'

Ułatwienia dostępu

Do Listy Tytułów

Kolorowe zdjęcie. Młody chłopak stoi przy drzwiach wyjściowych. Przed nim wyciągnięta kobieca noga, na którą ktoś zakłada pończochę.
Absolwent
Benjamin Braddock właśnie skończył studia. Teoretycznie powinien mieć plan na przyszłość i z entuzjazmem wkraczać w dorosłość. Problem w tym, że nie ma pojęcia, co dalej. Zagubiony w świecie oczekiwań rodziców i dobrych rad, próbuje odnaleźć własną drogę. Dodatkowo sytuacja komplikuje się, gdy Benjamin wdaje się w romans z panią Robinson, przyjaciółką swoich rodziców, a następnie poznaje jej córkę, Elaine.

Błyskotliwy, zabawny i zaskakująco aktualny film Mike’a Nicholsa stał się jednym z symboli młodzieńczego buntu i początkiem nowej ery w amerykańskim kinie. Z niezapomnianą rolą Dustina Hoffmana i kultową muzyką Simon & Garfunkel, „Absolwent” trafia do kolejnych pokoleń widzów poszukujących odpowiedzi na te same pytania o dorosłość, miłość i życiowe wybory. Choć „Absolwent” powstał w 1967 roku, trudno oprzeć się wrażeniu, że Benjamin mógłby być bohaterem współczesnych czasów.

Język: angielski z polskimi napisami
ABSOLWENT, reż. Mike Nichols, USA 1967, 105'

Grafika reklamowa
DKF Zamek: Dolina Issy
„Dolina Issy” to powrót do świata dzieciństwa - pełnego natury, tajemnicy i pierwszych prób zrozumienia rzeczywistości. Adaptując prozę Czesława Miłosza, Konwicki tworzy nastrojową, wizualnie urzekającą opowieść o dorastaniu w przestrzeni, która dziś istnieje już tylko we wspomnieniach. Film przenosi nas na kresy, gdzie codzienność splata się z elementami baśniowości, a obserwacja przyrody staje się sposobem poznawania świata i samego siebie. To historia inicjacji, pierwszych doświadczeń, fascynacji i lęków, które na zawsze pozostają w pamięci. „Dolina Issy” zachwyca spokojnym rytmem, malarskimi zdjęciami i subtelną refleksją nad przemijaniem oraz utratą niewinności. To kino, które działa jak wspomnienie - delikatne, nostalgiczne, a jednocześnie niezwykle intensywne emocjonalnie.
język polski
DOLINA ISSY, reż. Tadeusz Konwicki, Polska, 1982, 93'

Grafika reklamowa
DKF Zamek: Jak daleko stąd, jak blisko
Bohater filmu wyrusza w podróż, która nie prowadzi przez konkretne miejsca, lecz przez pamięć, wyobraźnię i doświadczenia całego życia. Spotyka postaci ze swojej przeszłości, wraca do wydarzeń, które go ukształtowały, i próbuje zrozumieć sens własnych wyborów. „Jak daleko stąd, jak blisko” to film-esej. Osobisty, refleksyjny i formalnie odważny, w którym granice między rzeczywistością, snem i wspomnieniem nieustannie się zacierają. Konwicki tworzy wielowarstwową narrację pełną symboli, wizualnych skojarzeń i emocjonalnych powrotów, zapraszając widza do intymnego doświadczenia pamięci. To kino wymagające, ale niezwykle nagradzające - pozwalające zatrzymać się na chwilę i spojrzeć na własne życie z dystansu. Film, który nie daje prostych odpowiedzi, ale prowokuje do zadawania ważnych pytań o czas, przemijanie i tożsamość.
Język polski
JAK DALEKO STĄD, JAK BLISKO, reż. Tadeusz Konwicki, Polska, 1971, 93'

Grafika reklamowa
DKF Zamek: Lawa
„Lawa” to niezwykła, autorska interpretacja „Dziadów” Adama Mickiewicza, w której klasyczny dramat zostaje przeniesiony w przestrzeń współczesności i zyskuje nowe znaczenia. Konwicki łączy tekst romantyczny z obrazami współczesnego świata, tworząc filmowy esej o polskiej historii, tożsamości i duchowości. Na ekranie przenikają się różne plany - teatralny, realistyczny i symboliczny - a znane fragmenty dramatu nabierają aktualnego, często zaskakującego wydźwięku. „Lawa” to kino wymagające, ale niezwykle intensywne. Angażujące emocjonalnie i intelektualnie, zmuszające do konfrontacji z narodową pamięcią i mitologią. To także film o wspólnocie doświadczeń i o tym, jak przeszłość wciąż wpływa na teraźniejszość. Dzieło Konwickiego pozostaje jednym z najodważniejszych i najbardziej oryginalnych dialogów z polskim romantyzmem w historii kina.
język polski
LAWA, reż. Tadeusz Konwicki, Polska, 1989, 129'

Grafika reklamowa
DKF Zamek: Ostatni dzień lata
Debiutancki film Tadeusza Konwickiego, zrealizowany równolegle do francuskiej Nouvelle Vague, uznawany jest za jeden z pierwszych przykładów polskiej nowej fali. Powstał niemal partyzancko, z minimalną ekipą, mikrobudżetem i udziałem bliskich współpracowników, co nadało mu wyjątkowo autorski charakter. Sukces filmu, nagrodzonego m.in. Grand Prix w Wenecji i na EXPO’58 w Brukseli, otworzył Konwickiemu drogę do dalszej kariery jako twórcy kina autorskiego.
język polski
OSTATNI DZIEŃ LATA, reż. Tadeusz Konwicki, Polska, 1958, 58'

Grafika reklamowa
DKF Zamek: Salto
Kim jest przybysz, który nagle pojawia się w małym miasteczku i zaczyna rozpoznawać w mieszkańcach ich najskrytsze lęki i wspomnienia? Jego obecność wywołuje niepokój, ożywia dawne wspomnienia i prowokuje do konfrontacji z tym, co wyparte i niewygodne. „Salto” to film, który wymyka się jednoznacznym interpretacjom. Balansuje między realizmem a snem, groteską a powagą, ironią a melancholią. Konwicki buduje hipnotyzującą atmosferę, w której rzeczywistość nieustannie się rozpada i na nowo układa, a widz zostaje wciągnięty w grę pozorów i znaczeń. To także przenikliwy portret zbiorowej pamięci i narodowych mitów. Opowieść o tym, jak przeszłość powraca i kształtuje teraźniejszość. „Salto” zachwyca formalną odwagą, wybitną rolą Zbigniewa Cybulskiego i niepowtarzalnym klimatem, który do dziś fascynuje kolejne pokolenia widzów.
Język polski
SALTO, reż. Tadeusz Konwicki, Polska, 1965, 100'

Kolorowy plakat. Rysunek całującej się pary, kobiety i mężczyzny. W tle łuk triumfalny w Paryżu.
Do utraty tchu
Rekonstrukcja 4K z okazji 60. rocznicy premiery.
Elektryzujący, nonszalancki i pełen nieposkromionej energii legendarny debiut Jean-Luca Godarda. Film, od którego na dobre zaczęło się współczesne kino. Zrywając z konwencjami i proponując własną, dynamiczną estetykę, Do utraty tchu utorowało drogę wszystkim późniejszym „nowym falom” oraz połączyło miłość do amerykańskiej kultury z paryską kinofilią i duchem młodości. Historia gangstera (Jean-Paul Belmondo) oraz jego amerykańskiej dziewczyny (Jean Seberg) to ekscytująca zabawa gatunkami oraz buńczuczna deklaracja twórcy, który zdaje się mówić: „Nazywam się Godard i na waszych oczach zmieniam to, co wszyscy kochamy najbardziej: KINO”.
Język: francuski z polskimi i angielskimi napisami
DO UTRATY TCHU, reż. Jean-Luc Godard, Francja 1960, 90'

Grafika reklamowa
Festiwal Gotango – Koncert „Tango, Noche y Guitarra” – Bandonegro & Santiago Lara
“Tango, Noche y Guitarra” - niezwykłe spotkanie świata argentyńskiego tanga i hiszpańskiej wirtuozerii gitarowej.

