.
Nie ma barier
Niezależnie od wieku, poziomu sprawności czy rodzaju niepełnosprawności, te warsztaty dają możliwość wyrażania siebie poprzez ruch i improwizację.
Warsztaty są rekomendowane osobom, które mogą wziąć udział w całym cyklu spotkań, by pełniej doświadczyć procesu.
Ze względu na realizację zajęć w historycznych salach dawnego Zamku Cesarskiego, zachęcamy, by dla większego komfortu, w miesiącach zimowych i wiosennych zabrać cieplejszy zestaw wygodnych ubrań do udziału w warsztatach.
Odbywają się w godzinach 17.30-19.30 w małej grupie, do 10 osób
Koszt udziału: 10 zł za jeden warsztat.
Miejsce:
Sala Prób: 24.03.2026
Sala Pod Zegarem: 28.04.2026
Labolatorium 1: 14.04.2026, 12.05.2026, 9.06.2026
Jeśli masz pytanie, skontaktuj się z Ewą Jańczak: e.janczak@ckzamek.pl
Na warsztatach możesz pozwolić sobie na odczuwanie, na zaakceptowanie wszelkich znaków, które ciało Ci wysyła, chcąc działać na Twoją korzyść. Są momenty, gdy daje sygnały, które zmieniają dotychczasowe funkcjonowanie, postrzeganie siebie. Mogą to być stany diagnozowane, nazwane, zbadane, mogą to być „bagaże”, które zaczynają ciążyć.
PUŚCIĆ w tym wypadku nie znaczy POZBYĆ się, a bardziej pozwolić BYĆ.
Podczas warsztatów uznajemy, że rytm ciała może się zmieniać, sprawność nie jest stała, doświadczenie psychiczne i fizyczne wpływa na to, jak jesteśmy w świecie, a obecność nie musi się tłumaczyć.
Pracujemy z tym, co jest możliwe danego dnia — czasem to krok, czasem oddech, czasem tylko bycie w przestrzeni razem z innymi.
Taniec intuicyjny w PUŚĆ TO nie jest choreografią, nie jest lekcją, nie jest terapią.
Jest bezpieczną przestrzenią do słuchania ciała, jego rytmów, ograniczeń i impulsów ‒ bez poprawiania ich i bez oceniania.
Ruch może być: bardzo mały albo delikatnie zauważalny, wykonywany na siedząco lub leżąco, przerywany odpoczynkiem, całkowicie indywidualny.
prowadzenie: Antek Kurjata
Antek Kurjata – tancerz i choreograf, który z empatią i profesjonalizmem wprowadzi Cię w świat ruchu i tańca. Jak sam mówi: „Działania warsztatowe zaplanowane są w taki sposób, aby każda osoba dołączająca w dowolnym terminie nie czuła, że coś ją ominęło. Każda z osób uczestniczących w spotkaniach decyduje, na ile procent wykonuje dane ćwiczenie, ma prawo do odpoczynku i obserwacji działań z zewnątrz”.
Warsztaty jako możliwość zatrzymania się przy własnym doświadczeniu ‒ fizycznym i psychicznym ‒ takim, jakie pojawia się w danym momencie. Nie jako etap do przejścia, lecz jako miejsce, w którym można zostać.
„PUŚC TO” proponuje zgodę na bycie takim, jakim się jest ‒ w ruchu, w bezruchu, w ciszy, w zmęczeniu, w chwili lepszej lub trudniejszej.
Bez presji sprawności.
Bez narracji o poprawie.
Warsztaty mogą być doświadczeniem wspierającym dla osób, które chcą wrócić do ciała nie po to, by je zmieniać, ale by odzyskać z nim relację opartą na zaufaniu i łagodności.
Pierwsze edycje warsztatów były realizowane pod nazwą „Nie widać” i dedykowane osobom chorującym na stwardnienie rozsiane.
Dziś idea ta jest kontynuowana i poszerzona – warsztaty pozostają otwarte dla osób w różnorodnych doświadczeniach zmiany, bez konieczności nazywania ich, diagnozy.
To przestrzeń bez presji i bez konieczności tłumaczenia swojego doświadczenia.
Ta odsłona warsztatów jest zaproszeniem dla osób, które potrzebują chwili zatrzymania.
Dla tych, którzy na co dzień funkcjonują w napięciu, w rytmie oczekiwań, w ciągłym reagowaniu ‒ niezależnie od tego, z czego ten stan wynika.
Przyjazna atmosfera
W trakcie zajęć, w sali, rozstawiamy kilka krzeseł. Możesz z nich skorzystać w dowolnym momencie. Nikt nie ocenia Twojej pracy ani pracy innych uczestników(-czek) – to miejsce pełne akceptacji i wsparcia.
Nie ma barier
Niezależnie od wieku, poziomu sprawności czy rodzaju niepełnosprawności, te warsztaty dają możliwość wyrażania siebie poprzez ruch i improwizację.
Warsztaty są rekomendowane osobom, które mogą wziąć udział w całym cyklu spotkań, by pełniej doświadczyć procesu.
Ze względu na realizację zajęć w historycznych salach dawnego Zamku Cesarskiego, zachęcamy, by dla większego komfortu, w miesiącach zimowych i wiosennych zabrać cieplejszy zestaw wygodnych ubrań do udziału w warsztatach.
Odbywają się w godzinach 17.30-19.30 w małej grupie, do 10 osób
Koszt udziału: 10 zł za jeden warsztat.
Miejsce:
Sala Prób: 24.03.2026
Sala Pod Zegarem: 28.04.2026
Labolatorium 1: 14.04.2026, 12.05.2026, 9.06.2026
Jeśli masz pytanie, skontaktuj się z Ewą Jańczak: e.janczak@ckzamek.pl
Rashōmon
Mistrzowsko skonstruowany, zagadkowy i przełomowy film Kurosawy. Nieoczekiwany sukces „Rashomona” na festiwalu w Wenecji w 1951 roku ułatwił japońskiemu kinu drogę na szczyt, a dla samego reżysera otworzył bodaj najważniejszą dekadę w karierze. Opowiadana przez chroniących się przed deszczem bohaterów historia bandyty, samuraja i jego żony fascynuje niejednoznacznością. Co wydarzyło się między tą trójką? Kto mówi prawdę? Upleciony z na przemian ekspresyjnych i impresyjnych momentów film to krytyka feudalnej Japonii (akcja dzieje się w XII wieku w Kioto) i zarazem komentarz do kraju pogrążonego w powojennym kryzysie. W „Rashomonie” filozoficzna spekulacja splata się z porywającą wizją przeszłości. Arcydzieło Kurosawy z Toshiro Mifune w roli głównej to wyprawa w głąb lasu w poszukiwaniu prawdy, która być może na zawsze pozostanie nieuchwytna.
Język: japoński z polskimi napisami
RASHŌMON, reż. Akira Kurosawa, Japonia 1950, 88'
Język: japoński z polskimi napisami
RASHŌMON, reż. Akira Kurosawa, Japonia 1950, 88'
Siedmiu samurajów
Najwspanialszy epos w historii japońskiego kina. „Siedmiu samurajów” zabiera nas w sam środek feudalnej, wyniszczonej wojnami XVI-wiecznej Japonii. Ubodzy wieśniacy szukają ochrony przed bandytami u równie ubogich roninów (wędrownych samurajów). Powstały w ten sposób sojusz dwóch stanów przejdzie próbę ognia, kiedy razem spróbują oni odeprzeć napad działających poza prawem rzezimieszków. Siłą „Siedmiu samurajów” jest precyzyjna, epicka, wypełniona szczegółami narracja, dzięki której poznajemy nie tylko tytułowych bohaterów, ale też całą wioskę: mikroświat, który lada moment może znaleźć się w zgliszczach. Okres zdjęciowy trwał aż 148 dni; w momencie premiery był to najdroższy z japońskich filmów. Ryzyko się opłaciło: duch przygody, kunszt bitewny i rozmach Kurosawy do dziś nie mają sobie równych.
Język: japoński z polskimi napisami
SIEDMIU SAMURAJÓW, reż. Akira Kurosawa, Japonia 1954, 207'
Język: japoński z polskimi napisami
SIEDMIU SAMURAJÓW, reż. Akira Kurosawa, Japonia 1954, 207'
Spektakl „Amoroso”, reż. Janusz Orlik / TEATR KLUCZ im. W. Deneki
19.03.2026 | g. 19 |Sala Wielka
Spektakl „Amoroso”, reż. Janusz Orlik / TEATR KLUCZ im. W. Deneki
„Staraj się zatem serce własne odrywać od umiłowania tego, co widzialne, a samego siebie ku temu, co niewidzialne, kieruj” (Tomasz à Kempis)
Jeden z najważniejszych spektakli sezonu 2024/25 (wg. miesięcznika Teatr) powraca na swą rodzimą scenę, czyli do Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu!
„Amoroso” Teatru Klucz to szczere i intymne dzieło, w którym artyści(-stki) opowiadają historię miłości w jej różnych formach. Robią to bezustannie, z oddaniem i bez wyrzutów sumienia. Do końca. Bez końca.
„Amoroso” jest dla kochających i kochanych, dla szczęśliwych i spełnionych. Dla zagubionych i porzuconych.
Ta prowokująca do myślenia produkcja zadaje pytanie: Co tak naprawdę miłość oznacza dla Ciebie? Czy kochasz szczerze? Czy w ogóle chcesz kochać? Co jesteś w stanie poświęcić dla miłości? Na scenie zobaczymy całe spektrum ludzkich stanów emocjonalnych i zachowań odzwierciedlających różne oblicza miłości.
Poetycki, oniryczny, niespieszny spektakl łączący różne środki ekspresji scenicznej, ze szczególnym uwzględnieniem tańca, ruchu scenicznego i improwizacji. Niewielkie partie tekstu mówionego tłumaczone będą na polski język migowy. Całości towarzyszyć będzie audiodeskrypcja.
