'

Ułatwienia dostępu

Do Listy Tytułów

Na czerwonym tle widoczne białe królicze uszy, w których zaznaczono różowe, schematyczne wzory przypominające układy elektroniczne. U góry biały napis Zwiedzanie wystawy. A u dołu - AI Algorytmy Iluzji
" AI - Algorithms of Illusion". A Guided Tour
Expolre our latest temporary exhibition, accompanied by a guide's commentary.

Na czerwonym tle widoczne białe królicze uszy, w których zaznaczono różowe, schematyczne wzory przypominające układy elektroniczne. U góry biały napis Zwiedzanie wystawy. A u dołu - AI Algorytmy Iluzji
"Ze sobą" - warsztat dbania o dobrostan w świecie cyfrowym
prowadzenie: Weronika Cegielska

Wszyscy mamy ciała. Spędzając dużo czasu w sieci, zapominamy o byciu tu i teraz, analogowo, w kontakcie z sobą. Warsztat czerpie inspiracje z cieszącego się popularnością zamkowego cyklu warsztatów z bezczynności, autorstwa Weroniki Cegielskiej. Poeksperymentujemy z bezruchem i byciem tu i teraz, w kontrze do obecności cyfrowej, produktywności i nadmiaru bodźców, które mogą przytłaczać. Warsztaty to zaproszenie do wsłuchania się w doświadczenia płynące z ciała, a nie ze świata zewnętrznego i wirtualnego. Spróbujemy pogłębić rozumienie własnego ruchu i zadomowić się w ciałach z należnymi im czułością i uważnością.
Warsztat będzie wykorzystywał m.in. ruch kreatywny, techniki somatyczne, improwizację, elementy terapii tańcem i ruchem (Dance Movement Therapy) oraz języka ruchu Laban Bartenieff Movement System.
Weronika Cegielska - psychoterapeutka tańcem i ruchem (Dance Movement Therapy/ Dance Movement Psychotherapy), tancerka współczesna, choreografka, artystka performansu, rytmiczka. Ukończyła 4-letnie szkolenie w psychoterapii DMT/DMP. Członkini Polskiego Stowarzyszenia Psychoterapii Tańcem i Ruchem i Kolektywu Dobrej Śmierci (wspiera osoby umierające, po doświadczeniu straty i w żałobie oraz projektuje i prowadzi osobiste ceremonie pożegnania). Pracuje pod stałą superwizją. Absolwentka studiów licencjackich i magisterskich w Konserwatorium Muzyki i Tańca Trinity Laban w Londynie. Wykłada na poznańskich uczelniach wyższych (UAM, AWF). Pełni rolę asystentki w Polskim Instytucie Psychoterapii Tańcem i Ruchem. Występuje i prezentuje swoje prace w całej Europie. Zarówno w pracy artystycznej, jak i terapeutycznej, Weronika spotyka się z różnorodnymi populacjami i wierzy, że w tańcu zmieścimy się wszyscy. Uczestniczki_ków swoich działań regularnie zaprasza do rozgaszczania się i zadomowienia w swoich ciałach.

Kolorowy plakat. Młoda kobieta w kosmicznym stroju, z ogromną siekierą w dłoniach, przedziera się przez plącza dziwnych roślin.
All You Need Is Kill
ALL YOU NEED IS KILL opowiada historię Rity, młodej kobiety z 20XX roku pomagającej w odbudowie Japonii, po tym, jak pojawił się tajemniczy, ogromny kwiat pochodzenia pozaziemskiego, nazywany „Darol”. Kiedy kwiat niespodziewanie zakwita i uwalnia przerażające stworzenia mordujące wszystkich ludzi na swojej drodze, Rita staje się jedną z ofiar. Niespodziewanie jednak budzi się, powtarzając ten sądny dzień. I znowu. Uwięziona w pętli czasu Rita próbuje radzić sobie z traumatycznymi przeżyciami, aż spotyka nieśmiałego Kenjiego, który również został uwięziony w pętli czasu. Razem próbują wyrwać się z pułapki i odnaleźć cel w otaczającym ich chaosie.
Język: japoński z polskimi napisami
ALL YOU NEED IS KILL, reż. Kenichiro Akimoto, Japonia 2025, 82'

Grafika reklamowa
Caravaggio. Arcydzieła niepokornego geniusza
WYSTAWA NA EKRANIE

Malował świętych z brudem pod paznokciami, ponieważ uważał, że prawdziwa boskość znajduje się w tym, co surowe, realne i najzwyczajniej ludzkie. Takie podejście wymagało od niego odwagi, wymagało też stuprocentowego przekonania. I empatii, którą niewielu artystom przedtem i potem udało się wyrazić tak dobitnie.
Realizacja tego bezprecedensowego filmu zajęła twórcom aż 5 lat. Kamery zabiorą widzów w podróż śladami malarza i jego arcydzieł: od Mediolanu i Rzymu, przez Neapol, aż po Maltę.

W filmie zobaczymy niemal wszystkie dzieła mistrza w jakości pozwalającej dostrzec każde pociągnięcie pędzla, a fabularyzowane sceny pomogą zrozumieć osobiste zmagania tego kontrowersyjnego artysty. „Caravaggio. Arcydzieła niepokornego geniusza” to pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników sztuki i... dobrego thrillera.

Caravaggio był reformatorem malarstwa europejskiego przełomu XVI i XVII wieku. W swoich obrazach wyrzekł się piękna ludzkiego ciała, idealizowanego przez malarzy renesansowych. W celu ukazania realizmu wprowadził do swych dzieł ostry światłocień. Malowidła Caravaggia cechuje połączenie fizycznej formy i psychologicznej treści. Jego styl stał się wzorem dla malarzy epoki baroku.

Arcydzieła Caravaggia należą do najbardziej rozpoznawalnych na świecie dzięki mistrzowskiemu operowaniu światłem i niezwykłemu realizmowi. Ten film to jednak nie tylko opowieść o sztuce, ale też śledztwo w sprawie awanturniczego życia i tajemniczej śmierci artysty. Eksperci analizują wskazówki ukryte w jego płótnach, by odkryć prawdę o człowieku, którego talent dorównywał sile jego zmagań z własnymi demonami.

CARAVAGGIO. ARCYDZIEŁA NIEPOKORNEGO GENIUSZA. reż. David Bickerstaff, Phil Grabsky, Wielka Brytania 2025, 140'
Język: angielski z polskimi napisami

Grafika reklamowa
Discover the Castle - A Guided Tour
Explore the historic interiors of one of Europe’s youngest castles, accompanied by a guide’s commentary.

Kolorowy plakat. Trzy animowane postaci stoją obok siebie. Chłopiec w tęczowym płaszczu, dziewczynka w białej koszuli i szaro-złoty robot.
DKF Zamek: Arco
Nominowany do Oscara®, wizjonerski film animowany Ugo Bienvenu – ARCO – to poetycka, pełna nadziei przygodowa opowieść science‑fantasy dla widzów w każdym wieku. Zaprezentowany premierowo podczas Festiwalu Filmowego w Cannes 2025 (pokazy specjalne) i uhonorowany Kryształem dla Najlepszego Pełnometrażowego Filmu Animowanego na Międzynarodowym Festiwalu Animacji w Annecy, ARCO szybko wyrósł na jeden z najgłośniejszych debiutów animowanych dekady. Zdobycie Europejskiej Nagrody Filmowej i ponad 40 nominacji, w tym do Złotych Globów i BAFTA, to dowód uznania na całym świecie dla wrażliwości, uniwersalnego przesłania i autorskiego stylu tej wyjątkowej animacji. Wyprodukowany przez Natalie Portman wraz z Félixem de Givry i Sophie Mas, film opowiada historię 10‑letniego chłopca z przyszłości, który przypadkowo przenosi się do roku 2075, gdzie poznaje Iris – dziewczynkę dorastającą w technologicznym świecie. Między dziećmi rodzi się niezwykła przyjaźń, pełna ciekawości, delikatnego humoru i wzajemnego zachwytu nad odmiennością swoich światów. W ich wspólnej misji splatają się wielkie emocje, przygoda i opowieść o nadziei na przyszłość, która pomimo wyzwań może być lepsza, niż nam się wydaje.
język: francuski i angielski z polskimi napisami
ARCO, reż. Ugo Bienvenu, Francja 2025, 88'

Grafika reklamowa
DKF Zamek: Belle
Kim jesteś? Wyobraź sobie świat poza wyobraźnią, gdzie możesz zostać prawdziwym sobą i być wolnym. 5 miliardów użytkowników, jedno pytanie... Kim jest Belle?

Suzu na co dzień jest nieśmiałą uczennicą liceum. Po trudnym dzieciństwie czuje się samotna i zagubiona. Wszystko zmienia się, kiedy wchodzi do ogromnego, wirtualnego świata „U”, gdzie ucieka w swoją internetową postać. Tam nie jest już skrytą Suzu, ale Belle – piękną, utalentowaną i uwielbianą w całym internecie piosenkarką. Pewnego dnia jej koncert przerywa budzące grozę wirtualnego świata tajemnicze stworzenie. Czy uda jej się odkryć tożsamość zagadkowej Bestii? Zaskakujące poszukiwania okażą się podróżą pełną przygód i wyzwań oraz drogą do odkrycia swojego prawdziwego „ja” w świecie, w którym możesz być kimkolwiek chcesz.

Wizjonerski, nominowany do Oscara twórca „Mirai” i „Wilczych dzieci” Mamoru Hosoda przedstawia oszałamiającą wizualnie, szczerą i przejmującą opowieść o dorastaniu w erze mediów społecznościowych.

Język: japoński z polskimi napisami

BELLE, reż. Mamoru Hosoda, Japonia 2021, 121'

Grafika reklamowa
DKF Zamek: Chronologia wody
Reżyserski debiut Kristen Stewart, ze światową premierą w Cannes, to odważna adaptacja autobiograficznej książki Lidii Yuknavitch, nad którą artystka pracowała osiem lat. „Chronologia wody” to przejmująca opowieść o dorastaniu w cieniu przemocy, o młodzieńczym samozniszczeniu i o ratunku, który przynoszą pływanie oraz pisanie. W centrum filmu znajduje się kobiece ciało – źródło bólu, siły i wolności – sportretowane w hipnotyzującej roli Imogen Poots.
Język: angielski z polskimi napisami
CHRONOLOGIA WODY, reż. Kristen Stewart, Francja, Łotwa, USA 2025, 128'

Kolorowa grafika. Kolaż animowanych elementów. Dziewczyny w szkolnym mundurku, kół zębatych, osoby idącej po przejściu dla pieszych, osoby w ogródku, roweru. Tło grafiki jest białe.
DKF Zamek: O dziewczynie skaczącej przez czas
Makoto jest zwyczajną nastolatką, spędzającą większość czasu z przyjaciółmi. Kiedy pewnego dnia, spiesząc się z wizytą do ciotki, cudem unika potrącenia przez pociąg – przeskakuje w czasie do momentu sprzed wypadku. Korzystając z nowo poznanych zdolności, naprawia swoje codzienne błędy – od słabych ocen na sprawdzianach po nieudane wyznania miłości. Kiedy jednak dosięgają ją konsekwencje manipulowania czasem, Makoto musi zrobić wszystko, żeby uniknąć straszliwej przyszłości, której nie da się cofnąć.
Język: japoński z polskimi napisami
O DZIEWCZYNIE SKACZĄCEJ PRZEZ CZAS, reż. Mamoru Hosoda, Japonia 2006, 98'

Kolorowa grafika. Dwie animowane postaci: chłopak i dziewczyna. Za nimi kształt dziurki od klucza, z którego widać niebo z chmurami. Tło plakatu jest białe z kolorowymi wycinkami animowanych przedmiotów.
DKF Zamek: Summer Wars
Kenji to nieśmiały moderator platformy OZ, wirtualnego świata przeplatającego się z codziennym życiem, który dostaje propozycję od pięknej i popularnej Natsuki, aby udawał jej chłopaka. Udając przed jej rodziną bogatego adoratora, Kenji odkrywa, że zbuntowane AI ukradło jego internetową tożsamość, a sam Kenji zostaje oskarżony o włamanie się do OZ i spowodowanie katastrof w świecie rzeczywistym. Zniszczenia w OZ pogrążają rodzinę Natsuki w chaosie, a Kenji musi wykorzystać.
Język: japoński z polskimi napisami
SUMMER WARS, reż. Mamoru Hosoda, Japonia 2009. 114'

Kolorowa grafika. Animowane postaci: mama i dwójka dzieci, chłopiec i dziewczynka. Dzieci mają wilcze ogonki i uszy.
DKF Zamek: Wilcze dzieci
Studentka Hana zakochuje się w „wilkołaku”, a z ich związku rodzi się dwójka dzieci, pół- ludzi, pół-wilków, Ame i Yuki. Skromne, ale szczęśliwe życie młodej rodziny zostaje brutalnie przerwane, gdy ojciec ginie tragicznie podczas polowania. Nie mogąc poradzić sobie z wychowaniem dzieci w tętniącym życiem mieście, Hana postanawia przeprowadzić się do starego domu na wsi, mając nadzieję, że jej dzieci pewnego dnia same wybiorą drogę do szczęścia – czy to „ludzkiego”, czy „wilczego”.
Język: japoński z polskimi napisami
WILCZE DZIECI, reż. Mamoru Hosoda, Japonia 2012, 117'

Grafika reklamowa
Dmuchawce
Dendelion, Baraban, Léonto i Taraxa to niezwykła rodzina wrażliwych, delikatnych i malutkich – a zarazem pełnych odwagi – dmuchawców, które zostają oddzielone od rośliny matki, gdy Ziemię dotyka katastrofa. Szczęśliwie uratowane z nuklearnej eksplozji, która zniszczyła ich raj, zostają rzucone w kosmos i wyruszają w magiczną, międzyplanetarną przygodę, by znaleźć nowy dom i osiedlić się w nim na stałe. Przemierzając gwiezdne konstelacje w poszukiwaniu nowego miejsca, trafiają na inne planety, poznają nowych przyjaciół, ale też napotykają niebezpieczeństwa ze strony stworzeń większych od siebie i tajemniczych, nieznanych żywiołów.
Ten wyjątkowo kojący, chwytający za serce i fascynujący film animowany łączy oszałamiającą mikrofotografię natury z unikalną animacją. Pokazuje nam, że natura to coś więcej niż tło naszych działań, że wszystkie małe rzeczy wokół nas są ważne, że najmniejsze źdźbło trawy może wzruszyć do łez, a naszą siłą jest jedność ze wszystkimi stworzeniami i ochrona naszej planety.
„Dmuchawce”, będące laureatem Nagrody FIPRESCI w Cannes i Specjalnego Wyróżnienia Jury w Annecy, wyprodukowane przez twórców „Mikrokosmosu”, z dźwiękiem Nicholasa Beckera (Oscar za „Sound of Metal”), jest idealną propozycją dla kinomanów, miłośników natury i grup szkolnych.
Język: film bezdialogowy
DMUCHAWCE, reż. Momoko Seto, Francja, Belgia 2025, 77′

Kolorowy plakat. Pan Młody i Pani Młoda na ślubnym kobiercu. On w garniturze, ona w sukni ślubnej. Uśmiechają się do siebie.
Drama
Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice.

Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.

Język: angielski z polskimi napisami

DRAMA, reż. Kristoffer Borgli, USA 2026, 106'

Kolorowy plakat. Dojrzała kobieta opiera się o oparcie balkonu. Spogląda w dół uśmiechnięta.
Drugie życie
„Drugie życie” – zdobywca nagrody publiczności na festiwalu filmowym w Wenecji – to emanujący optymizmem i pogodą ducha portret dojrzałej kobiety, w którą wciela się Carmen Maura („Kobiety na skraju załamania nerwowego”, „Volver”).
María Ángeles od czterdziestu lat mieszka w słonecznym apartamencie w sercu marokańskiego Tangeru. To miejsce, które pamięta jej miłość, codzienne rytuały i całe życie zapisane w ścianach, meblach i drobnych gestach. Gdy zostaje zmuszona do opuszczenia swojego domu, nie potrafi się z tym pogodzić – bo dom to nie tylko adres, lecz część tożsamości. To, co początkowo wydaje się bolesną koniecznością, nieoczekiwanie stanie się jednak nowym początkiem. W życiu Marii Ángeles pojawi się miejsce zarówno na nowe grono przyjaciół, jak i na niespodziewaną miłość.

Nowy film Maryam Touzani („Turkusowa suknia”) to poruszająca i uskrzydlająca opowieść o przywiązaniu do miejsca, o dojrzałym życiu bez rezygnacji z siebie i o kobiecej niezależności, która nie zna wieku. Na ekranie zachwyca Carmen Maura, ikona filmów Almodóvara, tworząc jedną z najbardziej magnetycznych i energetycznych ról ostatnich lat – pełną humoru, uporu i czułości. „Drugie życie” to kino delikatne, słoneczne i bliskie widzowi. Opowieść o tym, że czasem, by ocalić siebie, trzeba zawalczyć o swój dom. I że nigdy nie jest za późno, by zacząć od nowa.
Język: hiszpański, arabski z polskimi napisami
DRUGIE ŻYCIE, reż. Maryam Touzani, Niemcy, Francja, Hiszpania, Belgia, Maroko 2025, 116'

Grafika reklamowa
ETHNO PORT POZNAŃ 2026
Festiwal Ethno Port 2026
11‒14.06.2026
Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu

Muzyka z całego świata po raz 19. zabrzmi w Poznaniu! W dniach 11-14 czerwca 2026 w centrum miasta zagości Festiwal Ethno Port. Cztery dni, trzy niezależne sceny muzyczne, liczni goście z wielu zakątków świata i bogaty program wydarzeń. Tradycja połączy się z nowoczesnością. Do sprzedaży trafiły właśnie festiwalowe karnety.

Muzyczna część tegorocznego Ethno Portu to spotkanie tradycji z różnych stron świata – od Karpat, Bałkanów i Półwyspu Iberyjskiego, przez Kaukaz i Anatolię, po Afrykę Południową i Amerykę Łacińską. Program połączy wiejskie pieśni, muzykę taneczną i wielogłosowe śpiewy z nowoczesnymi interpretacjami, improwizacją, elektroniką oraz energią współczesnych scen miejskich. Obok surowych, archaicznych brzmień pojawią się projekty odważnie przetwarzające folklor, rodzinne i międzypokoleniowe formy muzykowania.

„Przez osiemnaście lat Ethno Port stał się przestrzenią, w której różnorodność jest wartością, a muzyka żywym językiem łączącym ludzi. Dziękujemy za Wasze zaufanie i zapraszamy Was do wspólnej podróży – otwórzmy się na dźwięki, które przekraczają granice i budują mosty między kulturami!” – zachęca dyrektorka festiwalu Bożena Szota.

