„Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” - Rodzinne zwiedzanie wystawy.
Zapraszamy na zwiedzanie wystawy „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” dla całej rodziny.
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
Czas trwania: 60’
Wiek: 7-12 lat
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
Czas trwania: 60’
Wiek: 7-12 lat
"ŚWIAT JAK ZIELNIK. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku". Wystawa czynna 5.09 - 6.12.2026. Od wtorku do niedzieli w godz. 12-19
Wystawa czynna 5.09 - 6.12.2026. Od wtorku do niedzieli w godz. 12-19
Czy potrafimy jeszcze dostrzegać w naturze to, co niedługo zmieni się bezpowrotnie?
Wystawa „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” zaprasza do niezwykłej podróży przez ponad cztery stulecia twórczości artystycznej, w której przyroda staje się bohaterką, świadkinią historii i przedmiotem refleksji nad współczesnym kryzysem klimatycznym.
W zamkowych przestrzeniach spotykają się dzieła dawnych mistrzów i mistrzyń oraz współczesnych artystów i artystek, malarstwo europejskie i sztuka Japonii, klasyczne zielniki, ilustracje botaniczne, grafiki, rzeźby, instalacje i prace stworzone specjalnie na tę wystawę. To opowieść o kwiatach, ptakach, krajobrazach i nie-ludzkich mieszkańcach świata, których obecność kształtowała kulturę przez wieki.
Poznaj fascynujące ilustracje botaniczne Marii Sibylli Merian i Elizabeth Blackwell, odkryj niezwykłe interpretacje natury Wojciecha Weissa, Jana Stanisławskiego, Juliana Fałata czy Stanisława Wyspiańskiego, zachwyć się japońskim fenomenem kachō-ga Watanabe Seiteia i zobacz, jak współcześni artyści i artystki podejmują dialog z wyzwaniami epoki antropocenu.
„Świat jak zielnik” to poruszająca refleksja nad tym, co tracimy, jak zmienia się nasza rzeczywistość i jak sztuka pomaga dostrzec to, co często pozostaje niewidoczne.
Przyjdź i zobacz świat zapisany w obrazach, zanim już nigdy nie będzie wyglądać tak samo.
kuratorka, aranżerka: Anna Król
współpraca: Kaja Mucha
identyfikacja wizualna: Antonina Kieliszewska
producentka: Magdalena Tomczewska
Czy potrafimy jeszcze dostrzegać w naturze to, co niedługo zmieni się bezpowrotnie?
Wystawa „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” zaprasza do niezwykłej podróży przez ponad cztery stulecia twórczości artystycznej, w której przyroda staje się bohaterką, świadkinią historii i przedmiotem refleksji nad współczesnym kryzysem klimatycznym.
W zamkowych przestrzeniach spotykają się dzieła dawnych mistrzów i mistrzyń oraz współczesnych artystów i artystek, malarstwo europejskie i sztuka Japonii, klasyczne zielniki, ilustracje botaniczne, grafiki, rzeźby, instalacje i prace stworzone specjalnie na tę wystawę. To opowieść o kwiatach, ptakach, krajobrazach i nie-ludzkich mieszkańcach świata, których obecność kształtowała kulturę przez wieki.
Poznaj fascynujące ilustracje botaniczne Marii Sibylli Merian i Elizabeth Blackwell, odkryj niezwykłe interpretacje natury Wojciecha Weissa, Jana Stanisławskiego, Juliana Fałata czy Stanisława Wyspiańskiego, zachwyć się japońskim fenomenem kachō-ga Watanabe Seiteia i zobacz, jak współcześni artyści i artystki podejmują dialog z wyzwaniami epoki antropocenu.
„Świat jak zielnik” to poruszająca refleksja nad tym, co tracimy, jak zmienia się nasza rzeczywistość i jak sztuka pomaga dostrzec to, co często pozostaje niewidoczne.
Przyjdź i zobacz świat zapisany w obrazach, zanim już nigdy nie będzie wyglądać tak samo.
kuratorka, aranżerka: Anna Król
współpraca: Kaja Mucha
identyfikacja wizualna: Antonina Kieliszewska
producentka: Magdalena Tomczewska
”All that I left behind is here”
4.11.2026
g. 19 | Spektakl ”All that I left behind is here”, reż./chor. Romuald Krężel
Sala Wielka / bilety: 40 zł (n), 30 zł (u, OzN), 31 zł (OzN z asystą)
W solowej pracy ”All that I left behind is here” Romuald Krężel czerpie z własnych doświadczeń osobistych i artystycznych, powracając do swojego pierwszego spotkania z tańcem – kursu tańców towarzyskich w szkole podstawowej we Wrocławiu, jedynej bezpłatnej formy zajęć tanecznych, jaka była wówczas dostępna. Wykorzystując narzędzia choreograficzne, skupia się na różnych aspektach klasizmu w kontekście tworzenia i produkcji współczesnych sztuk performatywnych. Na nowo ucząc się i krytycznie analizując ruchy, kroki, pozy oraz style takie jak cha-cha, rumba czy jive, bada własne pochodzenie społeczne i jego związek z obecną praktyką taneczną.
Romuald Krężel (on/jego) ‒ polski choreograf, performer mieszkający i pracujący w Berlinie. Ukończył studia na wydziale choreografii i performansu w Instytucie Teatrologii Stosowanej w Giessen oraz na wydziale aktorskim Szkoły Filmowej w Łodzi. Jego twórczość sytuuje się na przecięciu poszerzonych praktyk choreograficznych, performansu i sztuk wizualnych. W swoich licznych projektach artystyczno-badawczych zajmuje się m.in. relacjami między sztuką a zmianami klimatycznymi oraz (nie)widocznością podziałów klasowych we współczesnych sztukach performatywnych.
g. 19 | Spektakl ”All that I left behind is here”, reż./chor. Romuald Krężel
Sala Wielka / bilety: 40 zł (n), 30 zł (u, OzN), 31 zł (OzN z asystą)
W solowej pracy ”All that I left behind is here” Romuald Krężel czerpie z własnych doświadczeń osobistych i artystycznych, powracając do swojego pierwszego spotkania z tańcem – kursu tańców towarzyskich w szkole podstawowej we Wrocławiu, jedynej bezpłatnej formy zajęć tanecznych, jaka była wówczas dostępna. Wykorzystując narzędzia choreograficzne, skupia się na różnych aspektach klasizmu w kontekście tworzenia i produkcji współczesnych sztuk performatywnych. Na nowo ucząc się i krytycznie analizując ruchy, kroki, pozy oraz style takie jak cha-cha, rumba czy jive, bada własne pochodzenie społeczne i jego związek z obecną praktyką taneczną.
Romuald Krężel (on/jego) ‒ polski choreograf, performer mieszkający i pracujący w Berlinie. Ukończył studia na wydziale choreografii i performansu w Instytucie Teatrologii Stosowanej w Giessen oraz na wydziale aktorskim Szkoły Filmowej w Łodzi. Jego twórczość sytuuje się na przecięciu poszerzonych praktyk choreograficznych, performansu i sztuk wizualnych. W swoich licznych projektach artystyczno-badawczych zajmuje się m.in. relacjami między sztuką a zmianami klimatycznymi oraz (nie)widocznością podziałów klasowych we współczesnych sztukach performatywnych.
„Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku" - zwiedzanie z audiodeskrypcją
SErdecznie zapraszamy na zwiedzanie wystawy z komentarzem przewodniczki. Zwiedzanie zostało przygotowane z myślą o osobach niewidomych i słabowidzących.
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
„Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” - Zwiedzanie wystawy dla seniorów i seniorek
Zapraszamy na zwiedzanie wystawy „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” z komentarzem przewodniczki.
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
Czas trwania: 60’
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
Czas trwania: 60’
„Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” - zwiedzanie wystawy z przewodniczką
Zapraszamy na zwiedzanie wystawy z komentarzem przewodniczki.
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
Czas trwania: 60’
Wiek: 14+
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
Czas trwania: 60’
Wiek: 14+
Akademia Polskiego Filmu: Gatunki międzywojnia: Film patriotyczny | Kościuszko pod Racławicami + Ołowiane żołnierzyki
Akademia Polskiego Filmu: Gatunki międzywojnia: Komedia | Piętro wyżej + Reklama zapalaczy do drewna i węgla "Raz-dwa-pięć"
Akademia Polskiego Filmu: Od nowa – budowa powojennej kinematografii | Zakazane piosenki + 2 x 2 = 4
Akademia Polskiego Filmu: Przełamywanie socrealizmu | Człowiek na torze + Ludzie z pustego obszaru
Akademia Polskiego Filmu: Socrealizm po polsku | Przygoda na Mariensztacie + Kierunek – Nowa Huta!
Akademia Polskiego Filmu: Wiatr odnowy – kino epoki Października | Zimowy zmierzch + Harmonia
ALEJA PRAW KOBIET „Kup teraz. Polki w krainie konsumpcjonizmu”. Spotkanie autorskie z Pauliną Zagórską
Co stoi za naszymi zakupowymi wyborami? Czy Polki naprawdę kochają promocje? Dlaczego Polska jest tekstylnym śmietnikiem Europy?Paulina Zagórska bierze pod lupę współczesną krainę konsumpcjonizmu i z feministycznej oraz językoznawczej perspektywy przygląda się temu, jak rynek wkracza w kolejne obszary kobiecego życia.Pokazuje, w jaki sposób język troski o siebie, wolnego wyboru, samorozwoju i odpowiedzialności pomaga sprzedawać nam nie tylko rzeczy, lecz także określone wyobrażenia o tym, jak powinnyśmy wyglądać, żyć, dbać o siebie i innych.„Kobiety w Polsce żyją pod niewiarygodną presją nieustannego ulepszania siebie. Mają zawsze dobrze wyglądać, dobrze się czuć, dobrze jeść, dbać o ciało, zdrowie, dom i bliskich. Mają być świadome, spełnione i przedsiębiorcze. I kupować dużo rzeczy, które mają im w tym pomóc. Paulina Zagórska pokazuje świat, w którym poczucie kobiecej niewystarczalności stało się modelem biznesowym. Świat, który najpierw przekonuje miliony kobiet, że czegoś im brakuje, a potem sprzedaje im kolejne sposoby, by mogły to naprawić. Wszystko pod płaszczykiem „przyjaznych porad” i dbania o siebie. Ta książka odsłania mechanizm, który po latach tresury uważamy za naturalny. Pokazuje, kto na nim zarabia. I jak wysoką cenę płacą za niego kobiety. Bez moralizowania, ale z nadzieją, że wspólnie możemy to zmienić” (Jan Śpiewak).
„Paulina Zagórska objaśnia nam świat. I robi to doskonale. Bezkompromisowo opisuje nasze uwikłanie w obsesję konsumpcji, jednocześnie dając narzędzia, żeby rozpoznawać jej źródło. Rozkłada na czynniki pierwsze chwyty marketingu. Dokonuje bezbłędnej i druzgocącej miejscami diagnozy społecznej. To książka, którą po prostu trzeba przeczytać – żeby nie dać się zwariować” (Sonia Kisza) {opis wydawcy}
PAULINA ZAGÓRSKA – anglistka, językoznawczyni, doktorka nauk humanistycznych, absolwentka studiów podyplomowych Gender Studies w Polskiej Akademii Nauk. Wykładowczyni akademicka i tłumaczka, popularyzatorka wiedzy o feminizmie oraz kulturze konsumpcyjnej. W mediach społecznościowych, gdzie działa jako @tazagorska, analizuje zjawiska społeczne, pokazując m.in. jak marketing, język i normy kulturowe wpływają na decyzje oraz codzienne doświadczenia kobiet. W swojej pierwszej książce przygląda się temu, jak język konsumpcji i kulturowe wyobrażenia o kobiecości kształtują wybory, aspiracje i poczucie własnej wartości Polek.
KALINA OLEJNICZAK – z wykształcenia polonistka, z pasji i zawodu dziennikarka specjalizująca się w problemach ochrony klimatu i środowiska. Przez wiele lat związana z poznańskim radiem, obecnie pracuje w Portalu Samorządowym. Współzałożycielka i wolontariuszka Po-Dzielni – działającego od 8 lat freeshopu w Poznaniu.
prowadzenie: Kalina Olejniczakczas
trwania: 90 min / wiek 18+
„Paulina Zagórska objaśnia nam świat. I robi to doskonale. Bezkompromisowo opisuje nasze uwikłanie w obsesję konsumpcji, jednocześnie dając narzędzia, żeby rozpoznawać jej źródło. Rozkłada na czynniki pierwsze chwyty marketingu. Dokonuje bezbłędnej i druzgocącej miejscami diagnozy społecznej. To książka, którą po prostu trzeba przeczytać – żeby nie dać się zwariować” (Sonia Kisza) {opis wydawcy}
PAULINA ZAGÓRSKA – anglistka, językoznawczyni, doktorka nauk humanistycznych, absolwentka studiów podyplomowych Gender Studies w Polskiej Akademii Nauk. Wykładowczyni akademicka i tłumaczka, popularyzatorka wiedzy o feminizmie oraz kulturze konsumpcyjnej. W mediach społecznościowych, gdzie działa jako @tazagorska, analizuje zjawiska społeczne, pokazując m.in. jak marketing, język i normy kulturowe wpływają na decyzje oraz codzienne doświadczenia kobiet. W swojej pierwszej książce przygląda się temu, jak język konsumpcji i kulturowe wyobrażenia o kobiecości kształtują wybory, aspiracje i poczucie własnej wartości Polek.
KALINA OLEJNICZAK – z wykształcenia polonistka, z pasji i zawodu dziennikarka specjalizująca się w problemach ochrony klimatu i środowiska. Przez wiele lat związana z poznańskim radiem, obecnie pracuje w Portalu Samorządowym. Współzałożycielka i wolontariuszka Po-Dzielni – działającego od 8 lat freeshopu w Poznaniu.
prowadzenie: Kalina Olejniczakczas
trwania: 90 min / wiek 18+
ALEJA PRAW KOBIET. Warsztaty osobistego podpisu
prowadzenie: Beata Kurek czas trwania: 90' / wiek 18+ Zapewniamy materiały do pisania.
Podpisz się! Zapraszamy na warsztaty kaligrafii, podczas których zajmiemy się kształtowaniem osobistego podpisu - poprzez ćwiczenia ze stylów, analizę własnego pisma, a następnie indywidualne porady i dopracowanie detali.
BEATA KUREK – wykłada na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Projektowo i badawczo specjalizuje się w pracy z unikalną literą, a jako LoveLetters prowadzi warsztaty związane z kaligrafią, liternictwem i kulturą pisania. W świecie technik cyfrowych wierzy w moc odręcznego pisma.
Podpisz się! Zapraszamy na warsztaty kaligrafii, podczas których zajmiemy się kształtowaniem osobistego podpisu - poprzez ćwiczenia ze stylów, analizę własnego pisma, a następnie indywidualne porady i dopracowanie detali.
BEATA KUREK – wykłada na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Projektowo i badawczo specjalizuje się w pracy z unikalną literą, a jako LoveLetters prowadzi warsztaty związane z kaligrafią, liternictwem i kulturą pisania. W świecie technik cyfrowych wierzy w moc odręcznego pisma.
Crash
Zapomnij o hamulcach. Niepokojący, kultowy thriller Davida Cronenberga powraca do kin z okazji 30. rocznicy premiery w wersji odrestaurowanej 4K.
Lata 90., nowoczesne miasto ze sznurami autostrad i tysiącami aut na ulicach. Producent filmowy James Ballard (James Spader) pewnego dnia przez nieuwagę powoduje wypadek samochodowy i poznaje Helen (Holly Hunter), której mąż ginie na miejscu. Para nawiązuje ze sobą romans. Podczas rekonwalescencji w szpitalu James spotyka z kolei Vaughana (Elias Koteas) – pasjonata groźnych kolizji, który wieczorami odtwarza legendarne kraksy z przeszłości, w tym śmiertelny wypadek Jamesa Deana. Bohaterowie dzielą fascynację niebezpieczeństwem i śmiercią, zanurzając się w podziemną kulturę, w której granica między człowiekiem, ciałem i technologią ulega zatarciu.
Przełomowe, kontrowersyjne w momencie premiery dzieło Cronenberga otrzymało w Cannes Specjalną Nagrodę Jury „za odwagę, brawurę i oryginalność”. Kanadyjski mistrz zaproponował szokującą opowieść o goniących za adrenaliną, wyobcowanych z codzienności postaciach, które ekscytuje tylko ryzyko, a pożądanie staje się dla nich drogą do samozniszczenia. Chłodna, metaliczna, wystylizowana adaptacja powieści J. G. Ballarda to wchodząca pod skórę – oraz głęboko w nasze umysły – wizja nowoczesności, w której potrzebujemy ekstremalnych bodźców, by cokolwiek poczuć.
Crash, jedno z najważniejszych wydarzeń kinowych lat 90., stanowi niesłabnące źródło inspiracji dla filmów zderzających technologię z ludzką tkanką i futurystyczne spekulacje z ciężarem materii, na czele z nagrodzonym Złotą Palmą Titane Julii Ducournau. Nie ma po co zapinać pasów – zderzenie czołowe gwarantowane.
Język: angielski z polskimi napisami
CRASH, reż. David Cronenberg, Kanada, Wielka Brytania 1996, 100'
Lata 90., nowoczesne miasto ze sznurami autostrad i tysiącami aut na ulicach. Producent filmowy James Ballard (James Spader) pewnego dnia przez nieuwagę powoduje wypadek samochodowy i poznaje Helen (Holly Hunter), której mąż ginie na miejscu. Para nawiązuje ze sobą romans. Podczas rekonwalescencji w szpitalu James spotyka z kolei Vaughana (Elias Koteas) – pasjonata groźnych kolizji, który wieczorami odtwarza legendarne kraksy z przeszłości, w tym śmiertelny wypadek Jamesa Deana. Bohaterowie dzielą fascynację niebezpieczeństwem i śmiercią, zanurzając się w podziemną kulturę, w której granica między człowiekiem, ciałem i technologią ulega zatarciu.
Przełomowe, kontrowersyjne w momencie premiery dzieło Cronenberga otrzymało w Cannes Specjalną Nagrodę Jury „za odwagę, brawurę i oryginalność”. Kanadyjski mistrz zaproponował szokującą opowieść o goniących za adrenaliną, wyobcowanych z codzienności postaciach, które ekscytuje tylko ryzyko, a pożądanie staje się dla nich drogą do samozniszczenia. Chłodna, metaliczna, wystylizowana adaptacja powieści J. G. Ballarda to wchodząca pod skórę – oraz głęboko w nasze umysły – wizja nowoczesności, w której potrzebujemy ekstremalnych bodźców, by cokolwiek poczuć.
Crash, jedno z najważniejszych wydarzeń kinowych lat 90., stanowi niesłabnące źródło inspiracji dla filmów zderzających technologię z ludzką tkanką i futurystyczne spekulacje z ciężarem materii, na czele z nagrodzonym Złotą Palmą Titane Julii Ducournau. Nie ma po co zapinać pasów – zderzenie czołowe gwarantowane.
Język: angielski z polskimi napisami
CRASH, reż. David Cronenberg, Kanada, Wielka Brytania 1996, 100'
Czas, który nie nadszedł
Przyszłość jest teraz i nie ma w niej miejsca na starość, brzydotę i autentyczność. Pasujesz tu?
W świecie, w którym starzenie się stało się największym tabu, Sara i Oskar planowali zestarzeć się razem. On jednak – jak większość – poddał się rewolucyjnej kuracji antygeriatrycznej, zapewniającej młodość i miejsce w nowym społeczeństwie. Ona odmówiła, skazując się na życie w zamkniętym ośrodku izolacji. Po latach próba ucieczki Sary sprawia, że ponownie się spotykają. Dzieli ich wygląd, łączy brak odpowiedzi na pytania spychane przez lata na drugi plan. Czy uczucia mogą przetrwać czas i nieodwracalne decyzje? Czy można być wolnym i żyć prawdziwie w świecie, który odmawia prawa do przemijania?
Język: polski z angielskimi napisami
CZAS, KTÓRY NIE NADSZEDŁ, reż. Julia Rogowska, Polska 2026, 105'
--
The future is now, and there’s no room in it for old age, ugliness, or authenticity. Do you fit in here?