Choreografia Amoroso powstała w wyniku wspólnej pracy zespołu Teatru Klucz i jego opiekuna artystycznego, Janusza Orlika (www.januszorlik.com).
reżyseria, scenografia, opracowanie muzyczne: Janusz Orlik
choreografia: Janusz Orlik z zespołem Teatru Klucz
asystent reżysera: Antek Kurjata
obsada: Mariusz Józefiak, Jarosław Kubiak, Antek Kurjata, Daniel Laskowski, Lidia Piskorska, Piotr Roszak, Karol Solski, Magdalena Szalbierz, Arkadiusz Żmijewski
kostiumy: Agnieszka Ostrowska
reżyseria świateł: Arkadiusz Kuczyński, Janusz Orlik
interpretacja w PJM: Karina Akseńczuk
audiodeskrypcja: Marcin Głowiński
produkcja: Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu
premiera: 28.11.2024
Spektakl wyprodukowany przez Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w ramach projektu Europe Beyond Access, dzięki grantowi z programu Kreatywna Europa.
Spektakl „Amoroso”, reż. Janusz Orlik / TEATR KLUCZ im. W. Deneki
„Staraj się zatem serce własne odrywać od umiłowania tego, co widzialne, a samego siebie ku temu, co niewidzialne, kieruj” (Tomasz à Kempis)
Jeden z najważniejszych spektakli sezonu 2024/25 (wg. miesięcznika Teatr) powraca na swą rodzimą scenę, czyli do Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu!
„Amoroso” Teatru Klucz to szczere i intymne dzieło, w którym artyści(-stki) opowiadają historię miłości w jej różnych formach. Robią to bezustannie, z oddaniem i bez wyrzutów sumienia. Do końca. Bez końca.
„Amoroso” jest dla kochających i kochanych, dla szczęśliwych i spełnionych. Dla zagubionych i porzuconych.
Ta prowokująca do myślenia produkcja zadaje pytanie: Co tak naprawdę miłość oznacza dla Ciebie? Czy kochasz szczerze? Czy w ogóle chcesz kochać? Co jesteś w stanie poświęcić dla miłości? Na scenie zobaczymy całe spektrum ludzkich stanów emocjonalnych i zachowań odzwierciedlających różne oblicza miłości.
Poetycki, oniryczny, niespieszny spektakl łączący różne środki ekspresji scenicznej, ze szczególnym uwzględnieniem tańca, ruchu scenicznego i improwizacji. Niewielkie partie tekstu mówionego tłumaczone będą na polski język migowy. Całości towarzyszyć będzie audiodeskrypcja.
Choreografia Amoroso powstała w wyniku wspólnej pracy zespołu Teatru Klucz i jego opiekuna artystycznego, Janusza Orlika (www.januszorlik.com).
reżyseria, scenografia, opracowanie muzyczne: Janusz Orlik
choreografia: Janusz Orlik z zespołem Teatru Klucz
asystent reżysera: Antek Kurjata
obsada: Mariusz Józefiak, Jarosław Kubiak, Antek Kurjata, Daniel Laskowski, Lidia Piskorska, Piotr Roszak, Karol Solski, Magdalena Szalbierz, Arkadiusz Żmijewski
kostiumy: Agnieszka Ostrowska
reżyseria świateł: Arkadiusz Kuczyński, Janusz Orlik
interpretacja w PJM: Karina Akseńczuk
audiodeskrypcja: Marcin Głowiński
produkcja: Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu
premiera: 28.11.2024
Spektakl wyprodukowany przez Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w ramach projektu Europe Beyond Access, dzięki grantowi z programu Kreatywna Europa.
STREFA ZABAWY „Gliniane myszki” – warsztaty ceramiczne dla dzieci
Z gliny można ulepić prawie wszystko. My ulepimy malutkie myszki z długim ogonkiem i okrągłymi uszkami. Co jedzą te małe zwierzątka? Ulepimy im kawałek sera i okruszki chleba.
prowadzenie: Dorota Piekarczyk
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Miejsce: Bawialnia
Bilety: 25 zł
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Dorota Piekarczyk
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Miejsce: Bawialnia
Bilety: 25 zł
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
STREFA ZABAWY „Piraci” ‒ warsztaty tańca kreatywnego dla dzieci
Zapraszamy na pełną ruchu i wyobraźni piracką wyprawę taneczną. Wspólnie wejdziemy na zaczarowany statek piratów i wyruszymy w rejs po dalekich morzach. Zamienimy nasze ciała w kołyszące się fale, zajrzymy w morskie głębiny, spotkamy pirackich towarzyszy i morskie stworzenia, zatańczymy w rytmie muzycznego sztormu i przeżyjemy niejedną morską przygodę. Na końcu naszej podróży odnajdziemy piracki skarb, który ukryjemy na tajemniczej wyspie, znanej tylko prawdziwym piratom.
Zabierz wygodne buty na zmianę, załóż krótki rękaw, spakuj wodę do picia.
prowadzenie: Aleksandra Pasicka
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Zabierz wygodne buty na zmianę, załóż krótki rękaw, spakuj wodę do picia.
prowadzenie: Aleksandra Pasicka
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
STREFA ZABAWY „Roztańczona wiosna” – warsztaty muzyczno-taneczne dla dzieci
Czy wiosna szepcze cicho jak leśna wróżka, czy może czasem tupie głośno jak wesoły chochlik i tańczy rock and rolla? Podczas warsztatów otworzymy drzwi do zaczarowanej krainy wiosny, pełnej dźwięków, ruchu i kolorów. Razem z ptaszkami, kwiatami i promykami słońca nauczymy się wiosennego tańca oraz pobawimy się w radosne, magiczne zabawy taneczne.
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Anna Bogusławska
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
Miejsce: Bawialnia
Bilety: 25 zł
liczba miejsc ograniczona
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Anna Bogusławska
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
Miejsce: Bawialnia
Bilety: 25 zł
liczba miejsc ograniczona
STREFA ZABAWY „Tańczące dłonie”‒ warsztaty tańca kreatywnego dla dzieci
Czy dłonie potrafią opowiadać historie ruchem? Ależ tak! Podczas tanecznej przygody wyruszymy w niezwykłą podróż do krainy, w której to właśnie ręce grają główną rolę. Będą poruszać się lekko i miękko jak morskie fale, czasem szybko i wyraziście jak błysk nożyczek, a innym razem sprężyście i radośnie jak odbijające się piłeczki. Sprawdzimy, jak nasze dłonie mogą wędrować wysoko, nisko, w bok i do przodu, tworząc ciekawe kształty i rytmy. Poprzez zabawę i muzykę odkryjemy różne sposoby poruszania rękami, rozwijając wyobraźnię, koordynację i radość z tańca.
Na zajęcia zabierz wygodny strój, miękkie obuwie (tenisówki lub baletki) i wodę do picia.
prowadzenie: Aleksandra Pasicka
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Miejsce: Bawialnia
Bilety: 25 zł
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
Na zajęcia zabierz wygodny strój, miękkie obuwie (tenisówki lub baletki) i wodę do picia.
prowadzenie: Aleksandra Pasicka
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Miejsce: Bawialnia
Bilety: 25 zł
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
ŚPIEWNIK KOMEDY - Magdalena Kumorek & Tubis Trio
Magdalena Kumorek & Maciej Tubis Trio – Śpiewnik Komedy
26 kwietnia 2026, godz.19.oo – CK Zamek Poznań
Realizowany od 2015 roku cykl CZAS KOMEDY staje się samodzielnym projektem prezentującym geniusz muzyki Krzysztofa Komedy. To najważniejszy w Poznaniu element honorowania postaci oraz muzyki wybitnego i kultowego polskiego artysty. Wśród nieszablonowych koncertów przedstawiono muzykę Krzysztofa Komedy w interpretacji m.in. Espen Eriksen Trio (Norwegia), Dani Perez Trio (Hiszpania), Radio String Quartet (Austria) oraz autorskie projekty Weezdob Collective, Dawida Tokłowicza, Piotra Schmidta, Jana Ptaszyna Wróblewskiego, Gritt Ensemble, trio Andrzeja Jagodzińskiego, węgierskiego Bence Vas Trio oraz premierę spektaklu muzycznego "Komeda: Nim wstanie dzień". Wydarzeniom towarzyszyły liczne wydawnictwa płytowe oraz publikacje. Tym razem poznańską premierę będzie miał muzyczny spektakl „Komeda: Perspektywa Nowa” przedstawiający Śpiewnik Komedy.
„To muzyczne spotkanie trio pianisty Macieja Tubisa i aktorki-wokalistki Magdaleny Kumorek – rekomenduje koncert Dionizy Piątkowski twórca Ery Jazzu i autor biografii „Czas Komedy” oraz dyskografii „Komeda on records”. Niepowtarzalne, pełne emocji brzmienie Tubis Trio, doskonała estradowa elokwencja i talent wokalny Magdaleny Kumorek sprawiają, że muzyka Komedy nabiera nowych wartości oraz estetycznych odniesień. Niebanalna forma, brzmienie i nastrój koncertu oraz kultowe teksty Agnieszki Osieckiej i Wojciecha Młynarskiego odkrywają piosenki Komedy w nowej, współczesnej rzeczywistości. Magdalena Kumorek - znana z filmów „Poranek kojota”, „Układ zamknięty” oraz serialu „Przepis na życie” - wnosi swoją osobowością wrażliwość na synergię słowa i melodii w piosenkach Komedy. Uwodzi publiczność niezwykłym, osobistym oraz pełnym emocji autorskim projektem. Realizacja tak wysublimowanego pomysłu możliwa była jedynie w udziałem utalentowanego pianisty, który w komedowskiej estetyce, melodii oraz wrażliwości odnajduje się najpełniej. Repertuar Krzysztofa Komedy jest u Macieja Tubisa probierzem elegancji, wrażliwości, subtelnej estetyki i niezwykle precyzyjniej elokwencji pianisty”.