Na scenie Sali Wielkiej Centrum Kultury Zamek w Poznaniu wystąpi światowej klasy polski zespół tango BANDONEGRO, jeden z najwybitniejszych gitarzystów flamenco z Hiszpanii SANTIAGO LARA oraz charyzmatyczny wokalista z Buenos Aires CARLOS ROULET.

W programie koncertu zabrzmią największe klasyki tanga – zarówno instrumentalne, jak i wokalne – a także wirtuozowska muzyka gitarowa w rytmach flamenco.

Wieczór wzbogaci widowiskowe tango show w wykonaniu wybitnych tancerzy: MAJO MARTIRENA & RODRIGO FONTI (Urugwaj/Argentyna) oraz AGNIESZKI STACH & TYMOTEUSZA LEYA (Polska), których zapierające dech w piersiach choreografie przemienią koncert w prawdziwy muzyczno-taneczny spektakl.

BANDONEGRO - jeden z najbardziej rozpoznawalnych europejskich zespołów tangowych. Występował w ponad 30 krajach na 4 kontynentach, prezentując swoją muzykę m.in. w Argentynie, Stanach Zjednoczonych, Japonii i całej Europie. Wydał 5 albumów współpracując z wybitnymi artystami świata latynoamerykańskiego. Muzyka zespołu była wielokrotnie prezentowana podczas finałów Buenos Aires Tango World Cup – największego wydarzenia tango na świecie.

SANTIAGO LARA – jeden z czołowych przedstawicieli hiszpańskiej gitary flamenco, pochodzący z Andaluzji, ceniony na całym świecie wirtuoz i kompozytor. Twórca 5 albumów solowych i laureat prestiżowych nagród, w tym National Flamenco Art Award of Córdoba i Giraldillo of the Seville Biennial. Zachwyca niezwykłą techniką, wrażliwością oraz umiejętnością budowania emocjonalnych, pełnych ekspresji muzycznych opowieści.

Godzinę przed koncertem zapraszamy na otwarty wernisaż “Tango Gallery”– spotkanie z tańcem, muzyką i sztuką inspirowaną kulturą tanga w eleganckiej przestrzeni Atrium Centrum Kultury Zamek.

Koncert otworzy międzynarodowy festiwal tanga Gotango Poznań Festival 2026.

Czarno-biały kadr z filmu. Młoda kobieta wychyla się z okna, w ręce trzyma papierosa. Patrzy przed siebie zaintrygowana.
Frances Ha
Słodko-gorzki portret młodej kobiety zawieszonej między aspiracją a rzeczywistością.
Frances Halladay, początkująca tancerka z Nowego Jorku, z urokiem i uporem próbuje odnaleźć własne miejsce w życiu, choć dorosłość coraz wyraźniej rozmija się z jej wyobrażeniami. Noah Baumbach i Greta Gerwig - współautorka scenariusza oraz odtwórczyni głównej roli - tworzą film o cichym pęknięciu między marzeniem
a codziennością, między energią młodości a pierwszym doświadczeniem rozczarowania.

Nakreślone w subtelnej czerni i bieli „Frances Ha” łączy lekkość współczesnej miejskiej opowieści z elegancją francuskiej nowej fali i nowojorską melancholią klasycznego kina.
Słynna scena biegu ulicami miasta przy „Modern Love” Davida Bowiego, odczytywana jako ukłon w stronę „Złej krwi” Leosa Caraxa, staje się jednym z najpełniejszych obrazów bohaterki - pełnej niepokoju, nadziei i potrzeby zmiany. To film nie o spektakularnym kryzysie, lecz o dojrzewaniu do własnych ograniczeń, własnej prawdy i stopniowym stawaniu się sobą.

Język: angielski z polskimi napisami
FRANCES HA, reż. Noah Baumbach, USA 2012, 86'

Kolorowy plakat. Zbliżenie na połowę twarzy kobiety, która ma założone ciemne okulary. Za jej połową twarzy niebieski cień. Tło plakatu jest beżowe.
Gorzkie święta
Pedro Almodóvar powraca w szczytowej formie z jednym ze swoich najbardziej osobistych filmów. W „Gorzkich świętach” - jego pierwszej od 5 lat hiszpańskojęzycznej produkcji - jest wszystko, za co widzowie kochają jego kino: namiętność, intensywne kolory, przewrotny humor i pełnokrwiste postaci, które wymykają się prostym schematom. Na ekranie pojawiają się aktorzy i aktorki znani z wcześniejszych filmów reżysera: Bárbara Lennie, Leonardo Sbaraglia, Victoria Luengo, Aitana Sánchez-Gijón, Milena Smit oraz jedna z najważniejszych muz Almodóvara – Rossy de Palma.

Bohaterką filmu jest czterdziestoletnia Elza (Bárbara Lennie), która po śmierci matki rzuca się w wir pracy, nie pozwalając sobie na żałobę. Dopiero atak paniki zmusza ją do zatrzymania się i wyruszenia w podróż, która stanie się konfrontacją z przeszłością, utraconymi relacjami i niespełnionymi pragnieniami. Z przypadkowych spotkań, emocjonalnych zwrotów i splatających się życiorysów Almodóvar tka opowieść o tym, jak pamięć, fikcja i pragnienie nieustannie przepisują nasze życie.

„Gorzkie święta” to szczególny prezent dla tych, którzy dorastali z kinem hiszpańskiego mistrza – od „Kobiet na skraju załamania nerwowego”, przez „Wszystko o mojej matce” i „Porozmawiaj z nią”, po „Volver”, „Przerwane objęcia” i „Ból i blask”. To także film, który idzie o krok dalej: jeszcze mocniej pokazuje, że każdy z nas nie tylko przeżywa własną historię, ale też bez końca ją sobie opowiada. Almodóvar składa tu poruszające wyznanie wiary w siłę kina, pamięci i narracji.

Język: hiszpański z polskimi napisami
GORZKIE ŚWIĘTA, reż. Pedro Almodóvar, Hiszpania 2026, 111'

Zdjęcie gmachu budynku. Z wieżą zegarową na pierwszym planie. Widoczny dziedziniec przed zamkiem oraz główne wejściem do zamku po prawo.
Historyczne Przestrzenie Zamku - Zwiedzanie
Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni histrycznych Zamku codziennie w godzinach od 12-20
Bilety: 10 zł (n), 7 zł (u)

Grafika reklamowa
JazZamek #76 | Szymon Siwierski – koncert premierowy płyty „Dare to Fly”
4.09.2026
JAZZAMEK #76
g. 20 | Szymon Siwierski – koncert premierowy płyty „Dare to Fly”
Sala pod Zegarem / bilety: 50 zł / czas trwania: ok. 60

4 września 2026 roku światło dzienne ujrzy trzeci, długo wyczekiwany album Szymona Siwierskiego pt. „Dare to Fly”. Z tej okazji poznański pianista i kompozytor zaprasza na premierowy koncert do Sali pod Zegarem w Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu. Podczas występu artysta zaprezentuje pełen materiał z nowej płyty.
To nie będzie zwykły koncert – to multidyscyplinarne doświadczenie dla zmysłów. Ambientowo-jazzowe brzmienia pianina zostaną dopełnione przez unikalne, wielowymiarowe wizualizacje zaprojektowane specjalnie z myślą o architekturze Sali pod Zegarem.
Muzyczna opowieść zyska również swój fotograficzny odpowiednik. Każdy z utworów na płycie „Dare to Fly” został zilustrowany kadrami autorstwa cenionego fotografa Wiktora Franko. Prace te będzie można podziwiać przed oraz po koncercie na zamkowych korytarzach. Wieczór premierowy zamknie otwarte spotkanie z kompozytorem. W jego trakcie będzie można kupić najnowszy album „Dare to Fly”, zdobyć autograf oraz porozmawiać osobiście z artystą na temat kulis powstania materiału i jego filozoficznego podejścia do muzyki.