In a world where aging has become the greatest taboo, Sara and Oskar planned to grow old together. He, however—like most—underwent a revolutionary anti-aging treatment, ensuring youth and a place in the new society. She refused, condemning herself to a life in a closed isolation facility. Years later, Sara’s attempt to escape brings them back together. Their appearances have changed, but they are united by the lack of answers to questions that have been pushed to the background for years. Can feelings survive time and irreversible decisions? Is it possible to be free and live authentically in a world that denies the right to grow old?
Language version: polish with english subtitles
TIME THAT NEVER CAME, dir. Julia Rogowska, Poland 2026, 105'
W świecie, w którym starzenie się stało się największym tabu, Sara i Oskar planowali zestarzeć się razem. On jednak – jak większość – poddał się rewolucyjnej kuracji antygeriatrycznej, zapewniającej młodość i miejsce w nowym społeczeństwie. Ona odmówiła, skazując się na życie w zamkniętym ośrodku izolacji. Po latach próba ucieczki Sary sprawia, że ponownie się spotykają. Dzieli ich wygląd, łączy brak odpowiedzi na pytania spychane przez lata na drugi plan. Czy uczucia mogą przetrwać czas i nieodwracalne decyzje? Czy można być wolnym i żyć prawdziwie w świecie, który odmawia prawa do przemijania?
Język: polski z angielskimi napisami
CZAS, KTÓRY NIE NADSZEDŁ, reż. Julia Rogowska, Polska 2026, 105'
--
The future is now, and there’s no room in it for old age, ugliness, or authenticity. Do you fit in here?
In a world where aging has become the greatest taboo, Sara and Oskar planned to grow old together. He, however—like most—underwent a revolutionary anti-aging treatment, ensuring youth and a place in the new society. She refused, condemning herself to a life in a closed isolation facility. Years later, Sara’s attempt to escape brings them back together. Their appearances have changed, but they are united by the lack of answers to questions that have been pushed to the background for years. Can feelings survive time and irreversible decisions? Is it possible to be free and live authentically in a world that denies the right to grow old?
Language version: polish with english subtitles
TIME THAT NEVER CAME, dir. Julia Rogowska, Poland 2026, 105'
Discover the Castle - A Guided Tour
Explore the historic interiors of one of Europe’s youngest castles, accompanied by a guide’s commentary.
DKF Zamek: Diabły
Oliver Reed wciela się w postać francuskiego księdza, Urbaina Grandiera, żyjącego w XVII wieku. Jego radykalne poglądy polityczne i religijne stawiają go w konflikcie z Kościołem. Kiedy wydaje się, że udało mu się przekonać grupę zakonnic do swoich poglądów, zostaje aresztowany i poddany torturom.
język: angielski z polskimi napisami.
DIABŁY, reż. Ken Rusell, Wielka Brytania, 1971, 114'
język: angielski z polskimi napisami.
DIABŁY, reż. Ken Rusell, Wielka Brytania, 1971, 114'
DKF Zamek: Godzilla Minus Zero
Wojna doszczętnie zniszczyła Japonię, a Godzilla pogrążyła ją jeszcze bardziej. Minęły dwa lata, a kraj musi zmierzyć się z ogromem tragedii i trudami odbudowy, by powrócić do normalnego życia.
Gdy ludzkość w końcu przywyka do upragnionego pokoju na świecie, pojawia się nowe zagrożenie, a nadzieja pryska jak bańka mydlana.
Trzeciej szansy nie będzie. Wszystko kończy się tutaj.
Język: japoński z polskimi napisami
GODZILLA MINUS ZERO, reż. Takashi Yamazaki, Japonia, 2026, 136'
Gdy ludzkość w końcu przywyka do upragnionego pokoju na świecie, pojawia się nowe zagrożenie, a nadzieja pryska jak bańka mydlana.
Trzeciej szansy nie będzie. Wszystko kończy się tutaj.
Język: japoński z polskimi napisami
GODZILLA MINUS ZERO, reż. Takashi Yamazaki, Japonia, 2026, 136'
DKF Zamek: Gradiva
Klasa licealistów udaje się w podróż do Pompeiów, by odkryć ruiny i skamieniałości nienaruszone przez czas po wybuchu Wezuwiusza. Wycieczka staje się rzadkim momentem, w którym siła młodości zderza się ze światem zamrożonym w czasie. Ich pragnienia zaczynają ujawniać się z nieoczekiwaną intensywnością, prowadząc ich ku nieodwracalnemu pęknięciu.
Nostalgiczna i pełna szczerości opowieść o dojrzewaniu, młodzieńczych romansach i pamięci pod gorącym słońcem Napolu. "Gradiva" to film, w którym emocjonalność "Tamtych dni, tamtych nocy" miesza się ze "Stowarzyszeniem umarłych poetów" i zagadką "Przekleństw niewinności". Film wygrał w Cannes, zdobył także nagrodę publiczności podczas Nowych Horyzontów, widzowie i krytycy nie mają wątpliwości – ten seans pozostanie w Was na długo.
Język: francuski, włoski z polskimi napisami
GRADIVA, reż. Marine Atlan, Włochy, Francja 2026, 145'
Nostalgiczna i pełna szczerości opowieść o dojrzewaniu, młodzieńczych romansach i pamięci pod gorącym słońcem Napolu. "Gradiva" to film, w którym emocjonalność "Tamtych dni, tamtych nocy" miesza się ze "Stowarzyszeniem umarłych poetów" i zagadką "Przekleństw niewinności". Film wygrał w Cannes, zdobył także nagrodę publiczności podczas Nowych Horyzontów, widzowie i krytycy nie mają wątpliwości – ten seans pozostanie w Was na długo.
Język: francuski, włoski z polskimi napisami
GRADIVA, reż. Marine Atlan, Włochy, Francja 2026, 145'
DKF Zamek: NAZA
Nocą, na dachach Tel Awiwu, z dala od oficjalnych komunikatów i kamer, byli i obecni członkowie izraelskich struktur wojskowych opowiadają o systemach, które sami współtworzyli i obsługiwali. Ich świadectwa odsłaniają mechanizmy podejmowania decyzji prowadzących do masowego zabijania palestyńskich cywilów w Strefie Gazy – od procedur i technologii po sposób, w jaki odpowiedzialność za ludzkie życie zostaje rozproszona pomiędzy ludzi, dane i algorytmy.
Za filmem stoją Yuval Abraham – filmowiec i dziennikarz śledczy – oraz Rachel Szor – reżyserka i operatorka filmowa. Oboje należą do czworga twórców „Nie chcemy innej ziemi” („No Other Land”), jednego z najgłośniejszych dokumentów ostatnich lat, nagrodzonego w 2025 roku Oscarem dla najlepszego pełnometrażowego filmu dokumentalnego.
„NAZA” wyrasta z ponad trzech lat pracy dziennikarskiej i śledczej. Wiele ustaleń, do których twórcy docierali podczas pracy nad filmem, było publikowanych na bieżąco przez „The Guardian”, we współpracy z izraelsko-palestyńskim magazynem +972 oraz Local Call. „The Guardian” jest również jednym z producentów filmu, co podkreśla jego wyjątkowe połączenie kina dokumentalnego z dziennikarstwem śledczym.
Język: hebrajski, angielski, arabski z polskimi napisami
NAZA, reż. Yuval Abraham, Rachel Szor, Wielka Brytania 2026, 80'
Za filmem stoją Yuval Abraham – filmowiec i dziennikarz śledczy – oraz Rachel Szor – reżyserka i operatorka filmowa. Oboje należą do czworga twórców „Nie chcemy innej ziemi” („No Other Land”), jednego z najgłośniejszych dokumentów ostatnich lat, nagrodzonego w 2025 roku Oscarem dla najlepszego pełnometrażowego filmu dokumentalnego.
„NAZA” wyrasta z ponad trzech lat pracy dziennikarskiej i śledczej. Wiele ustaleń, do których twórcy docierali podczas pracy nad filmem, było publikowanych na bieżąco przez „The Guardian”, we współpracy z izraelsko-palestyńskim magazynem +972 oraz Local Call. „The Guardian” jest również jednym z producentów filmu, co podkreśla jego wyjątkowe połączenie kina dokumentalnego z dziennikarstwem śledczym.
Język: hebrajski, angielski, arabski z polskimi napisami
NAZA, reż. Yuval Abraham, Rachel Szor, Wielka Brytania 2026, 80'
DKF Zamek: Nikt nie wie
Rodzina Fukushimów właśnie wprowadza się do nowego mieszkania. Keiko, matka 12-letniego chłopca imieniem Akira, przedstawia go najemcy jako swoje jedyne dziecko. Szybko jednak okazuje się, że zataiła istnienie innych dzieci – Kyōko (11), Shigeru (6) oraz Yuki (5). Dwoje najstarszych dzieci z narastającym niepokojem obserwuje, jak powroty mamy „z pracy” trwają coraz dłużej. Kiedy Keiko zakochuje się kolejny raz, postanawia wyjechać na dłużej do swojego nowego chłopaka, zostawiając dzieci pod opieką najstarszego syna. I choć obiecuje, że wróci, znika na dobre, a Akira i jego rodzeństwo będą zmuszeni do samodzielnego przetrwania.
Język: japoński z polskimi napisami
NIKT NIE WIE, reż. Hirokazu Koreeda, Japonia 2004, 141'
Język: japoński z polskimi napisami
NIKT NIE WIE, reż. Hirokazu Koreeda, Japonia 2004, 141'
Egon Schiele. Poza tabu
Egon Schiele (1890-1918) - chłopak z austro-węgierskiej prowincji, którego sztuka zdobi najważniejsze muzea świata, prowokator oskarżany o szerzenie pornografii, prekursor ekspresjonizmu, na którego płótnach śmierć i pożądanie splatają się w miłosnym uścisku. Zmarły w wieku zaledwie 28 lat Schiele pozostawił po sobie zdumiewająco bogaty dorobek, wywracający do góry nogami estetyczne kanony. „Egon Schiele. Poza tabu” kreśli fascynujący portret genialnego artysty: dziecka niespokojnej, zwieńczonej I wojną światową i zarazą epoki, który poprzez erotykę docierał do tego, co w nas najbardziej kruche, intymne i bezbronne.
EGON SCHIELE. POZA TABU. reż. Michele Mally, Włochy 2026, 92'
EGON SCHIELE. POZA TABU. reż. Michele Mally, Włochy 2026, 92'
Epitafium dla Stanisława Soyki | Natalia Przybysz x Smolik i goście
Epitafium dla Stanisława Soyki
Kontynuacja jednego z najbardziej wzruszających projektów specjalnych trasy Męskie Granie 2026! Epitafium dla Stanisława Soyki ponownie w pięciu miastach Polski.
Stanisław Soyka był jednym z najbardziej charakterystycznych głosów na polskiej scenie muzycznej. Rok po jego śmierci, trasa festiwalowa Męskie Granie, złożyła hołd temu wyjątkowemu artyście w trzech poruszających koncertach. To jednak nie koniec. Kontynuacja projektu pod nazwą Epitafium dla Stanisława Soyki zabrzmi jeszcze w pięciu najlepszych salach koncertowych. Za przygotowanie projektu odpowiadają wciąż Natalia Przybysz i Smolik. Gościnnie w trasie usłyszymy Annę Marię Jopek, Paulinę Przybysz, Grażynę Łobaszewską, Adama Nowaka i Ninę Sojkę. Muzycznego epitafium dla Stanisława Soyki można będzie posłuchać w Katowicach, Gdańsku, Poznaniu, Bielsku Białej i Warszawie.
Stanisław Soyka w swojej twórczości brawurowo łączył elementy jazzu, soulu, popu oraz poezji śpiewanej. Jego twórczość wyróżniała się emocjonalną interpretacją i wyjątkową wrażliwością, dzięki czemu zyskał opinię jednego z najwybitniejszych interpretatorów polskiej piosenki. W trakcie ponad czterdziestoletniej kariery stworzył wiele znanych utworów, w tym m.in. "Tolerancja" czy "Cud niepamięci" i współpracował z wieloma artystami polskiej sceny muzycznej. Trasa Epitafium dla Stanisława Soyki przypomni najbardziej znane utwory Artysty, ale też zaskakuje doborem repertuaru, po który Stanisław Soyka sięgał koncertowo - również w duetach z polskimi i zagranicznymi Artystami.
„Tak jak niełatwo jest pożegnać Stanisława Soykę, tak niemożliwe jest puścić i przestać śpiewać „Tolerancję”, „Cud niepamięci” czy ‚Niech całują cię moje oczy”— dodaje stojąca za projektem Natalia Przybysz, która zdecydowała dzielić scenę w projekcie ze Smolikiem. „Na koncertach będzie można usłyszeć organy, które — jak określiła Natalia Przybysz — symbolizują immanentny walor jaki polska muzyka zyskała za sprawą Soyki”.
3 grudnia Katowice, NOSPR
20 grudnia Gdańsk, Teatr Szekspirowski
15 stycznia Poznań, CK Zamek
22 stycznia Bielsko - Biała, Cavatina Hall
25 stycznia Warszawa, Studio im. Lutosławskiego
Kontynuacja jednego z najbardziej wzruszających projektów specjalnych trasy Męskie Granie 2026! Epitafium dla Stanisława Soyki ponownie w pięciu miastach Polski.
Stanisław Soyka był jednym z najbardziej charakterystycznych głosów na polskiej scenie muzycznej. Rok po jego śmierci, trasa festiwalowa Męskie Granie, złożyła hołd temu wyjątkowemu artyście w trzech poruszających koncertach. To jednak nie koniec. Kontynuacja projektu pod nazwą Epitafium dla Stanisława Soyki zabrzmi jeszcze w pięciu najlepszych salach koncertowych. Za przygotowanie projektu odpowiadają wciąż Natalia Przybysz i Smolik. Gościnnie w trasie usłyszymy Annę Marię Jopek, Paulinę Przybysz, Grażynę Łobaszewską, Adama Nowaka i Ninę Sojkę. Muzycznego epitafium dla Stanisława Soyki można będzie posłuchać w Katowicach, Gdańsku, Poznaniu, Bielsku Białej i Warszawie.
Stanisław Soyka w swojej twórczości brawurowo łączył elementy jazzu, soulu, popu oraz poezji śpiewanej. Jego twórczość wyróżniała się emocjonalną interpretacją i wyjątkową wrażliwością, dzięki czemu zyskał opinię jednego z najwybitniejszych interpretatorów polskiej piosenki. W trakcie ponad czterdziestoletniej kariery stworzył wiele znanych utworów, w tym m.in. "Tolerancja" czy "Cud niepamięci" i współpracował z wieloma artystami polskiej sceny muzycznej. Trasa Epitafium dla Stanisława Soyki przypomni najbardziej znane utwory Artysty, ale też zaskakuje doborem repertuaru, po który Stanisław Soyka sięgał koncertowo - również w duetach z polskimi i zagranicznymi Artystami.
„Tak jak niełatwo jest pożegnać Stanisława Soykę, tak niemożliwe jest puścić i przestać śpiewać „Tolerancję”, „Cud niepamięci” czy ‚Niech całują cię moje oczy”— dodaje stojąca za projektem Natalia Przybysz, która zdecydowała dzielić scenę w projekcie ze Smolikiem. „Na koncertach będzie można usłyszeć organy, które — jak określiła Natalia Przybysz — symbolizują immanentny walor jaki polska muzyka zyskała za sprawą Soyki”.
3 grudnia Katowice, NOSPR
20 grudnia Gdańsk, Teatr Szekspirowski
15 stycznia Poznań, CK Zamek
22 stycznia Bielsko - Biała, Cavatina Hall
25 stycznia Warszawa, Studio im. Lutosławskiego
Everytime
Teneryfa. Słońce. Szum oceanu. Wspomnienia, których nie da się wymazać.
Ella, jej córka Melli i nastoletni Lux próbują odnaleźć spokój w wakacyjnym raju. Jednak pod powierzchnią pozornej idylli kryje się historia straty, tęsknoty. A kiedy granica między przeszłością a teraźniejszością zaczyna się zacierać, nawet… Minecraft może okazać się formą terapii.
Język: niemiecki z polskimi i angielskimi napisami
EVERYTIME, reż. Sandra Wollner, Niemcy, Austria 2026, 121'
Ella, jej córka Melli i nastoletni Lux próbują odnaleźć spokój w wakacyjnym raju. Jednak pod powierzchnią pozornej idylli kryje się historia straty, tęsknoty. A kiedy granica między przeszłością a teraźniejszością zaczyna się zacierać, nawet… Minecraft może okazać się formą terapii.