Podobnie jak w ubiegłych latach, program realizowany będzie na trzech niezależnych scenach: w Sali Wielkiej, na Dziedzińcu Zamkowym oraz w Parku im. Adama Mickiewicza. Każda z nich stworzy różnorodne przestrzenie dla muzyki, dialogu i wspólnego przeżywania kultury.

Organizatorzy kontynuują w najnowszej edycji festiwalu sprawdzone i cenione cykle programowe. „Małe Ethno” ponownie zaprosi najmłodszych uczestników i uczestniczki wraz z opiekunami do wspólnego odkrywania muzyki świata poprzez warsztaty i koncerty dostosowane do rodzinnej publiczności. Z kolei „Wsłuchaj się w świat” stanie się przestrzenią rozmów i refleksji nad współczesnymi tematami społecznymi, ukazanymi w kontekście kultury i globalnych przemian.

Ethno Port to okazja do wspólnego świętowania, organizatorzy stawiają więc na dostępność. Na wybranych koncertach i spotkaniach zapewniona zostanie audiodeskrypcja, tłumaczenie na PJM (polski język migowy) oraz możliwość skorzystania z przenośnej pętli indukcyjnej. Koncerty i wydarzenia towarzyszące odbędą się w miejscach, do których każda osoba będzie mogła swobodnie dotrzeć i w pełni w nich uczestniczyć.

Sprzedaż karnetów na 19. edycję Festiwalu Ethno Port właśnie się rozpoczęła. Organizatorzy zachęcają do wcześniejszego zakupu i zarezerwowania czasu na cztery dni intensywnych muzycznych spotkań. Karnety można kupić na stronie internetowej oraz w Kasie CK ZAMEK.

Kolorowy plakat. Na pierwszym planie kobieta-robot. Widzimy jej ludzką twarz i tyłu głowy robotyczne ciało. W tle stoi dwóch mężczyzn.
Ex Machina | Seans i spotkanie wokół filmu
SEANS I SPOTKANIE WOKÓŁ FILMU
WYDARZENIE TOWARZYSZĄCE WYSTAWIE "AI - ALGORYTMY ILUZJI"
Opis filmu:
Po wygraniu konkursu programista jednej z największych firm internetowych zostaje zaproszony do posiadłości swojego szefa. Na miejscu dowiaduje się, że jest częścią eksperymentu.
Język: angielski z polskimi napisami
EX MACHINA, reż. Alex Garland, Wielka Brytania, USA 2014, 108'

Po seansie dyskusja. W filmie "Ex Machina" sztuczna inteligencja uwodzi i przestrasza. A co, jeśli SI nie trzeba ani kochać, ani jej się bać? Czy nie ma bardziej interesujących alternatyw? Komu te popkulturowe narracje o SI służą i dlaczego raczej nie nam? Wreszcie: jak poradzić sobie z hypem i rozmawiać o technice świadomie i poważnie, choć z domieszką niezbędnej ironii.

Dyskusję po filmie poprowadzi dr Filip Biały, wykładowca akademicki i badacz narracji dotyczących sztucznej inteligencji i kapitalizmu cyfrowego. Pyta o to, co technika robi z nami, zwłaszcza kiedy my nie wiemy, co robić z techniką.

Grafika reklamowa
FESTIWAL FABUŁY 2026 - KARNET
FESTIWAL FABUŁY
CENTRUM KULTURY ZAMEK W POZNANIU / 19-23 maja 2026

W programie pięć dni (i kilka nocy) wypełnionych spotkaniami z literaturą.
16 wydarzeń - spotkania autorskie, premiery książek, debaty, spacery literackie i gala wręczenia Poznańskiej Nagrody Literackiej.

Wśród gości festiwalu będzie Serhij Żadan. Z nową książką reporterską z wojennej Ukrainy przyjedzie Wojciech Tochman. O tym, jak opowiadać wojnę porozmawiamy także z reporterem Tomášem Forró i z Tomaszem Szerszeniem, antropologiem kultury.
Premiery będą miały powieści Macieja Płazy Wita Szostaka. Zaproszenie do wspólnej rozmowy przyjęli Weronika Murek i Paweł Sołtys.
Dorota Masłowska odbierze Poznańską Nagrodę Literacką im. Adama Mickiewicza (22 maja) i spotka się czytelnikami (23 maja). Na gali dowiemy się również, kto zostanie laureatem/laureatką Nagrody-Stypendium im. Stanisława Barańczaka i spotkamy się z nominowanymi Justyną Kulikowską, Moniką Gromalą i Pawłem Rzewuskim.
Porozmawiamy o tym, po co i jak czytać w szkole (debata z udziałem Aleksandry Korczak, Mikołaja Marceli, Krzysztofa M. Maja). I o tym, jak można działać literaturą (dyskusja z Ingą Iwasiów, Przemysławem Czaplińskim, Grzegorzem Jankowiczem).
Spotkamy się z osobami, które uczą się i które uczą sztuki pisania. I posłuchamy tekstów, które są jeszcze w trakcie pisania – przeczytają je autorki i autorzy związani w różny sposób z Poznaniem (Antonina Tosiek, Magdalena Genow, Lidia Karbowska, Maciej Dobosiewicz, Maciej Duda, Marta Maciejewska, Patryk Zalaszewski). Zabierzemy Was na nocne czytanie połączone z wędrówką po Zamku i spacer po literackich miejscach Poznania.
Wśród gości festiwalu będą też m.in. Aga Zano, Piotr Sadzik, Maciej Jakubowiak, Monika Glosowitz, Urszula Glensk, Piotr Śliwiński, Grzegorz Olszański.
Swoją Studencką Nagrodę Literacką z BUTA wręczą studenci i studentki z UAM – odbierze ją Karolina Krasny. Będzie również studencka konferencja naukowa o tym, w czym kocha się współczesna literatura.
A wszystko pod hasłem: „Sztuka pisania, sztuka czytania”.
Szczegółowy program Festiwalu Fabuły:
https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/
*Karnet jest biletem wstępu na wszystkie spotkania Festiwalu Fabuły 

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. SZTUKA PISANIA – DEBATA
Sztuka pisania – debata: Michael Kula, Grzegorz Olszański, Piotr Sadzikprowadzenie: Krzysztof Hoffmanntłumaczenie: Szymon Nowak

Wydarzenie transmitowane na CK ZAMEK i Zamek Czyta

Czy pisania można nauczyć? Dziś na to pytanie odpowiada się nieco inaczej niż jeszcze kilka lat temu. Ambicje pisarskie ma wiele osób, ale studiuje się sztukę pisania i wykłada na niej także z wielu innych powodów. Taki kierunek stwarza szczególne warunki do poznawania literatury oraz do świadomego wejścia we współczesne życie literackie czy na rynek książki. Debatować będą praktycy – współtwórcy i wykładowcy pisarskich kierunków w Polsce i w Stanach Zjednoczonych, a jednocześnie pisarze oraz krytycy.

MICHAEL KULA – adiunkt twórczego pisania na Uniwersytecie Waszyngtońskim w Tacoma, gdzie specjalizuje się w prozie (zarówno fikcji literackiej, jak i non-fiction) oraz w dramaturgii. Autor powieści historycznej „The Good Doctor”. Aktualnie przebywa na Fulbright Writer-in-Residence na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – prowadzi zajęcia ze studentami i pracuje nad książką „The Long Alone”, literackim reportażem o podróży Kazimierza Nowaka, Poznaniaka, który samotnie przejechał rowerem Afrykę w latach 30. XX wieku.

GRZEGORZ OLSZAŃSKI – literaturoznawca, poeta, profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Współtwórca i dyrektor dydaktyczny sztuki pisania na UŚ. Autor m.in. książek „Śmierć udomowiona”, „Apelacje. Szkice o literaturze i przygodach jej twórców”, „Wiek męski: epopeja rozkładu. Studia o motywach senilnych w poezji polskiej po 1989 roku”. Ostatnio wydał zbiór „Wiersze na zaliczenie” (2025). Stypendysta tygodnika „Polityka”, laureat nagrody im. Kazimiery Iłłakowiczówny. Juror Poznańskiej Nagrody Literackiej.

PIOTR SADZIK – zajmuje się filozofią i historią literatury, a także krytyką literacką i filmową, adiunkt na Wydziale Polonistyki UW, autor książki „Regiony pojedynczych herezji. Marańskie wyjścia w prozie polskiej XX wieku” (m.in. nominacje do Nagrody Literackiej Gdynia w kategorii „Esej”, Poznańskiej Nagrody Literackiej oraz Nagród Naukowych „Polityki”), współredaktor m.in. „Widm Derridy” (wraz z Agatą Bielik-Robson). Jako krytyk publikuje m.in. w „Dwutygodniku”, „Literaturze na Świecie” i „Krytyce Politycznej”. Przygotowuje książkę o twórczości Witolda Gombrowicza. W Uniwersytecie Muri im. Franza Kafki kieruje Katedrą Nawiasu.

KRZYSZTOF HOFFMANN – pracuje w Zakładzie Poetyki i Krytyki Literackiej na UAM, na którym jest również dyrektorem Centrum Afirmacji Literatury. Współtworzył kierunek sztuka pisania, kieruje specjalnością artystycznoliteracką na filologii polskiej. Autor i współautor dwóch książek i ponad 200 tekstów (wywiadów, recenzji, artykułów naukowych), tłumacz (m.in. J. Hillis Miller, H.U. Gumbrecht, D. Haraway). Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół poezji współczesnej i literatury eksperymentalnej. Współpracownik Ośrodka Badań nad Awangardą Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. Z WOJNY – Tomáš Forró, Tomasz Szerszeń, Wojciech Tochman
Z wojny – Tomáš Forró („Śpiew syren. W głąb wojennej Ukrainy”), Tomasz Szerszeń („Być gościem w katastrofie”), Wojciech Tochman („Delfiny i Belzebub” – PREMIERA) – spotkanie autorskie
prowadzenie: Urszula Glensk

Wydarzenie transmitowane na CK ZAMEK i Zamek Czyta
Wydarzenie tłumaczone na PJM

Wojny były i są częścią naszej rzeczywistości, II wojna światowa stała się składową naszej zbiorowej wyobraźni i języka – polskiej tożsamości. Wojna dziejąca się teraz, tuż obok, rewiduje kulturowe schematy, każe inaczej spojrzeć i na historię, i na współczesność. Reakcje rozpinają się od zaangażowanego współczucia przez zdystansowaną empatię i obojętność po wrogość. Tym lepiej rozumiemy tę wojnę i jej konsekwencje, im więcej wiemy o jej zmieniających się realiach. Szybko tracące aktualność newsy i niewyraźne zdjęcia z miejsc kolejnych bombardowań to zbyt mało. Potrzebujemy wielowątkowej, rzetelnej opowieści z linii frontu oraz świadomego komentarza, który nie stępi naszej wrażliwości, nie pozwoli się przyzwyczaić. Goście panelu konsekwentnie piszą o wojnie i regularnie jeżdżą do Ukrainy, pomagają na miejscu i tu, a nam pozwalają być bliżej – emocjami i refleksją.

TOMÁŠ FORRÓ – słowacki reporter zajmujący się kryzysami politycznymi i konfliktami zbrojnymi na całym świecie. Wielokrotnie nagradzany za reportaże z Ameryki Łacińskiej, Azji Wschodniej, Ukrainy i Polski. Autor książek „Śpiew syren. W głąb wojennej Ukrainy”, „Gorączka złota. Jak upadała Wenezuela” oraz „Apartament w hotelu Wojna. Reportaż z Donbasu”, za którą otrzymał nagrodę specjalną w ramach Międzynarodowej Nagrody im. Witolda Pileckiego.

WOJCIECH TOCHMAN – jeden z najwybitniejszych polskich reporterów. Do Poznania przyjedzie z nową książką reporterską, z wojennej Ukrainy – „Delfiny i Belzebub”. Książka ukaże się 20 maja w Wydawnictwie Literackim i równocześnie w Ukrainie, w tłumaczeniu Andrija Bondara. Głównymi bohaterami są zwierzęta i ludzie, którzy z narażeniem życia ratują zwierzęta podczas wojny. Autor sam regularnie jeździ do Ukrainy, wspiera organizacje zajmujące się zwierzętami, przywozi leki i karmę, organizuje zbiórki i finansuje ewakuacje z przyfrontowych terenów.
Wojciech Tochman jest autorem ważnych książek reporterskich m.in. „Schodów się nie pali”, „Jakbyś kamień jadła”, „Wściekły pies”, „Bóg zapłać”, „Dzisiaj narysujemy śmierć”, „Eli, Eli”, „Pianie kogutów, płacz psów”, „Historia na śmierć i życie”. W 2025 roku ukazała się książka „Pożegnanie z Narwią” – jego rozmowa z Hanną Krall. Dwukrotny finalista Nagrody Nike oraz Środkowoeuropejskiej Nagrody Literackiej Angelus. Laureat Premio Kapuściński przyznawanej w Rzymie oraz „Pióra Nadziei” – wyróżnienia Amnesty International. Jego książki przetłumaczono na kilkanaście języków. Jest współzałożycielem Fundacji ITAKA, działa w fundacji Klub HEBAN (pomagała dzieciom w Rwandzie, osobom cierpiącym na choroby psychiczne w Kambodży, teraz działa w Ukrainie). Współtworzył Instytut Reportażu.

TOMASZ SZERSZEŃ – eseista, antropolog kultury, artysta wizualny. Autor książek „Być gościem w katastrofie” (2024), „Wszystkie wojny świata” (2021), „Architektura przetrwania” (2017), „Podróżnicy bez mapy i paszportu” (2015), antologii „Atlas. Antologia” (2025), „Oświecenie, czyli tu i teraz” (2021), a także „Atlas (polskiego) bezformia” (2025, z Agnieszką Daukszą). Za „Wszystkie wojny świata” otrzymał Nagrodę Literacką Znaczenia (2022), Nagrodę Główną Academia (2022) i był nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia (2022). Książka „Być gościem w katastrofie” otrzymała Nagrodę im. Beaty Pawlak (2025) i znalazła się w finale Nagrody im. Marcina Króla (2025). Jesienią 2026 roku ukaże się jego nowa książka „Atlantyk-trans”. Od 2024 roku redaktor naczelny kwartalnika „Konteksty”, adiunkt w Instytucie Sztuki PAN. Autor projektów fotograficznych, kurator wystaw, współautor projektów teatralnych.

URSZULA GLENSK – profesorka Uniwersytetu Wrocławskiego, badaczka literatury dokumentalnej, wykładowczyni w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej, laureatka nagrody naukowej Prezesa Rady Ministrów. Autorka m.in. monografii „Historia słabych. Reportaż i życie w Dwudziestoleciu (1918–1939)”, za którą otrzymała Nagrodę Historyczną „Polityki”, oraz „Hirszfeldowie. Zrozumieć krew”, nominowanej m.in. do Nagrody Literackiej Nike. Założyła Fundację „No Border” niosącą pomoc uchodźcom na granicy polsko-białoruskiej. Kryzysu humanitarnego na granicy dotyczy jej ostatnia książka „Pinezka. Historie z granicy polsko-białoruskiej” (2024). Jurorka Poznańskiej Nagrody Literackiej.
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. DOROTA MASŁOWSKA – spotkanie z laureatką Nagrody im. Adama Mickiewicza
Dorota Masłowska – spotkanie z laureatką Nagrody im. Adama Mickiewiczaprowadzenie: Maciej Jakubowiak

Na finał Festiwalu Fabuły zapraszamy na spotkanie z Dorotą Masłowską – tegoroczną laureatką Poznańskiej Nagrody Literackiej – Nagrody im. Adama Mickiewicza.
Wydarzenie transmitowane na CK ZAMEK i Zamek Czyta
Wydarzenie tłumaczone na PJM

DOROTA MASŁOWSKA (ur. 1983) – jedna z najważniejszych polskich pisarek współczesnych. W 2002 roku zadebiutowała powieścią „Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną”, która została nagrodzona Paszportem „Polityki”. Za drugą, „Paw królowej”, otrzymała w 2006 roku Nagrodę Literacką Nike. Następnie spod jej pióra wyszły dramaty „Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku” (2006) oraz „Między nami dobrze jest” (2008) – oba, świetnie przyjęte przez czytelników i krytykę, doczekały się adaptacji teatralnych. Kolejne jej książki to m.in. „Kochanie, zabiłam nasze koty” (2012), „Jak zostałam wiedźmą” (2014), „Inni ludzie” (2018), zbiory felietonów „Jak przejąć kontrolę nad światem” (2017, 2020) i „Mam tak samo jak ty” (2023), dramat „Bowie w Warszawie” (2022) oraz powieść „Magiczna rana” (2024). W 2022 roku została uhonorowana Paszportem „Polityki” w kategorii Kreator Kultury. Równolegle do twórczości literackiej angażuje się w projekty muzyczne (Mister D, DOROTA) i teatralne.
MACIEJ JAKUBOWIAK (ur. 1987) – eseista, redaktor wicenaczelny magazynu „Dwutygodnik”. Autor książek „Ostatni ludzie. Wymyślanie końca świata”, „Nieuchronny plagiat”, „Hanka. Opowieść o awansie”. Teksty publikował m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Książkach”, „Polityce”, „Znaku” i „Piśmie”. Laureat m.in. Nagrody im. Adama Włodka, nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO. Za esej „Koniec z akademią” nominowany do nagrody Grand Press. W 2017 r. obronił doktorat z literaturoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Juror Poznańskiej Nagrody Literackiej.
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. DZIAŁAĆ LITERATURĄ - DEBATA
Działać literaturą – debata: Przemysław Czapliński, Inga Iwasiów, Grzegorz Jankowiczprowadzenie: Monika Glosowitz

Na czym polega dziś rola literatury? Szczególnie zróżnicowane odpowiedzi na to pytanie pochodzą od zawodowych czytelniczek i czytelników. Widzą oni współczesne fabuły w różnych kontekstach społecznych, politycznych i estetycznych. Zależy im na czytającej wspólnocie wolnych ludzi. Dziś aktywność krytyczna musi wykraczać daleko poza rubrykę recenzenta i zdobywanie grantów. Odbiór literatury ożywia się, ucząc, wykładając, pisząc, a także pracując w instytucjach życia literackiego – klubach książki, kapitułach, festiwalach, a nawet w ministerstwach.
PRZEMYSŁAW CZAPLIŃSKI – historyk literatury polskiej i europejskiej XX i XXI wieku, pracownik Instytutu Filologii Polskiej (UAM), dyrektor Centrum Humanistyki Otwartej. Laureat Nagrody im. Kościelskich i Nagrody im. Kazimierza Wyki. Wydał m.in. „Powrót centrali. Literatura w nowej rzeczywistości”(2007), „Polska do wymiany. Późna nowoczesność i nasze wielkie narracje” (2009), „The Remnants of Modernity. Two Essays on Sarmatism and Utopia in Polish Contemporary Literature” (2015), „Poruszona mapa” (2016). W 2024 roku ukazały się „Rozbieżne emancypacje. Przewodnik po prozie 1976‒2020”.
INGA IWASIÓW – badaczka i krytyczka literatury, pisarka, profesorka na Uniwersytecie Szczecińskim, była dyrektorka Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Szczecińskiego. Autorka kilkunastu książek naukowych, eseistycznych i stricte literackich. Opublikowała m.in. „Granice. Polityczność prozy i dyskursu kobiet po 1989 roku”, powieści „Bambino”, „Ku słońcu”, „W powietrzu”, „Pięćdziesiątka”, „Kroniki oporu i miłości”, „Późne życie”. Ostatnio wydała „Widok z okna w podróży służbowej” (2024). Jurorka Poznańskiej Nagrody Literackiej.
GRZEGORZ JANKOWICZ – filozof literatury, eseista, redaktor, wydawca, krytyk i tłumacz. Od 2024 r. dyrektor Instytutu Książki. Od 2025 r. członek Rady Uczelni Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. L. Schillera w Łodzi. Był współorganizatorem Festiwalu Conrada (2009- 2024), redaktorem działu kultury „Tygodnika Powszechnego” (2009-2024). Był jurorem Nagrody Silesius, Nagrody Conrada, Europejskiej Nagrody Literackiej, a od 2025 r. jest przewodniczącym jury Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima i Nagrody Translatorskiej im. Ireny Tuwim. Autor licznych książek, m.in. „Życie w kuli. Parmigianino, Ashbery i sztuka przemiany”, „Pojedynek wokół pustki. Eseje” ostatnio wydał „Od-tworzenie. Eseje o potencjalności” (Kraków 2025). Prowadzi warsztaty czytelnicze z młodzieżą, seniorami oraz osadzonymi.
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. FABUŁY W SZKOLE – DEBATA
Fabuły w szkole – debata: Aleksandra Korczak, Mikołaj Marcela, Krzysztof M. Majprowadzenie: Joanna Roszak
Wydarzenie transmitowane na CK ZAMEK i Zamek Czyta

Rozmowa na lekcji języka polskiego często jest najlepszą okazją, by literaturę rozumieć, polubić, a nawet – pokochać. Trudno przy tym powiedzieć, co jest ważniejsze – skład szkolnego kanonu czy mądre interpretacje wierszy, powieści, opowiadań, dramatów, esejów… W tej debacie chcemy zobaczyć uczniów, nauczycieli i książki po jednej stronie. Czytanie w szkole przekłada się nie tylko na egzaminy kończące poszczególne etapy kształcenia, lecz przede wszystkim jest nauką krytycznego odbioru rzeczywistości oraz treningiem empatycznej komunikacji. Uczestniczki i uczestniczy debaty są badaczami i badaczkami literatury oraz mają doświadczenie w pracy nauczycielskiej. Są przy tym wyrazistymi uczestnikami publicznych dyskusji o roli literatury w edukacji.