Krzysztof Komeda kojarzony jest zazwyczaj z muzyką filmową oraz kilkoma – pochodzącymi głównie z filmów – piosenkami. Wiele z nich, jak „Nim wstanie dzień” – Edmunda Fettinga, „Ja nie chcę spać”- Kaliny Jędrusik czy liczne wersje kołysanki „Rosemary’s Baby” stały się wielkimi, kultowymi przebojami. Program „Komeda: Perspektywa Nowa” jest zgrabnym zestawem estetyki kompozycji Krzysztofa Komedy, jej melodyjnej i romantycznej barwy oraz kanonu popularnych i kultowych piosenek: od „Ja nie chcę spać”, „Każdy szafę ma” po „Szarą kolędę”, „Nim wstanie dzień” oraz słynną „Kołysanka Rosemary” z filmu „Rosemary’s Baby” Romana Polańskiego.
Partnerem projektu CZAS KOMEDY jest Samorząd Województwa Wielkopolskiego, Almatur Poznań oraz CK Zamek. Kuratorem cyklu jest Dionizy Piątkowski – twórca Ery Jazzu, autor biografii „Czas Komedy” oraz dyskografii „Komeda on records”.
Bilety (140,-/miejsca siedzące nienumerowane)
https://www.bilety24.pl/kup-bilet-na-812-spiewnik-komedy-magdalena-kumorek-tubis-trio-147183?id=873495#overall
Bilety24, CIM, CK Zamek
Więcej: www.jazz.pl
26 kwietnia 2026, godz.19.oo – CK Zamek Poznań
Realizowany od 2015 roku cykl CZAS KOMEDY staje się samodzielnym projektem prezentującym geniusz muzyki Krzysztofa Komedy. To najważniejszy w Poznaniu element honorowania postaci oraz muzyki wybitnego i kultowego polskiego artysty. Wśród nieszablonowych koncertów przedstawiono muzykę Krzysztofa Komedy w interpretacji m.in. Espen Eriksen Trio (Norwegia), Dani Perez Trio (Hiszpania), Radio String Quartet (Austria) oraz autorskie projekty Weezdob Collective, Dawida Tokłowicza, Piotra Schmidta, Jana Ptaszyna Wróblewskiego, Gritt Ensemble, trio Andrzeja Jagodzińskiego, węgierskiego Bence Vas Trio oraz premierę spektaklu muzycznego "Komeda: Nim wstanie dzień". Wydarzeniom towarzyszyły liczne wydawnictwa płytowe oraz publikacje. Tym razem poznańską premierę będzie miał muzyczny spektakl „Komeda: Perspektywa Nowa” przedstawiający Śpiewnik Komedy.
„To muzyczne spotkanie trio pianisty Macieja Tubisa i aktorki-wokalistki Magdaleny Kumorek – rekomenduje koncert Dionizy Piątkowski twórca Ery Jazzu i autor biografii „Czas Komedy” oraz dyskografii „Komeda on records”. Niepowtarzalne, pełne emocji brzmienie Tubis Trio, doskonała estradowa elokwencja i talent wokalny Magdaleny Kumorek sprawiają, że muzyka Komedy nabiera nowych wartości oraz estetycznych odniesień. Niebanalna forma, brzmienie i nastrój koncertu oraz kultowe teksty Agnieszki Osieckiej i Wojciecha Młynarskiego odkrywają piosenki Komedy w nowej, współczesnej rzeczywistości. Magdalena Kumorek - znana z filmów „Poranek kojota”, „Układ zamknięty” oraz serialu „Przepis na życie” - wnosi swoją osobowością wrażliwość na synergię słowa i melodii w piosenkach Komedy. Uwodzi publiczność niezwykłym, osobistym oraz pełnym emocji autorskim projektem. Realizacja tak wysublimowanego pomysłu możliwa była jedynie w udziałem utalentowanego pianisty, który w komedowskiej estetyce, melodii oraz wrażliwości odnajduje się najpełniej. Repertuar Krzysztofa Komedy jest u Macieja Tubisa probierzem elegancji, wrażliwości, subtelnej estetyki i niezwykle precyzyjniej elokwencji pianisty”.
Krzysztof Komeda kojarzony jest zazwyczaj z muzyką filmową oraz kilkoma – pochodzącymi głównie z filmów – piosenkami. Wiele z nich, jak „Nim wstanie dzień” – Edmunda Fettinga, „Ja nie chcę spać”- Kaliny Jędrusik czy liczne wersje kołysanki „Rosemary’s Baby” stały się wielkimi, kultowymi przebojami. Program „Komeda: Perspektywa Nowa” jest zgrabnym zestawem estetyki kompozycji Krzysztofa Komedy, jej melodyjnej i romantycznej barwy oraz kanonu popularnych i kultowych piosenek: od „Ja nie chcę spać”, „Każdy szafę ma” po „Szarą kolędę”, „Nim wstanie dzień” oraz słynną „Kołysanka Rosemary” z filmu „Rosemary’s Baby” Romana Polańskiego.
Partnerem projektu CZAS KOMEDY jest Samorząd Województwa Wielkopolskiego, Almatur Poznań oraz CK Zamek. Kuratorem cyklu jest Dionizy Piątkowski – twórca Ery Jazzu, autor biografii „Czas Komedy” oraz dyskografii „Komeda on records”.
Bilety (140,-/miejsca siedzące nienumerowane)
https://www.bilety24.pl/kup-bilet-na-812-spiewnik-komedy-magdalena-kumorek-tubis-trio-147183?id=873495#overall
Bilety24, CIM, CK Zamek
Więcej: www.jazz.pl
Tron we krwi
Szekspir po japońsku? Legendarna adaptacja „Makbeta” w wykonaniu Kurosawy to mrożąca krew w żyłach wizja mieszająca europejskie źródła, azjatycki kontekst oraz autorski styl reżysera. Mroczna historia generała Washizu (Toshiro Mifune) oraz jego przenikliwej, podstępnej żony Asaji (Isuzu Yamada) to efekt przeniesienia na XVI-wieczną wyspę Hokkaido ponadczasowej tragedii o żądzy władzy oraz o cenie, jaką płaci się za zbrodnie popełnione w imię chorej ambicji. Kurosawa perfekcyjnie uzupełnia dramaturgię Szekspira (jak wspominał, „Makbet” był jego ulubioną sztuką Anglika) wyrafinowaną warstwą plastyczną inspirowaną teatrem nō oraz malowidłami tuszem (sumi-e) i ekspresyjnym wykorzystaniem świata przyrody, na czele z mgłą i deszczem. Donald Richie nazwał „Tron we krwi” dziełem „lodowatym” – jest to widowisko formalnie doskonałe, okrutne i przepiękne wizualnie.
Język: angielski z polskimi napisami
TRON WE KRWI, reż. Akira Kurosawa, Japonia 1957, 110'
Język: angielski z polskimi napisami
TRON WE KRWI, reż. Akira Kurosawa, Japonia 1957, 110'
Turner & Constable. Przełomowa wystawa
Zapraszamy w filmową podróż do londyńskiego muzeum Tate Britain na najnowszą wystawę z okazji 250. rocznicy urodzin dwóch gigantów brytyjskiego malarstwa. Dokument z cenionej serii „Wystawa w Kinie” prezentuje splecione losy pejzażystów Turnera i Constable’a oraz ich arcydzieła w zbliżeniach niedostępnych dla zwykłego turysty.
Joseph Mallord William Turner (1775–1851) i John Constable (1776–1837) urodzili się w odstępie zaledwie jednego roku, ale artystycznie byli jak ogień i woda. Constable, admirator realizmu, z nostalgią malował sielskie krajobrazy i wyidealizowane miejsca, które kochał. Turner zaś szukał wrażeń, impresji, tworząc nastrojowe wizje, pełne płomiennych zachodów słońca i gwałtownych żywiołów. Jednego uznaje się za arcymistrza pejzażu w stylu tzw. realizmu melancholijnego, a drugiego za prekursora impresjonizmu. Obaj malarze przez całe życie ze sobą rywalizowali, a krytycy tamtych czasów z fascynacją obserwowali to starcie tytanów o skrajnie odmiennych temperamentach.
Przewodnikami po tej fascynującej historii, a zarazem wystawie o tytule „Turner & Constable. Rywale i wizjonerzy”, są wybitni eksperci i kuratorzy z Tate Britain, którzy w przystępny sposób odsłaniają kulisy pracy obu artystów. Twórcy cyklu „Exhibition on Screen” uzyskali ekskluzywny dostęp do prywatnych szkicowników i osobistych przedmiotów Turnera i Constable’a, oferują więc kinowym widzom intymny wgląd w ich życie. Dzięki detalom widocznym w zbliżeniach na wielkim ekranie widzowie mają niepowtarzalną okazję odkryć nieco inne niż powszechnie znane oblicza tych rywalizujących ze sobą artystów.
TURNER & CONSTABLE. PRZEŁOMOWA WYSTAWA, reż. David Bickerstaff, Wielka Brytania 2026, 93'
Język: angielski z polskimi napisami
Joseph Mallord William Turner (1775–1851) i John Constable (1776–1837) urodzili się w odstępie zaledwie jednego roku, ale artystycznie byli jak ogień i woda. Constable, admirator realizmu, z nostalgią malował sielskie krajobrazy i wyidealizowane miejsca, które kochał. Turner zaś szukał wrażeń, impresji, tworząc nastrojowe wizje, pełne płomiennych zachodów słońca i gwałtownych żywiołów. Jednego uznaje się za arcymistrza pejzażu w stylu tzw. realizmu melancholijnego, a drugiego za prekursora impresjonizmu. Obaj malarze przez całe życie ze sobą rywalizowali, a krytycy tamtych czasów z fascynacją obserwowali to starcie tytanów o skrajnie odmiennych temperamentach.