Język: niemiecki z polskimi i angielskimi napisami
EVERYTIME, reż. Sandra Wollner, Niemcy, Austria 2026, 121'
Festiwal Pięć Smaków: A Annie dalej swoje
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Odrestaurowana klasyka
Guru-śiśa to w kulturze indyjskiej wzorzec relacji nauczyciel-uczeń, od setek lat wyznaczający standard w edukacji. Opiera się na bliskości, ale i poszanowaniu hierarchii. Nauczyciel jest tu nie tyle partnerem, ile zwierzchnikiem, którego pozycji się nie kwestionuje, strażnikiem porządku społecznego i akademickiego – konserwatywnego, pozbawiającego indywidualności, pełnego podejrzeń względem pomysłów studentów, takich jak choćby nasadzenia drzew wzdłuż torów kolejowych, gdy komisja egzaminacyjna oczekuje klasycznego projektu budynku użyteczności publicznej. Bohater Pradipa Krishena, Anand „Annie” Grover, nie potrafi dostosować się do panujących zasad i już po raz piąty powtarza ostatni rok studiów, bo własne ideały stawia wyżej niż dyplom. Wieczny student woli drzewa i nieustannie rzuca wyzwanie kadrze akademickiej, do czego zachęcają go równie zbuntowani koledzy z roku. Są kreatywni, niecierpliwi, idealistyczni – marzą o ulepszaniu świata i złamaniu systemu. W barwnej, satyrycznej, pulsującej psychodeliczną muzyką lat 70. opowieści wybrzmiewa konflikt między indywidualnością a instytucjonalnym konformizmem. Autorką scenariusza filmu jest indyjska pisarka Arundhati Roy, późniejsza autorka m.in. „Boga rzeczy małych”. (Blanka K. Dżugaj)
Język: hindi, angielski z polskimi i angielskimi napisami
A ANNIE DALEJ SWOJE, reż. Pradip Krishen, Indie 1989, 112’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Restored classics
In Indian culture, the guru-shishya tradition defines the teacher-student relationship, setting the standard for education for centuries. It is rooted in closeness, but also in deep reverence for hierarchy. Here, the teacher is less a partner than a superior whose authority remains unquestioned – a guardian of an academic and social order that is conservative, suppressing of individuality, and inherently suspicious of unconventional student ideas (such as planting trees along railway tracks when the examination board expects a classic public building design). Pradip Krishen's protagonist, Anand "Annie" Grover, is incapable of conforming to the established rules and is repeating his final year for the fifth time, placing his personal ideals above a degree. A perpetual student who prefers trees to conventional assignments, Annie constantly challenges the faculty, spurred on by his equally rebellious classmates. Creative, impatient, and idealistic, they dream of making the world a better place and dismantling the system. Woven with vibrant satire and pulsating with 1970s psychedelic music, the film captures the timeless clash between individuality and institutional conformity. The screenplay was penned by Indian author Arundhati Roy, who would later achieve global acclaim with The God of Small Things. (Blanka K. Dżugaj)
Language version: hindi, english with polish and english subtitles
IN WHICH ANNIE GIVES IT THOSE ONES, dir. Pradip Krishen, India 1989, 112’
Odrestaurowana klasyka
Guru-śiśa to w kulturze indyjskiej wzorzec relacji nauczyciel-uczeń, od setek lat wyznaczający standard w edukacji. Opiera się na bliskości, ale i poszanowaniu hierarchii. Nauczyciel jest tu nie tyle partnerem, ile zwierzchnikiem, którego pozycji się nie kwestionuje, strażnikiem porządku społecznego i akademickiego – konserwatywnego, pozbawiającego indywidualności, pełnego podejrzeń względem pomysłów studentów, takich jak choćby nasadzenia drzew wzdłuż torów kolejowych, gdy komisja egzaminacyjna oczekuje klasycznego projektu budynku użyteczności publicznej. Bohater Pradipa Krishena, Anand „Annie” Grover, nie potrafi dostosować się do panujących zasad i już po raz piąty powtarza ostatni rok studiów, bo własne ideały stawia wyżej niż dyplom. Wieczny student woli drzewa i nieustannie rzuca wyzwanie kadrze akademickiej, do czego zachęcają go równie zbuntowani koledzy z roku. Są kreatywni, niecierpliwi, idealistyczni – marzą o ulepszaniu świata i złamaniu systemu. W barwnej, satyrycznej, pulsującej psychodeliczną muzyką lat 70. opowieści wybrzmiewa konflikt między indywidualnością a instytucjonalnym konformizmem. Autorką scenariusza filmu jest indyjska pisarka Arundhati Roy, późniejsza autorka m.in. „Boga rzeczy małych”. (Blanka K. Dżugaj)
Język: hindi, angielski z polskimi i angielskimi napisami
A ANNIE DALEJ SWOJE, reż. Pradip Krishen, Indie 1989, 112’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Restored classics
In Indian culture, the guru-shishya tradition defines the teacher-student relationship, setting the standard for education for centuries. It is rooted in closeness, but also in deep reverence for hierarchy. Here, the teacher is less a partner than a superior whose authority remains unquestioned – a guardian of an academic and social order that is conservative, suppressing of individuality, and inherently suspicious of unconventional student ideas (such as planting trees along railway tracks when the examination board expects a classic public building design). Pradip Krishen's protagonist, Anand "Annie" Grover, is incapable of conforming to the established rules and is repeating his final year for the fifth time, placing his personal ideals above a degree. A perpetual student who prefers trees to conventional assignments, Annie constantly challenges the faculty, spurred on by his equally rebellious classmates. Creative, impatient, and idealistic, they dream of making the world a better place and dismantling the system. Woven with vibrant satire and pulsating with 1970s psychedelic music, the film captures the timeless clash between individuality and institutional conformity. The screenplay was penned by Indian author Arundhati Roy, who would later achieve global acclaim with The God of Small Things. (Blanka K. Dżugaj)
Language version: hindi, english with polish and english subtitles
IN WHICH ANNIE GIVES IT THOSE ONES, dir. Pradip Krishen, India 1989, 112’
Festiwal Pięć Smaków: Dom na krańcu księżyca
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Nowe Kino Azji
Gdy wielki słoneczny łucznik Hou Yi, który wyruszył, by ocalić gasnące Słońce, znika podczas swojej misji, śladem ukochanego podąża wróżka Chang Er. Umierając z tęsknoty, jest gotowa dotrzeć na ciemną stronę księżyca, by go uratować. Pomocą będzie jej służył ziemski astronauta, którego nieoczekiwana obecność wprowadzi do fabuły nieco absurdu. „Dom na krańcu księżyca”, film science-fiction inspirowany chińską mitologią, to kosmiczna baśń, która czerpie z klasycznej poetyki opowieści o wielkich uczuciach, przeznaczeniu i sprawach przekraczających ludzką miarę. Nelson Yeo wykazuje się zamiłowaniem do gatunkowego eklektyzmu, postapokaliptycznej aury i nostalgii za hongkońskim kinem lat 90. Melancholia sąsiaduje tu z nonsensem, wzniosłość z akcentami komediowymi, romantyczność z surowością obrazu VHS. To kino jednocześnie archaiczne i futurystyczne – jakby dawna chińska legenda została odnaleziona w odległej galaktyce. Najnowszy film Nelsona Yeo, reżysera nieprzewidywalnej baśni dla dorosłych „Ja odchodzę, a ty śnisz” (17. Pięć Smaków), miał premierę w konkursie głównym festiwalu w Locarno. (Łukasz Mańkowski)
Język: mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
DOM NA KOŃCU KSIĘŻYCA, reż. Nelson Yeo, Singapur 2026, 104’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
When Hou Yi, a legendary sun archer who set out to save the fading sun, vanishes during his quest, the fairy Chang Er embarks on a journey to find her beloved. Dying of longing, she is prepared to reach the far side of the moon to rescue him. Accompanying her is an earthly astronaut whose unexpected presence injects a touch of the absurd into the narrative. Inspired by Chinese mythology, The House on the Moon is a cosmic fairy tale of sci-fi proportions that draws on the classic aesthetics of stories about grand passion, fate, and matters beyond human comprehension.
Nelson Yeo demonstrates a penchant for genre eclecticism, a post-apocalyptic atmosphere, and nostalgia for 1990s Hong Kong cinema. Melancholy sits alongside nonsense, grandiosity with comedic touches, and romanticism with the raw grain of VHS imagery. It is a cinema both archaic and futuristic – as though an ancient Chinese legend had been rediscovered in a distant galaxy. The latest feature from Nelson Yeo – director of the unpredictable adult fairy tale Dreaming & Dying (featured in the 17th Five Flavours Asian Film Festival programme) – premiered in the main competition at the Locarno Film Festival. (Łukasz Mańkowski)
Language version: mandarin with polish and english subtitles
THE HOUSE ON THE MOON, reż. Nelson Yeo, Singapore 2026, 104’
Nowe Kino Azji
Gdy wielki słoneczny łucznik Hou Yi, który wyruszył, by ocalić gasnące Słońce, znika podczas swojej misji, śladem ukochanego podąża wróżka Chang Er. Umierając z tęsknoty, jest gotowa dotrzeć na ciemną stronę księżyca, by go uratować. Pomocą będzie jej służył ziemski astronauta, którego nieoczekiwana obecność wprowadzi do fabuły nieco absurdu. „Dom na krańcu księżyca”, film science-fiction inspirowany chińską mitologią, to kosmiczna baśń, która czerpie z klasycznej poetyki opowieści o wielkich uczuciach, przeznaczeniu i sprawach przekraczających ludzką miarę. Nelson Yeo wykazuje się zamiłowaniem do gatunkowego eklektyzmu, postapokaliptycznej aury i nostalgii za hongkońskim kinem lat 90. Melancholia sąsiaduje tu z nonsensem, wzniosłość z akcentami komediowymi, romantyczność z surowością obrazu VHS. To kino jednocześnie archaiczne i futurystyczne – jakby dawna chińska legenda została odnaleziona w odległej galaktyce. Najnowszy film Nelsona Yeo, reżysera nieprzewidywalnej baśni dla dorosłych „Ja odchodzę, a ty śnisz” (17. Pięć Smaków), miał premierę w konkursie głównym festiwalu w Locarno. (Łukasz Mańkowski)
Język: mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
DOM NA KOŃCU KSIĘŻYCA, reż. Nelson Yeo, Singapur 2026, 104’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
When Hou Yi, a legendary sun archer who set out to save the fading sun, vanishes during his quest, the fairy Chang Er embarks on a journey to find her beloved. Dying of longing, she is prepared to reach the far side of the moon to rescue him. Accompanying her is an earthly astronaut whose unexpected presence injects a touch of the absurd into the narrative. Inspired by Chinese mythology, The House on the Moon is a cosmic fairy tale of sci-fi proportions that draws on the classic aesthetics of stories about grand passion, fate, and matters beyond human comprehension.
Nelson Yeo demonstrates a penchant for genre eclecticism, a post-apocalyptic atmosphere, and nostalgia for 1990s Hong Kong cinema. Melancholy sits alongside nonsense, grandiosity with comedic touches, and romanticism with the raw grain of VHS imagery. It is a cinema both archaic and futuristic – as though an ancient Chinese legend had been rediscovered in a distant galaxy. The latest feature from Nelson Yeo – director of the unpredictable adult fairy tale Dreaming & Dying (featured in the 17th Five Flavours Asian Film Festival programme) – premiered in the main competition at the Locarno Film Festival. (Łukasz Mańkowski)
Language version: mandarin with polish and english subtitles
THE HOUSE ON THE MOON, reż. Nelson Yeo, Singapore 2026, 104’
Festiwal Pięć Smaków: Funky Freaky Freaks
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Nowe Kino Azji
Szare przedmieścia, codzienny marazm, niewiele się dzieje. Trójka szkolnych outsiderów, Yong-gi, Ji-sook i Dum-bo, robi, co może, by przetrwać w rzeczywistości, w której dorośli są prawie nieobecni, a nudę najłatwiej zabić scrollowaniem social mediów. Kiedy w klasie pojawia się nowy uczeń – Woo-joo, przystojny judoka z kadry narodowej z tysiącami followersów na Instagramie – relacje bohaterów ulegają gwałtownej zmianie. Na wierzch wychodzą emocje, prowokujące zazdrość i chęć zemsty. W Korei Południowej powstaje ostatnio wiele wartościowych filmów o młodzieży, ale stylowy „Funky Freaky Freaks” zdecydowanie wyróżnia się w stawce, na co dowodem niech będzie Nagroda Specjalna Jury na festiwalu w Busan. Odważny wizualnie – kamera jest prowadzona z ręki, a aktorskiej fabule towarzyszą animowane wstawki, film Han Chang-loka dodatkowo posiada wyrazistą ścieżkę dźwiękową podbitą dudniącymi brzmieniami. „Funky Freaky Freaks” ze szczerością i troską opisuje świat, w którym można kogoś zniszczyć jednym trafnym postem w internecie. (Marcin Krasnowolski)
Język: koreański z polskimi i angielskimi napisami
FUNKY FREAKY FREAKS, reż. Han Chang-lok, Korea Południowa 2025, 87’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
Grey suburbs and the daily grind – nothing much ever happens here. Yong-gi, Ji-sook, and Dum-bo are three school misfits just trying to get by in a world where adults are barely present and scrolling on your phone is the easiest escape from boredom. But when new pupil Woo-joo – a handsome judoka on the national team with thousands of Instagram followers – joins the class, the group's dynamic is completely thrown off course. Long-buried tensions surface, sparking jealousy and a longing for revenge.
South Korea has produced a raft of impressive coming-of-age films recently, but Han Chang-lok’s stylish Funky Freaky Freaks clearly stands out – a feat recognised by the Special Jury Prize at the Busan International Film Festival. Visually bold, combining handheld camera work with animated sequences, the film is further elevated by an atmospheric soundtrack driven by thumping beats. Funky Freaky Freaks offers an honest, sensitive look at a digital world where a single targeted post can tear someone’s life apart. (Marcin Krasnowolski)
Language version: korean with polish and english subtitles
FUNKY FREAKY FREAKS, dir. Han Chang-lok, South Korea 2025, 87’
Nowe Kino Azji
Szare przedmieścia, codzienny marazm, niewiele się dzieje. Trójka szkolnych outsiderów, Yong-gi, Ji-sook i Dum-bo, robi, co może, by przetrwać w rzeczywistości, w której dorośli są prawie nieobecni, a nudę najłatwiej zabić scrollowaniem social mediów. Kiedy w klasie pojawia się nowy uczeń – Woo-joo, przystojny judoka z kadry narodowej z tysiącami followersów na Instagramie – relacje bohaterów ulegają gwałtownej zmianie. Na wierzch wychodzą emocje, prowokujące zazdrość i chęć zemsty. W Korei Południowej powstaje ostatnio wiele wartościowych filmów o młodzieży, ale stylowy „Funky Freaky Freaks” zdecydowanie wyróżnia się w stawce, na co dowodem niech będzie Nagroda Specjalna Jury na festiwalu w Busan. Odważny wizualnie – kamera jest prowadzona z ręki, a aktorskiej fabule towarzyszą animowane wstawki, film Han Chang-loka dodatkowo posiada wyrazistą ścieżkę dźwiękową podbitą dudniącymi brzmieniami. „Funky Freaky Freaks” ze szczerością i troską opisuje świat, w którym można kogoś zniszczyć jednym trafnym postem w internecie. (Marcin Krasnowolski)
Język: koreański z polskimi i angielskimi napisami
FUNKY FREAKY FREAKS, reż. Han Chang-lok, Korea Południowa 2025, 87’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
Grey suburbs and the daily grind – nothing much ever happens here. Yong-gi, Ji-sook, and Dum-bo are three school misfits just trying to get by in a world where adults are barely present and scrolling on your phone is the easiest escape from boredom. But when new pupil Woo-joo – a handsome judoka on the national team with thousands of Instagram followers – joins the class, the group's dynamic is completely thrown off course. Long-buried tensions surface, sparking jealousy and a longing for revenge.
South Korea has produced a raft of impressive coming-of-age films recently, but Han Chang-lok’s stylish Funky Freaky Freaks clearly stands out – a feat recognised by the Special Jury Prize at the Busan International Film Festival. Visually bold, combining handheld camera work with animated sequences, the film is further elevated by an atmospheric soundtrack driven by thumping beats. Funky Freaky Freaks offers an honest, sensitive look at a digital world where a single targeted post can tear someone’s life apart. (Marcin Krasnowolski)
Language version: korean with polish and english subtitles
FUNKY FREAKY FREAKS, dir. Han Chang-lok, South Korea 2025, 87’
Festiwal Pięć Smaków: Ghost in the Cell
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Asian Cinerama
Do ponurego więzienia o zaostrzonym rygorze (wzorowanego na zakładzie karnym Sukamiskin) przyjeżdża nowy więzień – dziennikarz Dimas. Wraz z nim za kratami pojawia się wroga siła, która w sposób tyleż brutalny, co spektakularny pozbawia życia kolejnych osadzonych. Według jakiego klucza wybiera swoje ofiary? I czy więziennej wierze uda się ją powstrzymać, zanim wymorduje wszystkich? Joko Anwar potwierdza swój status mistrza kina grozy, tym razem jednak operując w lżejszych rejestrach, zalewa fabułę krwawym humorem oraz wplata w nią błyskotliwe sekwencje sztuk walki i tańca. Za śmiechem i gatunkową zabawą kryje się poważny komentarz społeczny i krytyka skorumpowanego kraju, przypominającego jedno wielkie więzienie, rządzonego przez ludzi, którym nie można ufać. Nakręcony praktycznie bez dubli, dwunasty tytuł w filmografii reżysera jest powiewem świeżości w obrębie silnie skonwencjonalizowanego gatunku – ma niesamowitą energię i funduje zaskoczenia za każdym kolejnym zakrętem więziennego korytarza. (Marcin Krasnowolski)
Język: indonezyjski z polskimi i angielskimi napisami
GHOST IN THE CELL, reż. Joko Anwar, Indonezja, Korea Południowa, 106'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flabours
Asian Cinerama
A new inmate – journalist Dimas – arrives at a grim maximum-security prison modelled on the Sukamiskin penitentiary. Along with him, a hostile entity enters the complex, methodically disposing of inmates in a manner as brutal as it is spectacular. What pattern dictates its choice of victims? And can the faith of the inmates hold it back before everyone inside is slaughtered? Joko Anwar reaffirms his status as a master of horror, this time taking a lighter approach, infusing the plot with gory humour while weaving in dazzling martial arts and dance sequences. Beneath the laughs and genre play lies a serious social commentary and a critique of a corrupt country, resembling one huge prison, ruled by people who cannot be trusted. Filmed virtually without second takes, the director's twelfth feature brings a breath of fresh air to a highly conventionalised genre, bursting with energy and delivering surprises at every turn of the prison corridor. (Marcin Krasnowolski)
Language: indonesian with polish and english subtitles
GHOST IN THE CELL, dir. Joko Anwar, Indonesia, South Korea, 106'
Asian Cinerama
Do ponurego więzienia o zaostrzonym rygorze (wzorowanego na zakładzie karnym Sukamiskin) przyjeżdża nowy więzień – dziennikarz Dimas. Wraz z nim za kratami pojawia się wroga siła, która w sposób tyleż brutalny, co spektakularny pozbawia życia kolejnych osadzonych. Według jakiego klucza wybiera swoje ofiary? I czy więziennej wierze uda się ją powstrzymać, zanim wymorduje wszystkich? Joko Anwar potwierdza swój status mistrza kina grozy, tym razem jednak operując w lżejszych rejestrach, zalewa fabułę krwawym humorem oraz wplata w nią błyskotliwe sekwencje sztuk walki i tańca. Za śmiechem i gatunkową zabawą kryje się poważny komentarz społeczny i krytyka skorumpowanego kraju, przypominającego jedno wielkie więzienie, rządzonego przez ludzi, którym nie można ufać. Nakręcony praktycznie bez dubli, dwunasty tytuł w filmografii reżysera jest powiewem świeżości w obrębie silnie skonwencjonalizowanego gatunku – ma niesamowitą energię i funduje zaskoczenia za każdym kolejnym zakrętem więziennego korytarza. (Marcin Krasnowolski)
Język: indonezyjski z polskimi i angielskimi napisami
GHOST IN THE CELL, reż. Joko Anwar, Indonezja, Korea Południowa, 106'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flabours
Asian Cinerama
A new inmate – journalist Dimas – arrives at a grim maximum-security prison modelled on the Sukamiskin penitentiary. Along with him, a hostile entity enters the complex, methodically disposing of inmates in a manner as brutal as it is spectacular. What pattern dictates its choice of victims? And can the faith of the inmates hold it back before everyone inside is slaughtered? Joko Anwar reaffirms his status as a master of horror, this time taking a lighter approach, infusing the plot with gory humour while weaving in dazzling martial arts and dance sequences. Beneath the laughs and genre play lies a serious social commentary and a critique of a corrupt country, resembling one huge prison, ruled by people who cannot be trusted. Filmed virtually without second takes, the director's twelfth feature brings a breath of fresh air to a highly conventionalised genre, bursting with energy and delivering surprises at every turn of the prison corridor. (Marcin Krasnowolski)
Language: indonesian with polish and english subtitles
GHOST IN THE CELL, dir. Joko Anwar, Indonesia, South Korea, 106'
Festiwal Pięć Smaków: Kaczka po pekińsku
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Retrospektywa: Tsui Hark
W 1913 roku Chiny znajdują się w stanie chaosu – przy słabej władzy centralnej skorumpowani generałowie rywalizują o wpływy. Pewnej nocy w pogrążonym w historycznej zawierusze Pekinie przecinają się ścieżki trzech różnych kobiet. Jedna z nich podąża za pudełkiem kosztowności, druga marzy o karierze aktorskiej w operze, trzecia ma do wykonania niebezpieczną misję. Czy uda im się przetrwać, gdy w powietrzu latają kule, a każda spotkana osoba może okazać się zdrajcą? „Kaczka po pekińsku” to filmowy cukierek, popis reżyserskiej kontroli nad pozornym chaosem mknących w szalonym tempie wydarzeń, mieszanka tropów i gatunków – od slapstickowej komedii, przez łotrzykowski film szpiegowski, po dramat historyczny. Tsui Hark składa tym filmem hołd chińskiej operze i kobiecym bohaterkom, zapraszając na plan trzy wielkie heroiny hongkońskiego kina – Cherie Chung, Sally Yeh i noszącą się tu po męsku Brigitte Lin. Po latach nie ma wątpliwości, dlaczego to właśnie „Kaczka po pekińsku” uchodzi za szczytowe osiągnięcie w filmografii reżysera.
(Marcin Krasnowolski)
Język: kantoński, mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
KACZKA PO PEKIŃSKU, reż. Tsui Hark, Hongkong 1986, 104'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
In 1913, China is in a state of chaos – its weak central government leaves corrupt warlords competing for influence. One night in Beijing engulfed in historical turmoil, the paths of three women cross. One is following a box containing valuables, another dreams of a career as an opera performer, and the third has a dangerous revolutionary mission to carry out. Will they manage to survive as bullets fly through the air?
Peking Opera Blues is a cinematic treat, a showcase of the director’s mastery of breakneck action and a blend of genres and tropes ranging from slapstick comedy and caper film to historical drama, ultimately becoming a grand tribute to Chinese opera. It also brings together three leading ladies of Hong Kong cinema – Cherie Chung, Sally Yeh and Brigitte Lin (sporting stylish menswear). Decades later, there is no doubt why Peking Opera Blues remains widely celebrated as the crowning achievement of Tsui’s filmography.