ALEKSANDRA KORCZAK – doktor, nauczycielka języka polskiego, etyki i filozofii wyróżniona w Konkursie Nauczyciela Roku, nominowana do nagrody Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata”, a także do nagrody prof. Romana Czerneckiego za publicystykę na rzecz polskiej oświaty. Zasiadała w jury literackim Polskiej Sekcji IBBY, jest członkinią Pracowni Badań Literatury dla Dzieci i Młodzieży na Uniwersytecie Warszawskim oraz współdziałaczką SOS dla Edukacji. Jako ekspertka do spraw lektur szkolnych oraz edukacji antydyskryminacyjnej współpracowała m.in. z Centrum Edukacji Obywatelskiej, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Alternatywną Listą Lektur, Fundacją Wolne Lektury, Szkołą w Chmurze, Młodymi Horyzontami, Nowym Teatrem. Autorka książki „Bezradne i romantyczne. Bohaterki kanonu lektur dla szkoły podstawowej” (2025).
MIKOŁAJ MARCELA – lubi przyglądać się rzeczywistości z ukosa i podążać nieoczywistymi ścieżkami. Autor książek, nauczyciel akademicki i opiekun kundelka Duszka. Pisze bestsellerowe poradniki i monografie o edukacji, m.in. „Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku? Wszystko, co możesz zrobić, żeby edukacja miała sens”, „Selekcje. Jak szkoła niszczy ludzi, społeczeństwa i świat” i „Wszystko, czego ci nie mówią, gdy jesteś nastolatkiem”. W pracy akademickiej łączy teorię z praktyką i jest wicedyrektorem dwóch kierunków studiów na Uniwersytecie Śląskim: sztuki pisania oraz twórczego pisania i marketingu wydawniczego. W wolnych chwilach albo spędza czas w kuchni, albo uprawia turystykę kulinarną. Ostatnio wydał poradnik „Sztuka obrony przed gównianym jedzeniem. Zbawienna monotonia w kuchni i poza nią”. Mieszka w Katowicach.
KRZYSZTOF M. MAJ – doktor nauk humanistycznych, literaturoznawca, groznawca, wykładowca w Katedrze Technologii Informacyjnych i Mediów Wydziału Humanistycznego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Autor książek o teorii fantastyki „Allotopie” oraz „Światotwórstwo w fantastyce”. Vloguje o grach, fantastyce i kulturze na YouTubie.
JOANNA ROSZAK – profesorka w Instytucie Slawistyki Polskiej Akademii Nauk, literaturoznawczyni. Propagatorka edukowania na rzecz pokoju. Poetka (m.in. „tego dnia”, „przyszli niedokonani”, „ploso”). Wydała m.in. książki: „Miejsce i imię. Poeci niemieckojęzyczni żydowskiego pochodzenia” (2014), „Słyszysz synagoga. Wychodząc spod poznańskiej synagogi przy Wronieckiej” (2015) oraz „Żuraw z origami. Opowieść o Józefie Rotblacie” (2019), a ostatnio: „Poezja w odcinkach. Wiersze w czasach Netflixa” (2024) i „Krall. Tkanie” (2024).

Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. LAUREACI I NOMINOWANI DO PNL: Gromala, Kulikowska, Rzewuski
Laureaci i nominowani do PNL – Nagrody-Stypendium im. Stanisława Barańczaka – spotkanie: Monika Gromala („Domokrążcy. Celan ‒ Bachmann – Jelinek”), Justyna Kulikowska („Wnyki dla światła”), Paweł Rzewuski („Krzywda”)
prowadzenie: Grzegorz Olszański
Wydarzenie transmitowane na CK ZAMEK i Zamek Czyta.

22 kwietnia poznaliśmy nazwiska trojga nominowanych do Poznańskiej Nagrody Literackiej –Stypendium im. Barańczaka. A na gali 22 maja dowiemy się, kto został laureatem/laureatką. Dzień po gali zapraszamy na rozmowę z autorkami i autorem.

MONIKA GROMALA – doktora nauk humanistycznych, literaturoznawczyni i eseistka. Badaczka twórczości Paula Celana, dwudziestowiecznej literatury austriackiej oraz tekstów kultury odpowiadających na doświadczenie Zagłady. Zainteresowana historiami niesamowitymi. Na Uniwersytecie Muri im. Franza Kafki kieruje Pracownią Nekropoetyki. Autorka książek „Resuscytacje Celana – strategia widmontologiczna” (Austeria 2018), „Domokrążcy. Celan ‒ Bachmann – Jelinek” (Austeria 2025) oraz tomu poetyckiego „Matka jest” (WBPiCAK 2021). Mieszka w Wiedniu.
JUSTYNA KULIKOWSKA – autorka tomów poetyckich „Hejt i inne bangery” (Ha!art, 2018), „Tab_s” (WBPiCAK, 2020), „gift. z Podlasia” (WBPiCAK, 2021), „Obóz zabaw” (WBPiCAK, 2023) oraz najnowszej „Wnyki dla światła”, który wszedł także w skład jej książki „Wiersze zebrane (2018–2025)” (WBPiCAK 2026). Nominowana do Nagrody Literackiej m.st. Warszawy (2022), dwukrotnie do Nagrody Literackiej „Nike” (2021, 2022). Laureatka Nagrody im. Kazimiery Iłłakowiczówny (2019), Nagrody Literackiej Gdynia (2022), Nagrody Literackiej Prezydenta Miasta Białegostoku im. Wiesława Kazaneckiego (2022, 2024, 2026), Nagrody Literackiej m.st. Warszawy (2024). Mieszkała na Podlasiu.
PAWEŁ RZEWUSKI – jest doktorem filozofii i historykiem, zajmującym się filozofią polityki oraz historią społeczną. Jest autorem „Filozofii Piłsudskiego”, a także książki „Grzechy «Paryża Północy»”. Dzięki nominacji do Nagrody Specjalnej Identitas uczestniczył w warsztatach na wyspie Uløya. Jego powieści „Syn bagien” oraz najnowsza „Krzywda” pokazują, że obok eseistyki i pisarstwa historycznego rozwija również nurt literacki, sięgający po kryminał, grozę i realia dawnej Rzeczypospolitej. Za „Krzywdę” został nominowany do Paszportu „Polityki”.
GRZEGORZ OLSZAŃSKI – literaturoznawca, poeta, profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Współtwórca i dyrektor dydaktyczny sztuki pisania na UŚ. Autor m.in. książek „Śmierć udomowiona”, „Apelacje. Szkice o literaturze i przygodach jej twórców”, „Wiek męski: epopeja rozkładu. Studia o motywach senilnych w poezji polskiej po 1989 roku”. Ostatnio wydał zbiór „Wiersze na zaliczenie” (2025). Stypendysta tygodnika „Polityka”, laureat nagrody im. Kazimiery Iłłakowiczówny. Juror Poznańskiej Nagrody Literackiej.
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. NOCNE CZYTANIE
Nocne czytanie – czytają studentki kierunku sztuka pisania na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM: Ewa Chylak, Joanna Dąbrowska, Weronika Górska, Ola Grzelak, Maria Handke, Natalia Imbor, Michalina Janas, Teresa Karwacka, Magdalena Kaźmierska, Maria Maciejewska, Oliwia Pieściuk, Julia Szydłowska, Weronika Woźniak

Jak długi musi być tekst, żeby móc nazwać go opowiadaniem? Zainspirowane twórczością Lydii Davis studentki sztuki pisania dzielą się swoim zbiorem flash fiction. W tekstach próbują zmieścić jak najwięcej w jak najkrótszej formie – doświadczenia, obrazy i myśli skupione wokół dziewczyńskości, kobiecości, siostrzeństwa oraz radości pisania.
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. PISARZ NA WOJNIE: Serhij Żadan – spotkanie autorskie
prowadzenie: Piotr Śliwiński
tłumaczenie: Oksana Oszowska

Wydarzenie transmitowane na CK ZAMEK i Zamek CzytaWydarzenie tłumaczone na PJM
Serhij Żadan jest dziś najmocniejszym literackim głosem walczącej Ukrainy, słyszanym dobrze także poza jej granicami. Wspiera żołnierzy na froncie, dowożąc lekarstwa czy sprowadzając samochody, ale również organizując bibliotekę. Nim został żołnierzem, portretował – sugestywnie i dosadnie – przemiany społeczne i język współczesnej Ukrainy oraz transferował do niej ważne dzieła literatury zachodniej. Obywatel i żołnierz ukraiński, pisarz – europejski.
SERHIJ ŻADAN (ur. 1974) – poeta, prozaik, aktywista, tłumacz, wokalista punkowego zespołu Żadan i Psy. Od początku wojny rosyjsko-ukraińskiej włączył się w pomoc Siłom Zbrojnym Ukrainy. W czerwcu 2024 roku wstąpił do Gwardii Narodowej Ukrainy. Założył fundację wspierającą inicjatywy edukacyjne i kulturalne. Zainicjował projekt „Wschód czyta”, mający na celu zapełnienie bibliotek obwodów donieckiego i ługańskiego. Jego książki przetłumaczono na kilkanaście języków. Po polsku ukazały się ostatnio zbiór opowiadań „Arabeski”, kronika wojennego Charkowa „W mieście wojna”, dziennik poetycki „Skrypnykówka.” Wcześniej tomiki wierszy: „Historia kultury początku stulecia”, „Drohobycz”, „Etiopia” i „Antena”. Powieści: „Big Mac”, „Depeche Mode”, „Anarchy in the UKR”, „Hymn demokratycznej młodzieży”, „Woroszyłowgrad”, „Mezopotamia”, „Internat”.
Wielokrotnie nagradzany za twórczość literacką – jest m.in. laureatem Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus, Austriackiej Nagrody Państwowej za Literaturę Europejską, Nagrody „Mosty Berlina”, Nagrody im. Josepha Conrada i Nagrody im. Hannah Arendt. Otrzymał tytuł „Człowieka roku” przyznawany przez „Gazetę Wyborczą”, Medal Wolności, Pokojową Nagrodę Księgarzy Niemieckich, tytuł profesora honorowego na Wolnym Uniwersytecie Ukraińskim w Monachium, 22 maja odbierze tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego.
PIOTR ŚLIWIŃSKI (ur. 1962) – historyk i krytyk literatury, profesor na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierownik Zakładu Poetyki i Krytyki Literackiej, kurator Festiwalu Poznań Poezji. Autor, współautor i redaktor kilkunastu książek, m.in. „Wolny wybór. Stulecie wierszy 1918–2018”, „Dyskursy, w dyskursach. Szkice o krytyce i literaturze lat ostatnich”. Juror Poznańskiej Nagrody Literackiej, przewodniczący kapituły nagrody w latach 2015–2021. Ostatnio w wydawnictwie WBPiCAK przygotował antologię „Odwracanie porządku. Wybór wierszy z lat 80. XX wieku” (2024) oraz „Życie na wszelki wypadek. Wybór wierszy z lat 90. XX wieku” (2025).
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. PREMIERA „Kasperl i Margit”: Maciej Płaza – spotkanie autorskie
SPOTKANIE AUTORSKIE Z MACIEJEM PŁAZĄ
prowadzenie: Marcin Jaworski i Aga ZanoWydarzenie transmitowane na CK ZAMEK i Zamek CzytaWydarzenie tłumaczone na PJM
Niezwykły tłumacz anglosaskiej prozy klasycznej i współczesnej (od Mary Shelley i H.P. Lovecrafta po Marka Helprina i Aidana Higginsa) oraz znakomity prozaik wydaje właśnie czwartą prozę – premiera 20 maja. Trzeba świętować! To fabuła rozgrywająca się między Poznaniem a Berlinem w trzech pierwszych dekadach XX wieku. Przygody i miłość dwójki bohaterów nakładają się w niej na historię Zachodu. Poza tym będziemy rozmawiać o pracy przekładowej, dziewiętnasto- i dwudziestowiecznej literaturze polskiej oraz amerykańskiej, angielskiej czy irlandzkiej, fantastyce dla dzieci i dorosłych. A to tylko niektóre tematy, które mogą zostać poruszone na tym spotkaniu.
MACIEJ PŁAZA – prozaik i tłumacz, autor powieści „Skoruń”, „Golem”, „Robinson w Bolechowie” i „Kasperl i Margit”, przekładał m.in. H.P. Lovecrafta, Williama Faulknera i J.G. Ballarda. Wielokrotnie wyróżniany za swoją twórczość, m.in. Nagrodą Literacką Gdynia, Nagrodą Fundacji im. Kościelskich i Literacką Nagrodą Europy Środkowej Angelus, dwukrotny finalista Nagrody Literackiej Nike. Mieszka w Poznaniu.
AGA ZANO – tłumaczka i poetka, urodzona w 1989 roku w Koszalinie, później związana z Warszawą, Belfastem i Trójmiastem. Większość życia zawodowego poświęciła przekładaniu literatury anglojęzycznej – tłumaczyła m.in. Virginię Woolf, Sylvię Plath, Annę Burns, Bernardine Evaristo, J.M. Coetzeego. Laureatka m.in. Nagrody-Stypendium im. Stanisława Barańczaka (w ramach Poznańskiej Nagrody Literackiej). W 2025 roku debiutowała poetycko zbiorem „czwarte wymieranie”.
MARCIN JAWORSKI – literaturoznawca, krytyk literacki, prof. Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Kurator Festiwalu Fabuły. Przewodniczący kapituły Poznańskiej Nagrody Literackiej. Autor m.in. książek: „Rewersy nowoczesności. Klasycyzm i romantyzm w poezji oraz krytyce powojennej”, „Po całości… Szkice, punkty” (z K. Hoffmannem i P. Śliwińskim), „Świat nieliryczny. Studia i szkice o poezji współczesnej” (2018).
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. PREMIERA: „Suche strugi”: Wit Szostak – spotkanie autorskie
PREMIERA: „Suche strugi”: Wit Szostak – spotkanie autorskieprowadzenie: Piotr Sadzik

Wydarzenie transmitowane na CK ZAMEK i Zamek Czyta.

Wit Szostak swoją bogatą, różnorodną, erudycyjną twórczością uosabia przygody polskiej prozy XXI wieku. Dobrosław Kot jest uniwersyteckim filozofem, zajmującym się podmiotowością, etyką, myślą Józefa Tischnera. Pisze pod pseudonimem, jego proza wywodzi się z fantastyki, którą efektownie przekształcił, w kolejnych powieściach korzystając z tradycji ludowej, historii alternatywnych, eksperymentów narracyjnych europejskiej powieści realistycznej czy autofikcji. Imponuje pracowitością, zaskakuje formą. O czym jest jego nowa książka?