Przewodnikami po tej fascynującej historii, a zarazem wystawie o tytule „Turner & Constable. Rywale i wizjonerzy”, są wybitni eksperci i kuratorzy z Tate Britain, którzy w przystępny sposób odsłaniają kulisy pracy obu artystów. Twórcy cyklu „Exhibition on Screen” uzyskali ekskluzywny dostęp do prywatnych szkicowników i osobistych przedmiotów Turnera i Constable’a, oferują więc kinowym widzom intymny wgląd w ich życie. Dzięki detalom widocznym w zbliżeniach na wielkim ekranie widzowie mają niepowtarzalną okazję odkryć nieco inne niż powszechnie znane oblicza tych rywalizujących ze sobą artystów.
TURNER & CONSTABLE. PRZEŁOMOWA WYSTAWA, reż. David Bickerstaff, Wielka Brytania 2026, 93'
Język: angielski z polskimi napisami
Viridiana | Buñuel. Niech żyją kajdany!
Odrestaurowana wersja filmu została przygotowana w czerwcu 2024 roku przez Cherry Towers Laboratory w Madrycie, na podstawie skanu oryginalnego negatywu w rozdzielczości 4K.
Arcydzieło zakazane przez Watykan. Jeden z największych skandali w dziejach kina wraca po ponad 50-latach do polskich kin w odrestaurowanej wersji 4K.
Viridiana, młoda nowicjuszka, przyjeżdża do posiadłości swojego wuja, Don Jaime, tuż przed złożeniem ślubów zakonnych. Mężczyzna, zafascynowany jej podobieństwem do zmarłej żony, podejmuje próbę jej uwiedzenia. Po śmierci wuja Viridiana postanawia poświęcić się pomocy ubogim, ale jej idealistyczne plany zderzają się z brutalną rzeczywistością.
"Viridiana" (1961) Luisa Buñuela powstała w Hiszpanii pod rządami generała Franco, co samo w sobie było niezwykłe, biorąc pod uwagę krytyczny i prowokacyjny charakter filmu. Produkcja została dofinansowana przez hiszpańskie władze, które nie zorientowały się w jej antyklerykalnym i subwersywnym przesłaniu. Film zdobył Złotą Palmę na Festiwalu w Cannes, lecz hiszpański rząd potępił dzieło i zakazał jego dystrybucji. Watykan opublikował ostrą krytykę filmu, zarzucając mu bluźnierstwo i demoralizację. "Viridiana" została zakazana w Hiszpanii aż do śmierci Franco w 1975 roku, lecz zdobyła uznanie na świecie jako jedno z najważniejszych dzieł Buñuela, ukazujące hipokryzję religii i społeczne nierówności. Skandal tylko umocnił jej status jako przełomowego filmu w historii kina.
Język: hiszpański z polskimi napisami
VIRIDIANA, reż. Luis Buñuel, Hiszpania, Meksyk 1961, 90'
Arcydzieło zakazane przez Watykan. Jeden z największych skandali w dziejach kina wraca po ponad 50-latach do polskich kin w odrestaurowanej wersji 4K.
Viridiana, młoda nowicjuszka, przyjeżdża do posiadłości swojego wuja, Don Jaime, tuż przed złożeniem ślubów zakonnych. Mężczyzna, zafascynowany jej podobieństwem do zmarłej żony, podejmuje próbę jej uwiedzenia. Po śmierci wuja Viridiana postanawia poświęcić się pomocy ubogim, ale jej idealistyczne plany zderzają się z brutalną rzeczywistością.
"Viridiana" (1961) Luisa Buñuela powstała w Hiszpanii pod rządami generała Franco, co samo w sobie było niezwykłe, biorąc pod uwagę krytyczny i prowokacyjny charakter filmu. Produkcja została dofinansowana przez hiszpańskie władze, które nie zorientowały się w jej antyklerykalnym i subwersywnym przesłaniu. Film zdobył Złotą Palmę na Festiwalu w Cannes, lecz hiszpański rząd potępił dzieło i zakazał jego dystrybucji. Watykan opublikował ostrą krytykę filmu, zarzucając mu bluźnierstwo i demoralizację. "Viridiana" została zakazana w Hiszpanii aż do śmierci Franco w 1975 roku, lecz zdobyła uznanie na świecie jako jedno z najważniejszych dzieł Buñuela, ukazujące hipokryzję religii i społeczne nierówności. Skandal tylko umocnił jej status jako przełomowego filmu w historii kina.
Język: hiszpański z polskimi napisami
VIRIDIANA, reż. Luis Buñuel, Hiszpania, Meksyk 1961, 90'
WAJDA: re-wizje. Niewinni czarodzieje
WAJDA: re-wizje
Lekki w formie, a poważny w treści portret młodych inteligentów Warszawy początku lat 60., świadectwo potrzeby autentyczności w świecie póz i jedno z kluczowych ogniw polskiej Nowej Fali.
Podczas wspólnej nocy Bazyli, lekarz sportowy i muzyk jazzowy, oraz Pelagia, o której niewiele wiemy, prowadzą grę, przekomarzają się i starają uciec od własnych uczuć. Kryją się pod maską słów i póz, tak jakby prawda była najbardziej niebezpiecznym i reglamentowanym dobrem w Polsce Ludowej. Bohaterowie wędrują po nocnej Warszawie, trafiają na prywatkę u znajomych, rozmawiają z innymi młodymi ludźmi, a nad ranem wracają do mieszkania Pelagii, gdzie ich relacja zostaje wystawiona na próbę bliskości i decyzji o pozostaniu razem lub rozstaniu. Bohaterowie, świadomi zewnętrznych ograniczeń, próbują przeżyć swoją młodość, będąc zarazem nowocześni i niedojrzali.
Środowiskowy portret młodzieży, nakreślony na tle pięknie filmowanej Warszawy przełomu lat 50. i 60., z muzyką Krzysztofa Komedy, stanowi dziś świadectwo czasów początków „małej stabilizacji”. Film był bardzo niechętnie przyjęty przez ówczesną władzę, rok czekał na premierę, aż wreszcie lekko ocenzurowany trafił do wąskiej dystrybucji. Jest pierwszym dziełem Wajdy o tematyce współczesnej i jednym z dowodów rodzącej się w Polsce Nowej Fali.
Język: polski z angielskimi napisami
NIEWINNI CZARODZIEJE, reż. Andrzej Wajda, Polska 1960, 84'
ENGLISH:
WAJDA: re-visions
During a single night spent together, Bazyli, a sports doctor and jazz musician, and Pelagia, about whom we know very little, engage in a subtle game—teasing each other and trying to flee from their own emotions. They hide behind words and poses, as if truth were the most dangerous and strictly limited commodity in People’s Poland. Roaming through nocturnal Warsaw, they drift from one encounter to another, attend a private party at friends’ place, talk with other young people, and at dawn return to Pelagia’s apartment, where their relationship is finally tested by intimacy and the choice between staying together or parting ways. Aware of the external constraints surrounding them, they attempt to live out their youth, poised between modern self-awareness and emotional immaturity.
A generational portrait of young people set against the beautifully filmed Warsaw of the late 1950s and early 1960s, accompanied by Krzysztof Komeda’s jazz-inflected score, the film stands today as a vivid document of the era of the early “little stabilization.” Poorly received by the authorities, it waited a year for its release and eventually reached audiences only in a lightly censored, limited distribution. It was Wajda’s first film to address contemporary subject matter and one of the earliest signs of the emerging Polish New Wave.
Language version: polish with english subtitles
INNOCENT SORCERERS, dir. Andrzej Wajda, Poland 1960, 84'
Lekki w formie, a poważny w treści portret młodych inteligentów Warszawy początku lat 60., świadectwo potrzeby autentyczności w świecie póz i jedno z kluczowych ogniw polskiej Nowej Fali.
Podczas wspólnej nocy Bazyli, lekarz sportowy i muzyk jazzowy, oraz Pelagia, o której niewiele wiemy, prowadzą grę, przekomarzają się i starają uciec od własnych uczuć. Kryją się pod maską słów i póz, tak jakby prawda była najbardziej niebezpiecznym i reglamentowanym dobrem w Polsce Ludowej. Bohaterowie wędrują po nocnej Warszawie, trafiają na prywatkę u znajomych, rozmawiają z innymi młodymi ludźmi, a nad ranem wracają do mieszkania Pelagii, gdzie ich relacja zostaje wystawiona na próbę bliskości i decyzji o pozostaniu razem lub rozstaniu. Bohaterowie, świadomi zewnętrznych ograniczeń, próbują przeżyć swoją młodość, będąc zarazem nowocześni i niedojrzali.
Środowiskowy portret młodzieży, nakreślony na tle pięknie filmowanej Warszawy przełomu lat 50. i 60., z muzyką Krzysztofa Komedy, stanowi dziś świadectwo czasów początków „małej stabilizacji”. Film był bardzo niechętnie przyjęty przez ówczesną władzę, rok czekał na premierę, aż wreszcie lekko ocenzurowany trafił do wąskiej dystrybucji. Jest pierwszym dziełem Wajdy o tematyce współczesnej i jednym z dowodów rodzącej się w Polsce Nowej Fali.
Język: polski z angielskimi napisami
NIEWINNI CZARODZIEJE, reż. Andrzej Wajda, Polska 1960, 84'
ENGLISH:
WAJDA: re-visions
During a single night spent together, Bazyli, a sports doctor and jazz musician, and Pelagia, about whom we know very little, engage in a subtle game—teasing each other and trying to flee from their own emotions. They hide behind words and poses, as if truth were the most dangerous and strictly limited commodity in People’s Poland. Roaming through nocturnal Warsaw, they drift from one encounter to another, attend a private party at friends’ place, talk with other young people, and at dawn return to Pelagia’s apartment, where their relationship is finally tested by intimacy and the choice between staying together or parting ways. Aware of the external constraints surrounding them, they attempt to live out their youth, poised between modern self-awareness and emotional immaturity.