(Marcin Krasnowolski)
Language version: cantonese, mandarin with polish and english subtitles
PEKING OPERA BLUES, dir. Tsui Hark, Hong Kong 1986, 104’
Retrospektywa: Tsui Hark
W 1913 roku Chiny znajdują się w stanie chaosu – przy słabej władzy centralnej skorumpowani generałowie rywalizują o wpływy. Pewnej nocy w pogrążonym w historycznej zawierusze Pekinie przecinają się ścieżki trzech różnych kobiet. Jedna z nich podąża za pudełkiem kosztowności, druga marzy o karierze aktorskiej w operze, trzecia ma do wykonania niebezpieczną misję. Czy uda im się przetrwać, gdy w powietrzu latają kule, a każda spotkana osoba może okazać się zdrajcą? „Kaczka po pekińsku” to filmowy cukierek, popis reżyserskiej kontroli nad pozornym chaosem mknących w szalonym tempie wydarzeń, mieszanka tropów i gatunków – od slapstickowej komedii, przez łotrzykowski film szpiegowski, po dramat historyczny. Tsui Hark składa tym filmem hołd chińskiej operze i kobiecym bohaterkom, zapraszając na plan trzy wielkie heroiny hongkońskiego kina – Cherie Chung, Sally Yeh i noszącą się tu po męsku Brigitte Lin. Po latach nie ma wątpliwości, dlaczego to właśnie „Kaczka po pekińsku” uchodzi za szczytowe osiągnięcie w filmografii reżysera.
(Marcin Krasnowolski)
Język: kantoński, mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
KACZKA PO PEKIŃSKU, reż. Tsui Hark, Hongkong 1986, 104'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
In 1913, China is in a state of chaos – its weak central government leaves corrupt warlords competing for influence. One night in Beijing engulfed in historical turmoil, the paths of three women cross. One is following a box containing valuables, another dreams of a career as an opera performer, and the third has a dangerous revolutionary mission to carry out. Will they manage to survive as bullets fly through the air?
Peking Opera Blues is a cinematic treat, a showcase of the director’s mastery of breakneck action and a blend of genres and tropes ranging from slapstick comedy and caper film to historical drama, ultimately becoming a grand tribute to Chinese opera. It also brings together three leading ladies of Hong Kong cinema – Cherie Chung, Sally Yeh and Brigitte Lin (sporting stylish menswear). Decades later, there is no doubt why Peking Opera Blues remains widely celebrated as the crowning achievement of Tsui’s filmography.
(Marcin Krasnowolski)
Language version: cantonese, mandarin with polish and english subtitles
PEKING OPERA BLUES, dir. Tsui Hark, Hong Kong 1986, 104’
Festiwal Pięć Smaków: Kształt momo
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Nowe Kino Azji
Nie ma drugiej tak ambiwalentnej w podejściu do kobiecości kultury niż hinduska. Z jednej strony kobieta jest tu wcieleniem śakti – boskiej mocy i uosobieniem Wielkiej Bogini, z drugiej – istotą całkowicie podległą mężczyźnie. Kobieta ma być jak pierożek momo – o pięknym kształcie i ułożonym wnętrzu. Tak, jak ciasto można uformować w określony kształt, społeczeństwo chce stworzyć kobietę wykrojoną według określonego wzorca, wyznaczonego przez archetypy bogiń i bohaterek eposów z Sitą na czele. Tymczasem Bishnu wraca z Delhi do rodzinnego, położonego u stóp Himalajów Sikkimu, do domu pełnego kobiet, przywożąc ze sobą wielkomiejski bunt wobec patriarchalnych norm, które na prowincji wciąż mają się dobrze. Chce przerwać wielopokoleniowy pochód tych, które z pokorą podporządkowywały się tradycji i żyły w przekonaniu, że narodziny dziewczynki to efekt klątwy. W swoim pełnometrażowym debiucie Tribeny Rai pokazuje męski świat, w którym kobiety na różne sposoby negocjują granice własnej wolności i niezależności. To świat równie surowy, jak przyroda Himalajów, wśród której przyszło żyć rodzinie Bishnu. Piękno gór otaczających jej rodzinny dom oszałamia, ale rodzi też poczucie izolacji i zamknięcia – dosłownie i metaforycznie. (Blanka K. Dżugaj)
Język: nepalski z polskimi i angielskimi napisami
KSZTAŁT MOMO, reż. Tribeny Rai, Indie 2025, 114’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
No other culture holds quite as ambivalent an attitude towards womanhood as Hindu culture. On the one hand, a woman is seen as the incarnation of shakti – divine energy – and the personification of the Great Goddess; on the other, she remains entirely subordinate to men. A woman is expected to be like a momo dumpling: beautifully formed with a neatly contained filling. Just as dough can be shaped at will, society seeks to mould women according to a strict blueprint – one set by the archetypes of goddesses and epic heroines, with Sita at the forefront. Meanwhile, Bishnu returns from Delhi to her family home in Sikkim, nestled at the foot of the Himalayas. Reentering a household of women, she brings with her a metropolitan rebellion against the patriarchal norms that remain firmly entrenched in the provinces. She is determined to break a multi-generational streak of women who meekly surrendered to tradition, raised to believe that giving birth to a girl was the result of a curse.
In her feature directorial debut, Tribeny Rai paints a male-dominated world where women must constantly negotiate the boundaries of their own freedom and independence. It is an environment as harsh as the Himalayan landscape Bishnu's family inhabits – where the breathtaking beauty of the surrounding mountains inspires awe, yet simultaneously breeds a suffocating sense of isolation, both literal and metaphorical. (Blanka K. Dżugaj)
Language version: nepali with polish and english subtitles
SHAPE OF MOMO, dir. Tribeny Rai, India 2025, 114’
Nowe Kino Azji
Nie ma drugiej tak ambiwalentnej w podejściu do kobiecości kultury niż hinduska. Z jednej strony kobieta jest tu wcieleniem śakti – boskiej mocy i uosobieniem Wielkiej Bogini, z drugiej – istotą całkowicie podległą mężczyźnie. Kobieta ma być jak pierożek momo – o pięknym kształcie i ułożonym wnętrzu. Tak, jak ciasto można uformować w określony kształt, społeczeństwo chce stworzyć kobietę wykrojoną według określonego wzorca, wyznaczonego przez archetypy bogiń i bohaterek eposów z Sitą na czele. Tymczasem Bishnu wraca z Delhi do rodzinnego, położonego u stóp Himalajów Sikkimu, do domu pełnego kobiet, przywożąc ze sobą wielkomiejski bunt wobec patriarchalnych norm, które na prowincji wciąż mają się dobrze. Chce przerwać wielopokoleniowy pochód tych, które z pokorą podporządkowywały się tradycji i żyły w przekonaniu, że narodziny dziewczynki to efekt klątwy. W swoim pełnometrażowym debiucie Tribeny Rai pokazuje męski świat, w którym kobiety na różne sposoby negocjują granice własnej wolności i niezależności. To świat równie surowy, jak przyroda Himalajów, wśród której przyszło żyć rodzinie Bishnu. Piękno gór otaczających jej rodzinny dom oszałamia, ale rodzi też poczucie izolacji i zamknięcia – dosłownie i metaforycznie. (Blanka K. Dżugaj)
Język: nepalski z polskimi i angielskimi napisami
KSZTAŁT MOMO, reż. Tribeny Rai, Indie 2025, 114’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
No other culture holds quite as ambivalent an attitude towards womanhood as Hindu culture. On the one hand, a woman is seen as the incarnation of shakti – divine energy – and the personification of the Great Goddess; on the other, she remains entirely subordinate to men. A woman is expected to be like a momo dumpling: beautifully formed with a neatly contained filling. Just as dough can be shaped at will, society seeks to mould women according to a strict blueprint – one set by the archetypes of goddesses and epic heroines, with Sita at the forefront. Meanwhile, Bishnu returns from Delhi to her family home in Sikkim, nestled at the foot of the Himalayas. Reentering a household of women, she brings with her a metropolitan rebellion against the patriarchal norms that remain firmly entrenched in the provinces. She is determined to break a multi-generational streak of women who meekly surrendered to tradition, raised to believe that giving birth to a girl was the result of a curse.
In her feature directorial debut, Tribeny Rai paints a male-dominated world where women must constantly negotiate the boundaries of their own freedom and independence. It is an environment as harsh as the Himalayan landscape Bishnu's family inhabits – where the breathtaking beauty of the surrounding mountains inspires awe, yet simultaneously breeds a suffocating sense of isolation, both literal and metaphorical. (Blanka K. Dżugaj)
Language version: nepali with polish and english subtitles
SHAPE OF MOMO, dir. Tribeny Rai, India 2025, 114’
Festiwal Pięć Smaków: Lament
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Retrospektywa: Na Hong-jin
W sennej wsi Gokseong na koreańskiej prowincji dochodzi do serii zagadkowych morderstw, a jej mieszkańcy zaczynają cierpieć na dziwną chorobę, prowadzącą do obłędu. Policjant Jong-goo rozpoczyna śledztwo – jego córka ma podobne objawy. Trop prowadzi do tajemniczego Japończyka, którego obecność wywołuje we wsi zbiorową gorączkę. W obliczu narastającego zagrożenia miejscowi zwracają się o pomoc do szamana. To zaledwie punkt wyjścia w fabule jednego z najbardziej przerażających okultystycznych horrorów w historii kina – bezapelacyjnie najbardziej spełnionego dzieła w twórczości Na Hong-jina. Koreański reżyser splata kryminał, szamanistyczny horror i religijną przypowieść, konsekwentnie wodząc widzów za nos w historii o strachu, wierze i naturze zła. Stale podbija stawkę, odwraca perspektywę, rozsiewa kolejne wątpliwości i podważa moralny porządek świata przedstawionego. Kolektywna paranoja okazuje się w jego filmie jednym z najmocniejszych źródeł lęku. Po dekadzie od realizacji „Lamentu” warto spojrzeć na niego przez pryzmat duchowości: angażującej cielesną powłokę, zakorzenionej w wielu systemach wierzeń, która zamiast odpowiedzi często przynosi jeszcze więcej pytań.
(Łukasz Mańkowski)
Język: koreański, japoński z polskimi i angielskimi napisami
LAMENT, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2016, 156'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
In the sleepy village of Gokseong in the Korean countryside, a series of baffling murders takes place, and the residents begin to suffer from a strange illness that leads to madness. Police officer Jong-goo opens an investigation – his own daughter has similar symptoms. The trail leads to a mysterious Japanese man whose presence sends the village into a collective fever. Facing a growing threat, the locals turn to a shaman for help.
This is merely the starting point of one of the most terrifying occult horror films in cinema history – and, without question, the most fully realised work in Na Hong-jin’s filmography. The Korean director fuses a crime story, shamanistic horror and religious parable into one, consistently leading viewers by the nose through a tale about fear, faith and the nature of evil. He continually raises the stakes, shifts perspectives, sows further doubts and challenges the moral order of the world he depicts. In his film, collective paranoia emerges as one of the most potent sources of fear. A decade after The Wailing was made, it is worth revisiting the film through the lens of spirituality: an experience that engages the body, is rooted in multiple systems of belief and, rather than offering answers, often raises even more questions.
(Łukasz Mańkowski)
Language version: korean, japan with polish and english subtitles
THE WAILING, dir. Na Hong-jin, South Korea 2016, 156’
Retrospektywa: Na Hong-jin
W sennej wsi Gokseong na koreańskiej prowincji dochodzi do serii zagadkowych morderstw, a jej mieszkańcy zaczynają cierpieć na dziwną chorobę, prowadzącą do obłędu. Policjant Jong-goo rozpoczyna śledztwo – jego córka ma podobne objawy. Trop prowadzi do tajemniczego Japończyka, którego obecność wywołuje we wsi zbiorową gorączkę. W obliczu narastającego zagrożenia miejscowi zwracają się o pomoc do szamana. To zaledwie punkt wyjścia w fabule jednego z najbardziej przerażających okultystycznych horrorów w historii kina – bezapelacyjnie najbardziej spełnionego dzieła w twórczości Na Hong-jina. Koreański reżyser splata kryminał, szamanistyczny horror i religijną przypowieść, konsekwentnie wodząc widzów za nos w historii o strachu, wierze i naturze zła. Stale podbija stawkę, odwraca perspektywę, rozsiewa kolejne wątpliwości i podważa moralny porządek świata przedstawionego. Kolektywna paranoja okazuje się w jego filmie jednym z najmocniejszych źródeł lęku. Po dekadzie od realizacji „Lamentu” warto spojrzeć na niego przez pryzmat duchowości: angażującej cielesną powłokę, zakorzenionej w wielu systemach wierzeń, która zamiast odpowiedzi często przynosi jeszcze więcej pytań.
(Łukasz Mańkowski)
Język: koreański, japoński z polskimi i angielskimi napisami
LAMENT, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2016, 156'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
In the sleepy village of Gokseong in the Korean countryside, a series of baffling murders takes place, and the residents begin to suffer from a strange illness that leads to madness. Police officer Jong-goo opens an investigation – his own daughter has similar symptoms. The trail leads to a mysterious Japanese man whose presence sends the village into a collective fever. Facing a growing threat, the locals turn to a shaman for help.
This is merely the starting point of one of the most terrifying occult horror films in cinema history – and, without question, the most fully realised work in Na Hong-jin’s filmography. The Korean director fuses a crime story, shamanistic horror and religious parable into one, consistently leading viewers by the nose through a tale about fear, faith and the nature of evil. He continually raises the stakes, shifts perspectives, sows further doubts and challenges the moral order of the world he depicts. In his film, collective paranoia emerges as one of the most potent sources of fear. A decade after The Wailing was made, it is worth revisiting the film through the lens of spirituality: an experience that engages the body, is rooted in multiple systems of belief and, rather than offering answers, often raises even more questions.
(Łukasz Mańkowski)
Language version: korean, japan with polish and english subtitles
THE WAILING, dir. Na Hong-jin, South Korea 2016, 156’
Festiwal Pięć Smaków: Memorizu
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Nowe Kino Azji
Yuta opuszcza Tokio i jedzie do niewielkiego miasta na Kyushu, by pomóc teściowi, fotografowi prowadzącemu tradycyjne studio, który dochodzi do siebie po wypadku. Zostaje tam na dłużej, z dala od żony i córki, dopasowując się do rytmu lokalnego życia, które płynie inaczej – wolniej, w otoczeniu ciszy przerywanej przypadkowymi spotkaniami i niezobowiązującymi rozmowami. Po jakimś czasie odnajduje w nim własne miejsce. Z rodziną Yuta kontaktuje się poprzez zdjęcia i krótkie nagrania przesyłane smartfonem, tworzące osobliwą mozaikę codzienności i tęsknoty. Intymny debiut Miiku Sakanishiego to film przepełniony oddechem i spokojem. Nie jest jednak jedynie laurką dla japońskiej prowincji, gdzie wszystko zdaje się zwalniać – to subtelna opowieść o budowaniu bliskości, rodzącej się z uwagi poświęconej drugiemu człowiekowi. Sakanishi otwarcie przyznaje się do inspiracji filmem Edwarda Yanga – podobnie jak tajwańskie „Yi Yi”, „Memorizu” udowadnia, że na pamięć nie składają się wcale wielkie wydarzenia, lecz to, co nieraz umyka ludzkiemu oku: drobiazgi, spojrzenia, nienachalne obecności, wszystko to, co pewnego dnia może pozostać już tylko na fotografii. (Łukasz Mańkowski)
Język: japoński z polskimi i angielskimi napisami
MEMORIZU, reż. Miiku Sakanishi, Japonia 2026, 97’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
Yuta leaves Tokyo for a small town in Kyushu to assist his father-in-law, a photographer running a traditional studio, who is recovering from an accident. Away from his wife and daughter, he stays longer than expected, gradually adjusting to the rhythm of local life – a slower pace enveloped in quiet, punctuated by chance encounters and casual conversations. In time, he finds a place of his own within this new world. Yuta remains in touch with his family through photographs and short smartphone videos, creating a unique mosaic of everyday moments and longing.
Miiku Sakanishi’s intimate feature debut is a film brimming with a sense of space and tranquillity. Yet it is far from a mere love letter to the Japanese countryside where life slows down; it is a subtle story about building closeness through attentiveness to others. Sakanishi openly acknowledges the inspiration of Edward Yang – much like the Taiwanese masterpiece Yi Yi, Memorizu demonstrates that memory is not forged from monumental events, but from what so often escapes the human eye: small details, shared glances, and unobtrusive presences – everything that may one day remain only in a photograph. (Łukasz Mańkowski)
Language version: japanese with polish and english subtitles
MEMORIZU, dir. Miiku Sakanishi, Japan 2026, 97’
Nowe Kino Azji
Yuta opuszcza Tokio i jedzie do niewielkiego miasta na Kyushu, by pomóc teściowi, fotografowi prowadzącemu tradycyjne studio, który dochodzi do siebie po wypadku. Zostaje tam na dłużej, z dala od żony i córki, dopasowując się do rytmu lokalnego życia, które płynie inaczej – wolniej, w otoczeniu ciszy przerywanej przypadkowymi spotkaniami i niezobowiązującymi rozmowami. Po jakimś czasie odnajduje w nim własne miejsce. Z rodziną Yuta kontaktuje się poprzez zdjęcia i krótkie nagrania przesyłane smartfonem, tworzące osobliwą mozaikę codzienności i tęsknoty. Intymny debiut Miiku Sakanishiego to film przepełniony oddechem i spokojem. Nie jest jednak jedynie laurką dla japońskiej prowincji, gdzie wszystko zdaje się zwalniać – to subtelna opowieść o budowaniu bliskości, rodzącej się z uwagi poświęconej drugiemu człowiekowi. Sakanishi otwarcie przyznaje się do inspiracji filmem Edwarda Yanga – podobnie jak tajwańskie „Yi Yi”, „Memorizu” udowadnia, że na pamięć nie składają się wcale wielkie wydarzenia, lecz to, co nieraz umyka ludzkiemu oku: drobiazgi, spojrzenia, nienachalne obecności, wszystko to, co pewnego dnia może pozostać już tylko na fotografii. (Łukasz Mańkowski)
Język: japoński z polskimi i angielskimi napisami
MEMORIZU, reż. Miiku Sakanishi, Japonia 2026, 97’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
Yuta leaves Tokyo for a small town in Kyushu to assist his father-in-law, a photographer running a traditional studio, who is recovering from an accident. Away from his wife and daughter, he stays longer than expected, gradually adjusting to the rhythm of local life – a slower pace enveloped in quiet, punctuated by chance encounters and casual conversations. In time, he finds a place of his own within this new world. Yuta remains in touch with his family through photographs and short smartphone videos, creating a unique mosaic of everyday moments and longing.
Miiku Sakanishi’s intimate feature debut is a film brimming with a sense of space and tranquillity. Yet it is far from a mere love letter to the Japanese countryside where life slows down; it is a subtle story about building closeness through attentiveness to others. Sakanishi openly acknowledges the inspiration of Edward Yang – much like the Taiwanese masterpiece Yi Yi, Memorizu demonstrates that memory is not forged from monumental events, but from what so often escapes the human eye: small details, shared glances, and unobtrusive presences – everything that may one day remain only in a photograph. (Łukasz Mańkowski)
Language version: japanese with polish and english subtitles
MEMORIZU, dir. Miiku Sakanishi, Japan 2026, 97’
Festiwal Pięć Smaków: Międzyświat
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Asian Cinerama
W „Międzyświecie” śmierć nie jest końcem, lecz początkiem długiej drogi ku kolejnemu wcieleniu. W zaświatach zamieszkiwanych przez strażników dusz zmarli muszą uwolnić się od wspomnień i żalu, by móc odrodzić się na nowo. To właśnie tutaj jeden z ich przewodników, Gudo, spotyka Yuri – dziewczynkę szukającą swojego młodszego brata. Yuri nie potrafi pogodzić się ze stratą, a przepełniający ją żal szybko przeradza się w niezmierzony gniew. Kiedy jej obsesja zacznie zagrażać ogólnej równowadze, Gudo decyduje się na tysiącletnią podróż u jej boku w drodze ku odkupieniu, pomagając jej odnaleźć spokój. Inspirowany buddyjską koncepcją reinkarnacji i wschodnioazjatyckimi wyobrażeniami o zaświatach, film jest adaptacją powieści z 2012 roku autorstwa japońskiego pisarza fantasy Naka Saijō. Reżyserski debiut Tommy'ego Ng Kai Chunga można nazwać kamieniem milowym w dziejach hongkońskiej animacji, i jednocześnie najbardziej dochodowym tytułem w jej historii. Pełna epickiego rozmachu opowieść sięga po to, co lokalne, by opowiedzieć o uniwersalnym doświadczeniu straty, nie stroniąc od ukazywania brutalnych stron ludzkiej natury. (Lucyna Szczykutowicz)
Język: kantoński z polskimi i angielskimi napisami
TAMTEN ŚWIAT, reż. Tommy Kai Chung Ng, Hongkong 2025, 110’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
In Another World, death is not the end, but the beginning of a long journey towards the next incarnation. In an afterlife inhabited by guardians of souls, the dead must let go of their memories and grief to be reborn. It is here that one of the guides, Gudo, meets Yuri – a girl searching for her younger brother. Unable to come to terms with her loss, Yuri's overwhelming grief soon turns into uncontrollable rage. When her obsession begins to threaten the delicate balance of the realm, Gudo embarks on a thousand-year journey alongside her in search of redemption, helping her find peace.