WIT SZOSTAK – pisarz, autor powieści, opowiadań, dramatów i esejów. Opublikował kilkanaście książek literackich. Jego powieści były nominowane do nagród literackich: Nike („Fuga” 2013, „Szczelinami” 2023) oraz Paszportów „Polityki” („Sto dni bez słońca” 2015). Powieść „Dumanowski” doczekała się adaptacji radiowej Jana Klaty oraz dwóch teatralnych w Narodowym Starym Teatrze. Jego dramaty („Pogłosy” i „Obrzędy”) były wystawiane we Wrocławiu, Lublinie i Łodzi. Ostatnio wydał „Wylinkę” (2025), pierwszą książkę napisaną dla dzieci, uznaną za Książkę Roku przez Polską Sekcję IBBY. W kwietniu ukazała się jego najnowsza powieść „Suche strugi”. Z wykształcenia jest filozofem, pracuje jako profesor uczelni na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Jako Dobrosław Kot (Szostak jest pseudonimem literackim) wydał „Dorzecza i dociekania” (2025), filozoficzny esej o rzekach, źródłach i ujściach, w których pyta o samą rzekę i śledzi rzeczne metafory w języku. Mieszka w Krakowie z żoną i trójką dzieci.
PIOTR SADZIK ‒ zajmuje się filozofią i historią literatury, a także krytyką literacką i filmową, adiunkt na Wydziale Polonistyki UW, autor książki „Regiony pojedynczych herezji. Marańskie wyjścia w prozie polskiej XX wieku” (m.in. nominacje do Nagrody Literackiej Gdynia w kategorii „Esej”, Poznańskiej Nagrody Literackiej oraz Nagród Naukowych „Polityki”), współredaktor m.in. „Widm Derridy” (wraz z Agatą Bielik-Robson). Jako krytyk publikuje m.in. w „Dwutygodniku”, „Literaturze na Świecie” i „Krytyce Politycznej”. Przygotowuje książkę o twórczości Witolda Gombrowicza. W Uniwersytecie Muri im. Franza Kafki kieruje Katedrą Nawiasu.
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:
https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Na grafice widocznych jest wiele wersji plakatu Festiwalu Fabuły. Dominują intensywne kolory: żółty, czerwony, zielony. Na plakacie widoczna zgięta kartka papieru i napis Festiwal Fabuły oraz daty 19-23.05.2026.
FESTIWAL FABUŁY. W TEATRZE ŻYCIA, W TEATRZE PAMIĘCI: Weronika Murek i Paweł Sołtys
W teatrze życia, w teatrze pamięci: Weronika Murek („Urodziny”) i Paweł Sołtys („Monolok”) – spotkanie autorskie
prowadzenie: Joanna B. Bednarek

Wydarzenie transmitowane na CK ZAMEK i Zamek Czyta.
Dwie książki, w których dwoje bohaterów – aktorka (u Murek) i fryzjer męski (u Sołtysa) spoglądają na swoje życie z perspektywy jego drugiej połowy. Rzemieślnik i artystka opowiadają nam historie zanurzeni w swoich środowiskach oraz w żywiołach swoich języków. Ich słowa mają siłę i wagę. Autokreacja, surrealna wyobraźnia, poczucie humoru uwodzą i wciągają nas swoją ostentacyjną fikcyjnością, by tym skuteczniej skonfrontować z realnością i chaosem świata.
WERONIKA MUREK (ur. 1989) – prozaiczka i dramatopisarka, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego. Za debiutancką prozę „Uprawa roślin południowych metodą Miczurina” (2015) otrzymała Nagrodę Literacką im. Witolda Gombrowicza, nominację do Paszportu „Polityki”, Nagrody Literackiej Nike oraz Nagrody Literackiej Gdynia. W 2015 roku za sztukę „Feinweinblein” zdobyła Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną, a cztery lata później za zbiór dramatów pod tym samym tytułem była ponownie nominowana do Paszportu „Polityki”. Za swoją trzecią książkę, „Dziewczynki. Kilka esejów o stawaniu się”, otrzymała nominację do Nagrody Literackiej Gdynia. W 2025 roku ukazała się jej powieść „Urodziny”. W tym samym roku otrzymała nominację do Nagrody im. Juliana Tuwima przyznawaną za całokształt twórczości.
PAWEŁ SOŁTYS (ur. 1978) – pisarz i muzyk, autor piosenek. Jako Pablopavo wydał kilkanaście płyt, zagrał około tysiąca pięciuset koncertów. Jego opowiadania ukazywały się w „Lampie”, „Ricie Baum”, „Studium”, „Notatniku Literackim” i „Twórczości”. Za prozatorski debiut „Mikrotyki” otrzymał Nagrodę Literacką im. Marka Nowakowskiego, Nagrodę Literacką Gdynia, znalazł się w finale Nagrody Literackiej Nike oraz był nominowany do Paszportu „Polityki”, Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida i Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza. Za drugą książkę „Nieradość” otrzymał nominację do Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida, a także znalazł się wśród nominowanych do Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima przyznawanej za całokształt twórczości. W 2024 roku ukazała się jego trzecia książka prozatorska „Sierpień”, za którą otrzymał nominację do Nagrody Literackiej m.st. Warszawy oraz trafił do finału Nagrody Literackiej Nike. W 2026 roku ukazała się najnowsza powieść „Monolok”.
JOANNA B. BEDNAREK – historyczka literatury i kultury współczesnej; dr nauk humanistycznych. Współredaktorka kilku tomów zbiorowych ‒ ostatnio „To wróci. Przeszłość i przyszłość pandemii" (2022). Redaktorka naczelna dwutygodnika „CzasKultury.pl” . Z Przemysławem Czaplińskim opracowała internetowe kompendium „Kultura przed prawem 1989‒2024. Przewodnik".
Wydarzenie jest częścią Festiwalu Fabuły, który odbywa się się w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w dniach 19-23 maja 2026 roku. Pełen program festiwalu:

https://festiwalfabuly.pl/podstrony/130-program/

Grafika reklamowa
Festiwal Gotango – Koncert „Tango, Noche y Guitarra” – Bandonegro & Santiago Lara
“Tango, Noche y Guitarra” - niezwykłe spotkanie świata argentyńskiego tanga i hiszpańskiej wirtuozerii gitarowej.

Na scenie Sali Wielkiej Centrum Kultury Zamek w Poznaniu wystąpi światowej klasy polski zespół tango BANDONEGRO, jeden z najwybitniejszych gitarzystów flamenco z Hiszpanii SANTIAGO LARA oraz charyzmatyczny wokalista z Buenos Aires CARLOS ROULET.

W programie koncertu zabrzmią największe klasyki tanga – zarówno instrumentalne, jak i wokalne – a także wirtuozowska muzyka gitarowa w rytmach flamenco.

Wieczór wzbogaci widowiskowe tango show w wykonaniu wybitnych tancerzy: MAJO MARTIRENA & RODRIGO FONTI (Urugwaj/Argentyna) oraz AGNIESZKI STACH & TYMOTEUSZA LEYA (Polska), których zapierające dech w piersiach choreografie przemienią koncert w prawdziwy muzyczno-taneczny spektakl.

BANDONEGRO - jeden z najbardziej rozpoznawalnych europejskich zespołów tangowych. Występował w ponad 30 krajach na 4 kontynentach, prezentując swoją muzykę m.in. w Argentynie, Stanach Zjednoczonych, Japonii i całej Europie. Wydał 5 albumów współpracując z wybitnymi artystami świata latynoamerykańskiego. Muzyka zespołu była wielokrotnie prezentowana podczas finałów Buenos Aires Tango World Cup – największego wydarzenia tango na świecie.

SANTIAGO LARA – jeden z czołowych przedstawicieli hiszpańskiej gitary flamenco, pochodzący z Andaluzji, ceniony na całym świecie wirtuoz i kompozytor. Twórca 5 albumów solowych i laureat prestiżowych nagród, w tym National Flamenco Art Award of Córdoba i Giraldillo of the Seville Biennial. Zachwyca niezwykłą techniką, wrażliwością oraz umiejętnością budowania emocjonalnych, pełnych ekspresji muzycznych opowieści.

Godzinę przed koncertem zapraszamy na otwarty wernisaż “Tango Gallery”– spotkanie z tańcem, muzyką i sztuką inspirowaną kulturą tanga w eleganckiej przestrzeni Atrium Centrum Kultury Zamek.

Koncert otworzy międzynarodowy festiwal tanga Gotango Poznań Festival 2026.

Grafika reklamowa
Furia Gra Kino (drzwi 19:00, początek koncertu 20:00)
Zespołu Furia fanom ciężkiego brzmienia nie trzeba przedstawiać. Od lat udowadniają, że potrafią wyznaczać nowe kierunki dla polskiej sceny metalowej: widzieliśmy ich na scenie Narodowego Teatru Starego w Krakowie, w „Weselu” w reżyserii Jana Klaty, dwa lata temu otrzymali nominację do „Paszportów Polityki,” a niedawno ich płyta „Księżyc milczy luty” została płytą 25-lecia według Musick Magazine.

W minionym roku w ramach współpracy z Instytucją Filmową Silesia Film w Katowicach, z okazji 25. urodzin Filmoteki Śląskiej, jedynego regionalnego archiwum filmowego, narodził się projekt „Furia Gra Kino". Niewielu fanów zespołu miało okazję doświadczyć tego wyjątkowego projektu, gdyż wydarzenia wyprzedały się na pniu, bez wzmianki o szansie na powtórkę. Aż do tej pory. Przed Wami jedyna możliwość, by obejrzeć to nieprzeciętne widowisko koncertowe, w równie wyjątkowych przestrzeniach, wyselekcjonowanych w pięciu miastach w Polsce.

Furia Gra Kino” to coś znacznie więcej niż koncert na żywo połączony z projekcją filmu – w trakcie tego unikalnego wydarzenia obraz i dźwięk przeplatają się, oferując niezwykłą podróż w przeszłość Śląska. W maju tego roku, przy klasycznym secie zespołu wzbogaconym o partie improwizowane, obrazy filmowe ze Śląska ożyją i wypełnią duchami sale kinowe i teatralne w całej Polsce. Zapraszamy na wyjątkową trasę „Furia Gra Kino” do Poznania (CK Zamek, 15.05), Warszawy (Kino Palladium, 21.05), Gdańska (Teatr Szekspirowski, 22.05), Łodzi (Monopolis, 23.05) oraz Krakowa (Klub Studio, 24.05).

Uwaga! Wydarzenie zawiera intensywne efekty świetlne i dźwiękowe.

Na trasie „Furia Gra Kino" nie wystąpi żaden zespół towarzyszący. Film prezentowany w trakcie koncertu uzupełni narracja prowadzona przez Krzysztofa Zawadzkiego, a za live-montaż obrazu i jego wizualną interpretację odpowiada Bogna Przewoźniak, artystka wizualna od lat współpracująca z zespołem.

[Kolorowy kadr z filmu. Kobieta w czerwonej bluzce przegląda się w lustrze.]
Giulietta i duchy | Federico Fellini: ciao a tutti!
Federico Fellini: ciao a tutti! Przegląd filmowy
„Giulietta i duchy” to pierwszy pełnometrażowy kolorowy film Federica Felliniego i zarazem jedno z jego najbardziej osobistych spotkań z kobiecą psyche. Grana przez Giuliettę Masinę tytułowa protagonistka żyje w pozornie uporządkowanym świecie mieszczańskiego małżeństwa, lecz pod powierzchnią eleganckiego domu i towarzyskich rytuałów narasta w kobiecie niepokój. Podejrzenie zdrady męża staje się dla Giulietty początkiem podróży w głąb siebie - w przestrzeń wspomnień, intymnych fantazji, lęków i pragnień, których nie da się już dłużej uciszyć. Tam, gdzie wcześniejszy Fellini często opowiadał o mężczyznach uciekających przed dorosłością, tutaj przygląda się kobiecie, która musi odnaleźć własny głos w świecie zbudowanym z cudzych oczekiwań.
GIULIETTA I DUCHY, reż. Federico Fellini, Włochy, Francja, 1965, 139'
język: włoski z polskimi napisami.

[Kolorowy kadr z filmu. Mężczyzna wygląda przez dziurę w dachu. Patrzy w niebo zdziwiony.]
Głos z księżyca | Federico Fellini: ciao a tutti!
Federico Fellini: ciao a tutti! Przegląd filmowy

„Głos z księżyca” to ostatni pełnometrażowy film Federica Felliniego i jedno z najważniejszych dzieł jego późnego okresu. Film rozwija krytykę społeczeństwa spektaklu obecną wcześniej w „Ginger i Fred” (1986), ale przenosi ją z poziomu telewizyjnego widowiska na poziom wyobraźni i codzienności. Centralnym symbolem jest tu księżyc, tradycyjnie kojarzony z kobiecością, magią, mistyką i nieuchwytną energią. U Felliniego to ciało niebieskie zostaje jednak „ściągnięte na ziemię” i zamienione w element widowiska oraz politycznej manipulacji. Miasteczko pełne anten i billboardów przypomina przestrzeń, w której telewizja przejęła funkcję nowego bóstwa.

GŁOS Z KSIĘŻYCA, reż. Federico Fellini, Włochy, 1990, 121'
język: włoski z polskimi napisami.

Grafika reklamowa
JAZZAMEK #75 Izabella Effenberg prezentuje – SISTERS IN JAZZ – POLISH EDITION
24.05.2026
JAZZAMEK #75
g. 19 | Izabella Effenberg prezentuje – SISTERS IN JAZZ – POLISH EDITION

Sala Wielka / bilety: 45 zł (przedsprzedaż), 55 zł (w dniu koncertu)
Zapraszamy na występ polskiej wibrafonistki i kompozytorki Izabelli Effenberg z zespołem towarzyszącym. Jej koncerty są wydarzeniem zarówno dla ucha, jak i dla oka – także dzięki egzotycznym instrumentom, którymi posługuje się artystka. W swojej twórczości porusza się między jazzem, muzyką klasyczną a world music.
Na zamkowy koncert Effenberg zgromadziła grupę znakomitych muzyczek: Patrycję Betley, Magdalenę Czwojdę, Dorotę Piotrowską i Klaudię Wachtarczyk. Wszystkie są wyrazistymi instrumentalistkami o własnym języku muzycznym i bogatym dorobku scenicznym, a każda z nich wnosi do projektu własne doświadczenie, osobowość i brzmienie – od jazzu i muzyki improwizowanej, przez projekty autorskie, aż po współpracę z artystami z różnych nurtów muzycznych w Polsce i za granicą. Muzyka ma dla nich szczególne znaczenie – jest wyrazem wolności, kreatywności i otwartości na świat. Dla artystek wspólne muzykowanie jest spotkaniem różnych osobowości muzycznych, ale także celebracją twórczej wolności i dialogu ponad granicami stylistycznymi.

Sisters in Jazz to międzynarodowa sieć improwizujących instrumentalistek. Skład zespołu różni się w zależności od dostępności muzyczek w danych terminach.

Izabella Effenberg – wibrafonistka z Poznania, od lat mieszkająca w Norymberdze. Laureatka prestiżowej Nagrody Ery Jazzu 2025, przyznawanej wybitnym twórcom młodego pokolenia polskiej sceny jazzowej. Koncertowała na wielu europejskich festiwalach i scenach jazzowych oraz współpracowała z takimi artystami jak m.in. Jan Lundgren, Bugge Wesseltoft, Lars Danielsson, Magnus Öström, Władysław Sendecki, Nils Landgren czy Tony Lakatos.

Patrycja Betley – ceniona perkusjonistka i specjalistka od instrumentów etnicznych, znana z projektów łączących jazz, muzykę improwizowaną i world music. Artystka współpracuje z wieloma twórcami sceny alternatywnej i jazzowej (Leszek Możdżer, Karolina Cicha, Ewelina Grygier), a w swojej działalności często sięga po instrumenty z różnych tradycji muzycznych świata, tworząc rozbudowane, wielobarwne pejzaże rytmiczne.

Magdalena Czwojda – gitarzystka od lat obecna na polskiej scenie muzyki pop i jazz. Jej styl łączy wrażliwość melodyczną z nowoczesną harmonią i otwartością na improwizację. Występuje w licznych projektach jazzowych i autorskich zespołach, współpracując z muzykami różnych nurtów współczesnej muzyki improwizowanej.

Dorota Piotrowska – jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich perkusistek jazzowych działających na scenie międzynarodowej. Występowała i nagrywała z wieloma uznanymi artystami sceny jazzowej w Europie i Stanach Zjednoczonych (Greg Osby, George Garzone, Jeremy Pelt), prowadzi także własne projekty i zespoły. Jej styl łączy energię, precyzję rytmiczną oraz otwartość na improwizację.

Klaudia Wachtarczyk – basistka młodego pokolenia, współtworzy projekty jazzowe i eksperymentalne, a jej gra ceniona jest za wyczucie formy, brzmienia oraz subtelny dialog z innymi instrumentami. Znana z „Dragonflies Project” współtworzonego z Bernardem Maselim.

Wystąpią:
Izabella Effenberg – wibrafon / array mbira / steel drum / cymbały / waterphone / sundrum / szklana harfa
Patrycja Betley – perkusja
Magdalena Czwojda – gitara
Dorota Piotrowska – perkusja
Klaudia Wachtarczyk – bass

Więcej informacji:
https://izabella-effenberg.com
https://sisters-in-jazz.international
https://www.facebook.com/sistersinjazzinternational/
https://www.facebook.com/izabella.effenberg/

Najnowsze video z koncertów w większym składzie:
https://www.br-klassik.de/aktuell/news-kritik/izabella-effenberg-jazz-vibraphonistin-100.html

Quartett:
https://www.youtube.com/watch?v=dGRfR5oTVH8

Kolorowa grafika z napisem Kino bez barier. Kolorowy kadr z filmu. Dwoje dzieci opiera się o siebie plecami. Ikony dostępności: PJM, napisy, dostępność dla osób na wózku, audiodeskrypcja, pętla indukcyjna.
Kino bez barier: Arco
Film "Arco" Ugo Bienvenu.
Czas trwania 1 godzina 28 minut. Film dla osoób powyżej 10 roku życia.
Kraj produkcji: Francja. Gatunek animowany.
Arco cofa się w czasie o 850 lat, do roku 2075. To świat, w którym rządzą roboty, a natura jest w zagrożeniu. Dzięki pomocy nowo poznanej Iris bohater spróbuje odbyć jeszcze jedną podróż przez stulecia i wrócić do domu.
Treści wrażliwe: katastrofa klimatyczna
Język: francuski i angielski z polskimi napisami, polską audiodeskrypcją. Pokaz w czawartek 21 maja także z tłumaczeniem na polski język migowy.
ARCO, reż. Ugo Bienvenu, Francja 2025, 88'

Kolorowa grafika z napisem Kino bez barier. Kolorowy kadr z filmu. Dojrzali kobieta i mężczyzna siedzą za sterem statku. Ikony dostępności: PJM, napisy, dostępność dla osób na wózku, audiodeskrypcja, pętla indukcyjna.
Kino bez barier: Błękitny szlak
Film "Błękitny szlak" Gabriela Mascary.
Czas trwania: 1 godzina i 25 minut. Kraje produkcji: Brazylia, Meksyk, Holandia. Gatunek: dramat.
Film dla osób powyżej 15 roku życia.
W niedalekiej przyszłości Tereza musi przeprowadzić się do specjalnego obozu dla starszych osób. Woli uciec, zamiast dać się w nim zamknąć. Wyrusza w podróż po Amazonce, gdzie odkrywa swoją odwagę. Zaczyna nowy rozdział w swoim życiu.
Treści wrażliwe: dyskryminacja ze względu na wiek, samotność.
Język: portugalski z polskimi napisami dla osób niesłyszących, polską audiodeskrypcją oraz tłumaczeniem na polski język migowy.
BŁĘKITNY SZLAK, reż. Gabriel Mascara, Brazylia, Meksyk, Holandia 2025, 85'