Kolorowe zdjęcie. Lewa część kadru to twarz dojrzałego mężczyzny patrzącego w kamerę. W tle nagrania filmu na pustynnym tle. Osoby w strojach kosmonautów, człowiek z mikrofonem na boomie.
Kandydaci Śmierci
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata?
Kilkanaście lat temu Maciej zabrał swojego syna i dwóch jego kolegów na wakacje, podczas których wspólnie nakręcili horror. Chciał w ten sposób odciągnąć chłopców od komputerów. Nie przypuszczał wtedy, że przerodzi się to w jedną z największych przygód jego życia i że razem stworzą nie tylko unikalną, ale z pewnością jedyną w swoim rodzaju serię horrorów zatytułowaną „Kandydaci Śmierci”. Dziś chłopcy mają prawie 30 lat. Bardzo się zmienili, a każdy z nich szuka własnej drogi. „Kandydaci Śmierci” to zapis ich filmowych przygód na przestrzeni kilkunastu lat. To film o nich samych, o dorastaniu, pytaniach, lękach i marzeniach, a przede wszystkim o potędze wieloletniej przyjaźni.
Język: polski z angielskimi napisami
KANDYDACI ŚMIERCI, reż. Maciej Cuske, Polska 2026, 95'

Kolorowe zdjęcie z filmu. Dwie młode kobiety robią selfie telefonem. Uśmiechają się.
Kino bez barier: Wartość sentymentalna
Film „Wartość Sentymentalna” Joachima Triera
Czas trwania: 2 godziny i 17 minut.
Film dla osób powyżej 16 roku życia.
Kraje produkcji: Dania, Francja, Niemcy, Norwegia, Szwecja. Gatunek: dramat, komedia
W życiu dwóch sióstr pojawia się ich dawno niewidziany ojciec, który ma dla nich pewną propozycję.
Treści wrażliwe: żałoba, wątek samobójstwa, spożywanie alkoholu.
Język: norwerski, angielski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących i tłumaczeniem na polski język migowy.
WARTOŚĆ SENTYMENTALNA, reż. Joachim Trier, Norwegia, Niemcy, Dania 2025, 133'

Grafika reklamowa
LECH JANERKA | Ostatni koncert
5.09

LECH JANERKA

g. 19.30 | Ostatni koncert

Dziedziniec Zamkowy / bilety: 75 zł (przedsprzedaż) / 99 zł (w dniu koncertu) / bilety dostępne online i w kasie CK ZAMEK / miejsca stojące

Ostatni taki koncert... Lech Janerka na Dziedzińcu Zamkowym!

To nie jest zwykły wieczór z muzyką. To moment, który przejdzie do historii. Jeden z najbardziej bezkompromisowych, oryginalnych i charyzmatycznych twórców polskiej sceny alternatywnej – Lech Janerka – zagra swój wyjątkowy koncert w magicznej scenerii Dziedzińca Zamkowego!

Czy to faktycznie pożegnanie z poznańską publicznością na tym kultowym dziedzińcu? Janerka od lat chodzi własnymi ścieżkami, rzadko koncertuje i dawkuje emocje, dlatego każda jego obecność na scenie to święto. Tego wieczoru usłyszymy zarówno kultowe utwory z czasów Klaus Mitffoch, solowe klasyki, jak i genialny materiał z nagrodzonej Fryderykami płyty /„Gipsowy odlew falsyfikatu”/. To okazja, by usłyszeć na żywo artystę, który ukształtował pokolenia słuchaczy i do dziś nie stracił nic ze swojej drapieżności.

Spodziewajcie się inteligentnej ironii, ponadczasowych tekstów i energii, której nie da się podrobić.

„Strzeż się tych miejsc”... a zwłaszcza Dziedzińca Zamkowego, jeśli przegapisz ten koncert!

Kolorowy plakat. Mężczyzna stoi tyłem, w centrum plakatu widzimy hełm żołnierza z czasów antycznych.
Odyseja
Po nagrodzonym siedmioma Oscarami „Oppenheimerze” Christopher Nolan przygotował kolejną epicką historię.
„Odyseja” to adaptacja dzieła Homera, uznawanego za jedno z najważniejszych utworów literatury zachodniej. To opowieść o podróży Odyseusza, który próbuje wrócić do rodzinnej Itaki po wonie trojańskiej.

Język: angielski z polskimi napisami

ODYSEJA, reż. Christopher Nolan, USA, Wielka Brytania 2026, 180'

Grafika reklamowa
OPERA 2026
„OPERA 2026” to trzydniowe wydarzenie skupiające się na współczesnej muzyce eksperymentalnej i awangardowej. Festiwal powstaje dzięki współpracy jednej z największych instytucji kultury – Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu – oraz niezależnego organizatora koncertów – LAS.

Program nie opiera się na ilości, lecz na starannie dobranej kolejności i kompozycji poszczególnych występów. Taki układ pozwala głęboko doświadczyć każdego wątku.

Po raz trzeci proponujemy wydarzenie, które czerpie z różnych gatunków muzycznych, stawiając na otwartość oraz ciekawość naszej publiczności. Podkreślamy, że nie ma dla nas znaczenia pochodzenie, płeć czy wyznanie – kluczowy jest sprzeciw wobec wojny, nietolerancji i dezinformacji. Takiej postawy szukamy u zaproszonych artystów i tego samego oczekujemy od naszej publiczności.

Pierwsza, ograniczona pula karnetów w cenie 200 zł jest dostępna do 31.07 lub do wyczerpania zapasów.

Kolorowy plakat rysunkowy. Półportret nagiej kobiety z wężami zamiast włosów.
Opętanie
“Opętanie” Andrzeja Żuławskiego powstało po przerwanej przez komunistyczne władze realizacji “Na srebrnym globie”. Nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, drugi francuski film artysty, mimo światowego rozgłosu nigdy nie miał oficjalnej szerokiej dystrybucji w Polsce. Przypadek autora “Trzeciej części nocy” nie był odosobniony. Pomimo zagranicznych sukcesów polskich twórców (m.in. “Fuchy” Skolimowskiego, “Miłości w Niemczech” Andrzeja Wajdy, czy właśnie “Opętania” Żuławskiego) o ich dokonaniach rodzima publiczność mogła jedynie usłyszeć lub oglądać wyłącznie na pojedynczych pokazach, gdyż władze komunistyczne w ten sposób chciały niejako ukarać artystów nielojalnych wobec Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W latach 80. możliwość obejrzenia “Opętania” stwarzały wyłącznie Dyskusyjne Kluby Filmowe (także w ramach przeglądów zagranicznej twórczości reżysera). Dla wielu “Opętanie” uchodzi za film kultowy.