Inspired by the Buddhist concept of reincarnation and East Asian depictions of the underworld, the film is an adaptation of the 2012 novel by Japanese fantasy author Naka Saijo. Tommy Ng Kai Chung’s directorial debut is a landmark in Hong Kong animation and the highest-grossing animated film in the territory’s history. This epic saga draws on local lore to explore the universal experience of loss, never shying away from revealing the darker, more brutal aspects of human nature. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: cantonese with polish and english subtitles
ANOTHER WORLD, dir. Tommy Kai Chung Ng, Hong Kong 2025, 110’
Asian Cinerama
W „Międzyświecie” śmierć nie jest końcem, lecz początkiem długiej drogi ku kolejnemu wcieleniu. W zaświatach zamieszkiwanych przez strażników dusz zmarli muszą uwolnić się od wspomnień i żalu, by móc odrodzić się na nowo. To właśnie tutaj jeden z ich przewodników, Gudo, spotyka Yuri – dziewczynkę szukającą swojego młodszego brata. Yuri nie potrafi pogodzić się ze stratą, a przepełniający ją żal szybko przeradza się w niezmierzony gniew. Kiedy jej obsesja zacznie zagrażać ogólnej równowadze, Gudo decyduje się na tysiącletnią podróż u jej boku w drodze ku odkupieniu, pomagając jej odnaleźć spokój. Inspirowany buddyjską koncepcją reinkarnacji i wschodnioazjatyckimi wyobrażeniami o zaświatach, film jest adaptacją powieści z 2012 roku autorstwa japońskiego pisarza fantasy Naka Saijō. Reżyserski debiut Tommy'ego Ng Kai Chunga można nazwać kamieniem milowym w dziejach hongkońskiej animacji, i jednocześnie najbardziej dochodowym tytułem w jej historii. Pełna epickiego rozmachu opowieść sięga po to, co lokalne, by opowiedzieć o uniwersalnym doświadczeniu straty, nie stroniąc od ukazywania brutalnych stron ludzkiej natury. (Lucyna Szczykutowicz)
Język: kantoński z polskimi i angielskimi napisami
TAMTEN ŚWIAT, reż. Tommy Kai Chung Ng, Hongkong 2025, 110’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
In Another World, death is not the end, but the beginning of a long journey towards the next incarnation. In an afterlife inhabited by guardians of souls, the dead must let go of their memories and grief to be reborn. It is here that one of the guides, Gudo, meets Yuri – a girl searching for her younger brother. Unable to come to terms with her loss, Yuri's overwhelming grief soon turns into uncontrollable rage. When her obsession begins to threaten the delicate balance of the realm, Gudo embarks on a thousand-year journey alongside her in search of redemption, helping her find peace.
Inspired by the Buddhist concept of reincarnation and East Asian depictions of the underworld, the film is an adaptation of the 2012 novel by Japanese fantasy author Naka Saijo. Tommy Ng Kai Chung’s directorial debut is a landmark in Hong Kong animation and the highest-grossing animated film in the territory’s history. This epic saga draws on local lore to explore the universal experience of loss, never shying away from revealing the darker, more brutal aspects of human nature. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: cantonese with polish and english subtitles
ANOTHER WORLD, dir. Tommy Kai Chung Ng, Hong Kong 2025, 110’
Festiwal Pięć Smaków: Morze żółte
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Retrospektywa: Na Hong-jin
Życie Gu-nama to porażka – żona wyjechała do Korei Południowej i przestała się odzywać, a on jako taksówkarz krąży po szarym mieście Yanji, położonym na granicy Chin, Rosji i Korei Północnej. Jest też hazardzistą z pętlą długów na szyi. Kiedy od lokalnego gangstera dostaje propozycję zabicia człowieka w Seulu w zamian za sowite honorarium, waha się tylko przez chwilę. Wyrusza w podróż, podczas której ma nadzieję nie tylko wykonać zadanie, ale też odnaleźć żonę. Jednak jego misja okaże się znacznie bardziej skomplikowana, niż przypuszczał. Z łowcy zamieni się w zwierzynę, której tropem ruszą niebezpieczni ludzie. Zanurzony w poetyce noir, drugi film Na potwierdził jego zainteresowanie ciemną stroną ludzkiej natury. „Morze żółte” to też popis umiejętności narracyjnych (patrz: pozbawiona słów sekwencja planowania zabójstwa!) i mistrzowskiej gry z oczekiwaniami widzów. Są tu ekstremalne sceny akcji z wykorzystaniem noży, tasaków, a nawet kości (!) oraz pościgi, wypełniające ulice miasta efektownym chaosem.
(Marcin Krasnowolski)
Język: koreański, mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
MORZE ŻÓŁTE, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2026, 157'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
Gu-nam’s life is falling apart. His wife left for South Korea and has stopped contacting him, while he, a taxi driver, drifts through the run-down city of Yanji, on the border between China, Russia and North Korea. He is also a gambler with a mountain of debt hanging over his head. When a local gangster offers him a hefty fee to kill a man in Seoul, he hesitates for only a moment. He sets off on a journey, hoping not only to complete the task but also to track down his missing wife. However, his mission proves far more complex than he imagined. Before long, the hunter becomes the hunted, with dangerous men closing in on his trail. Steeped in a noir aesthetic, Na Hong-jin’s second film confirmed his fascination with the darker side of human nature and his masterful ability to play with audience expectations. The Yellow Sea is also a tour de force of narrative skill – exemplified by a breathtaking, wordless sequence detailing the assassination planning – packed with extreme action set-pieces involving knives, cleavers, and even bones (!), alongside high-octane chases that plunge the city streets into spectacular chaos.
(Marcin Krasnowolski)
Language version: korean, mandarin with polish and english subtitles
THE YELLOW SEA, dir. Na Hong-jin, South Korea 2026, 157’
Retrospektywa: Na Hong-jin
Życie Gu-nama to porażka – żona wyjechała do Korei Południowej i przestała się odzywać, a on jako taksówkarz krąży po szarym mieście Yanji, położonym na granicy Chin, Rosji i Korei Północnej. Jest też hazardzistą z pętlą długów na szyi. Kiedy od lokalnego gangstera dostaje propozycję zabicia człowieka w Seulu w zamian za sowite honorarium, waha się tylko przez chwilę. Wyrusza w podróż, podczas której ma nadzieję nie tylko wykonać zadanie, ale też odnaleźć żonę. Jednak jego misja okaże się znacznie bardziej skomplikowana, niż przypuszczał. Z łowcy zamieni się w zwierzynę, której tropem ruszą niebezpieczni ludzie. Zanurzony w poetyce noir, drugi film Na potwierdził jego zainteresowanie ciemną stroną ludzkiej natury. „Morze żółte” to też popis umiejętności narracyjnych (patrz: pozbawiona słów sekwencja planowania zabójstwa!) i mistrzowskiej gry z oczekiwaniami widzów. Są tu ekstremalne sceny akcji z wykorzystaniem noży, tasaków, a nawet kości (!) oraz pościgi, wypełniające ulice miasta efektownym chaosem.
(Marcin Krasnowolski)
Język: koreański, mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
MORZE ŻÓŁTE, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2026, 157'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
Gu-nam’s life is falling apart. His wife left for South Korea and has stopped contacting him, while he, a taxi driver, drifts through the run-down city of Yanji, on the border between China, Russia and North Korea. He is also a gambler with a mountain of debt hanging over his head. When a local gangster offers him a hefty fee to kill a man in Seoul, he hesitates for only a moment. He sets off on a journey, hoping not only to complete the task but also to track down his missing wife. However, his mission proves far more complex than he imagined. Before long, the hunter becomes the hunted, with dangerous men closing in on his trail. Steeped in a noir aesthetic, Na Hong-jin’s second film confirmed his fascination with the darker side of human nature and his masterful ability to play with audience expectations. The Yellow Sea is also a tour de force of narrative skill – exemplified by a breathtaking, wordless sequence detailing the assassination planning – packed with extreme action set-pieces involving knives, cleavers, and even bones (!), alongside high-octane chases that plunge the city streets into spectacular chaos.
(Marcin Krasnowolski)
Language version: korean, mandarin with polish and english subtitles
THE YELLOW SEA, dir. Na Hong-jin, South Korea 2026, 157’
Festiwal Pięć Smaków: Ostrze
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Retrospektywa: Tsui Hark
Ding On jest sierotą i pracuje w zakładzie produkującym miecze, którego właściciel kiedyś przygarnął go i wychował. Kiedy przypadkiem poznaje okoliczności śmierci swojego ojca, postanawia odnaleźć mordercę – okrutnego Latającego Smoka. Tą decyzją wprawi w ruch wydarzenia, które wywrócą do góry nogami otaczający go świat. „Ostrze”, z fabułą opowiadaną z perspektywy Ling, dorastającej córki właściciela zakładu, to mniej znane arcydzieło Tsui Harka, remake klasycznego „Jednorękiego szermierza” Chang Cheha z 1967 roku. Surowy i nihilistyczny, film Tsuia formalnie jest jednak bardzo odległy od wystylizowanego pierwowzoru, redefiniując szlachetne założenia gatunku wuxia. Akcja, unurzana w pocie, krwi i przemocy, została sfilmowana w ciasnych kadrach kamerą gwałtownie poruszającą się w rytm wściekle pulsujących dźwięków. Dostosowane do wrażliwości swoich czasów, „Ostrze” głęboko tnie emocje widzów na dwa lata przed przekazaniem Hongkongu Chinom.
(Marcin Krasnowolski)
Język: kantoński, z polskimi i angielskimi napisami
OSTRZE, reż. Tsui Hark, Hongkong, Chiny 1986, 105'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
Ding On is an orphan who works in a sword-making workshop, taken in and raised by its owner. When he accidentally discovers the circumstances surrounding his father’s death, he sets out to track down the murderer – the ruthless Flying Dragon. This decision sets in motion a chain of events that will turn his entire world upside down.
Narrated from the perspective of Ling, the workshop owner’s coming-of-age daughter, The Blade is a lesser-known Tsui Hark masterpiece and a remake of Chang Cheh’s 1967 classic The One-Armed Swordsman. Tsui’s raw and nihilistic film, however, is a far cry from its stylised predecessor and radically redefines the noble conventions of the wuxia genre. The action, steeped in sweat, blood, and violence, was filmed in tight shots with frenetic camera movements set to a fiercely pulsating soundtrack. It is a film attuned to the sensibilities of its era, one that cuts deep into the emotions of its audience two years before the handover of Hong Kong to China.
(Marcin Krasnowolski)
Language version: cantonese with polish and english subtitles
THE BLADE, dir. Tsui Hark, Hong Kong, China 1986, 105’
Retrospektywa: Tsui Hark
Ding On jest sierotą i pracuje w zakładzie produkującym miecze, którego właściciel kiedyś przygarnął go i wychował. Kiedy przypadkiem poznaje okoliczności śmierci swojego ojca, postanawia odnaleźć mordercę – okrutnego Latającego Smoka. Tą decyzją wprawi w ruch wydarzenia, które wywrócą do góry nogami otaczający go świat. „Ostrze”, z fabułą opowiadaną z perspektywy Ling, dorastającej córki właściciela zakładu, to mniej znane arcydzieło Tsui Harka, remake klasycznego „Jednorękiego szermierza” Chang Cheha z 1967 roku. Surowy i nihilistyczny, film Tsuia formalnie jest jednak bardzo odległy od wystylizowanego pierwowzoru, redefiniując szlachetne założenia gatunku wuxia. Akcja, unurzana w pocie, krwi i przemocy, została sfilmowana w ciasnych kadrach kamerą gwałtownie poruszającą się w rytm wściekle pulsujących dźwięków. Dostosowane do wrażliwości swoich czasów, „Ostrze” głęboko tnie emocje widzów na dwa lata przed przekazaniem Hongkongu Chinom.
(Marcin Krasnowolski)
Język: kantoński, z polskimi i angielskimi napisami
OSTRZE, reż. Tsui Hark, Hongkong, Chiny 1986, 105'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
Ding On is an orphan who works in a sword-making workshop, taken in and raised by its owner. When he accidentally discovers the circumstances surrounding his father’s death, he sets out to track down the murderer – the ruthless Flying Dragon. This decision sets in motion a chain of events that will turn his entire world upside down.
Narrated from the perspective of Ling, the workshop owner’s coming-of-age daughter, The Blade is a lesser-known Tsui Hark masterpiece and a remake of Chang Cheh’s 1967 classic The One-Armed Swordsman. Tsui’s raw and nihilistic film, however, is a far cry from its stylised predecessor and radically redefines the noble conventions of the wuxia genre. The action, steeped in sweat, blood, and violence, was filmed in tight shots with frenetic camera movements set to a fiercely pulsating soundtrack. It is a film attuned to the sensibilities of its era, one that cuts deep into the emotions of its audience two years before the handover of Hong Kong to China.
(Marcin Krasnowolski)
Language version: cantonese with polish and english subtitles
THE BLADE, dir. Tsui Hark, Hong Kong, China 1986, 105’
Festiwal Pięć Smaków: Pamięć uwięziona
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Asian Cinerama
Co zrobi detektyw Lee, kiedy podczas ważnej akcji ulegnie wypadkowi i zacznie tracić pamięć? Oczywiście wróci do pracy z misją odnalezienia porwanego syna pewnego przedsiębiorcy. Tyle że od tej pory każdy trop może prowadzić donikąd i to jego własna przeszłość stanie się najtrudniejszą zagadką do rozwiązania. Im bliżej finału, tym mniej pewności, kim właściwie jest Lee. SABU bierze na warsztat kino policyjne, tworząc przewrotną opowieść o człowieku, który z poszlak musi poskładać siebie na nowo – zanim zapomni, czego szuka. „Pamięć uwięziona” potrafi w jednej chwili przejść od autorskiej komedii w stronę bezkompromisowego kina akcji. Gatunkowe reguły stają się tu elementem świadomej gry, w której pod niejednym gagiem kryje się przejmujący obraz samotności bohatera zagubionego we własnej historii. Pokazywana na festiwalach w Wenecji i Toronto „Pamięć uwięziona” otrzymała aż 11 nominacji do Golden Horse Awards, przypominając powody, dla których SABU od dekad jest uznawany za jednego z najważniejszych twórców azjatyckiego kina gatunkowego. (Łukasz Mańkowski)
Język: mandaryński, japoński, tajwański z polskimi i angielskimi napisami
PAMIĘĆ UWIĘZIONA, reż. Sabu, Tajwan, Japonia 2026, 87’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Asian Cinerama
What does Detective Lee do when he gets injured during a crucial operation and gradually begins to lose his memory? Naturally, he returns to work, tasked with finding the kidnapped son of a businessman. Except from now on, every lead may turn out to be a dead end, and the closer he gets to the truth, the less certain he is of his own identity. His past quickly becomes his most difficult mystery to unlock.
In Arrested Memory, SABU takes on the police procedural, creating a subversive, absurd story about a man who must piece himself back together from clues – before he forgets what he is actually looking for. Tinged with melancholy, this unconventional crime film seamlessly shifts from signature auteur comedy to uncompromising action cinema. Subverting genre tropes at every turn, SABU hides a poignant exploration of solitude beneath clever gags, where the whims of fate trigger the most unexpected twists. Screened at the Venice and Toronto film festivals and nominated for 11 Golden Horse Awards, Arrested Memory reaffirms why SABU has been celebrated for decades as one of East Asian genre cinema's most compelling directors. (Łukasz Mańkowski)
Language version: mandarin, japanese with polish and english subtitles
ARRESTED MEMORY, dir. Sabu, Taiwan, Japan 2026, 87’
Asian Cinerama
Co zrobi detektyw Lee, kiedy podczas ważnej akcji ulegnie wypadkowi i zacznie tracić pamięć? Oczywiście wróci do pracy z misją odnalezienia porwanego syna pewnego przedsiębiorcy. Tyle że od tej pory każdy trop może prowadzić donikąd i to jego własna przeszłość stanie się najtrudniejszą zagadką do rozwiązania. Im bliżej finału, tym mniej pewności, kim właściwie jest Lee. SABU bierze na warsztat kino policyjne, tworząc przewrotną opowieść o człowieku, który z poszlak musi poskładać siebie na nowo – zanim zapomni, czego szuka. „Pamięć uwięziona” potrafi w jednej chwili przejść od autorskiej komedii w stronę bezkompromisowego kina akcji. Gatunkowe reguły stają się tu elementem świadomej gry, w której pod niejednym gagiem kryje się przejmujący obraz samotności bohatera zagubionego we własnej historii. Pokazywana na festiwalach w Wenecji i Toronto „Pamięć uwięziona” otrzymała aż 11 nominacji do Golden Horse Awards, przypominając powody, dla których SABU od dekad jest uznawany za jednego z najważniejszych twórców azjatyckiego kina gatunkowego. (Łukasz Mańkowski)
Język: mandaryński, japoński, tajwański z polskimi i angielskimi napisami
PAMIĘĆ UWIĘZIONA, reż. Sabu, Tajwan, Japonia 2026, 87’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Asian Cinerama
What does Detective Lee do when he gets injured during a crucial operation and gradually begins to lose his memory? Naturally, he returns to work, tasked with finding the kidnapped son of a businessman. Except from now on, every lead may turn out to be a dead end, and the closer he gets to the truth, the less certain he is of his own identity. His past quickly becomes his most difficult mystery to unlock.
In Arrested Memory, SABU takes on the police procedural, creating a subversive, absurd story about a man who must piece himself back together from clues – before he forgets what he is actually looking for. Tinged with melancholy, this unconventional crime film seamlessly shifts from signature auteur comedy to uncompromising action cinema. Subverting genre tropes at every turn, SABU hides a poignant exploration of solitude beneath clever gags, where the whims of fate trigger the most unexpected twists. Screened at the Venice and Toronto film festivals and nominated for 11 Golden Horse Awards, Arrested Memory reaffirms why SABU has been celebrated for decades as one of East Asian genre cinema's most compelling directors. (Łukasz Mańkowski)
Language version: mandarin, japanese with polish and english subtitles
ARRESTED MEMORY, dir. Sabu, Taiwan, Japan 2026, 87’
Festiwal Pięć Smaków: Po życiu
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Poetyki duchowości
W jednym z najczulszych i najbardziej niezwykłych filmów Hirokazu Koreedy zmarli trafiają do czyśćca zawieszonego pomiędzy życiem a wiecznością. Spotykają tu opiekunów, którzy pomagają im przygotować się do dalszej drogi. Zanim jednak odejdą, muszą wybrać jedno najważniejsze wspomnienie i odtworzyć je w formie filmu. Po projekcji wspomnienie staje się ich jedynym śladem – a oni sami znikają. „Po życiu” jest więc filmem o sztuce wyboru: jednego obrazu, zapachu, spotkania czy krótkiej chwili, którą warto ocalić od zapomnienia. Koreeda tworzy niezwiązaną religijnym dogmatem wizję zaświatów – głęboko zakorzenioną w codziennym doświadczeniu. Nie interesuje go odpowiedź na pytanie, co czeka nas po śmierci. Zamiast tego pyta, co z naszego życia zasługuje na zabranie ze sobą dalej. Reżyser miesiącami rozmawiał w Tokio z przypadkowo spotkanymi ludźmi, pytając o najważniejsze wspomnienia. Ich odpowiedzi stały się kanwą scenariusza, niektórych rozmówców Koreeda zaprosił na plan filmowy. Powstała w ten sposób dokumentalna fantazja, w której fikcyjny czyściec staje się miejscem spotkania pamięci indywidualnej i zbiorowej. Bez jednej religii, bez objawienia i bez pewności, co znajduje się po drugiej stronie. Jest tylko pamięć – i próba ocalenia z niej tego, co najważniejsze.