Kolorowa grafika z napisem Kino bez barier. Kolorowy kadr z filmu. Dwie kobiety: dojrzała i nastolatka siedzą obok siebie i rozmawiają, uśmiechają się. Ikony dostępności: PJM, napisy, dostępność dla osób na wózku, audiodeskrypcja, pętla indukcyjna.
Kino bez barier: Drugie życie
Film "Drugie życie" Maryam Touzani.
Czas trwania: 1 godzina i 56 minut. Kraje produkcji: Niemcy, Francja, Hiszpania.
Gatunek: dramat.
Film dla osób powyżej 15 roku życia.
Hiszpanka, która mieszka w Tangerze, nie zgadza się na to, że jej córka chce sprzedać dom. To, co na początku wydaje się trudne, może stać się nowym początkiem.
Treści wrażliwe:nagość i sceny spożywania alkoholu.
Język: hiszpański, arabski z polskimi napisami dla osób niesłyszących i polską audiodeskrypcją. Pokaz w czwartek 18 czerwca też z tłumaczeniem na polski język migowy.
DRUGIE ŻYCIE, reż. Maryam Touzani, Niemcy, Francja, Hiszpania, Belgia, Maroko 2025, 116'

Kolorowa grafika z napisem Kino bez barier. Kolorowy kadr z filmu. Osoba w ogromnej peruce mocnym makijażu patrzy w kamerę. Ikony dostępności: PJM, napisy, dostępność dla osób na wózku, audiodeskrypcja, pętla indukcyjna.
Kino bez barier: Freak Show
Film „Freak Show” Łukasza Rondudy i Filipa Pawlaka.
Czas trwania: 1 godzina i 15 minut. Kraj produkcji: Polska.
Gatunek: dokumentalny.
Film dla osób powyżej 12 roku życia.
Po seansie 11 czerwca spotkanie z reżyserem, Filipem Pawlakiem.
Młoda grupa artystów z niepełnosprawnościami pracuje nad wyjątkowym przedstawieniem. Ich sztuka zadebiutuje na otwarciu nowego budynku Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Treści wrażliwe: brak.
Język: polski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących. Seans 11 czerwca także z tłumaczeniem na polski język migowy.
FREAK SHOW, reż. Łukasz Ronduda, Filip Pawlak, Polska 2026, 75'

Kolorowa grafika z napisem Kino bez barier. Kolorowy kadr z filmu. Dojrzały mężczyna stoi pod drzewem i dotyka jego liści. Ikony dostępności: PJM, napisy, dostępność dla osób na wózku, audiodeskrypcja, pętla indukcyjna.
Kino bez barier: Milcząca przyjaciółka
Film „Milcząca przyjaciółka” Ildikó Enyedi.
Czas trwania: 2 godziny i 25 minut. Kraje produkcji: Francja, Niemcy, Węgry. Gatunek: dramat.
Film dla osób powyżej 16 roku życia.
W ogrodzie Uniwersytetu rośnie stare drzewo - miłorząb. Dzięki drzewu bohaterowie odnajdują spokój i radzą sobie z trudnościami w życiu. To opowieść o tym, jak natura daje ludziom siłę i nadzieję.
Treści wrażliwe: sceny nagości, sceny z piciem alkoholu, sceny palenia papierosów i marihuany.
Język: niemiecki, angielski, kantoński z polskimi napisami dla osób niesłyszących i polską audiodeskrypcją. Pokaz w czwartek 4 czerwca także z tłumaczeniem na polski język migowy.
MILCZĄCA PRZYJACIÓŁKA, reż. Ildikó Enyedi, Niemcy, Francja, Węgry 2025, 147'

[Kolorowa grafika z napisem Kino bez barier. Kolorowy kadr z filmu. Młoda dziewczyna i chłopak, patrzą na dziecko, które trzymają na rękach. Ikony dostępności: PJM, napisy, dostępność dla osób na wózku, audiodeskrypcja, pętla indukcyjna.]
Kino bez barier: Młode matki
Film „Młode matki” Jean-Pierre Dardenne'a i Luc Dardenne'a.
Czas trwania: 1 godzina i 35 minut. Film dla osób powyżej 16 roku życia.
Kraje produkcji: Belgia, Francja. Gatunek: dramat.
Jessica, Perla, Julie, Ariane i Naïma zamieszkują razem dom samotnej matki. Mają nadzieję na lepsze jutro dla siebie i swoich dzieci.
Treści wrażliwe: przemoc fizyczna i psychiczna, alkoholizm, nastoletnia ciąża.
Język: francuski z polskimi napisami, polską audiodeskrypcją oraz tłumaczeniem na polski język migowy.
MŁODE MATKI, reż. Jean-Pierre Dardenne i Luc Dardenne, Belgia, Francja 2025, 95'

Kolorowa grafika z napisem Kino bez barier. Kolorowy kadr z filmu. Las we mgle. Ikony dostępności: PJM, napisy, dostępność dla osób na wózku, audiodeskrypcja, pętla indukcyjna.
Kino bez barier: Pieśni lasu
Film "Pieśni lasu" Vincenta Muniera.
Czas trwania: 1 godzina i 33 minuty. Kraj produkcji: Francja.
Gatunek: dokumentalny.
Treści wrażliwe: brak.
Język: francuski z polskimi napisami dla osób niesłyszących, polską audiodeskrypcją i tłumaczeniem na polski język migowy.
PIEŚNI LASU, reż. Vincent Munier, Francja 2025, 93'

[Kolorowa grafika z napisem Kino bez barier. Kolorowy kadr z filmu. Kobieta na wózku i mężczyzna siedzą obok siebie i rozmawiają. Ikony dostępności: PJM, napisy, dostępność dla osób na wózku, audiodeskrypcja, pętla indukcyjna.]
Kino bez barier: Zestaw filmów krótkometrażowych z festiwalu ReelAbilities
Zestaw filmów krótkometrażowych z festiwalu ReelAbilities,
Czas trwania: 1 godzina. Film dla osób powyżej 15 roku życia.
Kraje produkcji: USA, Wielka Brytania. Gatunek: krótkometrażowy.
Zbiór filmów krótkometrażowych z festiwalu ReelAbilities Film Festival, łączący humor, intymność, ruch i zaskoczenie. Filmy oferują wnikliwe spojrzenie na życie bohaterów, poruszając tematy miłości, niezależności, kultury i kreatywności.
Treści wrażliwe: brak.
Język: angielski z polskimi napisami, polską audiodeskrypcją. W czwartek 14 maja tłumaczeniem na polski język migowy.
ZESTAW FILMÓW KRÓTKOMETRAŻOWYCH Z FESTIWALU REELABILITIES, reż. Amy Frear, Antonina Kerguelén Román, Spencer Cook, Parker Smith, Milly Garnier, Moshe Mahler, USA, Wielka Brytania 2023, 2024, 60'

Kolorowy plakat. Dwie kobiety, babcie w kolorowych, kuchennych fartuszkach, stoją obok siebie, w tle niebo. Słońce świeci im na twarze, jedna z nich zasłania ręką oczy.
Kumotry | Seans i spotkanie z reżyserką
Seans i spotkanie z reżyserką, Emilią Śniegoską. 
W pustoszejącej polskiej wsi w rumuńskich Karpatach dwie przyjaciółki, Hanka i Bronka, z humorem i siłą mierzą się z upływem czasu.
Historia przyjaźni kobiet zamieszkujących wymierającą polską wieś w rumuńskich Karpatach. Hanka i Bronka pochowały już mężów, dzieci wyjechały za granicę w poszukiwaniu innych, lepszych perspektyw. Samodzielne i niezależne bohaterki imponują pogodą ducha, choć ich rzeczywistość nieubłaganie odchodzi w przeszłość. Pozostają wspomnienia o czasach, które już nie wrócą – i wspólne stawianie czoła wyzwaniom codzienności. Nostalgiczny obraz niknącego świata skrzy się bezpretensjonalnym humorem i zachwyca zdjęciami, oddającymi zniewalający urok karpackiego pogórza. Reżyserka tworzy wzruszający film o pamięci, przyjaźni i przemijaniu. Portret bohaterek, które są dla siebie wszystkim, skłania do przewartościowania priorytetów i spojrzenia na rzeczywistość z mniej uczęszczanej strony.
Język: polskie i angielskie napisy
KUMOTRY, reż. Emilia Śniegoska, Polska, Niemcy 2025, 70'

Grafika reklamowa
MET Opera Live 2025/26: Ostatni sen Fridy i Diega
MET Opera Live 2025/26: OSTATNI SEN FRIDY I DIEGA (Ultimo Sueño de Frida y Diego)

30 maja 2026 roku sezon The Met: Live in HD 2025–26 zakończy się transmisją na żywo pierwszej opery amerykańskiej kompozytorki Gabrieli Leny Frank: utrzymanym w konwencji realizmu magicznego portretem meksykańskiej pary artystów, Fridy Kahlo i Diega Rivery. Libretto napisał laureat Nagrody Pulitzera, dramatopisarz Nilo Cruz. Opera, nawiązująca do mitu o Orfeuszu i Eurydyce, opowiada historię Fridy, w której postać wciela się mezzosopranistka Isabel Leonard. Frida powraca z zaświatów w Dzień Zmarłych, by ponownie spotkać się z Diegiem (w tej roli baryton Carlos Álvarez). Ta słynąca z licznych sporów para na krótko ożywia swój burzliwy romans, by doświadczyć zarówno namiętności, jak i cierpienia, zanim pożegnają się na zawsze ze światem żywych. Dyrygent Yannick Nézet-Séguin poprowadzi wykonanie opery Frank w Metropolitan Opera. Za reżyserię i choreografię nowej produkcji, inspirowanej obrazami Fridy i Diega oraz „pełnej barw i świeżej indywidualności” (Los Angeles Times) odpowiada Deborah Colker.

Czas trwania: ok. 2 godziny i 48 minut (1 przerwa)
--
reż. Deborah Colker
język: angielski z polskimi napisami
autor: Gabriela Lena Frank (libretto: Nilo Cruz)

Obsada:
Gabriella Reyes (Catrina)
Isabel Leonard (Frida)
Nils Wanderer (Leonardo)
Carlos Álvarez (Diego)

Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent)
Deborah Colker (reżyseria)
Jon Bausor (scenografia i kostiumy)
Adam Silverman (światło)
Deborah Colker (choreografia)

Kolorowy plakat. W centrum ogromne drzewo przy którym stoi mężczyzna. Na środku plakatu napis: Milcząca przyjaciółka.
Milcząca przyjaciółka
Czy można zaprzyjaźnić się z drzewem i dzięki temu zmienić swoje życie?
W nagrodzonym na festiwalu w Wenecji filmie Ildikó Enyedi („Dusza i ciało”) to pytanie staje się początkiem hipnotyzującej, pełnej emocji podróży. „Milcząca przyjaciółka” zaprasza do świata, w którym ludzie potrafią nawiązać głębokie relacje z naturą i komunikować się z nią poza słowami. To film-medytacja, który otula spokojem i napełnia mocą.
W sercu uniwersyteckiego ogrodu botanicznego rośnie okazały miłorząb japoński (gingko biloba), który na przestrzeni wieku staje się niemym świadkiem i uczestnikiem historii trojga nieznajomych. Zdeterminowana dziewczyna walczy o miejsce na wydziale botaniki, szukając w cieniu drzewa schronienia przed uprzedzeniami zdominowanego przez mężczyzn świata nauki. Samotny student, który nigdy nie zwracał uwagi na rośliny, w jego milczącej obecności odnajduje punkt oparcia po życiowym zawirowaniu. Neurolog z Hong-Kongu (w tej roli znany z filmów Wonga Kar-Waia Tony Leung) pod wpływem kontaktu z drzewem zaczyna kwestionować swoje naukowe przekonania, odkrywając głęboką więź między tym, co widzialne, a tym, co nieuchwytne.
Język: niemiecki, angielski, kantoński z polskimi napisami
MILCZĄCA PRZYJACIÓŁKA, reż. Ildikó Enyedi, Niemcy, Francja, Węgry 2025, 147'

Grafika reklamowa
Milcząca przyjaciółka | Warsztaty OKORO
Warsztaty z marką OKORO (Asia Stróżyna) po pokazie filmu MILCZĄCA PRZYJACIÓŁKA.
23 maja, g. 15 | Sala Prób CK Zamek (3. piętro)
Z biletem na seans i warsztat prosimy zajmować dowolne miejsca w rzędach F-G. Miejsca dla osób uczestniczących w warsztatch są w tych rzędach nienumerowane.

Grafika reklamowa
Muzyczny Zapach Lata - Koncert Chóru Skowronki
Koncert pt. „Muzyczny zapach wakacji” zabierze słuchaczy w przestrzenie lata i długo wyczekiwanej beztroski. Będzie ciepło i radośnie. Skowronki swoim śpiewem przywołają wodę, las, echo gór. Zaproponują wspólną muzyczną wyprawę po pachnących słońcem krainach. Śpiew stanie się przewodnikiem.
W Sali Wielkiej CK ZAMEK wystąpią wszystkie grupy chóralne, a więc SKOWRONKI, SKOWRONECZKI i Małe SKOWRONKI. Za pulpitem dyrygenckim zobaczymy Alicję Szelugę i Julię Łynszę. Przy fortepianie zasiądzie Czesław Łynsza.
31 maja 2026 r.
g. 17:00
Sala Wielka CK ZAMEK
Bilety 50 zł

[Czarno-biały kadr z filmu. Zamyślona kobieta stoi przy samochodzie. Za nią widać neon z napisem Night Club.]
Noce Cabirii | Federico Fellini: ciao a tutti!
Federico Fellini: ciao a tutti! Przegląd filmowy

„Noce Cabirii” Federica Felliniego to jeden z najpiękniejszych filmów o ludzkiej potrzebie miłości - tej naiwnej, upartej, czasem wręcz rozpaczliwej, ale nigdy śmiesznej. Grana przez Giuliettę Masinę Cabiria jest kobietą, która raz po raz zostaje upokorzona, oszukana i porzucona, a mimo to nie potrafi całkowicie zrezygnować z wiary, że gdzieś istnieje dla niej lepsze życie. Na co dzień trudzi się ona najstarszym zawodem świata. Fellini patrzy na nią z ogromną czułością: nie jako na ofiarę, lecz jako na kogoś, kto w świecie obrzydliwego cynizmu był w stanie zachować zdumiewającą czystość duchową i zdolność do nadziei.

NOCE CABIRII, reż. Federico Fellini, Włochy, Francja, 1957, 110'
język: włoski z polskimi napisami.

[Czarno-biały kadr z filmu. Mężczyzna zsuwa palcem okulary przeciwsłoneczne i spogląda ponad nimi.]
Osiem i pół | Federico Fellini: ciao a tutti!
Federico Fellini: ciao a tutti! Przegląd filmowy
Federico Fellini zaprasza widzów do wnętrza swojej wyobraźni - barwnej, pełnej humoru, nostalgii i magii. „Osiem i pół” to portret artysty, który w chwili twórczego kryzysu gubi się między rzeczywistością a marzeniami. Guido (Marcello Mastroianni) szuka pomysłu na swój nowy film, lecz zamiast scenariusza znajduje labirynt wspomnień, kobiet i snów, które układają się w obraz jego własnego życia.
OSIEM I PÓŁ, reż. Federico Fellini, Włochy, Francja, 1963, 138'
język: włoski z polskimi napisami.

Kolorowe zdjęcie. Blondwłosa kobieta stoi przy ścianie, trzyma lusterko w dłoni.
Piękność dnia | Buñuel. Niech żyją kajdany!
Buñuel. Niech żyją kajdany! Przegląd filmowy.
W czasach, gdy europejskie kino stawało się coraz bardziej liberalne i śmiałe pod względem obyczajowym, gdy rewolucja seksualna wdzierała się także do kultury masowej, Luis Buñuel nakręcił jeden z najbardziej fascynujących filmów erotycznych epoki. Sam mówił o nim, że to „pornografia”, lecz była to erotyka przewrotna - pozbawiona nagości i scen seksu, lecz nie mniej przez to perwersyjna i fetyszystyczna. Do tego stopnia, że grająca główną rolę Catherine Deneuve czuła się przez reżysera obnażona zbyt mocno. Zresztą Buñuel też nie był zachwycony współpracą z młodziutką gwiazdą francuskiego kina. Ich wzajemne animozje filmowi jednak w najmniejszym stopniu nie zaszkodziły: „Piękność dnia” do dziś zachwyca swoją niejednoznacznością i wyobraźnią.
Deneuve gra Séverine, znudzoną żonę paryskiego burżuja, która z mężem nie utrzymuje relacji intymnych, za to swoje dzikie seksualne fantazje spełnia, pracując za dnia w eksluzywnym domu publicznym. Melodramatyczną fabułę, zaczerpniętą ze skandalizującej książki Josepha Kessela, Buñuel zamienił w błyskotliwy, uwodzicielski i tajemniczy film, zacierający granice między marzeniem a rzeczywistością, niewinnością i perwersją, tym co zakazane i tym, co dozwolone. „Piękność dnia” przyniosła mu Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji i okazała się najbardziej kasowym filmem w jego reżyserskim dorobku. Oglądana dziś jeszcze lepiej pozwala się odczytać jako transgresywny i odważny portret kobiecej seksualności, prowokacyjny cios wymierzony mieszczańskiej hipokryzji i fałszywej moralności.
Język: francuski, hiszpański z polskimi napisami
PIĘKNOŚĆ DNIA, reż. Luis Buñuel, Francja, Włochy 1967, 101’

Kolorowy plakat. Dwie twarze mężczyzn koło trzydziestki, patrzą prosto w kamerę. Jeden z nich w ręce trzyma różowe mydło z napisem Fight Club.
Podziemny krąg
Co ty możesz o sobie wiedzieć, jeśli nigdy nie walczyłeś? W tym niezwykłym, pełnym niespodziewanych zwrotów akcji i nie pozbawionym swoistego humoru filmie w reżyserii Davida Finchera (Siedem) oryginalne i dynamiczne kreacje stworzyli Brad Pitt (Siedem) i Edward Norton (Lęk pierwotny). Jack (Norton) cierpi na chroniczną bezsenność i jest całkowicie znudzony swym dotychczasowym życiem. Do czasu, gdy spotyka charyzmatycznego Tylera Durdena (Pitt) - sprzedawcę mydła o dość pokrętnej filozofii życia... Uważa on bowiem, że samo-doskonalenie jest dla słabeuszy, a to co rzeczywiście sprawia, że warto żyć to samo-destrukcja. Kiedy mieszkanie Jacka zostaje kompletnie zniszczone w wyniku tajemniczego wybuchu, Tyler oferuje mu gościnę. Spotykają się w barze, piją na umór i wszczynają bójkę na gołe pięści, która nieoczekiwanie przynosi im ogromną satysfakcję. Wkrótce cotygodniowe walki stają się celem ich życia i przyciągają coraz to nowych zwolenników. Zainicjowany przez nich Podziemny krąg obejmuje swym brutalnym zasięgiem cały kraj i odnosi oszałamiający sukces. Jednak już niedługo Jacka spotka szokująca niespodzianka, za sprawą której zmieni się wszystko...
Język: angielski z polskimi napisami
PODZIEMNY KRĄG, reż. David Fincher, Niemcy, USA 1999, 139'