A generational portrait of young people set against the beautifully filmed Warsaw of the late 1950s and early 1960s, accompanied by Krzysztof Komeda’s jazz-inflected score, the film stands today as a vivid document of the era of the early “little stabilization.” Poorly received by the authorities, it waited a year for its release and eventually reached audiences only in a lightly censored, limited distribution. It was Wajda’s first film to address contemporary subject matter and one of the earliest signs of the emerging Polish New Wave.
Language version: polish with english subtitles
INNOCENT SORCERERS, dir. Andrzej Wajda, Poland 1960, 84'
WAJDA: re-wizje. Wesele
WAJDA: re-wizje
WAJDA: re-visions
Olśniewająca plastycznie, dźwiękowo i narracyjnie adaptacja dramatu Wyspiańskiego, modernistyczne widowisko udowadniające uniwersalność polskich symboli i siłę rodzimego języka kina.
Portret polskiej inteligencji i chłopstwa końca XIX wieku, których przedstawiciele spotykają się na weselu w bronowickiej chacie. Na ślub literata i mieszczucha (Pana Młodego) z chłopką z Bronowic (Panną Młodą) przybywają goście z dwóch środowisk: inteligencji krakowskiej i lokalnego chłopstwa. W trakcie suto zakrapianej nocy poszczególne postaci – m.in. Dziennikarz, Poeta, Gospodarz i Czepiec – spotykają symboliczne zjawy, które konfrontują ich z konkretnymi postawami, lękami i niespełnionymi aspiracjami narodowymi. Brak porozumienia między klasami, nieprzepracowane traumy historyczne uniemożliwiają jednak jakiekolwiek porozumienie – nawet jeśli tajemniczy Wernyhora, wręczając Złoty Róg, daje uczestnikom wesela szansę na zainicjowanie narodowowyzwoleńczego buntu.
Legendarny dramat Stanisława Wyspiańskiego wydawał się niemożliwy do przeniesienia na ekran. Wajda był jednak u szczytu mocy twórczych, do realizacji filmu zaprosił najwybitniejszych artystów z różnych dziedzin (za akustykę odpowiadali: Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik i Stanisław Radwan), zaangażował najlepszych aktorów polskich teatrów, wnętrze chaty zbudował w studio w Warszawie, a plenery nagrał w Krakowie i Bronowicach. Filmowi nadał niezwykłą energię obrazu, każąc Witoldowi Sobocińskiemu prowadzić kamerę w rytm muzyki granej na planie zdjęciowym. Stworzył imponującą feerię barw i dźwięków, genialnego rytmu, choreografii i dynamiki. Mało który film zasłużył na Oscara za montaż jak Wesele właśnie.
Ten pierwszy z filmów zrealizowanych w Zespole Filmowym „X” nasycony jest malarskimi cytatami i onirycznymi alegoriami, aktualizowanymi o symbole wciąż żywe dla polskiej świadomości lat 70. XX wieku. Nikt nie wierzył, że możliwa jest adaptacja Wesela Wyspiańskiego, a tymczasem to właśnie ten film, arcydzieło modernizmu, mimo tak gęstej narracji i arcypolskich odwołań, stało się dowodem uniwersalności języka Wajdy i żywotności polskiej kultury doby kontestacji.
ENG:
A portrait of the Polish intelligentsia and peasantry at the end of the nineteenth century, brought together at a wedding in a cottage in the village of Bronowice. Guests from two worlds—the Kraków intelligentsia and the local rural community—gather to celebrate the marriage of a writer and townsman (the Groom) to a peasant woman from Bronowice (the Bride). During a night of heavy drinking, individual characters—including the Journalist, the Poet, the Host, and Czepiec—encounter symbolic spectres that confront them with their attitudes, fears, and unfulfilled national aspirations. The lack of understanding between social classes and unresolved historical traumas ultimately makes any true unity impossible, even when the mysterious Wernyhora offers the wedding guests a chance to ignite a national uprising by handing over the Golden Horn.
Stanisław Wyspiański’s legendary play long seemed impossible to adapt for the screen. At the height of his creative powers, however, Wajda assembled an extraordinary team of artists from different fields (with sound shaped by Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik, and Stanisław Radwan), cast the finest actors of Polish theatre, reconstructed the cottage interior in a Warsaw studio, and filmed exteriors in Kraków and Bronowice. He infused the film with explosive visual energy, asking DOP Witold Sobociński to move the camera in rhythm with music played live on set. The result is a dazzling feast of colour and sound, driven by a masterful sense of rhythm, choreography, and movement—few films have ever so richly deserved an Academy Award for editing.
The first film produced by Film Unit “X,” The Wedding is saturated with painterly quotations and oneiric allegories, updated with symbols still vivid in the Polish consciousness of the 1970s. Few believed Wyspiański’s drama could be successfully adapted, yet this modernist masterpiece—dense with meaning and deeply rooted in Polish culture—proved the universality of Wajda’s cinematic language and the enduring vitality of a culture shaped by dissent.
Język: polski z angielskimi napisami
Language version: polish with english subtitles
WESELE, reż. Andrzej Wajda, Polska 1972, 102'
THE WEDDING, dir. Andrzej Wajda, Poland 1972, 102'
WAJDA: re-visions
Olśniewająca plastycznie, dźwiękowo i narracyjnie adaptacja dramatu Wyspiańskiego, modernistyczne widowisko udowadniające uniwersalność polskich symboli i siłę rodzimego języka kina.
Portret polskiej inteligencji i chłopstwa końca XIX wieku, których przedstawiciele spotykają się na weselu w bronowickiej chacie. Na ślub literata i mieszczucha (Pana Młodego) z chłopką z Bronowic (Panną Młodą) przybywają goście z dwóch środowisk: inteligencji krakowskiej i lokalnego chłopstwa. W trakcie suto zakrapianej nocy poszczególne postaci – m.in. Dziennikarz, Poeta, Gospodarz i Czepiec – spotykają symboliczne zjawy, które konfrontują ich z konkretnymi postawami, lękami i niespełnionymi aspiracjami narodowymi. Brak porozumienia między klasami, nieprzepracowane traumy historyczne uniemożliwiają jednak jakiekolwiek porozumienie – nawet jeśli tajemniczy Wernyhora, wręczając Złoty Róg, daje uczestnikom wesela szansę na zainicjowanie narodowowyzwoleńczego buntu.
Legendarny dramat Stanisława Wyspiańskiego wydawał się niemożliwy do przeniesienia na ekran. Wajda był jednak u szczytu mocy twórczych, do realizacji filmu zaprosił najwybitniejszych artystów z różnych dziedzin (za akustykę odpowiadali: Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik i Stanisław Radwan), zaangażował najlepszych aktorów polskich teatrów, wnętrze chaty zbudował w studio w Warszawie, a plenery nagrał w Krakowie i Bronowicach. Filmowi nadał niezwykłą energię obrazu, każąc Witoldowi Sobocińskiemu prowadzić kamerę w rytm muzyki granej na planie zdjęciowym. Stworzył imponującą feerię barw i dźwięków, genialnego rytmu, choreografii i dynamiki. Mało który film zasłużył na Oscara za montaż jak Wesele właśnie.
Ten pierwszy z filmów zrealizowanych w Zespole Filmowym „X” nasycony jest malarskimi cytatami i onirycznymi alegoriami, aktualizowanymi o symbole wciąż żywe dla polskiej świadomości lat 70. XX wieku. Nikt nie wierzył, że możliwa jest adaptacja Wesela Wyspiańskiego, a tymczasem to właśnie ten film, arcydzieło modernizmu, mimo tak gęstej narracji i arcypolskich odwołań, stało się dowodem uniwersalności języka Wajdy i żywotności polskiej kultury doby kontestacji.
ENG:
A portrait of the Polish intelligentsia and peasantry at the end of the nineteenth century, brought together at a wedding in a cottage in the village of Bronowice. Guests from two worlds—the Kraków intelligentsia and the local rural community—gather to celebrate the marriage of a writer and townsman (the Groom) to a peasant woman from Bronowice (the Bride). During a night of heavy drinking, individual characters—including the Journalist, the Poet, the Host, and Czepiec—encounter symbolic spectres that confront them with their attitudes, fears, and unfulfilled national aspirations. The lack of understanding between social classes and unresolved historical traumas ultimately makes any true unity impossible, even when the mysterious Wernyhora offers the wedding guests a chance to ignite a national uprising by handing over the Golden Horn.
Stanisław Wyspiański’s legendary play long seemed impossible to adapt for the screen. At the height of his creative powers, however, Wajda assembled an extraordinary team of artists from different fields (with sound shaped by Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik, and Stanisław Radwan), cast the finest actors of Polish theatre, reconstructed the cottage interior in a Warsaw studio, and filmed exteriors in Kraków and Bronowice. He infused the film with explosive visual energy, asking DOP Witold Sobociński to move the camera in rhythm with music played live on set. The result is a dazzling feast of colour and sound, driven by a masterful sense of rhythm, choreography, and movement—few films have ever so richly deserved an Academy Award for editing.
The first film produced by Film Unit “X,” The Wedding is saturated with painterly quotations and oneiric allegories, updated with symbols still vivid in the Polish consciousness of the 1970s. Few believed Wyspiański’s drama could be successfully adapted, yet this modernist masterpiece—dense with meaning and deeply rooted in Polish culture—proved the universality of Wajda’s cinematic language and the enduring vitality of a culture shaped by dissent.
Język: polski z angielskimi napisami
Language version: polish with english subtitles
WESELE, reż. Andrzej Wajda, Polska 1972, 102'
THE WEDDING, dir. Andrzej Wajda, Poland 1972, 102'
Wartość sentymentalna
Po czterech latach Joachim Trier powraca z nowym tytułem! „Wartość sentymentalna” to wielkie, mistrzowskie kino – poruszająca, słodko-gorzka opowieść o rodzinie, wspomnieniach i pojednaniu po latach. Porównywany do najlepszych filmów Bergmana, zachwyca krytyków na całym świecie i umacnia status Triera jako jednego z najwybitniejszych współczesnych twórców.