Film dedykowany jest pamięci Jagody Murczyńskiej, wieloletniej organizatorki i programerki Pięciu Smaków, która zmarła w lutym 2022 roku. (Łukasz Mańkowski)
Język: japoński z polskimi i angielskimi napisami
PO ŻYCIU, reż. Hirokazu Koreeda, Japonia 1998, 118’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Poetics of Spirituality
In one of Hirokazu Koreeda’s most tender and extraordinary works, the deceased arrive in a realm suspended between life and eternity. There, they meet guides who help them prepare for what lies ahead. Before moving on, however, each must choose a single cherished memory to be recreated as a film. Once screened, that memory becomes their sole remaining trace – and they vanish, taking the rest of their past with them. After Life is thus a film about the art of choosing: a single image, a scent, an encounter or a fleeting moment worth saving from oblivion.
Koreeda crafts a vision of the afterlife free from religious dogma and deeply grounded in everyday experience. He is not concerned with what awaits us after death; instead, he asks what from our lives is truly worth carrying forward. For months, the director spoke to people he encountered by chance on the streets of Tokyo, asking them about their most cherished memories. Their answers became the basis for the screenplay, and Koreeda invited some of those he interviewed to take part in the film. The result is a documentary-like fantasy in which a fictional purgatory becomes a meeting place for individual and collective memory. There is no single religion, no revelation and no certainty about what lies on the other side. There is only memory – and the attempt to preserve what matters most.
The film is dedicated to the memory of Jagoda Murczyńska, a longtime programmer and organiser of Five Flavours, who passed away in February 2022. (Łukasz Mańkowski)
Language version: japanese with polish and english subtitles
AFTER LIFE, dir. Hirokazu Koreeda, Japan 1998, 118’
Poetyki duchowości
W jednym z najczulszych i najbardziej niezwykłych filmów Hirokazu Koreedy zmarli trafiają do czyśćca zawieszonego pomiędzy życiem a wiecznością. Spotykają tu opiekunów, którzy pomagają im przygotować się do dalszej drogi. Zanim jednak odejdą, muszą wybrać jedno najważniejsze wspomnienie i odtworzyć je w formie filmu. Po projekcji wspomnienie staje się ich jedynym śladem – a oni sami znikają. „Po życiu” jest więc filmem o sztuce wyboru: jednego obrazu, zapachu, spotkania czy krótkiej chwili, którą warto ocalić od zapomnienia. Koreeda tworzy niezwiązaną religijnym dogmatem wizję zaświatów – głęboko zakorzenioną w codziennym doświadczeniu. Nie interesuje go odpowiedź na pytanie, co czeka nas po śmierci. Zamiast tego pyta, co z naszego życia zasługuje na zabranie ze sobą dalej. Reżyser miesiącami rozmawiał w Tokio z przypadkowo spotkanymi ludźmi, pytając o najważniejsze wspomnienia. Ich odpowiedzi stały się kanwą scenariusza, niektórych rozmówców Koreeda zaprosił na plan filmowy. Powstała w ten sposób dokumentalna fantazja, w której fikcyjny czyściec staje się miejscem spotkania pamięci indywidualnej i zbiorowej. Bez jednej religii, bez objawienia i bez pewności, co znajduje się po drugiej stronie. Jest tylko pamięć – i próba ocalenia z niej tego, co najważniejsze.
Film dedykowany jest pamięci Jagody Murczyńskiej, wieloletniej organizatorki i programerki Pięciu Smaków, która zmarła w lutym 2022 roku. (Łukasz Mańkowski)
Język: japoński z polskimi i angielskimi napisami
PO ŻYCIU, reż. Hirokazu Koreeda, Japonia 1998, 118’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Poetics of Spirituality
In one of Hirokazu Koreeda’s most tender and extraordinary works, the deceased arrive in a realm suspended between life and eternity. There, they meet guides who help them prepare for what lies ahead. Before moving on, however, each must choose a single cherished memory to be recreated as a film. Once screened, that memory becomes their sole remaining trace – and they vanish, taking the rest of their past with them. After Life is thus a film about the art of choosing: a single image, a scent, an encounter or a fleeting moment worth saving from oblivion.
Koreeda crafts a vision of the afterlife free from religious dogma and deeply grounded in everyday experience. He is not concerned with what awaits us after death; instead, he asks what from our lives is truly worth carrying forward. For months, the director spoke to people he encountered by chance on the streets of Tokyo, asking them about their most cherished memories. Their answers became the basis for the screenplay, and Koreeda invited some of those he interviewed to take part in the film. The result is a documentary-like fantasy in which a fictional purgatory becomes a meeting place for individual and collective memory. There is no single religion, no revelation and no certainty about what lies on the other side. There is only memory – and the attempt to preserve what matters most.
The film is dedicated to the memory of Jagoda Murczyńska, a longtime programmer and organiser of Five Flavours, who passed away in February 2022. (Łukasz Mańkowski)
Language version: japanese with polish and english subtitles
AFTER LIFE, dir. Hirokazu Koreeda, Japan 1998, 118’
Festiwal Pięć Smaków: Pod dachem Ky Nam
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Fokus: Wietnam
Powojenny Sajgon, 1985 rok. Młody tłumacz z Północy Khang przybywa do miasta, by przygotować nowy przekład „Małego Księcia”. Wprowadza się do starej, gwarnej kamienicy, w której poznaje Ky Nam – starszą od siebie wdowę prowadzącą kameralną jadłodajnię. Gdy kobieta ulega wypadkowi, Khang oferuje jej pomoc w kuchni. Wspólne gotowanie i dzielenie się posiłkami stopniowo kruszy mur, jakim otoczyła się Ky Nam, pozwalając jej zmierzyć się z nieprzepracowaną żałobą i cieniami przeszłości. Mimo dzielących bohaterów różnic: wieku, pochodzenia i doświadczeń życiowych, rodzi się między nimi głębokie uczucie. Relacja naznaczona społecznym tabu, rozkwitająca pod czujnym okiem sąsiadów, staje się dla nich upragnionym wytchnieniem od przytłaczającej samotności. Drugi pełnometrażowy film Leona Lê, autora pokazywanego na Pięciu Smakach „Song lang”, miał premierę na festiwalu w Toronto. Osadzony w realiach powojennych podziałów społecznych między dawnymi mieszkańcami Południa a przybyszami z Północy, jest nostalgicznym hołdem dla miasta z czasów dzieciństwa reżysera. Film został w całości nakręcony na taśmie 35 mm.
(Lucyna Szczykutowicz)
Język: wietnamski z polskimi i angielskimi napisami
POD DACHEM KY NAM, reż. Leon Le, Wietnam 2025, 140'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Focus: Vietnam
In post-war Saigon, 1985, a young translator from the North named Khang arrives in the city to work on a new translation of The Little Prince. He moves into a bustling, old tenement block where he meets Ky Nam, an older widow who runs an intimate local eatery. When Ky Nam has an accident, Khang offers to help her in the kitchen. Spending time together and sharing meals gradually crumbles the wall Ky Nam has built around herself, allowing her to face her unaddressed grief and the lingering shadows of her past. Despite the differences that separate them – age, origins, and life experiences – a deep affection begins to bloom between them. Overshadowed by social taboos, the new political order, and the watchful eyes of their neighbours, their relationship becomes a long-sought refuge from overwhelming loneliness.
The second feature film from Leon Lê, director of Song Lang (2018), had its premiere at the Toronto International Film Festival. Set against the backdrop of post-war social divides between former South Vietnamese residents and newcomers from the North, the film stands as a nostalgic homage to the city of the director's childhood. The picture was shot entirely on 35mm film.
(Lucyna Szczykutowicz)
Language version: vietnamese with polish and english subtitles
KY NAM INN, dir. Leon Lee, Vietnam 2025, 140’
Fokus: Wietnam
Powojenny Sajgon, 1985 rok. Młody tłumacz z Północy Khang przybywa do miasta, by przygotować nowy przekład „Małego Księcia”. Wprowadza się do starej, gwarnej kamienicy, w której poznaje Ky Nam – starszą od siebie wdowę prowadzącą kameralną jadłodajnię. Gdy kobieta ulega wypadkowi, Khang oferuje jej pomoc w kuchni. Wspólne gotowanie i dzielenie się posiłkami stopniowo kruszy mur, jakim otoczyła się Ky Nam, pozwalając jej zmierzyć się z nieprzepracowaną żałobą i cieniami przeszłości. Mimo dzielących bohaterów różnic: wieku, pochodzenia i doświadczeń życiowych, rodzi się między nimi głębokie uczucie. Relacja naznaczona społecznym tabu, rozkwitająca pod czujnym okiem sąsiadów, staje się dla nich upragnionym wytchnieniem od przytłaczającej samotności. Drugi pełnometrażowy film Leona Lê, autora pokazywanego na Pięciu Smakach „Song lang”, miał premierę na festiwalu w Toronto. Osadzony w realiach powojennych podziałów społecznych między dawnymi mieszkańcami Południa a przybyszami z Północy, jest nostalgicznym hołdem dla miasta z czasów dzieciństwa reżysera. Film został w całości nakręcony na taśmie 35 mm.
(Lucyna Szczykutowicz)
Język: wietnamski z polskimi i angielskimi napisami
POD DACHEM KY NAM, reż. Leon Le, Wietnam 2025, 140'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Focus: Vietnam
In post-war Saigon, 1985, a young translator from the North named Khang arrives in the city to work on a new translation of The Little Prince. He moves into a bustling, old tenement block where he meets Ky Nam, an older widow who runs an intimate local eatery. When Ky Nam has an accident, Khang offers to help her in the kitchen. Spending time together and sharing meals gradually crumbles the wall Ky Nam has built around herself, allowing her to face her unaddressed grief and the lingering shadows of her past. Despite the differences that separate them – age, origins, and life experiences – a deep affection begins to bloom between them. Overshadowed by social taboos, the new political order, and the watchful eyes of their neighbours, their relationship becomes a long-sought refuge from overwhelming loneliness.
The second feature film from Leon Lê, director of Song Lang (2018), had its premiere at the Toronto International Film Festival. Set against the backdrop of post-war social divides between former South Vietnamese residents and newcomers from the North, the film stands as a nostalgic homage to the city of the director's childhood. The picture was shot entirely on 35mm film.
(Lucyna Szczykutowicz)
Language version: vietnamese with polish and english subtitles
KY NAM INN, dir. Leon Lee, Vietnam 2025, 140’
Festiwal Pięć Smaków: Skwar
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Nowe Kino Azji
Adam i Ewa w Bangladeszu. Pan nie chce, by Sadu był dłużej samotny i aranżuje jego ślub, na którym obecna jest cała wioska. Szczęście Sadu nie trwa jednak długo – wkrótce sąsiedzi zaczynają nazywać jego żonę szaloną. Bo też kobieta nie zachowuje się, jak na żonę przystało: nie umie gotować, nie pozwala się dotknąć mężowi, przyjaźni się z kozą i co pewien czas znika, a znakiem jej powrotu jest owoc spadający z rosnącej niedaleko domu palmy kokosowej. Mejbaur Rahman Sumon zabiera widzów do świata, w którym biblijny mit i rzeczywistość funkcjonują równolegle, a człowiek i natura tworzą symbiotyczną relację – do Edenu, miejsca poza czasem i poza ludzkimi prawami. „Skwar” to opowieść o pierwotnie dzikiej, wolnej od krępujących norm obyczajowych kobiecie, która za wolność płaci ostracyzmem społecznym. Żona Sadu jest niczym Ewa – pierwsza kobieta, stworzona zanim powstały normy społeczne. Płodna niczym palma kokosowa, dzika jak monsun, trwająca w harmonii z odwiecznymi prawami natury. Mejbaur Rahman Sumon stworzył film alegoryczny, przepełniony symbolami, zmysłowy. Dzięki pięknym zdjęciom dosłownie przenosi widza na bangladeską wieś, a może do rajskiego ogrodu? (Blanka K. Dżugaj)
Język: bengalski z polskimi i angielskimi napisami
SKWAR, reż. Mejbaur Rahman Sumon, Bangladesz 2026, 127’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
Adam and Eve in Bangladesh. Unwilling to see Sadu remain single any longer, the Lord arranges a wedding celebrated by the entire community. Sadu’s happiness, however, is short-lived: neighbours soon start calling his new wife mad. She refuses to act as a wife should – she cannot cook, will not let her husband touch her, spends her time with a goat, and disappears for days on end, her return signaled only by a coconut falling from a nearby palm tree.
Director Mejbaur Rahman Sumon transports the audience to a realm where biblical myth meets everyday reality, and where humans live in symbiosis with nature – an Eden beyond time and human law. Roid is the story of a fiercely free, primal woman unbound by social conventions, who pays for her freedom with total social ostracism. Sadu’s wife embodies Eve – the first woman, created before social norms existed. Fertile as a coconut palm, wild as the monsoon, and living in rhythm with the laws of nature, Sumon delivers an allegorical, sensual film rich in symbolism. Lush cinematography carries the viewer straight into the Bangladeshi countryside – or perhaps into the Garden of Eden itself? (Blanka K. Dżugaj)
Language version: bengali with polish and english subtitles
ROID, dir. Mejbaur Rahman Sumon, Bangladesh 2026, 127’
Nowe Kino Azji
Adam i Ewa w Bangladeszu. Pan nie chce, by Sadu był dłużej samotny i aranżuje jego ślub, na którym obecna jest cała wioska. Szczęście Sadu nie trwa jednak długo – wkrótce sąsiedzi zaczynają nazywać jego żonę szaloną. Bo też kobieta nie zachowuje się, jak na żonę przystało: nie umie gotować, nie pozwala się dotknąć mężowi, przyjaźni się z kozą i co pewien czas znika, a znakiem jej powrotu jest owoc spadający z rosnącej niedaleko domu palmy kokosowej. Mejbaur Rahman Sumon zabiera widzów do świata, w którym biblijny mit i rzeczywistość funkcjonują równolegle, a człowiek i natura tworzą symbiotyczną relację – do Edenu, miejsca poza czasem i poza ludzkimi prawami. „Skwar” to opowieść o pierwotnie dzikiej, wolnej od krępujących norm obyczajowych kobiecie, która za wolność płaci ostracyzmem społecznym. Żona Sadu jest niczym Ewa – pierwsza kobieta, stworzona zanim powstały normy społeczne. Płodna niczym palma kokosowa, dzika jak monsun, trwająca w harmonii z odwiecznymi prawami natury. Mejbaur Rahman Sumon stworzył film alegoryczny, przepełniony symbolami, zmysłowy. Dzięki pięknym zdjęciom dosłownie przenosi widza na bangladeską wieś, a może do rajskiego ogrodu? (Blanka K. Dżugaj)
Język: bengalski z polskimi i angielskimi napisami
SKWAR, reż. Mejbaur Rahman Sumon, Bangladesz 2026, 127’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
Adam and Eve in Bangladesh. Unwilling to see Sadu remain single any longer, the Lord arranges a wedding celebrated by the entire community. Sadu’s happiness, however, is short-lived: neighbours soon start calling his new wife mad. She refuses to act as a wife should – she cannot cook, will not let her husband touch her, spends her time with a goat, and disappears for days on end, her return signaled only by a coconut falling from a nearby palm tree.
Director Mejbaur Rahman Sumon transports the audience to a realm where biblical myth meets everyday reality, and where humans live in symbiosis with nature – an Eden beyond time and human law. Roid is the story of a fiercely free, primal woman unbound by social conventions, who pays for her freedom with total social ostracism. Sadu’s wife embodies Eve – the first woman, created before social norms existed. Fertile as a coconut palm, wild as the monsoon, and living in rhythm with the laws of nature, Sumon delivers an allegorical, sensual film rich in symbolism. Lush cinematography carries the viewer straight into the Bangladeshi countryside – or perhaps into the Garden of Eden itself? (Blanka K. Dżugaj)
Language version: bengali with polish and english subtitles
ROID, dir. Mejbaur Rahman Sumon, Bangladesh 2026, 127’
Festiwal Pięć Smaków: Słońce w tunelu
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Fokus: Wietnam
Rok 1967, w przeddzień zenitu wojny w Wietnamie. Pod powierzchnią ziemi w zrujnowanej wiosce nieopodal Sajgonu rozciąga się rozległa sieć tuneli Củ Chi, w których działa niewielki oddział partyzantów Wietkongu. Do podziemnej bazy przybywa tajna grupa wywiadowcza – żołnierze otrzymują rozkaz jej ochrony za wszelką cenę. Gdy oddział staje się głównym celem amerykańskiej ofensywy, bohaterowie – zmagający się z brakiem światła, podtopieniami i powracającymi lękami – stają do nierównej walki. W ciasnych korytarzach, w epicentrum bombardowań partyzanci walczą nie tylko o własne przetrwanie – to historia o poświęceniu i próbie zachowania ludzkiej godności w obliczu piekła wojny. Zrealizowany w autentycznych plenerach Củ Chi, z wykorzystaniem prawdziwego sprzętu wojskowego pozostawionego przez siły amerykańskie, film Bùia Thạc Chuyêna („Dryfując”, „Niech płonie”) jest jednym z najbardziej dojrzałych osiągnięć współczesnego wietnamskiego kina historycznego. Reżyser odrzuca proste propagandowe schematy na rzecz realistycznego portretu jednostek postawionych w skrajnej sytuacji. Premierowo pokazane w Wietnamie z okazji obchodów okrągłej rocznicy zakończenia wojny, „Słońce w tunelu” w Europie otrzymało m.in. Nagrodę Publiczności na festiwalu w Udine.
(Lucyna Szczykutowicz)
Język: wietnamski z polskimi i angielskimi napisami
SŁOŃCE W TUNELU, reż. Bùi Thac Chuyên, Wietnam 2025, 128'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Focus: Vietnam
It is 1967, as the Vietnam War nears its peak. Beneath the surface, in a ruined village near Saigon, stretches the vast network of Củ Chi tunnels, where a small Viet Cong guerrilla unit operates. When a covert intelligence unit arrives at the underground base, the soldiers are ordered to protect it at all costs. As the unit becomes the main target of an American offensive, the guerrillas – struggling with pitch-black darkness, flooding, and recurring fears – find themselves in an unequal fight. In the cramped corridors, at the epicentre of the bombings, they fight not only for their own survival. This is a story of sacrifice and the struggle to preserve human dignity in the face of the horrors of war.
Shot on location in Củ Chi using authentic military equipment left behind by American forces, the film by Bùi Thạc Chuyên (Adrift, Glorious Ashes) is one of the most accomplished works of contemporary Vietnamese historical cinema. The director rejects simplistic propaganda tropes in favour of a realistic portrait of individuals placed in extreme circumstances. Premiering in Vietnam to mark a major anniversary of the end of the war, Tunnels: Sun in the Dark went on to win the Audience Award at the Far East Film Festival in Udine.
(Lucyna Szczykutowicz)
Language version: vietnamese with polish and english subtitles
TUNNELS: SUN IN THE DARK, dir. Bùi Thac Chuyên, Vietnam 2025, 128’
Fokus: Wietnam
Rok 1967, w przeddzień zenitu wojny w Wietnamie. Pod powierzchnią ziemi w zrujnowanej wiosce nieopodal Sajgonu rozciąga się rozległa sieć tuneli Củ Chi, w których działa niewielki oddział partyzantów Wietkongu. Do podziemnej bazy przybywa tajna grupa wywiadowcza – żołnierze otrzymują rozkaz jej ochrony za wszelką cenę. Gdy oddział staje się głównym celem amerykańskiej ofensywy, bohaterowie – zmagający się z brakiem światła, podtopieniami i powracającymi lękami – stają do nierównej walki. W ciasnych korytarzach, w epicentrum bombardowań partyzanci walczą nie tylko o własne przetrwanie – to historia o poświęceniu i próbie zachowania ludzkiej godności w obliczu piekła wojny. Zrealizowany w autentycznych plenerach Củ Chi, z wykorzystaniem prawdziwego sprzętu wojskowego pozostawionego przez siły amerykańskie, film Bùia Thạc Chuyêna („Dryfując”, „Niech płonie”) jest jednym z najbardziej dojrzałych osiągnięć współczesnego wietnamskiego kina historycznego. Reżyser odrzuca proste propagandowe schematy na rzecz realistycznego portretu jednostek postawionych w skrajnej sytuacji. Premierowo pokazane w Wietnamie z okazji obchodów okrągłej rocznicy zakończenia wojny, „Słońce w tunelu” w Europie otrzymało m.in. Nagrodę Publiczności na festiwalu w Udine.