Kolorowa grafika. Logotyp Kina bez barier. Kolorowy kadr z filmu animowanego. Mały chłopiec z burzą włosów jest zdziwony. Unosi dłonie. Jest pod powierzchnią wody. Docierają tam promienie słońca.
Pokaz sensorycznie przyjazny: Delfinek i ja 2
Film „Delfinek i ja 2” Mohammada Kheirandisha
Czas trwania: 1 godzina i 36 minut.
Film bez ograniczeń wiekowych.
Kraj produkcji: Turcja. Gatunek: animacja, przygodowy.
Druga część opowieści o chłopcu, którego uratowały delfiny. Teraz chłopiec i jego przyjaciel delfin wyruszają w podróż, by odkryć swoje korzenie. Podróż jest pełna humoru i wyzwań.
Treści wrażliwe: brak.
Język: polski dubbing
DELFINEK I JA 2, reż. Mohammad Kheirandish, Turcja 2025, 96'

Kolorowy plakat z animowanymi postaciami. Dwóch chłopów siedzących na ogromnym, szarym wilku. Obok biegnie rudo-biały pies.
Poranek dla dzieci: Chłopiec na krańcach świata
Czy odważyłbyś się wyruszyć tam, gdzie kończy się świat, by uratować kogoś bliskiego? Omul rozumie mowę zwierząt, ale nie potrafi dogadać się z własnym bratem. Los zmusi ich jednak do współpracy, gdy mityczna istota odbierze duszę ich siostrze.
Omul jest jedenastoletnim chłopcem, żyjącym z rodzicami, bratem Mikro i siostrą Kimi w wiosce nad morzem. Nie jest jednak zwyczajnym jedenastolatkiem. Gdy morska bestia, mityczna Sadumea, wykrada duszę jego młodszej siostry, Omul wie, że jedynym ratunkiem jest wyprawa na mroźny koniec świata. Dzięki niezwykłemu amuletowi zdobędzie dar rozmawiania ze zwierzętami. Razem z psem Telą i starszym bratem Omul przemierzy Archipelag Ognia, pokona zdradliwe bagna i zmierzy się z zaklętymi potworami.To nie będzie jednak tylko walka z czasem i magią, ale przede wszystkim próba braterskiej więzi. Czy bracia zdołają wybaczyć sobie błędy z przeszłości i odzyskać siostrę, zanim będzie za późno?
„Chłopiec na krańcach świata” to zapierająca dech w piersiach polska animacja o odwadze, która drzemie w każdym z nas, i empatii, która potrafi kruszyć lody.
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 6+
CHŁOPIEC NA KRAŃCACH ŚWIATA, reż. Grzegorz Wacławek, Marta Szymańska, Polska 2025, 88'

Grafika reklamowa
Poranek dla dzieci: Kicia Kocia w podróży
Kicia Kocia powraca do kin! Bystra kotka i jej przyjaciele zapraszają widzów na wyjątkową podróż pełną przygód — spotkają wiele zwierząt, odwiedzą teatr, a nawet polecą samolotem!
Rezolutną Kicię Kocię czeka dużo nowych przeżyć! Ukochana bohaterka książek dla dzieci zabierze widzów na afrykańską sawannę, lotnisko i budowę placu zabaw! Nie będzie jednak sama! Będą jej towarzyszyć wierni przyjaciele – Pacek, Adelka i Julianek! Wybiorą się razem na ciekawą wycieczkę do lasu, gdzie będą poznawać jego mieszkańców. Nauczą się także segregacji śmieci oraz w świetnych humorach pójdą na swój pierwszy spektakl do teatru! Czeka ich sporo dobrej zabawy! Przyłączycie się?
Filmowe opowieści na podstawie uwielbianych książek Anity Głowińskiej to nie lada fenomen – obejrzało je w kinach już ponad milion widzów! Serial „Kicia Kocia” na wielkim ekranie!
Odcinki serialu, które zobaczymy w trakcie seansów:
1. Kicia Kocia na lotnisku
2. Kicia Kocia w teatrze
3. Kicia Kocia. Co z tymi śmieciami?
4. Kicia Kocia w lesie
5. Kicia Kocia na budowie
6. Kicia Kocia na afrykańskiej sawannie
7. Kicia Kocia. Hop, do góry!
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
KICIA KOCIA W PODRÓŻY, reż. Marta Stróżycka, Polska 2026, 45'

Grafika reklamowa
Poranek dla dzieci: Niesamowite przygody skarpetek
Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, co się dzieje z tymi wszystkimi zaginionymi skarpetkami? Każdy z nas miał to doświadczenie – wrzucamy parę skarpetek do szuflady, szafy czy też do kosza na pranie i później wyjmujemy… tylko jedną skarpetkę! Gdzie one znikają? Może skrycie marzą o bardziej fascynującym życiu niż służenie naszym stopom? Być może chciałyby zostać gwiazdami filmowymi lub politykami? A może, wpadając w kąt naszego pokoju, przenoszą się w czasie do prehistorii? Gdziekolwiek trafiają, ich przygody na pewno są przepełnione dobrą zabawą!

„Niesamowite przygody skarpetek” to animowany serial dla dzieci na podstawie bestsellerowych książek Justyny Bednarek. Każdy odcinek przedstawia perypetie różnych skarpetek w historiach pełnych abstrakcyjnego humoru i nietypowych przygód.

W tym secie dowiecie się:
1. O skarpetce, która została mysią mamą
2. O skarpetce, która rozśmieszyła córkę Sułtana
3. O skarpetce, która trafiła do prehistorii
4. O skarpetce, która znalazła wiosnę
5. O skarpetce, która została duchem
6. O skarpetce, która została prezydentką
Kategoria wiekowa: 5+
Wersja językowa: polski dubbing
NIESAMOWITE PRZYGODY SKARPETEK, reż. Elżbieta Wąsik, Janusz Martyn, Polska 2025, 55’

Grafika reklamowa
Poranek dla dzieci: Niesamowite przygody skarpetek 2. Skarpetki górą!
Wielki powrót skarpetek! Nietypowi bohaterzy bestsellerowych książek dla dzieci ponownie na wielkim ekranie w zupełnie nowych przygodach! Razem z nimi przebiegniemy cały świat, podbijemy Hollywood i sceny teatrów oraz zostaniemy prawdziwymi herosami!
Czy skarpetka może zostać sławną aktorką, nagradzanym sportowcem, albo uratować komuś życie? Oczywiście, że tak! Jeżeli myśleliście, że miejsce skarpetek jest na naszych stopach i w szufladach, to jesteście w grubym błędzie! One też mają marzenia i kiedy tylko nadarza się okazja, żądne przygód, wyruszają w drogę. Historie, które przeżywają, są pokręcone i pełne niespodzianek. Niezależnie od trudności, jakie napotkają na swojej drodze – skarpetki zawsze są górą!

Skarpetki powracają w kolejnej kinowej odsłonie inspirowanej bestsellerowymi książkami Justyny Bednarek i Daniela de Latoura.

W tym secie czekają na Was następujące opowieści:

1. O skarpetce, która została gwiazdą
2. O dwóch skarpetkach podróżniczkach
3. O skarpetce, która pomogła kapturkowi pokonać wilka
4. O skarpetce, która wystartowała w maratonie
5. O skarpetce, która znalazła czas
6. O skarpetce, która została bohaterem

Kategoria wiekowa: 5+
Wersja językowa: polski dubbing
NIESAMOWITE PRZYGODY SKARPETEK 2. SKARPETKI GÓRĄ!, reż. Piotr Giersz, Barbara Koniecka, Janusz Martyn, Agata Mikina, Marta Stróżycka, Anna Wróblewska-Dzwoniarek, Polska 2025, 55'

Kolorowy plakat z animowanymi skarpetkami, w różnych wzorach i kolorach. Skarpetki są w kosmosie, wokół nich krążą statki kosmiczne
Poranek dla dzieci: Niesamowite przygody skarpetek 3. Ale kosmos!
Najbardziej odlotowi bohaterowie książek dla dzieci powracają do kin z nowymi przygodami. Zagadka detektywistyczna, pojedynki na Dzikim Zachodzie i podróże w kosmos to dopiero początek!
Czy skarpetka może zostać przebiegłym szeryfem, genialnym detektywem lub… międzygalaktycznym podróżnikiem? Oczywiście! W najnowszej odsłonie kinowych przygód ulubione urwisy z szuflady wyruszają na podbój nieznanych światów. Od pojedynków w samo południe, przez wybiegi mody, aż po rakiety startujące w stronę gwiazd – każda opowieść to zastrzyk pozytywnej energii i abstrakcyjnego humoru, który rozbawi do łez zarówno dzieci, jak i dorosłych.

Film oparty na kultowej lekturze szkolnej, serii bestsellerów Justyny Bednarek i Daniela de Latoura, które pokochały miliony młodych czytelników.

W tym zestawie przygód czekają na was następujące opowieści:

1. O skarpetce, która poleciała w kosmos
2. O skarpetce, która wygrała konkurs na najpiękniejszą różę
3. O skarpetce, która została śledczym
4. O skarpetce, która znalazła miłość
5. O skarpetce, która została szeryfem
6. O skarpetce, która została projektantem mody
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 5+
NIESAMOWITE PRZYGODY SKARPETEK 3. ALE KOSMOS!, reż. Elżbieta Wąsik, Paweł Wendorff; Jarosław Szyszko, Barbara Koniecka, Mateusz Kmieć, Natalia Bartska-Kmieć, Polska, Portugalia 2026, 55’

Grafika reklamowa
Poranek dla dzieci: Pucio
Pucio razem ze swoją rodziną odkrywa świat! Każdy dzień to nowe przygody – wspólne gotowanie konfitury, malowanie rodzinnego portretu, a nawet… spływ kajakowy i biwak we własnym salonie! Gdy przychodzi pora kąpieli, Puciowi i Bobo towarzystwa dotrzymuje wesoły zabawkowy krokodyl, który również pilnie potrzebuje się wykąpać! Pucio uczy się dzielić z innymi, nawiązywać nowe przyjaźnie i radzić sobie z nudą w deszczowy dzień. W każdym odcinku Pucio udowadnia, że wyobraźnia i kreatywność potrafią zamienić najzwyklejsze chwile w coś naprawdę wyjątkowego!

„Pucio” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dla dzieci autorstwa dr n. hum. Marty Galewskiej-Kustry – logopedki i pedagożki dziecięcej, z ilustracjami autorstwa Joanny Kłos. Książki z serii, publikowane przez Wydawnictwo Nasza Księgarnia, wspierają rodziców i dzieci od najmłodszych lat – pomagają w rozwoju mowy, wzbogacają słownictwo i rozwijają umiejętność opowiadania.

Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci - reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
PUCIO, reż. Marta Stróżycka; Anna Błaszczyk, Dominik Litwiniak, Polska 2026, 45’

Grafika abstrakcyjna. Obraz złożony z wielu kawałków materiałów o różnych kolorach i wzorach. Widać naszycia, zdobienia i różne tkaniny w odcieniach złota, czerwieni, granatu i czerni, ułożone warstwami.
Premiera spektaklu „Intro”, reż. Janusz Orlik / TEATR KLUCZ im. W. Deneki
Spektakl z audiodeskrypcją i tłumaczeniem na polski języ migowy.
Wkraczasz w świat, gdzie rzeczywistość splata się z wyobraźnią, a logika ustępuje miejsca absurdowi. Artyści(-stki) Teatru Klucz zapraszają do uczestnictwa w procesie tworzenia – zarówno spektaklu, jak i samych siebie. W przestrzeni, w której mogą wyrażać siebie na własnych zasadach, kreować sztukę w zgodzie z własnymi doświadczeniami i wrażliwością.
Każdy ruch, oddech, dźwięk, słowo, element kostiumu są częścią większej układanki, której sens może się wymykać. Nie wszystko będzie oczywiste, nie wszystko będzie miało natychmiastowe wytłumaczenie – ale doczekasz się rozwiązania tej dziwnej, absurdalnej układanki teatralnej.
Artyści(-stki) Teatru Klucz są pełnoprawnymi twórcami „Intro”, nie odgrywają ról „napisanych” przez kogoś innego, lecz sami konstruują swoją sceniczną obecność, afirmując własne istnienie i doświadczenia. To ich historie, ich wizje, ich odwaga do przekraczania granic – tych fizycznych i tych, które istnieją tylko w naszych głowach.
„Intro” to nie tylko spektakl – to manifest odwagi, kreatywności i potrzeby ekspresji. Muzyka, ciało, chaos i porządek – wszystko to składa się na doświadczenie, które może Cię zaskoczyć, rozbawić, zmylić, a może i zmienić.
Pozwól się ponieść. Pozwól się zagubić. A potem – odnaleźć.

„Teatr Klucz to fenomen. Poznańska grupa prowadzona od kilku sezonów przez choreografa i tancerza Janusza Orlika wyrosła na jedno z ciekawszych zjawisk polskiego teatru” – pisze na łamach „Teatru” Dominik Gac. Klucz jest jednym z niewielu w Polsce zespołów teatralnych złożonych z artystów(-ek) z niepełnosprawnościami, którzy mimo braku formalnego wykształcenia kierunkowego osiągnęli wysoki poziom profesjonalizacji. Ich spektakle cieszą się zainteresowaniem i uznaniem publiczności i krytyków(-czek), są zapraszani na sceny w całej Polsce, zdobywają nagrody i wyróżnienia. Powstały w 2022 roku spektakl „Tranquillo” otrzymał główną nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie na Najlepszy Spektakl Teatru Niezależnego „The Best OFF”! Natomiast poprzednia produkcja grupy, „Amoroso” z 2024 roku, znalazła się na 5. miejscu zestawienia 25 najciekawszych przedstawień sezonu 2024/2025 ogłoszonego przez redakcję Miesięcznika „Teatr” (https://teatr-pismo.pl/najlepsze-spektakle-sezonu-1-5/)
Artyści(-stki) Teatru Klucz są uczestnikami(-czkami) Warsztatu Terapii Zajęciowej „Przylesie” prowadzonego przez Stowarzyszenie Na Tak. Ich przygoda z teatrem zaczęła się 20 lat temu, od warsztatów teatralnych prowadzonych przez terapeutkę Hannę Rynowiecką i aktora Wojciecha Denekę. Od dziesięciu lat grupa pracuje w Centrum Kultury ZAMEK. W 2021 roku opiekę artystyczną nad nią objął Janusz Orlik, tancerz, choreograf i pedagog tańca.
2026 jest rokiem okrągłych jubileuszy! 20 lat na scenie, 10 lat profesjonalnej działalności teatralnej w CK ZAMEK! Zapraszamy na urodziny Teatru Klucz! Zapraszamy na premierę „Intro”!

reżyseria, scenografia, opracowanie muzyczne: Janusz Orlik
opieka choreograficzna: Janusz Orlik (choreografie współtworzone z zespołem Teatru Klucz)
asystent reżysera, opieka terapeutyczna: Antek Kurjata
występują: Mariusz Józefiak, Jarosław Kubiak, Antek Kurjata, Bartosz Pawłowski, Lidia Piskorska, Piotr Roszak, Karol Solski, Magdalena Szalbierz, Arkadiusz Żmijewski
kostiumy: Agnieszka Ostrowska
reżyseria świateł: Arkadiusz Kuczyński, Janusz Orlik
interpretacja w PJM: Karina Akseńczuk
audiodeskrypcja: Marcin Głowiński
produkcja: Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu
premiera: 28.05.2026

Spektakl wyprodukowany przez Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu w ramach projektu Europe Beyond Access, dzięki grantowi z programu Kreatywna Europa.

Zdjęcie gmachu budynku. Z wieżą zegarową na pierwszym planie. Widoczny dziedziniec przed zamkiem oraz główne wejściem do zamku po prawo.
Przestrzenie Historyczne Zamku- Audioprzewodnik
Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni historycznych z audioprzewodnikiem codziennie od 12-20. Wydawanie audioprzewodników w Punkcie Informacyjnym za kasą w godzinach 12-19.Bilety: 15 zł (u), 20 zł (n)

Zdjęcie gmachu budynku. Z wieżą zegarową na pierwszym planie. Widoczny dziedziniec przed zamkiem oraz główne wejściem do zamku po prawo.
Przestrzenie Historyczne Zamku- Zwiedzanie
Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni histrycznych Zamku codziennie w godzinach od 12-20
Bilety: 10 zł (n), 7 zł (u)

Na zdjęciu osoba z zamkniętymi oczami, poruszającą się w skupieniu, z wyciągniętymi rękami, jak w trakcie swobodnego tańca. W tle lekko rozmyta postać. Na grafice znajdują się różowe i czerwone elementy. Napis PUŚĆ TO warsztaty w ruchu intuicyjnym.
PUŚĆ TO Warsztaty w ruchu intuicyjnym
Cykl warsztatów w ruchu, tańcu intuicyjnym, improwizacji, bez oceniania, bez presji nakierowanej na rezultat. Realizacja w dwóch odsłonach:

Na warsztatach możesz pozwolić sobie na odczuwanie, na zaakceptowanie wszelkich znaków, które ciało Ci wysyła, chcąc działać na Twoją korzyść. Są momenty, gdy daje sygnały, które zmieniają dotychczasowe funkcjonowanie, postrzeganie siebie. Mogą to być stany diagnozowane, nazwane, zbadane, mogą to być „bagaże”, które zaczynają ciążyć.
PUŚCIĆ w tym wypadku nie znaczy POZBYĆ się, a bardziej pozwolić BYĆ.
Podczas warsztatów uznajemy, że rytm ciała może się zmieniać, sprawność nie jest stała, doświadczenie psychiczne i fizyczne wpływa na to, jak jesteśmy w świecie, a obecność nie musi się tłumaczyć.
Pracujemy z tym, co jest możliwe danego dnia — czasem to krok, czasem oddech, czasem tylko bycie w przestrzeni razem z innymi.

Taniec intuicyjny w PUŚĆ TO nie jest choreografią, nie jest lekcją, nie jest terapią.
Jest bezpieczną przestrzenią do słuchania ciała, jego rytmów, ograniczeń i impulsów ‒ bez poprawiania ich i bez oceniania.
Ruch może być: bardzo mały albo delikatnie zauważalny, wykonywany na siedząco lub leżąco, przerywany odpoczynkiem, całkowicie indywidualny.

prowadzenie: Antek Kurjata

Antek Kurjata – tancerz i choreograf, który z empatią i profesjonalizmem wprowadzi Cię w świat ruchu i tańca. Jak sam mówi: „Działania warsztatowe zaplanowane są w taki sposób, aby każda osoba dołączająca w dowolnym terminie nie czuła, że coś ją ominęło. Każda z osób uczestniczących w spotkaniach decyduje, na ile procent wykonuje dane ćwiczenie, ma prawo do odpoczynku i obserwacji działań z zewnątrz”.