“Opętanie ma dwa źródła – wspominał dla miesięcznika Film Andrzej Żuławski. – Pierwsze jest związane z moim życiem osobistym. Niemal wszystko, co trafiło na ekran, wydarzyło mi się naprawdę. Zmyśleniem jest tylko szpiegowska profesja bohatera i warstwa fantastyczna. Jednak szok człowieka, który po powrocie do domu widzi koniec tego, w co naprawdę wierzył, jest wzięty moich doświadczeń. Nawet część dialogów jest przeniesiona żywcem z tego, co zapamiętałem. Drugim źródłem inspiracji były “Sceny z życia małżeńskiego” Bergmana. To mądry, przenikliwy film. Jednak po wyjściu z kina czułem niedosyt. Zobaczyłem realia, ale zabrakło mi syntezy. Ja jestem inny, wierzę w bajki”.
Język: francuski z polskimi napisami
OPĘTANIE, reż. Andrzej Żuławski, Francja, RFN, 127'

Kolorowe zdjęcie. Portret mężczyzny w starszym wieku. Ubrany jest w marynarkę i krawat.
Ostatni konsjerż
Lucius Glantz (wspaniały Willem Dafoe) od kilkudziesięciu lat pełni funkcję konsjerża w wiedeńskim hotelu InterContinental – pierwszym tak luksusowym miejscu, jakie pojawiło się na mapie Europy. Od rana do nocy dogląda każdego aspektu działania instytucji, dbając o najmniejsze szczegóły. Pewnego dnia Lucius dowiaduje się, że hotel zostanie sprzedany nowemu właścicielowi, który planuje jego radykalną przebudowę. Lucius podejmuje nierówną walkę o ocalenie hotelu – i miejsca swojej pracy, które od lat jest jego prawdziwym domem.
Doceniony na festiwalu w Wenecji „Ostatni konsjerż” w reżyserii mistrza argentyńskiego kina, Gastóna Solnickiego, to liryczna i wzruszająca opowieść o przemijaniu i konieczności bycia potrzebnym. A także o tym, że zawsze trzeba być gotowym na nowy rozdział w życiu.
Solnicki z niezwykłą precyzją lawiruje między powagą i ironią. Jego film przywołuje z jednej strony najlepsze tytułu Jima Jarmuscha, a z drugiej przypomina nieco sarkastyczną odpowiedź na „Grand Budapest Hotel”. Wspaniałe zdjęcia autorstwa Rui Poçasa podkreślają aktorski talent Willema Dafoe – jednego z najciekawszych aktorów charakterystycznych w historii kina, który w „Ostatnim konsjerżu” błyszczy jak nigdy wcześniej.
Język: angielski, niemiecki, hiszpański z polskimi napisami
OSTATNI KONSJERŻ, reż. Gastón Solnicki, Austria, Argentyna 2026, 78'

[Kolorowy plakat. Niebieskie tło, na nim pomarańczowy prostokąt w centrum. Na prostokącie dwa portrety kobiet z profilu, zwrócone są do siebie plecami.]
Pejzaż w kolorze sepii
„Pejzaż w kolorze sepii” to japońsko-polska produkcja na podstawie głośnej powieści Kazuo Ishiguro, laureata Nagrody Nobla, premierowo pokazana w selekcji oficjalnej festiwalu w Cannes. Film w reżyserii Keiego Ishikawy jest pełną napięcia i niedopowiedzeń opowieścią o rodzinnych sekretach, pułapkach pamięci i kruchej więzi między matką a córką.
Niki, dwudziestopięcioletnia pisarka wychowana w Wielkiej Brytanii, odwiedza na angielskiej prowincji swoją matkę Etsuko. Pretekstem jest sprzedaż rodzinnego domu, ale za pozornie zwyczajnym spotkaniem kryje się potrzeba zadania pytań, które przez lata pozostawały niewypowiedziane. Niki wie niewiele o japońskiej przeszłości matki, o powojennym Nagasaki, z którego Etsuko wyjechała do Wielkiej Brytanii, ani o okolicznościach, w jakich wraz z nią opuściła Japonię jej starsza córka Keiko. Wyznania Etsuko pełne są luk, uników i przemilczeń; każde wspomnienie może być zarówno tropem prowadzącym do prawdy, jak i zasłoną chroniącą przed bolesną pamięcią.
język: japoński, angielski z polskimi napisami
PEJZAŻ W KOLORZE SEPII, reż. Kei Ishikawa, Polska, Wielka Brytania, Japonia, Singapur, 2025, 123'

Kolorowy plakat. Młody ojciec i córka na wakacjach nad morzem. W tle morze i błękitne niebo. Oboje mają okulary przeciwsłoneczne.
Plenerowe Pałacowe: Aftersun
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
Młody ojciec Calum i jego córka Sophie wyjeżdżają razem do tureckiego kurortu. Podczas wspólnych wakacji stają się sobie bliżsi niż kiedykolwiek.

Język: angielski z polskimi napisami

AFTERSUN, reż. Charlotte Wells, Wielka Brytania, USA 2022, 98'

Kolorowe zdjęcie. Elegancki mężczyzna a garniturze w luksusowym pokoju hotelowym.
Plenerowe Pałacowe: Błysk diamentu śmierci
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
Bardziej Bondowski niż jakikolwiek film o Bondzie!
Emerytowany tajny agent (znany doskonale miłośnikom włoskiego kina gatunkowego Fabio Testi) spędza jesień życia w pensjonacie na Lazurowym Wybrzeżu. Zniknięcie atrakcyjnej sąsiadki uruchamia w nim wspomnienia z czasów, gdy trajektorię jego kariery wyznaczały międzynarodowe spiski, piękne kobiety, szybkie samochody i zabójcze gadżety. Emeryt postanawia jeszcze raz stanąć do walki, by odnaleźć tajemniczą sąsiadkę i zemścić się na dawnych wrogach.
Hélène Cattet i Bruno Forzanie, twórcy „Amer”, ponownie inspirują się swoim ulubionym okresem – włoskim kinem gatunkowym lat siedemdziesiątych – by zaprezentować widzom nostalgiczną, diabelnie elegancką i piekielnie wyrafinowaną opowieść o kinie i tęsknocie, unurzaną w wizualnych skojarzeniach i audialnych nawiązaniach. Efektem jest najbardziej stylowy film szpiegowski w historii kina i kinofilska przejażdżka, która zachwyciła już widzów na festiwalach Nowe Horyzonty i Octopus Film Festival. Tego filmu się nie ogląda – jego się smakuje. A każdy kolejny kęs jest lepszy od poprzedniego.

Język: francuski z polskimi napisami
BŁYSK DIAMENTU ŚMIERCI, reż. Hélène Cattet, Bruno Forzani, Belgia, Luksemburg, Włochy, Francja 2025, 87'

Kolorowy plakat. Twarz dorosłego mężczyzny w ramce stworzonej z obiektów z jego wspomnień: portretów innych osób, budynków i dekoracji.
Plenerowe Pałacowe: Cinema Paradiso
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
„Cinema Paradiso” pozostaje do dziś najpiękniejszym „listem miłosnym do kina”
Ceniony reżyser filmowy Salvatore Di Vita (Jacques Perrin) pewnej nocy odbiera telefon. Wiadomość, którą usłyszy, zapoczątkuje lawinę nostalgicznych wspomnień, których łącznikiem będzie kino. To właśnie tam po II wojnie światowej mały Totò (Salvatore Cascio) bezpamiętnie zakochał się w magii „ruchomych obrazów”. Chłopczyk pragnie tylko jednego: zaprzyjaźnić się z kinooperatorem Alfredo (Philippe Noiret). Zadanie to będzie jednak trudniejsze niż mu się wydaje. Tytułowe „Cinema Paradiso”– jego niesamowita i równie osobliwa widownia oraz bogaty repertuar – staną się tłem dla niezapomnianych przygód dorastającego na sycylijskiej prowincji bohatera, jego pierwszej „wielkiej miłości”, aż do czasu wyjazdu z rodzinnego miasteczka.