Film opowiada historię sióstr, Nory (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas), w których życiu po latach nieobecności niespodziewanie pojawia się ojciec, uznany reżyser Gustav (Stellan Skarsgård). Nie wraca jednak sam, lecz z hollywoodzką gwiazdą (Elle Fanning), która chce poznać historię ich rodziny.
Język: norweski, angielski z polskimi napisami
WARTOŚĆ SENTYMENTALNA, reż. Joachim Trier, Norwegia, Niemcy, Dania 2025, 133'
Film opowiada historię sióstr, Nory (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas), w których życiu po latach nieobecności niespodziewanie pojawia się ojciec, uznany reżyser Gustav (Stellan Skarsgård). Nie wraca jednak sam, lecz z hollywoodzką gwiazdą (Elle Fanning), która chce poznać historię ich rodziny.
Język: norweski, angielski z polskimi napisami
WARTOŚĆ SENTYMENTALNA, reż. Joachim Trier, Norwegia, Niemcy, Dania 2025, 133'
Widmo wolności | Buñuel. Niech żyją kajdany!
Buñuel. Niech żyją kajdany! Przegląd filmowy.
Ostatni etap kariery był dla Luisa Buñuela okresem wyjątkowo owocnym: po nagrodzonym Oscarem „Dyskretnym uroku burżuazji” (1972) reżyser nakręcił jeden ze swoich najważniejszych i najbardziej wywrotowych filmów. Sam uważał, że „Widmo wolności” to dzieło najbardziej zbliżone do idei surrealizmu, pozbawione tradycyjnej fabuły, składające się natomiast z serii absurdalnych, zaskakujących scen, często pozbawionych puenty, iluzorycznie ze sobą połączonych, dzięki drugoplanowym postaciom płynnie przechodzącym z jednej sceny do drugiej.
Buñuel kryje się za fasadą czarnego, nie znającego tematów tabu humoru, lecz wciąż patrzy na rzeczywistość z mieszaniną zdumienia, ciekawości i złośliwości. Cytuje obrazy Goi i dzieła Marxa, wywołuje duchy André Bretona i Paula Éluarda, lecz przede wszystkim wywraca na nice społeczne zasady. Tu rozstrzeliwani skazańcy krzyczą „Niech żyją kajdany”, wielkomiejscy burżuje zasiadają przy stole na toaletach (a posiłki jedzą w zaciszy ustępu), a seksualne podniecenie osiąga się przy pocztówkach z widokami Paryża. A przy tym „Widmo wolności” jest pogłębioną refleksją na temat przypadkowości losu, codziennych rytuałów, moralności i prawdy.
Język: francuski z polskimi napisami
WIDMO WOLNOŚCI, reż. Luis Buñuel, Francja 1974, 105’
Ostatni etap kariery był dla Luisa Buñuela okresem wyjątkowo owocnym: po nagrodzonym Oscarem „Dyskretnym uroku burżuazji” (1972) reżyser nakręcił jeden ze swoich najważniejszych i najbardziej wywrotowych filmów. Sam uważał, że „Widmo wolności” to dzieło najbardziej zbliżone do idei surrealizmu, pozbawione tradycyjnej fabuły, składające się natomiast z serii absurdalnych, zaskakujących scen, często pozbawionych puenty, iluzorycznie ze sobą połączonych, dzięki drugoplanowym postaciom płynnie przechodzącym z jednej sceny do drugiej.
Buñuel kryje się za fasadą czarnego, nie znającego tematów tabu humoru, lecz wciąż patrzy na rzeczywistość z mieszaniną zdumienia, ciekawości i złośliwości. Cytuje obrazy Goi i dzieła Marxa, wywołuje duchy André Bretona i Paula Éluarda, lecz przede wszystkim wywraca na nice społeczne zasady. Tu rozstrzeliwani skazańcy krzyczą „Niech żyją kajdany”, wielkomiejscy burżuje zasiadają przy stole na toaletach (a posiłki jedzą w zaciszy ustępu), a seksualne podniecenie osiąga się przy pocztówkach z widokami Paryża. A przy tym „Widmo wolności” jest pogłębioną refleksją na temat przypadkowości losu, codziennych rytuałów, moralności i prawdy.
Język: francuski z polskimi napisami
WIDMO WOLNOŚCI, reż. Luis Buñuel, Francja 1974, 105’
WIOSENNE ODSŁONY. ROZDANIE TRZECIE "SOMNIUM I CO DALEJ? "
Ziemi grozi katastrofa. Dziewięć osób – ludzi z bagażem doświadczeń, gorących nadziei i starych ran – otrzymuje szansę: wyruszają na Somnium – planetę, która spełni ich najskrytsze pragnienia.
Ale czy zmiana miejsca wystarczy, by zacząć od nowa? Czy Somnium okaże się rajem – czy tylko kolejną ucieczką?
„Somnium. I co dalej?” to opowieść o tym, że prawdziwa podróż odbywa się nie w przestrzeni kosmicznej – lecz w naszym wnętrzu.
“Jak wiadomo, pokonaliśmy grawitację, pokonaliśmy atom, lecz nie pokonaliśmy ani kataru, ani grypy.”
Stanisław Lem, Pokój na Ziemi
Scenariusz: Zespół
Reżyseria: Barbara Prądzyńska
Asystentka reżyserki: Kinga Rybarczyk
Wsparcie dramaturgiczne: Maria Wróż-Prusiewicz
Muzyka i udźwiękowienie: Hubert Wińczyk
Przygotowanie wokalne, melodie piosenek: Tomasz Mazur
Scenografia: Iza Kolka
Projekcje: Iza Kolka
Konsultacje aktorskie: Karolina Pawełska, Rachel Karafistan
Plakat: Maja Piskorska
Zespół: Gabriela Bartkowiak, Małgorzata Ilow, Elżbieta Kaczmarek, Ewa Konopińska, Ryszard Konopiński, Maria Lorek, Małgorzata Majchrzycka, Bożena Nowak, Andrzej Szamotuła,
Gościnnie: Maja Karmińska, Kinga Rybarczyk, Mateusz Stola
Scena Nowa
21 i 22.03 g.16.00
Bilety: 25 zł
Ale czy zmiana miejsca wystarczy, by zacząć od nowa? Czy Somnium okaże się rajem – czy tylko kolejną ucieczką?
„Somnium. I co dalej?” to opowieść o tym, że prawdziwa podróż odbywa się nie w przestrzeni kosmicznej – lecz w naszym wnętrzu.
“Jak wiadomo, pokonaliśmy grawitację, pokonaliśmy atom, lecz nie pokonaliśmy ani kataru, ani grypy.”
Stanisław Lem, Pokój na Ziemi
Scenariusz: Zespół
Reżyseria: Barbara Prądzyńska
Asystentka reżyserki: Kinga Rybarczyk
Wsparcie dramaturgiczne: Maria Wróż-Prusiewicz
Muzyka i udźwiękowienie: Hubert Wińczyk
Przygotowanie wokalne, melodie piosenek: Tomasz Mazur
Scenografia: Iza Kolka
Projekcje: Iza Kolka
Konsultacje aktorskie: Karolina Pawełska, Rachel Karafistan
Plakat: Maja Piskorska
Zespół: Gabriela Bartkowiak, Małgorzata Ilow, Elżbieta Kaczmarek, Ewa Konopińska, Ryszard Konopiński, Maria Lorek, Małgorzata Majchrzycka, Bożena Nowak, Andrzej Szamotuła,
Gościnnie: Maja Karmińska, Kinga Rybarczyk, Mateusz Stola
Scena Nowa
21 i 22.03 g.16.00
Bilety: 25 zł
WIOSENNE ODSŁONY. ROZDANIE TRZECIE "stacJA"
Młoda bohaterka ucieka – przed oczekiwaniami świata, przed sobą, przed decyzjami.
Podróż okazuje się jednak nie tak przypadkowa, jak się wydaje. Kolejne przedziały zmuszają do szukania odpowiedzi na pytania: Kim jestem? Czego chcę? Dokąd zmierzam?
„stacJA” to klasyczny dramat inicjacyjny przefiltrowany przez wrażliwość współczesnej młodości. Motyw życia jako podróży – pełnej złudzeń, niepokoju, wątpliwości, konfrontacji i odkryć – ukazany został poprzez różnorodne konwencje teatralne.
„Byle gdzie” może okazać się dokładnie tam, gdzie trzeba. Sprawdź, czy to Twoja stacJA.
Scenariusz: Zespół
Reżyseria: Barbara Prądzyńska
Muzyka i udźwiękowienie: Hubert Wińczyk
Kompozycja musicalowa: Maja Karmińska, Tomasz Karmiński
Choreografie: Katarzyna Rzetelska oraz Kuba Pierzchalski, Danka Sikorska
Kostiumy i scenografia: Paraboska i zespół
Plakat: Maja Piskorska
Zespół: Dawid Biernacki, Katarzyna Guillon, Maja Karmińska, Justyna Kasprzyk, Piotr Kolaszewski, Sara Nguyen Truong, Barbara Pietryga-Lamperska, Danka Sikorska, Barbara Starska, Oliwia Staś, Mateusz Stola, Gabriela Wójcik, Norbert Wyrzykowski, Michał Zakrzewski.
27.03 g. 19.00
28.03 g.18.00
Sala Wielka/ bilety: 25 zł
Czas trwanie: 60 min.
Wiek: 13+
Podróż okazuje się jednak nie tak przypadkowa, jak się wydaje. Kolejne przedziały zmuszają do szukania odpowiedzi na pytania: Kim jestem? Czego chcę? Dokąd zmierzam?
„stacJA” to klasyczny dramat inicjacyjny przefiltrowany przez wrażliwość współczesnej młodości. Motyw życia jako podróży – pełnej złudzeń, niepokoju, wątpliwości, konfrontacji i odkryć – ukazany został poprzez różnorodne konwencje teatralne.