Warsztaty jako możliwość zatrzymania się przy własnym doświadczeniu ‒ fizycznym i psychicznym ‒ takim, jakie pojawia się w danym momencie. Nie jako etap do przejścia, lecz jako miejsce, w którym można zostać.
„PUŚC TO” proponuje zgodę na bycie takim, jakim się jest ‒ w ruchu, w bezruchu, w ciszy, w zmęczeniu, w chwili lepszej lub trudniejszej.
Bez presji sprawności.
Bez narracji o poprawie.
Warsztaty mogą być doświadczeniem wspierającym dla osób, które chcą wrócić do ciała nie po to, by je zmieniać, ale by odzyskać z nim relację opartą na zaufaniu i łagodności.
Pierwsze edycje warsztatów były realizowane pod nazwą „Nie widać” i dedykowane osobom chorującym na stwardnienie rozsiane.
Dziś idea ta jest kontynuowana i poszerzona – warsztaty pozostają otwarte dla osób w różnorodnych doświadczeniach zmiany, bez konieczności nazywania ich, diagnozy.

To przestrzeń bez presji i bez konieczności tłumaczenia swojego doświadczenia.
Ta odsłona warsztatów jest zaproszeniem dla osób, które potrzebują chwili zatrzymania.
Dla tych, którzy na co dzień funkcjonują w napięciu, w rytmie oczekiwań, w ciągłym reagowaniu ‒ niezależnie od tego, z czego ten stan wynika.

Przyjazna atmosfera
W trakcie zajęć, w sali, rozstawiamy kilka krzeseł. Możesz z nich skorzystać w dowolnym momencie. Nikt nie ocenia Twojej pracy ani pracy innych uczestników(-czek) – to miejsce pełne akceptacji i wsparcia.

Nie ma barier

Niezależnie od wieku, poziomu sprawności czy rodzaju niepełnosprawności, te warsztaty dają możliwość wyrażania siebie poprzez ruch i improwizację.

Warsztaty są rekomendowane osobom, które mogą wziąć udział w całym cyklu spotkań, by pełniej doświadczyć procesu.
Ze względu na realizację zajęć w historycznych salach dawnego Zamku Cesarskiego, zachęcamy, by dla większego komfortu, w miesiącach zimowych i wiosennych zabrać cieplejszy zestaw wygodnych ubrań do udziału w warsztatach.

Odbywają się w godzinach 17.30-19.30 w małej grupie, do 10 osób
Koszt udziału: 10 zł za jeden warsztat.

Miejsce:
Sala Prób: 24.03.2026
Sala Pod Zegarem: 28.04.2026
Labolatorium 1: 14.04.2026, 12.05.2026, 9.06.2026

Jeśli masz pytanie, skontaktuj się z Ewą Jańczak: e.janczak@ckzamek.pl

Na czerwonym tle widoczne białe królicze uszy, w których zaznaczono różowe, schematyczne wzory przypominające układy elektroniczne. U góry biały napis Zwiedzanie wystawy. A u dołu - AI Algorytmy Iluzji
Rodzinne zwiedzanie wystawy "AI - Algorytmy Iluzji"
Zapraszamy na zwiedzanie wystawy „AI – Algorytmy Iluzji” dla całej rodziny.
Miejsce: Sala Wystaw
bilety: 25 zł (n), 20 zł (u)
czas trwania: 60’

Kolorowe zdjęcie. Nastolatka w czerwonej sukience stoi w kuchni i przygląda się kobiecie krojącej sałatkę.
Romería
Przejmująca, osobista podróż do własnych korzeni, film, który choć rozgrywa się w kręgu jednej rodziny, zrywa ze zbiorowym wstydem i wyparciem. Carla Simón tym razem zabiera nas do hiszpańskiej Galicji, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości. 17-letnia Marina przyjeżdża do miasteczka Vigo po dokument, niezbędny, by dostała studenckie stypendium. Pozornie błahy, biurokratyczny wymóg wydobywa na jaw rodzinną tajemnicę, jest świadectwem ukrywanej przez lata prawdy, przerwaniem zmowy milczenia. Simón jest mistrzynią w portretowaniu rodziny: jej ukrytej struktury, wrażliwych miejsc, rytuałów, maskarad. Pojawienie się Mariny, brakującego ogniwa w łańcuchu wspomnień i pokoleń, aktywuje wypartą przeszłość i wewnętrzne konflikty. Kanty dramatu obyczajowego łagodzi poetycki, niesłychanie zmysłowy język Romeríi, w której spotykają się różne plany czasowe, przeszłość – dosłownie – ożywa, a w fikcję wplecione zostały materiały z prywatnego archiwum.
Język: hiszpański, kataloński, francuski, galicyjski z polskimi napisami
ROMERÍA, reż. Carla Simón, Hiszpania 2025, 114’

Grafika reklamowa
Rozmowa
Ekspert od monitoringu Harry Caul (w tej roli Gene Hackman) zostaje zatrudniony do śledzenia młodej pary, którą nagrywa podczas spaceru po zatłoczonym Union Square w San Francisco. Podczas odsłuchiwania nagrań nabiera podejrzeń, że zarejestrowana rozmowa ujawnia tajemniczy spisek.
Harry uznawany jest za eksperta w swoim zawodzie. Obsesyjnie jednak obawia się podsłuchu i dlatego trzyma się na uboczu, oddzielając interesy od życia osobistego. Jest do tego stopnia na tym punkcie przewrażliwiony, że na wszelkie sposoby broni dostępu do swojej prywatności.

W tym roku mija 50 lat od powstania arcydzieła Francisa Forda Coppoli. Utrzymana w konwencji thrillera „Rozmowa” zadaje pytanie dotyczące władzy, moralnej odpowiedzialności a także skutków postępującego rozwoju technologicznego. Została zrealizowana dwa lata po „Ojcu chrzestnym”. Reżyser zwykł mówić, że film o Vito Corleone zrealizował tylko po to, by mieć środki na nakręcenie właśnie filmu o Harrym Caulu. Finansowy i artystyczny sukces opowieści o mafijnej rodzinie spowodował, że Coppola mógł ziścić swój wymarzony projekt. „Rozmowa” jest filmem, który mimo swojego uniwersalnego i ponadczasowego przesłania, wpisuje się w panującą wówczas w Stanach Zjednoczonych atmosferę wywołaną aferą Watergate. Tym filmem Coppola potwierdził swój status jednego z najciekawszych twórców lat 70., którego twórczość łączy w sobie cechy kina amerykańskiego i europejskiego. Za swój film otrzymał pierwszą w swojej karierze Złotą Palmę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes (drugą odbierze 5 lat później za „Czas apokalipsy”). Jest jednym z dziewięciu reżyserów, którzy dwukrotnie otrzymali najwyższe canneńskie wyróżnienie.
Język: angielski z polskimi napisami
ROZMOWA, reż. Francis Ford Coppola, USA 1974, 113'

[Czarno-biały kadr z filmu. Kobieta w długiej sukni i mężczyzna w garniturze stoją razem w wodzie.]
Słodkie życie | Federico Fellini: ciao a tutti!
Federico Fellini: ciao a tutti! Przegląd filmowy
„Słodkie życie” to dzieło, którym Federico Fellini otwiera na oścież drzwi do własnego wielkiego teatru nowoczesności. Stolica Włoch nie jest tu już tylko miastem, lecz labiryntem pragnień, perwersji, plotek, fleszy, procesji i spektakularnych przyjęć. Marcello Rubini (w tej roli Marcello Mastroianni) dryfuje przez kolejne nieprzespane noce i środowiska - arystokratów, gwiazd filmowych, intelektualistów, dziennikarzy, ludzi Kościoła i ludzi skandalu.
SŁODKIE ŻYCIE, reż. Federico Fellini, Włochy, Francja, 1960, 176'
język: włoski z polskimi napisami.

Kolorowe zdjęcie. Dwóch dorosłych mężczyzn siedzi w wagoniku w kolejce w wesołym miasteczku. Rozmawiają.
SpoilerMaster Tour: Mikey i Nicky
„Nikt nie da ci w mordę tak, jak najlepszy kumpel” – Michał Oleszczyk, SpoilerMaster
Najlepszy amerykański film lat 70., jakiego jeszcze nie widzieliście. Tylko w kinach!
Seans i spotkanie z Michałem Oleszczykiem - twórcą podcastu SpoilerMaster i wykładowcą na wydziale Artes Liberales UW.

Jedno z arcydzieł amerykańskiego kina lat 70., które w Polsce dopiero czeka na odkrycie. Mikey i Nicky został zrodzony w twórczych bólach: zdjęcia trwały aż 110 dni, nakręconego materiału było niesłychanie dużo, a montaż zajął dwa lata. Gangsterska tragikomedia Elaine May o dwóch przyjaciołach i zawodowej zdradzie to kameralna nocna odyseja dziejąca się w zaśmieconej Filadelfii – „mieście braterskiej miłości”, po którym w tym samym roku biegał już Rocky Sylvestre’a Stallone’a.
May, matka chrzestna amerykańskiej komedii improwizowanej, była w tamtej dekadzie jedyną kobietą, która reżyserowała filmy dla hollywoodzkich studiów. Dzięki jej uporowi i niezmordowanej inwencji otrzymaliśmy w Mikey i Nicky niezapomniany występ dwóch mistrzów: Petera Falka, czyli słynnego porucznika Columbo, oraz Johna Cassavetesa, guru amerykańskiego kina niezależnego. Przygotujcie się na śmiech, który więźnie w gardle i rozmowy kumpli, które znajdują się o krok od krindżu.
Język: angielski z polskimi napisami
MIKEY I NICKY, reż. Elaine May, USA 1976, 106'

Dziewczynka siedzi przy stole i lepi z gliny na zielonej podkładce. W dłoniach trzyma kawałek jasnej masy - gliny, obok leżą inne fragmenty gliny. Ubrana w koszulkę w kolorowe kropki.
STREFA ZABAWY „Kolorowe stonogi” ‒ warsztaty ceramiczne dla dzieci
prowadzenie: Dorota Piekarczyk
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Czy stonoga to zwierzątko z bajki? Czy istnieje naprawdę? I czy ma faktycznie 100 nóg? Za pomocą kolorowych patyczków i gliny ulepimy te ciekawe stworzonka na zajęciach.

Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.

Dzieci poruszają się po sali razem z dorosłą osobą, która prowadzi zajęcia. Idą jedno za drugim po dywanie i podłodze. Widać drzwi i jasne wnętrze sali.
STREFA ZABAWY „Tańce na majowej łące” – warsztaty muzyczno-taneczne dla dzieci
prowadzenie: Anna Bogusławska
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Podczas wspólnej zabawy dzieci wcielą się w motylki, pszczółki i żabki, odkrywając świat dźwięków i rytmów. Przy wesołej muzyce będziemy tańczyć, śpiewać oraz bawić się z wykorzystaniem kolorowych rekwizytów.

Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.

Grafika reklamowa
Turner & Constable. Przełomowa wystawa
Zapraszamy w filmową podróż do londyńskiego muzeum Tate Britain na najnowszą wystawę z okazji 250. rocznicy urodzin dwóch gigantów brytyjskiego malarstwa. Dokument z cenionej serii „Wystawa w Kinie” prezentuje splecione losy pejzażystów Turnera i Constable’a oraz ich arcydzieła w zbliżeniach niedostępnych dla zwykłego turysty.

Joseph Mallord William Turner (1775–1851) i John Constable (1776–1837) urodzili się w odstępie zaledwie jednego roku, ale artystycznie byli jak ogień i woda. Constable, admirator realizmu, z nostalgią malował sielskie krajobrazy i wyidealizowane miejsca, które kochał. Turner zaś szukał wrażeń, impresji, tworząc nastrojowe wizje, pełne płomiennych zachodów słońca i gwałtownych żywiołów. Jednego uznaje się za arcymistrza pejzażu w stylu tzw. realizmu melancholijnego, a drugiego za prekursora impresjonizmu. Obaj malarze przez całe życie ze sobą rywalizowali, a krytycy tamtych czasów z fascynacją obserwowali to starcie tytanów o skrajnie odmiennych temperamentach.

Przewodnikami po tej fascynującej historii, a zarazem wystawie o tytule „Turner & Constable. Rywale i wizjonerzy”, są wybitni eksperci i kuratorzy z Tate Britain, którzy w przystępny sposób odsłaniają kulisy pracy obu artystów. Twórcy cyklu „Exhibition on Screen” uzyskali ekskluzywny dostęp do prywatnych szkicowników i osobistych przedmiotów Turnera i Constable’a, oferują więc kinowym widzom intymny wgląd w ich życie. Dzięki detalom widocznym w zbliżeniach na wielkim ekranie widzowie mają niepowtarzalną okazję odkryć nieco inne niż powszechnie znane oblicza tych rywalizujących ze sobą artystów.

TURNER & CONSTABLE. PRZEŁOMOWA WYSTAWA, reż. David Bickerstaff, Wielka Brytania 2026, 93'
Język: angielski z polskimi napisami

Grafika reklamowa
Viridiana | Buñuel. Niech żyją kajdany!
Odrestaurowana wersja filmu została przygotowana w czerwcu 2024 roku przez Cherry Towers Laboratory w Madrycie, na podstawie skanu oryginalnego negatywu w rozdzielczości 4K.

Arcydzieło zakazane przez Watykan. Jeden z największych skandali w dziejach kina wraca po ponad 50-latach do polskich kin w odrestaurowanej wersji 4K.

Viridiana, młoda nowicjuszka, przyjeżdża do posiadłości swojego wuja, Don Jaime, tuż przed złożeniem ślubów zakonnych. Mężczyzna, zafascynowany jej podobieństwem do zmarłej żony, podejmuje próbę jej uwiedzenia. Po śmierci wuja Viridiana postanawia poświęcić się pomocy ubogim, ale jej idealistyczne plany zderzają się z brutalną rzeczywistością.

"Viridiana" (1961) Luisa Buñuela powstała w Hiszpanii pod rządami generała Franco, co samo w sobie było niezwykłe, biorąc pod uwagę krytyczny i prowokacyjny charakter filmu. Produkcja została dofinansowana przez hiszpańskie władze, które nie zorientowały się w jej antyklerykalnym i subwersywnym przesłaniu. Film zdobył Złotą Palmę na Festiwalu w Cannes, lecz hiszpański rząd potępił dzieło i zakazał jego dystrybucji. Watykan opublikował ostrą krytykę filmu, zarzucając mu bluźnierstwo i demoralizację. "Viridiana" została zakazana w Hiszpanii aż do śmierci Franco w 1975 roku, lecz zdobyła uznanie na świecie jako jedno z najważniejszych dzieł Buñuela, ukazujące hipokryzję religii i społeczne nierówności. Skandal tylko umocnił jej status jako przełomowego filmu w historii kina.

Język: hiszpański z polskimi napisami
VIRIDIANA, reż. Luis Buñuel, Hiszpania, Meksyk 1961, 90'

Grafika reklamowa
WAJDA: re-wizje. Człowiek z marmuru
WAJDA: re-wizje
Demaskatorska podróż przez archiwa i pamięć stalinowskiej Polski, obraz propagandy niszczącej jednostkę i jeden z najważniejszych filmowych portretów systemowego zniewolenia.
Agnieszka (brawurowy debiut Krystyny Jandy), młoda i zadziorna reżyserka filmowa, decyduje się zrealizować film o stalinowskim przodowniku pracy Mateuszu Birkucie (Jerzy Radziwiłowicz). Jej uwagę przykuł nie tylko porzucony w muzealnych magazynach marmurowy posąg młodzieńca, ale także archiwalny film pokazujący jego zdzierany z muru portret. Agnieszka, śledząc pogmatwane losy mężczyzny, poznaje prywatne losy ludzi uwikłanych i zniszczonych przez komunistyczny system. W swej wędrówce poznaje ludzi biskich Birkutowi: przyjaciół, współpracowników, oficerów SB, dziennikarzy, byłą żonę. Wkracza w świat manipulacji, złudnych nadziei, propagandy i kłamstwa, w którym równie łatwo jest zostać bohaterem ludu, jak i największym wrogiem władzy. Totalitaryzm to świat, w którym jednego dnia można być sławnym na cały kraj, a kolejnego – popaść w sterowane przez cenzurę zapomnienie.
Aleksander Ścibor-Rylski scenariusz do filmu napisał na początku lat 60., a Wajda, usilnie starając się o realizację filmu, w głównej roli chciał obsadzić Agnieszkę Osiecką. Wówczas się nie udało i szansę na dopuszczenie scenariusza do produkcji przyniosła dopiero zmiana na szczytach władz, gdy ministrem kultury został liberalny Józef Tejchma, osobiście uczestniczący w budowie Nowej Huty. Aparat PZPR przyjął film z konsternacją. Dopuścił dzieło do dystrybucji, ale zabronił wszelkiej reklamy. Nie zgodził się na wysłanie filmu na konkurs festiwalu w Cannes (film dostał nagrodę FIPRESCI w sekcji pozakonkursowej), a Tejchma szybko przypłacił zgodę na realizację filmu utratą stanowiska.
Ale to właśnie dzięki m.in. niemu powstało jedno z arcydzieł kina polskiego. W scenariuszu opartym na narracji Obywatela Kane’a Orsona Wellesa Wajda opowiedział o epoce stalinowskiej, o ofiarach i beneficjentach władzy, o wykorzystywaniu i niszczeniu jednostki, o budzeniu się świadomości przedstawicieli proletariatu. W głównej roli obsadził debiutującą na ekranie Krystynę Jandę, której towarzyszył początkujący Jerzy Radziwiłowicz. Opisał przeszłość przez pryzmat pokontestacyjnej, zbuntowanej nowoczesności, którą podkreślił energiczną kompozycją Andrzeja Korzyńskiego. Nie spodziewał się jednak, że tym filmem zainicjuje trylogię filmów o robotnikach. Podczas gdy Człowiek z marmuru był jednym z nielicznych obrazów stalinizmu zrealizowanych w dobie PRL-u, tak nagrodzony Złotą Palmą w Cannes sequel, Człowiek z żelaza, był dziełem zamówionym przez stoczniowców i stanowił symbol czasów Solidarności. Razem z Człowiekiem z nadziei stworzył trylogię o buncie proletariatu i mądrości rewolucjonistów, którzy wiedzieli, że najgorsze dla Polski są kłótnie i przelew krwi.
Język: polski z angielskimi napisami
CZŁOWIEK Z MARMURU, reż. Andrzej Wajda, Polska 1977, 153'

ENG:
WAJDA. re-visions
A revelatory journey through archives and memory in Stalinist Poland, exposing propaganda’s power to destroy the individual and standing as one of the most important cinematic portraits of systemic oppression.