(Lucyna Szczykutowicz)
Język: wietnamski z polskimi i angielskimi napisami
SŁOŃCE W TUNELU, reż. Bùi Thac Chuyên, Wietnam 2025, 128'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Focus: Vietnam
It is 1967, as the Vietnam War nears its peak. Beneath the surface, in a ruined village near Saigon, stretches the vast network of Củ Chi tunnels, where a small Viet Cong guerrilla unit operates. When a covert intelligence unit arrives at the underground base, the soldiers are ordered to protect it at all costs. As the unit becomes the main target of an American offensive, the guerrillas – struggling with pitch-black darkness, flooding, and recurring fears – find themselves in an unequal fight. In the cramped corridors, at the epicentre of the bombings, they fight not only for their own survival. This is a story of sacrifice and the struggle to preserve human dignity in the face of the horrors of war.
Shot on location in Củ Chi using authentic military equipment left behind by American forces, the film by Bùi Thạc Chuyên (Adrift, Glorious Ashes) is one of the most accomplished works of contemporary Vietnamese historical cinema. The director rejects simplistic propaganda tropes in favour of a realistic portrait of individuals placed in extreme circumstances. Premiering in Vietnam to mark a major anniversary of the end of the war, Tunnels: Sun in the Dark went on to win the Audience Award at the Far East Film Festival in Udine.
(Lucyna Szczykutowicz)
Language version: vietnamese with polish and english subtitles
TUNNELS: SUN IN THE DARK, dir. Bùi Thac Chuyên, Vietnam 2025, 128’
Festiwal Pięć Smaków: Szepty księżyca
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Nowe Kino Azji
Wiadomość o śmierci ojca zmusza Nisay, młodą aktorkę teatralną z Nowego Jorku, do powrotu do rodzinnej Kambodży. W Phnom Penh kobieta ponownie spotyka Thidę – swoją dawną miłość. Głębokie uczucie ożywa na nowo i mimo upływu lat ponownie wypełnia wszystkie obszary życia, które niegdyś kobiety współdzieliły. Szczęśliwie odrodzona relacja zostaje jednak szybko skonfrontowana z piętrzącymi się problemami rodzinnymi i presją oczekiwań społecznych. Zawieszone między przeszłością a teraźniejszością, „Szepty księżyca” zacierają też granicę między fikcją a rzeczywistością, formą paradokumentalną a dramatem obyczajowym. Pełnometrażowy debiut Lai Yuqing to intymny romans, poruszający portret uczucia walczącego o przetrwanie w świecie, który już dawno spisał je na straty. Zaprezentowany premierowo w Busan i wyróżniony Nagrodą Jury na festiwalu Slamdance, film opowiada o rozterkach młodego pokolenia, które nieustannie poddaje w wątpliwość własne wybory i zadaje sobie pytanie: a co by było, gdyby...? „Szepty księżyca” są pierwszym i zarazem ostatnim filmem Lai, która zmarła tragicznie w wieku 23 lat, zaledwie kilka miesięcy po jego premierze. (Lucyna Szczykutowicz)
Język: khmerski z polskimi i angielskimi napisami
SZEPTY KSIĘŻYCA, reż. Yuqing Lai, Kambodża, Hongkong 2025, 87’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
News of her father’s death forces Nisay, a young stage actress from New York, to return to her native Cambodia. In Phnom Penh, she reunites with Thida – her former lover. Their deep bond is quickly rekindled and, despite the years apart, once again fills every corner of their shared lives. Soon, however, their renewed relationship faces mounting family pressure and strict social expectations. Suspended between past and present, Whisperings of the Moon blurs the boundaries between fiction and reality, pseudo-documentary and social drama. Lai Yuqing’s feature directorial debut is an intimate romance – a moving portrait of a love fighting to survive in a world that had long written it off. Premiering at Busan and winning the Grand Jury Prize at the Slamdance Film Festival, the film explores the dilemmas of a young generation constantly questioning its choices and wondering: what if…?
Whisperings of the Moon marks the first and final film by Lai, who tragically passed away at the age of 23, just months after its premiere. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: central khmer with polish and english subtitles
WHISPERINGS OF THE MOON, dir. Yuqing Lai, Kambodia, Hong Kong 2025, 87’
Nowe Kino Azji
Wiadomość o śmierci ojca zmusza Nisay, młodą aktorkę teatralną z Nowego Jorku, do powrotu do rodzinnej Kambodży. W Phnom Penh kobieta ponownie spotyka Thidę – swoją dawną miłość. Głębokie uczucie ożywa na nowo i mimo upływu lat ponownie wypełnia wszystkie obszary życia, które niegdyś kobiety współdzieliły. Szczęśliwie odrodzona relacja zostaje jednak szybko skonfrontowana z piętrzącymi się problemami rodzinnymi i presją oczekiwań społecznych. Zawieszone między przeszłością a teraźniejszością, „Szepty księżyca” zacierają też granicę między fikcją a rzeczywistością, formą paradokumentalną a dramatem obyczajowym. Pełnometrażowy debiut Lai Yuqing to intymny romans, poruszający portret uczucia walczącego o przetrwanie w świecie, który już dawno spisał je na straty. Zaprezentowany premierowo w Busan i wyróżniony Nagrodą Jury na festiwalu Slamdance, film opowiada o rozterkach młodego pokolenia, które nieustannie poddaje w wątpliwość własne wybory i zadaje sobie pytanie: a co by było, gdyby...? „Szepty księżyca” są pierwszym i zarazem ostatnim filmem Lai, która zmarła tragicznie w wieku 23 lat, zaledwie kilka miesięcy po jego premierze. (Lucyna Szczykutowicz)
Język: khmerski z polskimi i angielskimi napisami
SZEPTY KSIĘŻYCA, reż. Yuqing Lai, Kambodża, Hongkong 2025, 87’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
News of her father’s death forces Nisay, a young stage actress from New York, to return to her native Cambodia. In Phnom Penh, she reunites with Thida – her former lover. Their deep bond is quickly rekindled and, despite the years apart, once again fills every corner of their shared lives. Soon, however, their renewed relationship faces mounting family pressure and strict social expectations. Suspended between past and present, Whisperings of the Moon blurs the boundaries between fiction and reality, pseudo-documentary and social drama. Lai Yuqing’s feature directorial debut is an intimate romance – a moving portrait of a love fighting to survive in a world that had long written it off. Premiering at Busan and winning the Grand Jury Prize at the Slamdance Film Festival, the film explores the dilemmas of a young generation constantly questioning its choices and wondering: what if…?
Whisperings of the Moon marks the first and final film by Lai, who tragically passed away at the age of 23, just months after its premiere. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: central khmer with polish and english subtitles
WHISPERINGS OF THE MOON, dir. Yuqing Lai, Kambodia, Hong Kong 2025, 87’
Festiwal Pięć Smaków: Urywki z macierzyństwa
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Nowe Kino Azji
„Cnotliwa żona i dobra matka” to koncept kulturowy, z którym po dziś dzień mierzą się młode kobiety w społeczeństwach konfucjańskich. Zakłada on bezwarunkowe poświęcenie dla rodziny, nawet wtedy, kiedy współczesność wymaga od nich indywidualności i samodzielności. Gdy po latach starań Jing i Wai witają na świecie upragnioną córeczkę, radość z narodzin pierworodnej szybko zderza się z brutalną codziennością. Nieprzespane noce, nieustanne karmienie i wypadające garściami matczyne włosy to druga strona medalu, ukryta za fasadą społecznych oczekiwań. Chęć powrotu do pracy spotyka się z dezaprobatą tradycyjnej teściowej, a narastająca presja i brak wsparcia ze strony męża przytłaczają młodą matkę. W obliczu kryzysu Jing zadaje sobie trudne pytanie: gdzie leży granica między matczynym oddaniem, a całkowitym zatraceniem samej siebie? W intymnej, osobistej relacji Oliver Chan Siu-kuen z empatią odmalowuje blaski i cienie macierzyństwa. Jej film oddaje głos doświadczeniom, które zbyt często zostają przemilczane. Przekraczając kulturowe tabu, „Urywki z macierzyństwa” pokazują, że czasem to właśnie ta cicha walka o zachowanie własnej tożsamości bywa najtrudniejsza. (Lucyna Szczykutowicz)
Język: kantoński z polskimi i angielskimi napisami
URYWKI Z MACIERZYŃSTWA, reż. Oliver Siu Kuen Chan, Hongkong 2024, 112’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
The concept of the "virtuous wife and good mother" remains a cultural ideal with which young women in Confucian societies continue to struggle to this day. It demands unconditional sacrifice for the family, even as contemporary life calls for individuality and self-reliance. When, after years of trying, Jing and Wai welcome their long-awaited baby girl, the joy of their firstborn’s arrival quickly clashes with a harsh reality. Sleepless nights, endless feedings, and hair falling out in clumps reveal the hidden side of the coin behind a facade of social expectations. Jing's desire to return to work is met with disapproval from her traditional mother-in-law, while mounting pressure and a lack of support from her husband overwhelm the young mother. In the face of crisis, Jing asks herself a harrowing question: where does the line lie between maternal devotion and losing oneself entirely?
In an intimate, deeply personal narrative, Oliver Chan Siu-kuen empathetically depicts the highs and lows of motherhood, giving voice to experiences that are all too often silenced. Breaking through cultural taboos, Montages of a Modern Motherhood shows that sometimes the quiet struggle to preserve one's own identity is the hardest battle of all. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: cantonese with polish and english subtitles
MONTAGES OF A MODERN MOTHERHOOD, dir. Oliver Siu Kuen Chan, Hong Kong 2024, 112’
Nowe Kino Azji
„Cnotliwa żona i dobra matka” to koncept kulturowy, z którym po dziś dzień mierzą się młode kobiety w społeczeństwach konfucjańskich. Zakłada on bezwarunkowe poświęcenie dla rodziny, nawet wtedy, kiedy współczesność wymaga od nich indywidualności i samodzielności. Gdy po latach starań Jing i Wai witają na świecie upragnioną córeczkę, radość z narodzin pierworodnej szybko zderza się z brutalną codziennością. Nieprzespane noce, nieustanne karmienie i wypadające garściami matczyne włosy to druga strona medalu, ukryta za fasadą społecznych oczekiwań. Chęć powrotu do pracy spotyka się z dezaprobatą tradycyjnej teściowej, a narastająca presja i brak wsparcia ze strony męża przytłaczają młodą matkę. W obliczu kryzysu Jing zadaje sobie trudne pytanie: gdzie leży granica między matczynym oddaniem, a całkowitym zatraceniem samej siebie? W intymnej, osobistej relacji Oliver Chan Siu-kuen z empatią odmalowuje blaski i cienie macierzyństwa. Jej film oddaje głos doświadczeniom, które zbyt często zostają przemilczane. Przekraczając kulturowe tabu, „Urywki z macierzyństwa” pokazują, że czasem to właśnie ta cicha walka o zachowanie własnej tożsamości bywa najtrudniejsza. (Lucyna Szczykutowicz)
Język: kantoński z polskimi i angielskimi napisami
URYWKI Z MACIERZYŃSTWA, reż. Oliver Siu Kuen Chan, Hongkong 2024, 112’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
New Asian Cinema
The concept of the "virtuous wife and good mother" remains a cultural ideal with which young women in Confucian societies continue to struggle to this day. It demands unconditional sacrifice for the family, even as contemporary life calls for individuality and self-reliance. When, after years of trying, Jing and Wai welcome their long-awaited baby girl, the joy of their firstborn’s arrival quickly clashes with a harsh reality. Sleepless nights, endless feedings, and hair falling out in clumps reveal the hidden side of the coin behind a facade of social expectations. Jing's desire to return to work is met with disapproval from her traditional mother-in-law, while mounting pressure and a lack of support from her husband overwhelm the young mother. In the face of crisis, Jing asks herself a harrowing question: where does the line lie between maternal devotion and losing oneself entirely?
In an intimate, deeply personal narrative, Oliver Chan Siu-kuen empathetically depicts the highs and lows of motherhood, giving voice to experiences that are all too often silenced. Breaking through cultural taboos, Montages of a Modern Motherhood shows that sometimes the quiet struggle to preserve one's own identity is the hardest battle of all. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: cantonese with polish and english subtitles
MONTAGES OF A MODERN MOTHERHOOD, dir. Oliver Siu Kuen Chan, Hong Kong 2024, 112’
Festiwal Pięć Smaków: W pogoni
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Retrospektywa: Na Hong-jin
Jung-ho nie jest przyjemnym typem – kiedyś gliniarz, dziś alfons żyje z pracy grupy dziewczyn. Akurat jest w kiepskim nastroju, bo dwie z nich nie wróciły po ostatnim zleceniu – Jung-ho podejrzewa, że któryś z klientów sprzedał je dalej. Teraz namawia na wyjście chorą Mi-jin z nadzieją, że doprowadzi go do domniemanego handlarza. Nie wie, że posyła ją na spotkanie z potworem w ludzkiej skórze. „W pogoni” nie jest jednak kolejnym sztampowym thrillerem o psychopatycznym mordercy, jakich było wiele w Korei po sukcesie „Zagadki zbrodni” Bonga Joon-ho. Reżyser mistrzowsko egzekwuje reguły gatunku i zabiera widzów w szarpiącą nerwy podróż na samo dno piekła. Robi to pomysłowo. Zamiast pościgów samochodowych proponuje piesze gonitwy po krętych uliczkach nocnego Seulu, a w przerażającą fabułę wplata satyryczne spojrzenie na funkcjonowanie koreańskiego aparatu bezpieczeństwa. Inspirowany prawdziwymi wydarzeniami, druzgocący swoim pesymizmem debiut Na Hong-jina stał się trzecim najpopularniejszym filmem 2008 roku w Korei i sensacją wśród miłośników gatunku na świecie. Roger Ebert pisał, że amerykańscy twórcy powinni się na nim uczyć rzemiosła. Uwaga! Film zawiera sceny brutalnej przemocy.
(Marcin Krasnowolski)
Język: koreański z polskimi i angielskimi napisami
W POGONI, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2008, 125'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
Jung-ho isn’t a pleasant sort – a former cop turned pimp, he makes a living from a group of women working for him. He’s in a foul mood because two of them haven’t returned from their latest assignments, and he suspects one of their clients has sold them on. Now he pressures the ailing Mi-jin into going out, hoping she will lead him to the alleged trafficker. He has no idea that he is sending her straight into the hands of a monster in human form.
Na Hong-jin’s debut, however, is no ordinary thriller about a psychopathic killer – the likes of which flooded Korean cinema following the success of Bong Joon-ho’s Memories of Murder. The director masterfully plays with genre conventions, taking viewers on a nerve-shredding journey to the very depths of hell. He does so with remarkable ingenuity: replacing high-speed car chases with frantic foot pursuits through the winding, nocturnal alleyways of Seoul, while weaving a satirical critique of the Korean security apparatus into the harrowing narrative. Inspired by real-life events, this devastatingly pessimistic feature debut became the third highest-grossing film of 2008 in South Korea and an international sensation among genre enthusiasts. Roger Ebert notably wrote that American filmmakers could learn a thing or two about their craft from him.
Warning: Contains scenes of graphic violence.
(Marcin Krasnowolski)
Language version: korean with polish and english subtitles
THE CHASER, dir. Na Hong-jin, South Korea 2008, 125’
Retrospektywa: Na Hong-jin
Jung-ho nie jest przyjemnym typem – kiedyś gliniarz, dziś alfons żyje z pracy grupy dziewczyn. Akurat jest w kiepskim nastroju, bo dwie z nich nie wróciły po ostatnim zleceniu – Jung-ho podejrzewa, że któryś z klientów sprzedał je dalej. Teraz namawia na wyjście chorą Mi-jin z nadzieją, że doprowadzi go do domniemanego handlarza. Nie wie, że posyła ją na spotkanie z potworem w ludzkiej skórze. „W pogoni” nie jest jednak kolejnym sztampowym thrillerem o psychopatycznym mordercy, jakich było wiele w Korei po sukcesie „Zagadki zbrodni” Bonga Joon-ho. Reżyser mistrzowsko egzekwuje reguły gatunku i zabiera widzów w szarpiącą nerwy podróż na samo dno piekła. Robi to pomysłowo. Zamiast pościgów samochodowych proponuje piesze gonitwy po krętych uliczkach nocnego Seulu, a w przerażającą fabułę wplata satyryczne spojrzenie na funkcjonowanie koreańskiego aparatu bezpieczeństwa. Inspirowany prawdziwymi wydarzeniami, druzgocący swoim pesymizmem debiut Na Hong-jina stał się trzecim najpopularniejszym filmem 2008 roku w Korei i sensacją wśród miłośników gatunku na świecie. Roger Ebert pisał, że amerykańscy twórcy powinni się na nim uczyć rzemiosła. Uwaga! Film zawiera sceny brutalnej przemocy.
(Marcin Krasnowolski)
Język: koreański z polskimi i angielskimi napisami
W POGONI, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2008, 125'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
Jung-ho isn’t a pleasant sort – a former cop turned pimp, he makes a living from a group of women working for him. He’s in a foul mood because two of them haven’t returned from their latest assignments, and he suspects one of their clients has sold them on. Now he pressures the ailing Mi-jin into going out, hoping she will lead him to the alleged trafficker. He has no idea that he is sending her straight into the hands of a monster in human form.
Na Hong-jin’s debut, however, is no ordinary thriller about a psychopathic killer – the likes of which flooded Korean cinema following the success of Bong Joon-ho’s Memories of Murder. The director masterfully plays with genre conventions, taking viewers on a nerve-shredding journey to the very depths of hell. He does so with remarkable ingenuity: replacing high-speed car chases with frantic foot pursuits through the winding, nocturnal alleyways of Seoul, while weaving a satirical critique of the Korean security apparatus into the harrowing narrative. Inspired by real-life events, this devastatingly pessimistic feature debut became the third highest-grossing film of 2008 in South Korea and an international sensation among genre enthusiasts. Roger Ebert notably wrote that American filmmakers could learn a thing or two about their craft from him.
Warning: Contains scenes of graphic violence.
(Marcin Krasnowolski)
Language version: korean with polish and english subtitles
THE CHASER, dir. Na Hong-jin, South Korea 2008, 125’
Festiwal Pięć Smaków: W sumie spoko
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Asian Cinerama
Młoda, bezpośrednia i skrajnie samodzielna Xu Ke jest nauczycielką, która zdaje się mieć wszystko pod kontrolą. Przynajmniej do czasu, gdy podczas szkolnych zawodów dochodzi do niespodziewanego incydentu. W szpitalu dziewczyna dowiaduje się, że musi przejść drobny zabieg ginekologiczny, ale z pozoru prosta diagnoza prowadzi do absurdalnej odysei po gabinetach lekarskich. Powód? Xu Ke jest dziewicą, a lekarz nie wyraża zgody na operację bez pisemnej zgody rodziny. Jakby tego było mało, do niewielkiego mieszkanka dziewczyny bez zapowiedzi wprowadza się jej uciekająca przed problemami małżeńskimi, ekscentryczna matka. W nowej konfiguracji relacja obu kobiet zostaje wystawiona na próbę. Międzypokoleniowe spięcia stają się jednak początkiem ważnej lekcji, podczas której to córka uczy matkę, że życie na własnych zasadach jest „w sumie spoko”. Najnowszy film Yang Liny to czuły i pełen humoru obraz kobiecego doświadczenia, próby zerwania z życiem pod dyktando cudzych oczekiwań. Reżyserka ze swobodą przygląda się tematowi kobiecej cielesności, opowiadając o niej w sposób bezpardonowy, do bólu szczery i nie sięgający po jakiekolwiek półśrodki. (Lucyna Szczykutowicz)
Po seansie w piątek, 20.11, spotkanie z psycholożką, Katarzyną Downarowicz.