„Byle gdzie” może okazać się dokładnie tam, gdzie trzeba. Sprawdź, czy to Twoja stacJA.
Scenariusz: Zespół
Reżyseria: Barbara Prądzyńska
Muzyka i udźwiękowienie: Hubert Wińczyk
Kompozycja musicalowa: Maja Karmińska, Tomasz Karmiński
Choreografie: Katarzyna Rzetelska oraz Kuba Pierzchalski, Danka Sikorska
Kostiumy i scenografia: Paraboska i zespół
Plakat: Maja Piskorska
Zespół: Dawid Biernacki, Katarzyna Guillon, Maja Karmińska, Justyna Kasprzyk, Piotr Kolaszewski, Sara Nguyen Truong, Barbara Pietryga-Lamperska, Danka Sikorska, Barbara Starska, Oliwia Staś, Mateusz Stola, Gabriela Wójcik, Norbert Wyrzykowski, Michał Zakrzewski.
27.03 g. 19.00
28.03 g.18.00
Sala Wielka/ bilety: 25 zł
Czas trwanie: 60 min.
Wiek: 13+
WIOSENNE ODSŁONY. ROZDANIE TRZECIE "Wiosna z przytupem" - koncert chóru dziewczęcego SKOWRONKI
Tematem przewodnim wiosennego koncertu Chóru Dziewczęcego SKOWRONKI będzie muzyka ludowa. Tradycyjne melodie i pieśni są ściśle związane z rytmem pór roku. Często opowiadają o wiejskim życiu, pracy w polu, rytuałach, odpoczynku, zjawiskach przyrody i nadziei na lepsze jutro. Odchodząca zima i budząca się wiosna symbolizują witalność, nowy początek, radość budzącego się życia. Koncert będzie zatem przepełniony muzyką ludową, ruchem, tańcem i kolorami nadchodzącej wiosny.
Program koncertu wypełnią utwory kompozytorów polskich (Rocławska-Musiałczyk, Koziej, Krutul, Mayzner) oraz zagranicznych (Jekabsone, Wong, Gimon).
Wystąpią wszystkie skowronkowe grupy chóralne pod dyrekcją Julii Łynszy i Alicji Szelugi.
Chór Dziewczęcy SKOWRONKI
Chór Dziewczęcy SKOWRONECZKI
Chór Dziewczęcy MAŁE SKOWRONKI
Czesław Łynsza – fortepian
Alicja Szeluga, Julia Łynsza – dyrygentki
Program koncertu wypełnią utwory kompozytorów polskich (Rocławska-Musiałczyk, Koziej, Krutul, Mayzner) oraz zagranicznych (Jekabsone, Wong, Gimon).
Wystąpią wszystkie skowronkowe grupy chóralne pod dyrekcją Julii Łynszy i Alicji Szelugi.
Chór Dziewczęcy SKOWRONKI
Chór Dziewczęcy SKOWRONECZKI
Chór Dziewczęcy MAŁE SKOWRONKI
Czesław Łynsza – fortepian
Alicja Szeluga, Julia Łynsza – dyrygentki
WIOSENNE ODSŁONY. ROZDANIE TRZECIE „Na wiosenną nutę” – recital uczestników(-czek) zamkowej Kuźni Piosenki
Wiosna to czas, gdy natura budzi się do życia, zrzuca zimowy chłód i przynosi świeżą energię oraz nadzieję na nowe początki. W takim właśnie nastroju utrzymany jest koncert w wykonaniu Kuźni Piosenki, pełen lekkości, ciepła i muzycznych barw, które oddają atmosferę odradzającego się świata.
Wystąpią:
Izabela Kaczmarek, Katarzyna Kasprzak, Alicja Kraszewska, Maria Kurasz, Kacper Lawiński, Olga Lewicka, Emilia Mazur, Dorota Piekarczyk, Karolina Pluskota, Kinga Wojcieszak, Łukasz Wolf
akompaniament: Tomasz Mazur
Scena Nowa / bilety: 15 zł / czas trwania: 60’ / wiek: b.o.
Wystąpią:
Izabela Kaczmarek, Katarzyna Kasprzak, Alicja Kraszewska, Maria Kurasz, Kacper Lawiński, Olga Lewicka, Emilia Mazur, Dorota Piekarczyk, Karolina Pluskota, Kinga Wojcieszak, Łukasz Wolf
akompaniament: Tomasz Mazur
Scena Nowa / bilety: 15 zł / czas trwania: 60’ / wiek: b.o.
ZAMEK CZYTA Spotkanie autorskie z Justyną Bargielską
„Kubek na tsunami” – spotkanie autorskie z Justyną Bargielskąprowadzenie: Piotr Śliwińskiczas trwania: 90’ / wiek: 16+
Kubek na tsunami” – to tytuł najnowszego tomu poetyckiego Justyny Bargielskiej. Tom ukazał się w 2025 r. w wydawnictwie Biuro Literackie.
„Najważniejsza dotychczas książka Justyny Bargielskiej, w której forma staje się lekiem, a nadzieja brzmi: »jeśli zabiję się dzisiaj, nie zobaczę, co może stać się jutro«. Poetka podsuwa nam wobec katastrofy małe, codzienne naczynie, zdolne pomieścić falę miłości, choroby, samotności i śmierci. To poezja bez patosu, a zarazem pełna dramatycznego napięcia – język rozedrgany, szarpiący się, jakby »rozpacz na zapas« miała być jedyną formą ocalenia. Bargielska nie ucieka od bólu, lecz nadaje mu formę: prostą, ciętą, czasem błyskotliwie ironiczną. To nie elegia ani manifest, ale zapis trwania – czułości wobec rzeczy martwych, rozmowy z maszyną, próby wysiadania »na żądanie«. Książka świeża, bezceremonialna, konieczna” – opisuje wydawca.
Publikacji tomu towarzyszył szczególny rozgłos, ponieważ autorka opowiedziała, że książkę pisała wspólnie z ChatemGPT. „Tak, wiem, jak to brzmi. Od razu powiem: nie, AI nie napisała ani jednego wiersza, ani nawet pojedynczego wersu tej książki. Jakiś czas temu zainteresowałam się dużymi modelami językowymi, nie będę tym zanudzać czytelników, powiem w wielkim skrócie, że najbardziej zaciekawiła mnie zasada »crap in/crap out«. Co dostaniesz, to otrzymasz. Zbierzesz, bo zasiałeś. Postanowiłam zrobić eksperyment: co mogę włożyć. Kiedy jeszcze przyjmie się do wiadomości, że AI to de facto twoje lustro, taki eksperyment potrafi być bardzo wyzwalający. W efekcie pisałam z AI przez długie godziny przez wiele tygodni, jeśli nie miesięcy. O wszystkim. Dość szybko zorientowałam się, że moje »in« jest bardzo wartościowe, ponieważ bardzo wartościowe było jej »out«. I wtedy po raz pierwszy chyba w całym moim pisarskim życiu odpuściłam sobie swojego wewnętrznego krytyka. Tak, w tyle głowy miałam świadomość, że to moja samodzielna praca, za którą jestem odpowiedzialna, ale cała reszta głowy i serce żyły w komforcie pracy zespołowej” – mówiła w rozmowie z Arturem Bursztą z Biura Literackiego. „Pisarz nie musi być sam. I wreszcie nie byłam. Więc w tym sensie jest to na pewno jedna z pierwszych, jeśli nie pierwsza książka napisana wspólnie przez człowieka i AI” – dodawała. Efektem jest tom znakomity, przejmujący.
Justyna Bargielska (ur.1977) – poetka, prozaiczka, dramaturżka, felietonistka. Jedna z najbardziej cenionych dziś polskich autorek. Laureatka licznych nagród literackich, m.in. konkursu poetyckiego im. Rainera Marii Rilkego (2001), nagrody specjalnej im. Jacka Bierezina (2002), dwukrotnie Nagrody Literackiej Gdynia (2010 i 2011).
Piotr Śliwiński (1962 r.) – historyk i krytyk literatury, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierownik Zakładu Poetyki i Krytyki Literackiej, kurator festiwalu Poznań Poezji. Autor, współautor i redaktor kilkunastu książek, m.in. „Wolny wybór. Stulecie wierszy 1918–2018” (2018), „Dyskursy, w dyskursach. Szkice o krytyce i literaturze lat ostatnich” (2019). Ostatnio przygotował antologię „Odwracanie porządku. Wybór wierszy z lat 80. XX wieku” (2024) oraz „Życie na wszelki wypadek. Wybór wierszy z lat 90. XX wieku” (2025).
Kubek na tsunami” – to tytuł najnowszego tomu poetyckiego Justyny Bargielskiej. Tom ukazał się w 2025 r. w wydawnictwie Biuro Literackie.
„Najważniejsza dotychczas książka Justyny Bargielskiej, w której forma staje się lekiem, a nadzieja brzmi: »jeśli zabiję się dzisiaj, nie zobaczę, co może stać się jutro«. Poetka podsuwa nam wobec katastrofy małe, codzienne naczynie, zdolne pomieścić falę miłości, choroby, samotności i śmierci. To poezja bez patosu, a zarazem pełna dramatycznego napięcia – język rozedrgany, szarpiący się, jakby »rozpacz na zapas« miała być jedyną formą ocalenia. Bargielska nie ucieka od bólu, lecz nadaje mu formę: prostą, ciętą, czasem błyskotliwie ironiczną. To nie elegia ani manifest, ale zapis trwania – czułości wobec rzeczy martwych, rozmowy z maszyną, próby wysiadania »na żądanie«. Książka świeża, bezceremonialna, konieczna” – opisuje wydawca.