„Cinema Paradiso” pozostaje do dziś najpiękniejszym „listem miłosnym do kina”, jaki kiedykolwiek spisano na taśmie filmowej. Ta ponadczasowa opowieść o przyjaźni, marzeniach, dorastaniu i wielkiej fascynacji X Muzą porwała serca widzów na całym świecie.
Język: włoski z polskimi napisami
CINEMA PARADISO, reż. Giuseppe Tornatore, Włochy, Francja 1988, 123'

Kolorowy plakat. Pan Młody i Pani Młoda na ślubnym kobiercu. On w garniturze, ona w sukni ślubnej. Uśmiechają się do siebie.
Plenerowe Pałacowe: Drama
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice.

Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.

Język: angielski z polskimi napisami

DRAMA, reż. Kristoffer Borgli, USA 2026, 106'

Kolorowy plakat. Żółty tło, na którym wcięty jest kształt cyfry 8. Na kształcie kolorowe zdjęcie krzyczącego mężczyzny.
Plenerowe Pałacowe: Exit 8
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
Młody mężczyzna gubi się w niekończącym się korytarzu metra. Aby się z niego wydostać, musi przestrzegać kilku pozornie prostych zasad:
Obserwuj.
Nie przeocz żadnych anomalii.
Zawróć, jeśli jakąś napotkasz.
Idź dalej, jeśli nie.
Kieruj się do wyjścia numer 8.
Język: japoński z polskimi napisami
EXIT 8, reż. Genki Kawamura, Japonia 2025, 95’

Kolorowy plakat. Zbliżenie na twarz kobiety, patrzącej z niepokojem w górę. W tle bladozielona ściana.
Plenerowe Pałacowe: Kopnęłabym cię, gdybym mogła
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
Film „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” wyprodukowany przez studio A24, z nagrodzoną na Berlinale 2025 kreacją Rose Byrne, to emocjonalny rollercoaster o kobiecie, która każdego dnia toczy walkę z rzeczywistością, rozpadającym się życiem i własnymi granicami wytrzymałości.
Kiedy jej córka zapada na tajemniczą chorobę, a mąż znika w interesach, świat Lindy zaczyna się walić, zamieniając jej codzienność w bieg z przeszkodami, którego nie da się ukończyć.
W bliskich kadrach o niesamowitej intensywności wizualnej film pulsuje napięciem i emocjami. Rose Byrne tworzy kreację na miarę Oscara, wykonując mistrzowski slalom między gniewem, rozpaczą, determinacją i szaleństwem. To realistyczny, przejmujący, a zarazem niepokojący portret kobiety, która w obliczu chaosu próbuje zachować resztki kontroli. Reżyserka Mary Bronstein, czerpiąc inspirację z własnej historii, i producent Josh Safdie („Nieoszlifowane diamenty”) serwują kino, które obala mit doskonałego macierzyństwa i zostawia widza bez tchu. W drugoplanowej obsadzie występują rewelacyjni Conan O’Brien jako terapeuta i raper A$AP Rocky jako dozorca motelu.
Język: angielski z polskimi napisami
KOPNĘŁABYM CIĘ, GDYBYM MOGŁA, reż. Mary Bronstein, USA 2025, 113’

Kolorowy plakat. Młoda dziewczyna jedzie na skuterze z kilkuletnią siostrą. Obie mają założone kaski. W tle ulice Tajpej.
Plenerowe Pałacowe: Left-Handed Girl. To była ręka diabła
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
Samotna matka i jej córki przeprowadzają się do Tajpej, aby otworzyć stragan na nocnym targu. Każda z nich będzie musiała dostosować się na swój sposób do nowego miejsca, aby związać koniec z końcem i utrzymać jedność rodziny. Tryskający energią komediodramat o różnobarwnych odcieniach macierzyństwa i konfliktach międzypokoleniowych, którego producentem i współscenarzystą jest Sean Baker.

Język: mandaryński z polskimi napisami

LEFT-HANDED GIRL. TO BYŁA RĘKA DIABŁA, reż. Shih-Ching Tsou, Tajwan, Francja, USA, Wielka Brytania 2025, 108'

Kolorowy plakat rysunkowy. Kobieta siedzi na łóżku i wpatruje się w okno. Na ścianie plakat z twarzą kobiety.
Plenerowe Pałacowe: Mulholland Drive
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
“Mulholland Drive” Davida Lyncha wraca do kin w odrestaurowanej wersji 4K! W zrealizowanej w 2016 roku ankiecie BBC Culture przeprowadzonej wśród 177 krytyków filmowych z całego świata, “Mulholland Drive” zostało uznane za najlepszy film XXI wieku.

Uwodzicielska i przerażająca wizja fabryki snów w Los Angeles Davida Lyncha to jedno z prawdziwych arcydzieł nowego tysiąclecia; opowieść o miłości, zazdrości i zemście jak żadna inna.

Historia miłosna w mieście marzeń... Blondynka Betty Elms dopiero co przybyła do Hollywood, aby zostać gwiazdą filmową, kiedy spotyka enigmatyczną brunetkę cierpiącą na amnezję. W międzyczasie, gdy ta dwójka stara się rozwikłać tożsamość drugiej kobiety, filmowiec Adam Kesher wpada w kłopoty w trakcie castingu do swojego najnowszego projektu.
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy

Język: angielski z polskimi napisami
MULHOLLAND DRIVE, reż. David Lynch, Francja, USA 2001, 145’

Kolorowy plakat. Na czarnym tle mężczyzna z włosami do ramion i zarostem, w ręku trzyma młotek. Pada na niego różowe światło.
Plenerowe Pałacowe: Oldboy
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
Prowadzący zwyczajne życie Oh Dae-su (Choi Min-sik) zostaje porwany i uwięziony w niewielkim pokoju. Przez cały czas jedyny kontakt ze światem stanowi dla niego telewizor. To właśnie z telewizji dowiaduje się, że jego żona została brutalnie zamordowana, a on stał się głównym podejrzanym. Gdy mężczyzna zostaje nagle uwolniony po piętnastu latach, postanawia odszukać człowieka, który zniszczył mu życie.

Dziś, po dwudziestu latach od premiery, „Oldboy” wraca na wielkie ekrany we w pełni zremasterowanej wersji 4K. Zemsta jeszcze nigdy nie wyglądała tak dobrze!