Description:
Agnieszka (a dazzling debut by Krystyna Janda), a young, sharp-tongued film director, decides to make a film about the Stalinist model worker Mateusz Birkut (Jerzy Radziwiłowicz). Her attention is drawn not only to a marble statue of the young man abandoned in museum storage, but also to an archival film showing his portrait being torn down from a wall. As Agnieszka traces the tangled fate of Birkut, she uncovers the private stories of people entangled in—and destroyed by—the communist system. Her investigation leads her to those closest to him: friends, co-workers, secret police officers, journalists, and his former wife. She enters a world of manipulation, false hopes, propaganda, and lies, where one can be celebrated as a hero of the people one day and condemned to censorship-driven oblivion the next. Totalitarianism emerges as a system in which fame and erasure are separated by a single political decision.
Aleksander Ścibor-Rylski wrote the screenplay in the early 1960s, and Wajda spent years unsuccessfully trying to bring the project to the screen, at one point hoping to cast Agnieszka Osiecka in the lead role. Only a change at the highest levels of power—when the more liberal Józef Tejchma, personally involved in the construction of Nowa Huta, became Minister of Culture—made the film’s production possible. The communist party apparatus reacted with unease: the film was released, but without any promotion, barred from the Cannes competition (where it nonetheless received the FIPRESCI Prize out of competition), and Tejchma soon paid for his decision with the loss of his position.
Yet thanks in part to this support, one of the masterpieces of Polish cinema came into being. Drawing on a Citizen Kane–inspired narrative structure, Wajda told a story about the Stalinist era, its victims and beneficiaries, the exploitation and destruction of the individual, and the awakening of class consciousness among workers. He cast the screen-debuting Krystyna Janda opposite the young Jerzy Radziwiłowicz, framing the past through the lens of post-1968 rebellious modernity and underscoring it with Andrzej Korzyński’s dynamic score. Wajda did not anticipate that the film would inaugurate a trilogy about the working class: while Man of Marble was one of the very few portrayals of Stalinism made during the People’s Republic of Poland, its sequel, Man of Iron—awarded the Palme d’Or at Cannes—became a symbol of the Solidarity era, and together with Man of Hope formed a triptych about proletarian revolt and the hard-won wisdom that internal conflict and bloodshed are the greatest dangers facing Poland.
Language: polish with english subtitles
MAN OF MARBLE, dir. Andrzej Wajda, Poland 1977, 153'

[Czarno-biały kadr z filmu. Czterech mężczyzn siedzi przy stolikach restauracyjnych.]
Wałkonie | Federico Fellini: ciao a tutti!
Federico Fellini: ciao a tutti! Przegląd filmowy
„Wałkonie” Federica Felliniego to film, który zaczyna się jak lekka opowieść o paczce próżniaków z prowincjonalnego miasteczka, a po chwili okazuje się jednym z najczulszych portretów młodości, która nie potrafi - albo po prostu nie chce - dorosnąć. Bohaterowie włóczą się po kawiarniach, plażach i salach balowych, uciekając przed pracą, odpowiedzialnością i decyzjami, które mogłyby bezpowrotnie odmienić ich życie. Fellini nie osądza ich jednak surowo. Patrzy na nich z ironią, ale też z melancholią, jakby wiedział, że za każdą maską beztroski kryje się przede wszystkim strach.
WAŁKONIE, reż. Federico Fellini, Włochy, Francja, 1953, 103'
język: włoski z polskimi napisami

Grafika reklamowa
Wartość sentymentalna
Po czterech latach Joachim Trier powraca z nowym tytułem! „Wartość sentymentalna” to wielkie, mistrzowskie kino – poruszająca, słodko-gorzka opowieść o rodzinie, wspomnieniach i pojednaniu po latach. Porównywany do najlepszych filmów Bergmana, zachwyca krytyków na całym świecie i umacnia status Triera jako jednego z najwybitniejszych współczesnych twórców.

Film opowiada historię sióstr, Nory (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas), w których życiu po latach nieobecności niespodziewanie pojawia się ojciec, uznany reżyser Gustav (Stellan Skarsgård). Nie wraca jednak sam, lecz z hollywoodzką gwiazdą (Elle Fanning), która chce poznać historię ich rodziny.
Język: norweski, angielski z polskimi napisami
WARTOŚĆ SENTYMENTALNA, reż. Joachim Trier, Norwegia, Niemcy, Dania 2025, 133'

Kolorowe zdjęcie. Kobieta i mężczyzna, spoglądają razem na kartkę, czytają z niej.
Widmo wolności | Buñuel. Niech żyją kajdany!
Buñuel. Niech żyją kajdany! Przegląd filmowy.

Ostatni etap kariery był dla Luisa Buñuela okresem wyjątkowo owocnym: po nagrodzonym Oscarem „Dyskretnym uroku burżuazji” (1972) reżyser nakręcił jeden ze swoich najważniejszych i najbardziej wywrotowych filmów. Sam uważał, że „Widmo wolności” to dzieło najbardziej zbliżone do idei surrealizmu, pozbawione tradycyjnej fabuły, składające się natomiast z serii absurdalnych, zaskakujących scen, często pozbawionych puenty, iluzorycznie ze sobą połączonych, dzięki drugoplanowym postaciom płynnie przechodzącym z jednej sceny do drugiej.
Buñuel kryje się za fasadą czarnego, nie znającego tematów tabu humoru, lecz wciąż patrzy na rzeczywistość z mieszaniną zdumienia, ciekawości i złośliwości. Cytuje obrazy Goi i dzieła Marxa, wywołuje duchy André Bretona i Paula Éluarda, lecz przede wszystkim wywraca na nice społeczne zasady. Tu rozstrzeliwani skazańcy krzyczą „Niech żyją kajdany”, wielkomiejscy burżuje zasiadają przy stole na toaletach (a posiłki jedzą w zaciszy ustępu), a seksualne podniecenie osiąga się przy pocztówkach z widokami Paryża. A przy tym „Widmo wolności” jest pogłębioną refleksją na temat przypadkowości losu, codziennych rytuałów, moralności i prawdy.
Język: francuski z polskimi napisami
WIDMO WOLNOŚCI, reż. Luis Buñuel, Francja 1974, 105’

Kolorowy plakat. Rysunek mężczyzny grającego z pasją na trąbce. Oczy ma zamknięte, jest poświęcony muzyce.
Windą na szafot
Wsłuchaj się w kino.

Specjalne pokazy klasyka światowego kina - „Windą na szafot” oddają hołd największemu w historii artyście jazzowemu - Milesowi Davisowi w 100. rocznicę Jego urodzin.

„Windą na szafot” (1958) Louisa Malle’a nie tylko przetarł szlaki dla francuskiej Nowej Fali, ale zarazem połączył w sposób bezprecedensowy kino z jazzem. Ten stylowy kryminał noir, zyskał nieśmiertelność z wielu powodów, a jednym z nich jest bez wątpienia hipnotyzująca ścieżka dźwiękowa autorstwa samego geniusza jazzu - Milesa Davisa, którego 100. rocznica urodzin przypada dokładnie 26 maja 2026 roku.
Muzyka w tym filmie nie jest tylko tłem; trąbka Davisa staje się niemal wewnętrznym głosem bohaterów, podkreślającym ich samotność i narastający fatalizm ich położenia. Z jej powstaniem wiąże się też jedna z najpiękniejszych legend w historii muzyki. Davis, przebywając akurat w Paryżu, przygotował oprawę muzyczną w ciągu zaledwie jednej nocy. Sesja nagraniowa opierała się na samej improwizacji – zespół oglądał zapętlone fragmenty filmu i na żywo reagował na to, co dzieje się na ekranie. Brak przygotowania zrodził surowe, melancholijne brzmienie, które dziś owiane jest legendą i zachwyca od dekad melomanów.
Muzyka z „Windą na szafot” od lat uznawana jest za jeden z najlepszych soundtracków w historii.
Język: francuski z polskimi napisami
WINDĄ NA SZAFOT, reż. Louis Malle, Francja 1957, 91'

Kolorowy plakat. Trzy kobiety jadą czerwonym kabrioletem pustą ulicą.
Wolność po włosku
„Wolność po włosku” to elektryzujący portret wybitnej włoskiej pisarki Goliardy Sapienzy, która latami czekała na odkrycie, jednej z najbardziej niezwykłych kobiet lat 80. – niepokornej outsiderki wymykającej się wszelkim kategoriom. Prezentowany na MFF w Cannes, najnowszy film Mario Martone („Nostalgia”) to opowieść o przyjaźni, siostrzeństwie i potrzebie wolności.
Bohaterka filmu to dojrzała, wyzwolona kobieta – złodziejka, kochanka i niespełniona pisarka. Aby związać koniec z końcem, Goliarda (Valeria Golino) jest w stanie wiele zaryzykować. Gdy w końcu trafia do więzienia, zaprzyjaźnia się z młodszymi od siebie kobietami. Po wyjściu na wolność, w trakcie upalnego rzymskiego lata, dzięki nim odrodzi się na nowo. Na tle burzliwych realiów Włoch lat 80., w cieniu ideologii, represji i rozczarowań, „Wolność po włosku” stawia pytanie o możliwość autentycznej wolności. Czy kobieta może odnaleźć swoje miejsce w świecie, który próbuje ją zamknąć w jednej z patriarchalnych ról?

Goliarda Sapienza to jedna z najwybitniejszych współczesnych włoskich pisarek, której status kultowej przyniosła wydana dopiero pośmiertnie powieść „Sztuka radości”. Portretowana w „Wolności po włosku” przez ikonę włoskiego kina, Valerię Golino, Sapienza nie traciła z oczu swojej wrażliwości i pasji, a przede wszystkim nie dała sobie odebrać prawa do życia na własnych zasadach. Golino umiejętnie pokazuje sprzeczności, które łączyła w sobie jej bohaterka: intelekt i zmysłowość, brawurę i czułość, melancholię i bunt. Mario Martone z właściwą sobie precyzją i głębią psychologiczną kreśli portret kobiety, która śmiało wyprzedzała swoje czasy.
Język: włoski z polskimi napisami
WOLNOŚĆ PO WŁOSKU, reż. Mario Martone, Francja, Włochy 2025, 117'

Grafika reklamowa
Wpatrując się w słońce
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes. Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowych „Chłopek” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Język: niemiecki, angielski z polskimi napisami
WPATRUJĄC SIĘ W SŁOŃCE, reż. Mascha Schilinski, Niemcy 2025, 149'

Grafika reklamowa
Wręczenie Studenckiej Nagrody Literackiej Z BUTA i spotkanie z laureatką Karoliną Krasny („Strefa II”)
FESTIWAL FABUŁY 2026
Sobota, 23 maja 
g. 15 | Wręczenie Studenckiej Nagrody Literackiej Z BUTA i spotkanie z laureatką Karoliną Krasny („Strefa II”)
prowadzenie: Zofia Bogacz, Hanna Tabisz
Sala Audiowizualna

Studencka Nagroda Literacka Z BUTA powstała w 2019 roku jako inicjatywa osób studenckich Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Kierowana jest do młodych twórczyń i twórców, nierzadko debiutujących, którzy tworzą szeroko pojętą literaturę zaangażowaną.
Laureatką szóstej edycji nagrody Z Buta została Karolina Krasny – za książkę „Strefa II” (Wydawnictwo Convivo, 2025).

 KAROLINA KRASNY – pisarka i publicystka. Redaktorka „Architektury-murator” i cyfrowego magazynu artystyczno-kulturalnego „Stoner Polski”. Autorka dwóch książek prozatorskich: „Love Song” (wyd. Ha!art, Kraków 2024) i „Strefa II" (wyd. Convivo, Warszawa 2025). Zajmuje się pisaniem fikcji, krytyką architektury, ilustrowaniem poezji.

Na czerwonym tle widoczne białe królicze uszy, w których zaznaczono różowe, schematyczne wzory przypominające układy elektroniczne. U góry biały napis AI - Algorytmy Iluzji. Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu. Wystawa. Po prawo daty 21.03–12.07.2026.
Wystawa "AI - Algorytmy Iluzji". Czynna wt.- niedz. w godz.12-20. W terminie 21.03–12.07.2026
Często zapominamy, że za efektami pracy sztucznej inteligencji, które wyskakują niczym królik z kapelusza iluzjonisty, kryją się algorytmy, infrastruktura, ludzka praca i realne koszty społeczne oraz środowiskowe.
Wystawa „AI – Algorytmy Iluzji” zaprasza do krytycznego spojrzenia na sztuczną inteligencję jako fenomen kulturowy, polityczny i artystyczny. Poprzez prace współczesnych artystów i artystek odkrywamy, co naprawdę kryje się za technologicznymi narracjami – od władzy i wiedzy, przez wysiłek i więzi, aż po wyobrażenia przyszłości.
To opowieść nie tylko o technologii, ale o nas samych i o tym, co znaczy być człowiekiem w świecie algorytmów, danych i połączeń.
Czy ufasz AI? Jak wyobrażasz sobie przyszłość z AI? Co czujesz, myśląc o AI?
Przyjdź i wejdź do świata „Algorytmów Iluzji”.

artyści i artystki:
Cécile Babiole
Kate Crawford
Weronika Gęsicka
Paweł Janicki
Przemysław Jasielski
Vladan Joler
Jarosław Klupś
Jakub Koźniewski
Agnieszka Kurant
Ania Malinowska
Trevor Paglen
Anna Ridler
RYBN.ORG
Joanna Żylińska

kuratorki: Sylwia Szykowna, Aleksandra Kosior
aranżacja: Wojciech Luchowski
identyfikacja wizualna: Agata Kulczyk
produkcja: Anna Fiszer, Dorota Żaglewska
program towarzyszący: Magdalena Dworak-Mróz

Kolorowy plakat. Twarz płaczącej dziewczyny. Dziewczyna ma ciemne włosy i prostą grzywkę. Tło plakatu jest czerwono-czarne
Zawieście czerwone latarnie
„Zawieście czerwone latarnie” to absolutna perła w bogatym i eklektycznym dorobku Zhanga Yimou („Żyć”, „Hero”). Adaptacja opowiadania Su Tonga „Żony i konkubiny” przyniosła mu międzynarodowe uznanie i status nowego mistrza światowego kina. Srebrny Lew w Wenecji, nagroda BAFTA dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego oraz nominacja oscarowa tylko dopełniły sukces reżysera. W głównej roli błyszczy natomiast Gong Li („Czerwone sorgo”, „Wyznania gejszy”), która dziewięciokrotnie współpracowała z Zhangiem i szybko stała się ikoną współczesnego kina.
Film zachwyca nowatorskim użyciem koloru, mistrzowską aranżacją zabytkowych XVIII-wiecznych przestrzeni, dramaturgiczną precyzją czy głęboko feministyczną refleksją. Choć chińska cenzura dostrzegła w nim metaforę autorytarnego systemu i opóźniła krajową dystrybucję, nic nie mogło zaszkodzić jego sławie. Z czasem wyrafinowana kostiumowa opowieść zagościła na wielu listach z najlepszymi tytułami w historii kina.
Akcja rozgrywa się w latach 20. XX wieku. 19-letnia Songlian zostaje czwartą konkubiną zamożnego pana Chena. Trafia do jego imponującej posiadłości, gdzie obowiązują specyficzne zasady, a każdy aspekt codzienności kształtują wielowiekowe tradycje. Główna bohaterka powoli odkrywa, że w kobiecym gronie, do którego dołączyła, trwa rywalizacja o względy pana domu. Do czego mogą jednak doprowadzić ciągłe erupcje zazdrości, atmosfera wzajemnych oskarżeń i niepewność dotycząca własnej pozycji? Czy niedoświadczona Songlian odnajdzie się w skomplikowanym labiryncie dziedzińców i korytarzy?
Rekonstrukcja filmu w jakości 4K pozwala jeszcze bardziej docenić jego wizualną urodę. Symetryczne malarskie kadry, gra czerwonych świateł oraz zjawiskowe kostiumy i scenografie tworzą niezapomniany estetyczny spektakl.
Język: mandaryński z polskimi napisami
ZAWIEŚCIE CZERWONE LATARNIE, reż. Zhang Yimou, Chiny, Hongkong 1991, 125'

Kolorowy plakat. Żółte tło, zbliżenie na twarz mężczyzny w okularach przeciwsłonecznych. twarz jest zabarwiona na fioletwo.
Znaki Pana Śliwki
Wbrew oczekiwaniom rodziny Karol Śliwka opuszcza wieś i zaczyna studia artystyczne w Warszawie. Postanawia zająć się projektowaniem znaków graficznych. Swoimi pracami wypełnia komunistyczną Polskę i definiuje wizualny krajobraz kraju. Jego znaki nie wiszą w galeriach, ale są obecne w polskich domach, na polskich ulicach, w instytucjach i zakładach pracy. Jednocześnie prowadzi zwyczajne życie rodzinne, które przez lata z pasją dokumentuje. Ten niezwykle utalentowany twórca, do dziś uważany jest za jednego z najważniejszych projektantów znaków na świecie.

Film „Znaki Pana Śliwki” to kalejdoskop materiałów archiwalnych, wspomnień odsłaniających fascynujący portret człowieka i epoki, wędrówka przez zmieniającą się Polskę. Twórcy sięgnęli po unikatowe materiały archiwalne oraz prywatne nagrania wideo, które bohater latami rejestrował.
Język: polski
ZNAKI PANA ŚLIWKI, reż. Urszula Morga, Bartosz Mikołajczyk, Polska 2025, 72'

Na czerwonym tle widoczne białe królicze uszy, w których zaznaczono różowe, schematyczne wzory przypominające układy elektroniczne. U góry biały napis Zwiedzanie wystawy. A u dołu - AI Algorytmy Iluzji
Zwiedzanie wystawy "AI - Algorytmy Iluzji" z audiodeskrypcją
Zapraszamy wszystkich zainteresowanych, a szczególnie osoby z niepełnosprawnością wzroku na zwiedzanie wystawy z przewodniczką. Przestrzeń wystawy zostanie poddana audiodeskrypcji, a podczas zwiedzania udostępnione obiekty będzie można poznawać za pomocą dotyku.

Lekko oświetlone ciemne, drewniane, historyczne drzwi. U dołu biały napis Zwiedzanie zamku z latarkami
Zwiedzanie Zamku z latarkami
Gdy zapada zmrok, Zamek zmienia się nie do poznania… Jeśli nie boisz się ciemności, zapraszamy Cię na nocną wędrówkę po zamkowych wnętrzach. Razem poszukamy śladów niezwykłych historii. Zwiedzanie przewidziane dla dorosłych i dla dzieci.
Pamiętaj o latarce!
zbiórka: Hol Wielki
czas trwania: 75 min
wiek:10 +
bilety: 25 zł (n), 20zł (u)

Grupa ludzi w zamkowym korytarzu. Stoją tyłem do obiektywu. Po lewej stronie szereg drzwi, po prawej – okien. Na zdjęcie nałożono filtr w kolorze turkusowym. U dołu biały odręczny napis „Zwiedzanie Zamku z przewodnikiem”.
Zwiedzanie Zamku z przewodnikiem/przewodniczką
Odkrywaj zabytkowe wnętrza jednego z najmłodszych zamków w Europie wraz z komentarzem przewodnika/przewodniczki.

Hol Wielki
Bilety: 20 zł (n), 15 (u)
Czas trwania: 60'
Wiek: 14+