Publikacji tomu towarzyszył szczególny rozgłos, ponieważ autorka opowiedziała, że książkę pisała wspólnie z ChatemGPT. „Tak, wiem, jak to brzmi. Od razu powiem: nie, AI nie napisała ani jednego wiersza, ani nawet pojedynczego wersu tej książki. Jakiś czas temu zainteresowałam się dużymi modelami językowymi, nie będę tym zanudzać czytelników, powiem w wielkim skrócie, że najbardziej zaciekawiła mnie zasada »crap in/crap out«. Co dostaniesz, to otrzymasz. Zbierzesz, bo zasiałeś. Postanowiłam zrobić eksperyment: co mogę włożyć. Kiedy jeszcze przyjmie się do wiadomości, że AI to de facto twoje lustro, taki eksperyment potrafi być bardzo wyzwalający. W efekcie pisałam z AI przez długie godziny przez wiele tygodni, jeśli nie miesięcy. O wszystkim. Dość szybko zorientowałam się, że moje »in« jest bardzo wartościowe, ponieważ bardzo wartościowe było jej »out«. I wtedy po raz pierwszy chyba w całym moim pisarskim życiu odpuściłam sobie swojego wewnętrznego krytyka. Tak, w tyle głowy miałam świadomość, że to moja samodzielna praca, za którą jestem odpowiedzialna, ale cała reszta głowy i serce żyły w komforcie pracy zespołowej” – mówiła w rozmowie z Arturem Bursztą z Biura Literackiego. „Pisarz nie musi być sam. I wreszcie nie byłam. Więc w tym sensie jest to na pewno jedna z pierwszych, jeśli nie pierwsza książka napisana wspólnie przez człowieka i AI” – dodawała. Efektem jest tom znakomity, przejmujący.
Justyna Bargielska (ur.1977) – poetka, prozaiczka, dramaturżka, felietonistka. Jedna z najbardziej cenionych dziś polskich autorek. Laureatka licznych nagród literackich, m.in. konkursu poetyckiego im. Rainera Marii Rilkego (2001), nagrody specjalnej im. Jacka Bierezina (2002), dwukrotnie Nagrody Literackiej Gdynia (2010 i 2011).
Piotr Śliwiński (1962 r.) – historyk i krytyk literatury, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierownik Zakładu Poetyki i Krytyki Literackiej, kurator festiwalu Poznań Poezji. Autor, współautor i redaktor kilkunastu książek, m.in. „Wolny wybór. Stulecie wierszy 1918–2018” (2018), „Dyskursy, w dyskursach. Szkice o krytyce i literaturze lat ostatnich” (2019). Ostatnio przygotował antologię „Odwracanie porządku. Wybór wierszy z lat 80. XX wieku” (2024) oraz „Życie na wszelki wypadek. Wybór wierszy z lat 90. XX wieku” (2025).
Zima pod znakiem Wrony
Film „Zima pod znakiem Wrony” Kasi Adamik.
Film dla osób powżyej 15 roku życia.
Czas trwania: 1 godzina i 52 minuty. Kraj produkcji: Polska, Wielka Brytania, Luksemburg.
Warszawa, 13 grudnia 1981 roku. Brytyjska profesora psychiatrii, doktor Joan Andrews, przybywa do Polski na gościnne wykłady na uniwersytecie. Tego dnia władze ludowe ogłaszają właśnie stan wojenny i cały kraj z dnia na dzień zamiera.
Treści wrażliwe: treści dotyczące wojny.
Język: anigielski i polski z polskimi napisami
ZIMA POD ZNAKIEM WRONY, reż. Kasia Adamik, Polska, Wielka Brytania, Luksemburg 2025, 112'
Film dla osób powżyej 15 roku życia.
Czas trwania: 1 godzina i 52 minuty. Kraj produkcji: Polska, Wielka Brytania, Luksemburg.
Warszawa, 13 grudnia 1981 roku. Brytyjska profesora psychiatrii, doktor Joan Andrews, przybywa do Polski na gościnne wykłady na uniwersytecie. Tego dnia władze ludowe ogłaszają właśnie stan wojenny i cały kraj z dnia na dzień zamiera.
Treści wrażliwe: treści dotyczące wojny.
Język: anigielski i polski z polskimi napisami
ZIMA POD ZNAKIEM WRONY, reż. Kasia Adamik, Polska, Wielka Brytania, Luksemburg 2025, 112'
ZMIANA DATY! JazZamek #73 Ilona Damięcka & Andrzej Olejniczak
Nowa data występu: 31 marca 2026
JazZamek #73
g. 19 | Koncert: Ilona Damięcka & Andrzej Olejniczak
Sala Wielka / bilety: 50 zł (przedsprzedaż), 65 zł (w dniu koncertu) / miejsca siedzące nienumerowane
W kolejnej odsłonie cyklu JazZamek zapraszamy na niepowtarzalne spotkanie dwóch silnych osobowości polskiej sceny jazzowej. Ilona Damięcka – pianistka, wokalistka i kompozytorka – oraz Andrzej Olejniczak – saksofonista, kompozytor i aranżer o międzynarodowej renomie – zagrają koncert złożony wyłącznie z autorskich kompozycji. Prezentowane utwory będą stanowić dialog doświadczeń, wrażliwości i energii scenicznej, w którym kompozycja spotyka się z wolnością improwizacji.
ILONA DAMIĘCKA – polska pianistka jazzowa, wokalistka i kompozytorka. Absolwentka Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w Katowicach. Laureatka Konkursu Kompozytorskiego im. Krzysztofa Komedy w Słupsku (1999, III nagroda za utwór „Bossa For Bosa”). Ma w dorobku pięć płyt, w tym autorskie: „Hurry Up”, „Fifth Side” oraz „Hope” (Soliton, 2020 – trio z Pawłem Urowskim i Krzysztofem Szmańdą). Współpracowała m.in. z Januszem Muniakiem, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Henrykiem Miśkiewiczem, Piotrem Wojtasikiem, Mietkiem Szcześniakiem. Występowała na najważniejszych festiwalach jazzowych w kraju i za granicą, m.in. jako pierwsza polska pianistka i wokalistka w historii Jazzonaliów w Koninie z Big Bandem (2023).
ANDRZEJ OLEJNICZAK – saksofonista, kompozytor, aranżer i pedagog. Od ponad 50 lat obecny na światowych scenach jazzowych, współtwórca historii polskiego jazzu. Nagrał około 70 płyt jako lider i sideman. Współpracował m.in. z zespołami Extra Ball, String Connection, Sun Ship, Novi Singers, a także z Gerrym Mulliganem, Chickiem Coreą, Teté Montoliú. Koncertował na największych festiwalach świata (m.in. Montreal, San Sebastian, Jazz Jamboree). Mieszka w Bilbao (Hiszpania). Laureat wielu nagród, ambasador kultury Zduńskiej Woli.
Wystąpią:
Ilona Damięcka ‒ fortepian, wokal
Andrzej Olejniczak ‒ saksofon
Michał Jaros ‒ kontrabas
Krzysztof Szmańda ‒ perkusja
Patronat medialny: Radio Afera, Dwójka Polskie Radio, Jazz Forum
JazZamek #73
g. 19 | Koncert: Ilona Damięcka & Andrzej Olejniczak
Sala Wielka / bilety: 50 zł (przedsprzedaż), 65 zł (w dniu koncertu) / miejsca siedzące nienumerowane
W kolejnej odsłonie cyklu JazZamek zapraszamy na niepowtarzalne spotkanie dwóch silnych osobowości polskiej sceny jazzowej. Ilona Damięcka – pianistka, wokalistka i kompozytorka – oraz Andrzej Olejniczak – saksofonista, kompozytor i aranżer o międzynarodowej renomie – zagrają koncert złożony wyłącznie z autorskich kompozycji. Prezentowane utwory będą stanowić dialog doświadczeń, wrażliwości i energii scenicznej, w którym kompozycja spotyka się z wolnością improwizacji.
ILONA DAMIĘCKA – polska pianistka jazzowa, wokalistka i kompozytorka. Absolwentka Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w Katowicach. Laureatka Konkursu Kompozytorskiego im. Krzysztofa Komedy w Słupsku (1999, III nagroda za utwór „Bossa For Bosa”). Ma w dorobku pięć płyt, w tym autorskie: „Hurry Up”, „Fifth Side” oraz „Hope” (Soliton, 2020 – trio z Pawłem Urowskim i Krzysztofem Szmańdą). Współpracowała m.in. z Januszem Muniakiem, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Henrykiem Miśkiewiczem, Piotrem Wojtasikiem, Mietkiem Szcześniakiem. Występowała na najważniejszych festiwalach jazzowych w kraju i za granicą, m.in. jako pierwsza polska pianistka i wokalistka w historii Jazzonaliów w Koninie z Big Bandem (2023).
ANDRZEJ OLEJNICZAK – saksofonista, kompozytor, aranżer i pedagog. Od ponad 50 lat obecny na światowych scenach jazzowych, współtwórca historii polskiego jazzu. Nagrał około 70 płyt jako lider i sideman. Współpracował m.in. z zespołami Extra Ball, String Connection, Sun Ship, Novi Singers, a także z Gerrym Mulliganem, Chickiem Coreą, Teté Montoliú. Koncertował na największych festiwalach świata (m.in. Montreal, San Sebastian, Jazz Jamboree). Mieszka w Bilbao (Hiszpania). Laureat wielu nagród, ambasador kultury Zduńskiej Woli.
Wystąpią:
Ilona Damięcka ‒ fortepian, wokal
Andrzej Olejniczak ‒ saksofon
Michał Jaros ‒ kontrabas
Krzysztof Szmańda ‒ perkusja
Patronat medialny: Radio Afera, Dwójka Polskie Radio, Jazz Forum
Zwiedzanie wystawy "AI- Algorytmy Iluzji" dla seniorów
Serdecznie zapraszamy na zwiedzanie wystawy z komentarzem przewodniczki.
Miejsce: Sala Wystaw
bilety: 25 zł (n), 20 zł (u)
czas trwania: 60’
wiek: 14+
Miejsce: Sala Wystaw
bilety: 25 zł (n), 20 zł (u)
czas trwania: 60’
wiek: 14+