OLDBOY, reż. Park Chan-wook, Korea Południowa 2003/2024, 120'
Język: koreański z polskimi napisami
Kategoria wiekowa: 16+
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy

Kolorowe zdjęcie. Pięć nastolatek leży w parku na trawie, rozmawiają, przytulają się.
Plenerowe Pałacowe: Przekleństwa niewinności
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
Legendarny debiut reżyserski Sofii Coppoli, który otworzył drzwi do świata dziewczyńskich sekretów, powraca do polskich kin w wersji odrestaurowanej 4K! Przekleństwa niewinności są adaptacją kultowej, kilkukrotnie wydawanej w Polsce powieści Jeffreya Eugenidesa. Historia pięciu sióstr Lisbon opowiada o pierwszych razach i wkraczaniu w dorosłość, przed którą nie da się (czy aby na pewno?) uciec.
Zjawiskowo nakręcone przez Eda Lachmana, z eteryczną oprawą muzyczną w wykonaniu duetu Air, Przekleństwa niewinności to zmysłowa opowieść o dorastaniu w latach 70. Ćwierć wieku później ta skąpana w nasyconych, słonecznych kolorach dekada pozostaje przede wszystkim wspomnieniem i fantazją – zapisaną w porzuconych pamiętnikach, wyciętych drzewach i dźwiękach gramofonowych płyt. Nastoletnie siostry Lisbon wspomina bezimienny narrator, zakochany przed laty nie tyle w jednej z dziewcząt, ile w nastroju tajemniczości, jaki wokół siebie roztaczały.
Przekleństwa niewinności mają wielopokoleniową obsadę, złożoną z aktorów o charakterystycznej aurze: James Woods (Wideodrom), Kathleen Turner (Żar ciała) oraz przede wszystkim młodziutcy Kirsten Dunst (Wywiad z wampirem, Maria Antonina) i Josh Hartnett (Pearl Harbor, Sin City). Zwiewny, marzycielski styl filmu został zainspirowany Piknikiem pod Wiszącą Skałą, dzięki czemu debiut Coppoli wygląda niczym przeniesienie tajemniczej historii Petera Weira w realia amerykańskich przedmieść.
Na Przekleństwach niewinności wychowały się pokolenia dziewczyn i kobiet, którym bliska jest uchwycona w filmie wrażliwość. Produkcyjne wsparcie American Zoetrope, firmy Francisa Forda Coppoli, i swoboda wyobraźni Sofii zaowocowały jednym z przełomowych debiutów współczesnego kina – intymną, choć niepozbawioną niepokoju, pachnącą ciepłym latem historią, w której można się zanurzyć i rozsmakować.
Język: angielski z polskimi napisami
PRZEKLEŃSTWA NIEWINNOŚCI, reż. Sofia Coppola, USA 1999,97'

Kolorowy plakat. Twarz płaczącej dziewczyny. Dziewczyna ma ciemne włosy i prostą grzywkę. Tło plakatu jest czerwono-czarne
Plenerowe Pałacowe: Zawieście czerwone latarnie
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
„Zawieście czerwone latarnie” to absolutna perła w bogatym i eklektycznym dorobku Zhanga Yimou („Żyć”, „Hero”). Adaptacja opowiadania Su Tonga „Żony i konkubiny” przyniosła mu międzynarodowe uznanie i status nowego mistrza światowego kina. Srebrny Lew w Wenecji, nagroda BAFTA dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego oraz nominacja oscarowa tylko dopełniły sukces reżysera. W głównej roli błyszczy natomiast Gong Li („Czerwone sorgo”, „Wyznania gejszy”), która dziewięciokrotnie współpracowała z Zhangiem i szybko stała się ikoną współczesnego kina.
Film zachwyca nowatorskim użyciem koloru, mistrzowską aranżacją zabytkowych XVIII-wiecznych przestrzeni, dramaturgiczną precyzją czy głęboko feministyczną refleksją. Choć chińska cenzura dostrzegła w nim metaforę autorytarnego systemu i opóźniła krajową dystrybucję, nic nie mogło zaszkodzić jego sławie. Z czasem wyrafinowana kostiumowa opowieść zagościła na wielu listach z najlepszymi tytułami w historii kina.
Akcja rozgrywa się w latach 20. XX wieku. 19-letnia Songlian zostaje czwartą konkubiną zamożnego pana Chena. Trafia do jego imponującej posiadłości, gdzie obowiązują specyficzne zasady, a każdy aspekt codzienności kształtują wielowiekowe tradycje. Główna bohaterka powoli odkrywa, że w kobiecym gronie, do którego dołączyła, trwa rywalizacja o względy pana domu. Do czego mogą jednak doprowadzić ciągłe erupcje zazdrości, atmosfera wzajemnych oskarżeń i niepewność dotycząca własnej pozycji? Czy niedoświadczona Songlian odnajdzie się w skomplikowanym labiryncie dziedzińców i korytarzy?
Rekonstrukcja filmu w jakości 4K pozwala jeszcze bardziej docenić jego wizualną urodę. Symetryczne malarskie kadry, gra czerwonych świateł oraz zjawiskowe kostiumy i scenografie tworzą niezapomniany estetyczny spektakl.
Język: mandaryński z polskimi napisami
ZAWIEŚCIE CZERWONE LATARNIE, reż. Zhang Yimou, Chiny, Hongkong 1991, 125'

Kolorowy plakat. Matka z dzieckiem. Matka pcha wózek sklepowy, dziecko - dziewczynka siedzi w wózku.
Plenerowe Pałacowe:The Florida Project
Plenerowe Pałacowe 2026
Miejsce wydarzenia: Dziedziniec Zamkowy
Uwaga! Na terenie Dziedzińca Zamkowego nie będzie możliwości zakupu biletów. Zapraszamy do kasy CK Zamek (czerwona tuba w Holu Wielkim) lub zakupu biletów online.
Moonee ma sześć lat i zawadiacki uśmiech, a dni spędza poza domem z paczką przyjaciół. Dom w ich przypadku oznacza Magic Castle, wściekle liliowy budynek z zewnątrz przypominający pałac z bajki. Ale w pokojach, które można wynająć na godziny, raczej nie spotka się księżniczki. Mieszkają tu za to rozmaici dziwacy, życiowi przegrani i ledwo zarabiające najniższą krajową sprzątaczki. Nie zważając na wszystko inne, Moonee, niczym odkrywca z przygodowej powieści, każdego dnia przemierza okolice i razem z kolegami odkrywa tajemnice niezwykłego miejsca, w których przyszło im żyć. Nieświadoma coraz bardziej ryzykownych kroków, jakie musi podejmować jej mama, by opłacić pokój w motelu na kolejny tydzień, Moonee jest najszczęśliwszym dzieckiem na świecie. Całkiem, jakby czerpała energię z wychylającego się zza horyzontu pobliskiego Disneylandu.

język: angielski z polskimi napisami
THE FLORIDA PROJECT, reż. Sean Baker, USA, 2017, 115'

Kolorowy plakat. Dziewczynka z lupą - to młoda detektywka, Flavia. Wychyla się zza regału w bibliotece. Za nią stoi dwóch dorosłych mężczyzn, też detektywów.
Poranek dla dzieci: Flavia de Luce
Flavia de Luce ma jedenaście lat, błyskotliwy umysł, cięty język i… nosa do kłopotów. Mieszka w podupadającej angielskiej posiadłości z ekscentrycznym ojcem i dwiema starszymi siostrami, z którymi nie zawsze się dogaduje. Kiedy pewnego dnia na terenie rodzinnej posiadłości znajduje ciało, a głównym podejrzanym staje się jej ojciec, Flavia bez wahania postanawia wziąć sprawy w swoje ręce – i rusza tropem sekretów, kłamstw i rodzinnych tajemnic.
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 8+
FLAVIA DE LUCE, reż. Bharat Nalluri, USA, Wielka Brytania 2026, 92'

Kolorowy plakat. Rysunkowy plakat. Pucio, chłopiec z czerwonymi wypiekami przytula pieska. W tle farma i łąka, na niej gąski, kogut. kwiatki.
Poranek dla dzieci: Pucio kocha zwierzaki
Pucio wraca do kin! Tym razem obok rodziny Pucia w ważnych rolach wystąpią pies Funio, kot Mimi oraz cała ferajna zwierzaków. Przygotujcie się na mnóstwo śmiechu, wakacyjnych przygód i rodzinnych wzruszeń!
U Pucia jak zwykle dużo się dzieje. Spędza wakacje u dziadków na wsi i sadzi swoje pierwsze drzewo, a podczas spaceru w parku rusza z Misią na misję ratunkową, by odnaleźć psa sąsiada. Kiedy ich własny, ukochany Funio gorzej się czuje, rodzeństwo robi, co w ich mocy, by poprawić mu humor. Wygląda jednak na to, że czas odwiedzić weterynarza! Emocji nie zabraknie również w przedszkolu: Pucio pomoże nowej koleżance Malinie odnaleźć się w grupie i razem z kolegami odkryje, że nie trzeba tańczyć idealnie – liczy się wyobraźnia i radość z bycia razem.

„Pucio kocha zwierzaki” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dr Marty Galewskiej-Kustry z ilustracjami Joanny Kłos. Opowieści o Puciu, publikowane przez Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, w lekki, mądry i pełen humoru sposób oswajają tematy bliskie wszystkim przedszkolakom. W animacji ponownie usłyszymy gwiazdorską obsadę dubbingową: m.in. Joannę Pach-Żbikowską, Małgorzatę Sochę i Artura Barcisia, oraz wyjątkową oprawę muzyczną autorstwa Grzegorza Turnaua.

Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio u weterynarza – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i Malina w przedszkolu – reż. Marta Stróżycka
Pucio i pojazdy – reż. Marta Stróżycka
Pucio i kołysanka dla samolotu – reż. Marta Stróżycka
Pucio tańczy – reż. Anna Błaszczyk
Pucio sadzi drzewo – reż. Katarzyna Agopsowicz
Pucio i późny spacer – reż. Dominik Litwiniak
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
PUCIO KOCHA ZWIERZAKI, reż. Marta Stróżycka, Anna Błaszczyk, Dominik Litwiniak, Katarzyna Agopsowicz, Polska 2026, 45'

Kolorowy plakat w formie kolażu. Mężczyzna stoi na drodze. W tle wycięte portrety trzech postaci: dwóch mężczyzn i jednej kobiety.
Proces
Józef K. (w tej roli znany z “Psychozy” Anthony Perkins) to przeciętny, niewyróżniający się niczym urzędnik. Jego uporządkowane życie zaczyna się rozpadać, gdy pewnego ranka zastaje w swoim pokoju tajemniczych nieznajomych. Mężczyźni oświadczają, że został aresztowany. Tak rozpoczyna się duszny, surrealistyczny proces, w którym bohater nie poznaje nawet natury stawianych mu zarzutów…
W momencie premiery zrealizowany przez Orsona Wellesa „Proces” podzielił publiczność i krytyków. Jedni zarzucali reżyserowi zbyt śmiałe odejście od literackiego pierwowzoru, inni właśnie w tym upatrywali największy atut tej hipnotyzującej wizji. Sam Welles podkreślał w wywiadach: „To nie tyle adaptacja, ile film inspirowany książką, w której moim współpracownikiem i partnerem jest Franz Kafka”.
Obok Perkinsa na ekranie błyszczą ikony światowego kina: Jeanne Moreau, Romy Schneider oraz sam Orson Welles w roli demonicznego i wszechwładnego adwokata.

Film nigdy nie był szeroko rozpowszechniany w polskich i dopiero teraz, po 64 latach od premiery światowej, odbędzie się jego polska premiera.

Język: angielski z polskimi napisami
PROCES, reż. Orson Welles, Francja, Włochy, RFN, 1962, 119'

Zdjęcie gmachu budynku. Z wieżą zegarową na pierwszym planie. Widoczny dziedziniec przed zamkiem oraz główne wejściem do zamku po prawo.
Przestrzenie Historyczne Zamku- Audioprzewodnik
Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni historycznych z audioprzewodnikiem codziennie od 12-20. Wydawanie audioprzewodników w Punkcie Informacyjnym za kasą w godzinach 12-19.Bilety: 15 zł (u), 20 zł (n)

Grupka dzieci, niektóre z nich mają podniesioną rękę. W oddali widzimy grupę stojących dorosłych. Na fotografię nałożono niebieskie przezrocze. Na dole napisano białym odręcznymi literami: Rodzinne zwiedzanie Zamku.
Rodzinne zwiedzanie Zamku
Zorganizuj niezapomnianą przygodę dla swojej rodziny. Odkrywaj zabytkowe wnętrza jednego z najmłodszych zamków w Europie wraz z komentarzem przewodnika(-czki).

Hol Wielki
bilety: 20zł (n), 15zł (u)
czas trwania: 45’
wiek: 10+

Kolorowy plakat. Zbliżenie na grającą skrzypaczkę, wpatrzoną w swojego dyrygenta. Skrzypaczka ma na głowie czerwony kaptur. Jej wzrok jest zmartwiony.
Vivaldi i ja
Barwna, porywająca i wypełniona muzyką opowieść o świecie Antonia Vivaldiego – europejskie kino kostiumowe osadzone w XVIII-wiecznej Wenecji, w którym historia talentu, wolności i kobiecej emancypacji splata się z postacią jednego z najwybitniejszych kompozytorów w historii.
Przebywająca w sierocińcu Ospedale della Pietà nastoletnia utalentowana skrzypaczka Cecilia (Tecla Insolia) trafia pod skrzydła nowego nauczyciela – Antonio Vivaldiego (Michele Riondino). Otoczona jego opieką zaczyna wierzyć, że uda jej się uniknąć zaaranżowanego małżeństwa i zawalczyć o własną drogę.
Język: włoski z polskimi napisami
VIVALDI I JA, reż. Damiano Michieletto, Francja, Włochy 2025, 110'

Kolorowy kadr z filmu. Mężczyzna w eleganckim ubraniu, z książką w dłoni, stoi na tle monumentalnego budynku z cegły.
WAJDA: re-wizje. Krajobraz po bitwie
WAJDA: re-wizje
WAJDA: re-visions (English below)
PL:
Poetycka refleksja nad traumą ocalałych z obozu, przejmujące studium zniszczonej psychiki i miłości skażonej doświadczeniem śmierci.
Apendyks do Polskiej Szkoły Filmowej. Nakręcony po latach powrót Andrzeja Wajdy do tematyki II wojny światowej, opisujący tym razem trudną do wyleczenia traumę po niedawnej tragedii. W wyzwolonym przez armię amerykańską obozie koncentracyjnym poznajemy grupkę Polaków, próbujących po wielu latach niewoli nauczyć się od nowa normalności. Grany przez Daniela Olbrychskiego Tadeusz (postać oparta na osobie pisarza Tadeusza Borowskiego) nie zdejmuje pasiaka, snuje się między barakami przekształconymi przez Amerykanów w obóz dla uchodźców i poznaje piękną Żydówkę Ninę (debiut Stanisławy Celińskiej). Piętno śmierci nie pozwala bohaterom żyć i kochać, prześladuje ich bez końca i prowadzi do nieuchronnej tragedii.
Krajobraz po bitwie jest jednym z najbardziej gorzkich filmów Wajdy. Kolejną wersją opowieści o ludziach, którzy zdołali przeżyć piekło wojny, ale w czasach pokoju nie są w stanie pozbyć się traum, lęków i poczucia życiowej klęski. Filmowe postaci bardziej przynależą do śmierci niż życia, snując się wśród żywych jak upiory. Chcą kochać, ale nawet gdy jest im to dane, to okrutne fatum uniemożliwi realizację marzeń.
Język: polski z angielskimi napisami
KRAJOBRAZ PO BITWIE, reż. Andrzej Wajda, Polska 1970, 101'

ENGLISH: 
A poetic meditation on the trauma of camp survivors, a haunting study of shattered psyches and love irreversibly marked by the experience of death.
An appendix to the Polish Film School. A belated return by Andrzej Wajda to the subject of World War II which shifts the focus to the trauma left by a recent catastrophe—wounds that refuse to heal. In a former concentration camp liberated by the American army, now transformed into a displaced persons camp, we meet a small group of Poles trying to relearn the rhythms of normal life after years of imprisonment. Tadeusz, played by Daniel Olbrychski and modeled on the writer Tadeusz Borowski, refuses to take off his camp uniform, wanders among the barracks repurposed by the Americans, and meets Nina, a beautiful Jewish woman (the screen debut of Stanisława Celińska). The mark of death prevents the characters from living and loving, haunting them relentlessly and leading toward an unavoidable tragedy.
Landscape After the Battle is one of Wajda’s most bitter films—a further variation on his recurring story of people who survived the hell of war yet remain unable, in peacetime, to rid themselves of trauma, fear, and a sense of existential defeat. The characters seem to belong more to death than to life, drifting among the living like ghosts. They long for love, but even when it briefly becomes possible, a cruel fate thwarts the fulfilment of their hopes.
Language version: polish with english subtitles
LANDSCAPE AFTER THE BATTLE, dir. Andrzej Wajda, Poland 1970, 101'

Kolorowy kadr z filmu. Dwie osoby, kobieta i mężczyzna, idą przez pole i trzymają się za ręce. Patrzymy na ich plecy.
WAJDA: re-wizje. Kronika wypadków miłosnych
WAJDA: re-wizje
Miłosna opowieść rozgrywająca się w ostatnich chwilach przed wojną na Wileńszczyźnie, barwny portret wielokulturowej II Rzeczypospolitej i pełna nostalgii wizja świata odchodzącego bezpowrotnie w przeszłość. Powrót Andrzeja Wajdy i Tadeusza Konwickiego do czasów dzieciństwa.

Wileńszczyzna w przededniu wybuchu II wojny światowej. Barwna panorama wielokulturowego świata II Rzeczypospolitej, na tle której rozkwita miłość wrażliwego licealisty Witka do pochodzącej z oficerskiego domu Aliny. Witek na ścieżkach swych wędrówek natyka się na świat, który lada moment zniknie bezpowrotnie: dworek ziemiański, ułanów szykujących się do wojny, żydowską szkołę, grupkę letników z wielkiego miasta, prawosławnych żałobników i niemieckiego pastora szykującego się do emigracji. Mija te miejsca bez refleksji, interesuje go tylko miłość, za którą goni, choć świat coraz bardziej przygotowuje się na zagładę…
Kronika wypadków miłosnych to jeden z najbardziej lirycznych i zmysłowych filmów Andrzeja Wajdy, wesoły, erotyczny, wręcz frywolny, ale ostatecznie – nastrojony katastrofizmem i poczuciem końca czasów. To także arcydzieło nostalgii za światem „lat dziecinnych” Konwickiego (autora powieści) i Wajdy (reżysera wychowanego na pobliskiej Suwalszczyźnie). Tę piękną wizję podkreśliły wybitne zdjęcia Edwarda Kłosińskiego, który mistrzowsko operował światłem przemijającego lata, a także pamiętna oprawa muzyczna Wojciecha Kilara, który soundtrack rozpiął na dwóch tematach: wojskowego marsza i lirycznego tematu miłosnego. Realizowany w latach 80. film Wajdy był nie tylko jednym z nielicznych biograficznych dzieł reżysera, ale też odbudowywał pamięć po wymazywanej przez władze komunistyczne wielonarodowej II Rzeczypospolitej, stając się zarazem manifestacyjną ucieczką przed beznadzieją dekady generała Jaruzelskiego.
Język: polski z angielskimi napisami
KRONIKA WYPADKÓW MIŁOSNYCH, reż. Andrzej Wajda, Polska 1985, 125'

ENGLISH:
WAJDA: re-visions
A love story unfolding in the final moments before the war in the Vilnius region—a richly colored portrait of the multicultural Second Polish Republic and a deeply nostalgic vision of a world vanishing forever.
The Vilnius region on the eve of World War II. Against a vivid panorama of the multicultural world of the Second Polish Republic, a tender love story unfolds between Witek, a sensitive high school student, and Alina, the daughter of an army officer. As Witek wanders through the countryside in pursuit of love, he passes through a world on the brink of disappearance: a landed gentry manor, cavalrymen preparing for war, a Jewish school, a group of summer visitors from the big city, Orthodox mourners, and a German pastor making plans to emigrate. He moves through these places almost without reflection, focused solely on love, even as the surrounding world quietly braces itself for annihilation.
Chronicle of Love Accidents is one of Andrzej Wajda’s most lyrical and sensual films—joyful, erotic, even flirtatious in tone, yet ultimately imbued with a sense of catastrophe and the end of an era. It is also a masterpiece of nostalgia for the “years of childhood” shared by the novel’s author Tadeusz Konwicki and Wajda himself, who grew up in nearby Suwałki. This vision is heightened by Edward Kłosiński’s exquisite cinematography, capturing the light of a waning summer, and by Wojciech Kilar’s memorable score, structured around two contrasting themes: a military march and a lyrical love motif. Made in the 1980s, the film was not only one of Wajda’s rare autobiographical works, but also a powerful act of remembrance, restoring the erased memory of the multinational Second Polish Republic and offering a quiet yet defiant escape from the bleakness of the Jaruzelski decade.
Langueage version: polish with english subtitles
CHRONICLE OF LOVE ACCIDENTS, dir. Andrzej Wajda, Poland 1985, 125'

Kolorowe zdjęcie. Dwa małżeństwa rozmawiają ze sobą przy stole.
Zaproszenie
Joe i Angela są małżeństwem z kilkunastoletnim stażem. Z pozoru ich związek wydaje się wręcz wzorcowy: zgodne, spokojne życie w porządnej dzielnicy, udane dziecko, niezły status materialny. Jednak pod powierzchnią kryją się wzajemne pretensje, drobne konflikty, a przede wszystkim nuda i rutyna. Gdy pewnego wieczoru Joe i Angela zapraszają na kolację parę tajemniczych sąsiadów, swobodna i przyjacielska rozmowa zaczyna zmieniać się w pełną dwuznaczności grę. To, co dotąd skrywane, wychodzi na jaw, a niewypowiedziane pragnienia ducha i ciała zaczynają nabierać niebezpiecznie realnych kształtów. Czy obie pary pójdą dziś spać we własnych łóżkach?
Język: angielski z polskimi napisami

ZAPROSZENIE, reż. Olivia Wilde, USA 2026, 108’

Grupa ludzi w zamkowym korytarzu. Stoją tyłem do obiektywu. Po lewej stronie szereg drzwi, po prawej – okien. Na zdjęcie nałożono filtr w kolorze turkusowym. U dołu biały odręczny napis zwiedzanie zamku z przewodniczką.
Zwiedzanie Zamku z przewodniczką
Odkrywaj zabytkowe wnętrza jednego z najmłodszych zamków w Europie wraz z komentarzem przewodniczki.

Hol Wielki
Bilety: 20 zł (n), 15 (u)
Czas trwania: 60'
Wiek: 14+