Język: mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
W SUMIE SPOKO, reż. Lina Yang, Chiny 2026, 118’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Asian Cinerama
Young, outspoken, and fiercely independent, schoolteacher Xu Ke seems to have everything under control – at least until an unexpected incident occurs during a school sports event. At the hospital, she learns she has to undergo a minor gynaecological procedure. What appears to be a straightforward diagnosis, however, leads to an absurd odyssey through doctors’ offices. The reason? Xu Ke is a virgin, and the doctor refuses to approve the procedure without written consent from her family. To make matters worse, her eccentric mother unexpectedly turns up at her small flat, fleeing marital problems. The daily tensions and generational misunderstandings that put the relationship between the two women to the test nevertheless become the beginning of an important lesson, in which the daughter teaches her mother that living life on one’s own terms is, well, ‘OK’. Yang Lina’s latest film is a tender and humorous portrayal of the female experience, an attempt to break free from a life dictated by the expectations of others. The director explores female bodily experience with ease, speaking about it with painful honesty, without pulling any punches or resorting to half-measures. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: mandarin with polish and english subtitles
IT'S OK, dir. Lina Yang, China 2026, 118’
Asian Cinerama
Młoda, bezpośrednia i skrajnie samodzielna Xu Ke jest nauczycielką, która zdaje się mieć wszystko pod kontrolą. Przynajmniej do czasu, gdy podczas szkolnych zawodów dochodzi do niespodziewanego incydentu. W szpitalu dziewczyna dowiaduje się, że musi przejść drobny zabieg ginekologiczny, ale z pozoru prosta diagnoza prowadzi do absurdalnej odysei po gabinetach lekarskich. Powód? Xu Ke jest dziewicą, a lekarz nie wyraża zgody na operację bez pisemnej zgody rodziny. Jakby tego było mało, do niewielkiego mieszkanka dziewczyny bez zapowiedzi wprowadza się jej uciekająca przed problemami małżeńskimi, ekscentryczna matka. W nowej konfiguracji relacja obu kobiet zostaje wystawiona na próbę. Międzypokoleniowe spięcia stają się jednak początkiem ważnej lekcji, podczas której to córka uczy matkę, że życie na własnych zasadach jest „w sumie spoko”. Najnowszy film Yang Liny to czuły i pełen humoru obraz kobiecego doświadczenia, próby zerwania z życiem pod dyktando cudzych oczekiwań. Reżyserka ze swobodą przygląda się tematowi kobiecej cielesności, opowiadając o niej w sposób bezpardonowy, do bólu szczery i nie sięgający po jakiekolwiek półśrodki. (Lucyna Szczykutowicz)
Po seansie w piątek, 20.11, spotkanie z psycholożką, Katarzyną Downarowicz.
Język: mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
W SUMIE SPOKO, reż. Lina Yang, Chiny 2026, 118’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Asian Cinerama
Young, outspoken, and fiercely independent, schoolteacher Xu Ke seems to have everything under control – at least until an unexpected incident occurs during a school sports event. At the hospital, she learns she has to undergo a minor gynaecological procedure. What appears to be a straightforward diagnosis, however, leads to an absurd odyssey through doctors’ offices. The reason? Xu Ke is a virgin, and the doctor refuses to approve the procedure without written consent from her family. To make matters worse, her eccentric mother unexpectedly turns up at her small flat, fleeing marital problems. The daily tensions and generational misunderstandings that put the relationship between the two women to the test nevertheless become the beginning of an important lesson, in which the daughter teaches her mother that living life on one’s own terms is, well, ‘OK’. Yang Lina’s latest film is a tender and humorous portrayal of the female experience, an attempt to break free from a life dictated by the expectations of others. The director explores female bodily experience with ease, speaking about it with painful honesty, without pulling any punches or resorting to half-measures. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: mandarin with polish and english subtitles
IT'S OK, dir. Lina Yang, China 2026, 118’
Festiwal Pięć Smaków: Wielki Budda+
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Poetyka duchowości
Rzodkiewa pracuje w fabryce pomników Buddy jako ochroniarz na nocnej zmianie. Jego kumpel Pępek za dnia zbiera surowce wtórne. Wieczorami spotykają się w stróżówce: pochłaniają śmieciowe jedzenie, przerzucają świerszczyki i dla zabicia nudy oglądają nagrania z kamery samochodowej szefa Rzodkiewy. Aż pewnej nocy trafiają na coś, czego zdecydowanie nie powinni zobaczyć. To odkrycie na zawsze zmieni ich życie. „Wielki Budda+” spogląda na duchowość i religię z ironią i bezczelnym humorem. W azjatyckim buddy-movie dwóch kumpli wpada w uzależnienie od podglądactwa, a coraz bardziej niepokojące nagrania z samochodowej kamery tworzą wrażenie, jakby rzeczywistość znalazła się we władzy wszechobecnego (boskiego) spojrzenia. Transcendencja przybiera tu jednak wyjątkowo cyniczną formę. Wciąż nieznana w Polsce, na Tajwanie kultowa czarna komedia Huanga Hsin-yao niczym w lustrze odbija świat przepełniony poczuciem bezkarności i logiką przemocy późnego kapitalizmu. Debiut Huanga okazał się niespodziewanym przebojem, otrzymując w 2017 roku aż 11 nominacji do Golden Horse Awards i wygrywając w pięciu kategoriach. (Łukasz Mańkowski)
Po seansie w czwartek, 19.11, spotkanie z reżyserem.
Język: tajwański z polskimi i angielskimi napisami
WIELKI BUDDA+, reż. Hsin-yao Huang, Tajwan 2017, 102’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Poetics of Spirituality
Pickle works the night shift as a security guard at a factory manufacturing Buddha statues. His friend Belly Button spends his days collecting scrap for recycling. In the evenings, they huddle in the guard booth: eating junk food, flipping through porn magazines, and watching dashcam footage from Pickle’s boss to kill time. One night, they stumble across something they were never meant to see – a discovery that alters their lives forever.
The Great Buddha+ takes an irreverent look at spirituality and religion with unapologetic humour. In this Buddhist buddy movie, two friends become hooked on voyeurism, while increasingly disturbing dashcam footage creates the impression that reality itself has fallen under the gaze of an all-seeing (divine) eye. Transcendence, however, takes an exceptionally cynical form here.
Previously unreleased in Poland, Huang Hsin-yao’s cult black comedy holds up a stark mirror to a world saturated with impunity and driven by the violent logic of late capitalism. Huang’s debut proved a surprise sensation, earning 11 nominations at the 2017 Golden Horse Awards and winning in five categories.(Łukasz Mańkowski)
Language version: minnan with polish and english subtitles
THE GREAT BUDDHA+, dir. Hsin-yao Huang, Taiwan 2017, 102’
Poetyka duchowości
Rzodkiewa pracuje w fabryce pomników Buddy jako ochroniarz na nocnej zmianie. Jego kumpel Pępek za dnia zbiera surowce wtórne. Wieczorami spotykają się w stróżówce: pochłaniają śmieciowe jedzenie, przerzucają świerszczyki i dla zabicia nudy oglądają nagrania z kamery samochodowej szefa Rzodkiewy. Aż pewnej nocy trafiają na coś, czego zdecydowanie nie powinni zobaczyć. To odkrycie na zawsze zmieni ich życie. „Wielki Budda+” spogląda na duchowość i religię z ironią i bezczelnym humorem. W azjatyckim buddy-movie dwóch kumpli wpada w uzależnienie od podglądactwa, a coraz bardziej niepokojące nagrania z samochodowej kamery tworzą wrażenie, jakby rzeczywistość znalazła się we władzy wszechobecnego (boskiego) spojrzenia. Transcendencja przybiera tu jednak wyjątkowo cyniczną formę. Wciąż nieznana w Polsce, na Tajwanie kultowa czarna komedia Huanga Hsin-yao niczym w lustrze odbija świat przepełniony poczuciem bezkarności i logiką przemocy późnego kapitalizmu. Debiut Huanga okazał się niespodziewanym przebojem, otrzymując w 2017 roku aż 11 nominacji do Golden Horse Awards i wygrywając w pięciu kategoriach. (Łukasz Mańkowski)
Po seansie w czwartek, 19.11, spotkanie z reżyserem.
Język: tajwański z polskimi i angielskimi napisami
WIELKI BUDDA+, reż. Hsin-yao Huang, Tajwan 2017, 102’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Poetics of Spirituality
Pickle works the night shift as a security guard at a factory manufacturing Buddha statues. His friend Belly Button spends his days collecting scrap for recycling. In the evenings, they huddle in the guard booth: eating junk food, flipping through porn magazines, and watching dashcam footage from Pickle’s boss to kill time. One night, they stumble across something they were never meant to see – a discovery that alters their lives forever.
The Great Buddha+ takes an irreverent look at spirituality and religion with unapologetic humour. In this Buddhist buddy movie, two friends become hooked on voyeurism, while increasingly disturbing dashcam footage creates the impression that reality itself has fallen under the gaze of an all-seeing (divine) eye. Transcendence, however, takes an exceptionally cynical form here.
Previously unreleased in Poland, Huang Hsin-yao’s cult black comedy holds up a stark mirror to a world saturated with impunity and driven by the violent logic of late capitalism. Huang’s debut proved a surprise sensation, earning 11 nominations at the 2017 Golden Horse Awards and winning in five categories.(Łukasz Mańkowski)
Language version: minnan with polish and english subtitles
THE GREAT BUDDHA+, dir. Hsin-yao Huang, Taiwan 2017, 102’
Festiwal Pięć Smaków: Witajcie w Hope
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Retrospektywa: Na Hong-jin
Na obrzeżach miejscowości Hope, w strefie zdemilitaryzowanej dochodzi do tajemniczego incydentu – zostaje znaleziona rozszarpana krowa. Policjant rusza tropem zagadki do miasta, tymczasem grupa myśliwych szuka śladów zdarzenia w pobliskim lesie. Kiedy odkrywają przyczynę zamieszania, stają oko w oko z czymś, czego istnienia nie będą potrafili wyjaśnić. „Witajcie w Hope” to najdroższy film w historii koreańskiego kina, na którego premierę fani Na Hong-jina musieli czekać aż dziesięć lat. Zrealizowane z rozmachem, brutalne widowisko zawiera elementy charakterystyczne dla autorskiego kina Na – pogoń za złem, osadzenie w lokalnym kontekście i obecną w każdym kadrze atmosferę zbiorowej paranoi. Koreański twórca bawi się konwencją monster movie, łącząc ją z osobistym zamiłowaniem do wszechogarniającego chaosu. W efekcie „Witajcie w Hope” to kino galopujące bez tchu, pulsujące wściekłością, bijące rekordy pod względem liczby przekleństw, a przy tym idealnie oddające energię ognistego konia, który patronuje tegorocznej edycji Pięciu Smaków.
(Łukasz Mańkowski)
Język: koreański, angielski z polskimi i angielskimi napisami
WITAJCIE W HOPE, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2026, 160'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
On the outskirts of the town of Hope, in the Demilitarized Zone, a mysterious incident occurs: a mutilated cow is discovered. A police officer follows the trail into town, while a group of hunters searches for clues in the nearby forest. When they uncover the cause of the commotion, they come face to face with something they cannot explain.
Hope is the most expensive film in the history of Korean cinema, a film for which Na Hong-jin’s fans have had to wait a whole decade. A brutal, large-scale spectacle, it bears all the hallmarks of Na's signature auteur cinema – the pursuit of evil, a deep grounding in local context, and an atmosphere of collective paranoia present in every frame. Playing with the conventions of the monster movie, the Korean director combines them with his characteristic fascination with escalating chaos. The result is a breathtakingly fast-paced film pulsating with rage and setting records for the sheer number of swear words, while perfectly capturing the fiery energy of the Fire Horse that lends its spirit to this year’s Five Flavours festival.
(Łukasz Mańkowski)
Language version: korean, english with polish and english subtitles
HOPE, dir. Na Hong-jin, South Korea 2026, 160’
Retrospektywa: Na Hong-jin
Na obrzeżach miejscowości Hope, w strefie zdemilitaryzowanej dochodzi do tajemniczego incydentu – zostaje znaleziona rozszarpana krowa. Policjant rusza tropem zagadki do miasta, tymczasem grupa myśliwych szuka śladów zdarzenia w pobliskim lesie. Kiedy odkrywają przyczynę zamieszania, stają oko w oko z czymś, czego istnienia nie będą potrafili wyjaśnić. „Witajcie w Hope” to najdroższy film w historii koreańskiego kina, na którego premierę fani Na Hong-jina musieli czekać aż dziesięć lat. Zrealizowane z rozmachem, brutalne widowisko zawiera elementy charakterystyczne dla autorskiego kina Na – pogoń za złem, osadzenie w lokalnym kontekście i obecną w każdym kadrze atmosferę zbiorowej paranoi. Koreański twórca bawi się konwencją monster movie, łącząc ją z osobistym zamiłowaniem do wszechogarniającego chaosu. W efekcie „Witajcie w Hope” to kino galopujące bez tchu, pulsujące wściekłością, bijące rekordy pod względem liczby przekleństw, a przy tym idealnie oddające energię ognistego konia, który patronuje tegorocznej edycji Pięciu Smaków.
(Łukasz Mańkowski)
Język: koreański, angielski z polskimi i angielskimi napisami
WITAJCIE W HOPE, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2026, 160'
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Retrospective: Na Hong-jin
On the outskirts of the town of Hope, in the Demilitarized Zone, a mysterious incident occurs: a mutilated cow is discovered. A police officer follows the trail into town, while a group of hunters searches for clues in the nearby forest. When they uncover the cause of the commotion, they come face to face with something they cannot explain.
Hope is the most expensive film in the history of Korean cinema, a film for which Na Hong-jin’s fans have had to wait a whole decade. A brutal, large-scale spectacle, it bears all the hallmarks of Na's signature auteur cinema – the pursuit of evil, a deep grounding in local context, and an atmosphere of collective paranoia present in every frame. Playing with the conventions of the monster movie, the Korean director combines them with his characteristic fascination with escalating chaos. The result is a breathtakingly fast-paced film pulsating with rage and setting records for the sheer number of swear words, while perfectly capturing the fiery energy of the Fire Horse that lends its spirit to this year’s Five Flavours festival.
(Łukasz Mańkowski)
Language version: korean, english with polish and english subtitles
HOPE, dir. Na Hong-jin, South Korea 2026, 160’
Festiwal Pięć Smaków: Zmierzch w Luomu
Repilka 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Asian Cinerama
Po otrzymaniu tajemniczej pocztówki Bai postanawia odwiedzić miasteczko w Syczuanie, skąd ta została wysłana. Położone u podnóża świętej góry Emei, Luomu jest ostatnim miejscem, z którego kontaktował się z nią jej były chłopak Wang, zanim zniknął bez śladu trzy lata wcześniej. Bai zatrzymuje się w miejscowym pensjonacie, początkowo planując zaledwie kilkudniowy pobyt. Szybko okazuje się jednak, że czas w Luomu płynie w spowolnionym rytmie, a próba rozwikłania zagadki zniknięcia Wanga prowadzi ją ku konfrontacji z własną przeszłością. Podczas niespiesznych spacerów po labiryncie kamiennych uliczek Bai stopniowo poznaje okolicznych mieszkańców, nawiązuje też więź z właścicielką pensjonatu, Liu. Najnowszy film koreańsko-chińskiego reżysera Zhanga Lü – enigmatyczny, melancholijny i nieoczywisty – można określić mianem kina kontemplacji. Jego bohaterowie tkwią zawieszeni między jawą a snem, teraźniejszością a wspomnieniem. Luomu staje się przestrzenią liminalną, gdzie przeszłość przenika teraźniejszość, a granica między rzeczywistością i wyobrażeniem znika. Z półmroku Zhang wyczarowuje portret miasteczka dręczonego przez zjawy. (Lucyna Szczykutowicz)
Język: mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
ZMIERZCH W LUOMU, reż. Zhang Lu, Chiny 2025, 99’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Asian Cinerama
After receiving a mysterious postcard, Bai decides to visit the small town in Sichuan from which it was sent. Situated at the foot of the sacred Mount Emei, Luomu is the last place from which her ex-boyfriend Wang contacted her before disappearing without a trace three years ago. What was initially meant to be a short stay at a local guesthouse turns into a longer visit in the company of the local community. Unhurried strolls through a labyrinth of stone alleyways lead her to gradually bond with the residents – including Liu, the guesthouse owner. As she follows the traces Wang left behind, Bai tries to unravel the mystery of his disappearance while also confronting her own past.
The characters in Zhang Lü’s contemplative film are suspended between wakefulness and dreams, the present and memory. Here, Luomu transforms into a liminal space where the past permeates the present and the boundary between reality and imagination dissolves; out of the half-light, Zhang conjures a portrait of a town haunted by ghosts. Gloaming in Luomu won the Best Film award at the Busan International Film Festival in 2025. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: mandarin with polish and english subtitles
GLOAMING IN LUOMU, dir. Zhang Lu, China 2025, 99’
Asian Cinerama
Po otrzymaniu tajemniczej pocztówki Bai postanawia odwiedzić miasteczko w Syczuanie, skąd ta została wysłana. Położone u podnóża świętej góry Emei, Luomu jest ostatnim miejscem, z którego kontaktował się z nią jej były chłopak Wang, zanim zniknął bez śladu trzy lata wcześniej. Bai zatrzymuje się w miejscowym pensjonacie, początkowo planując zaledwie kilkudniowy pobyt. Szybko okazuje się jednak, że czas w Luomu płynie w spowolnionym rytmie, a próba rozwikłania zagadki zniknięcia Wanga prowadzi ją ku konfrontacji z własną przeszłością. Podczas niespiesznych spacerów po labiryncie kamiennych uliczek Bai stopniowo poznaje okolicznych mieszkańców, nawiązuje też więź z właścicielką pensjonatu, Liu. Najnowszy film koreańsko-chińskiego reżysera Zhanga Lü – enigmatyczny, melancholijny i nieoczywisty – można określić mianem kina kontemplacji. Jego bohaterowie tkwią zawieszeni między jawą a snem, teraźniejszością a wspomnieniem. Luomu staje się przestrzenią liminalną, gdzie przeszłość przenika teraźniejszość, a granica między rzeczywistością i wyobrażeniem znika. Z półmroku Zhang wyczarowuje portret miasteczka dręczonego przez zjawy. (Lucyna Szczykutowicz)
Język: mandaryński z polskimi i angielskimi napisami
ZMIERZCH W LUOMU, reż. Zhang Lu, Chiny 2025, 99’
--
Replica of 20th Asian Film Festival Five Flavours
Asian Cinerama
After receiving a mysterious postcard, Bai decides to visit the small town in Sichuan from which it was sent. Situated at the foot of the sacred Mount Emei, Luomu is the last place from which her ex-boyfriend Wang contacted her before disappearing without a trace three years ago. What was initially meant to be a short stay at a local guesthouse turns into a longer visit in the company of the local community. Unhurried strolls through a labyrinth of stone alleyways lead her to gradually bond with the residents – including Liu, the guesthouse owner. As she follows the traces Wang left behind, Bai tries to unravel the mystery of his disappearance while also confronting her own past.
The characters in Zhang Lü’s contemplative film are suspended between wakefulness and dreams, the present and memory. Here, Luomu transforms into a liminal space where the past permeates the present and the boundary between reality and imagination dissolves; out of the half-light, Zhang conjures a portrait of a town haunted by ghosts. Gloaming in Luomu won the Best Film award at the Busan International Film Festival in 2025. (Lucyna Szczykutowicz)
Language version: mandarin with polish and english subtitles
GLOAMING IN LUOMU, dir. Zhang Lu, China 2025, 99’
Godzilla Minus Zero
Wojna doszczętnie zniszczyła Japonię, a Godzilla pogrążyła ją jeszcze bardziej. Minęły dwa lata, a kraj musi zmierzyć się z ogromem tragedii i trudami odbudowy, by powrócić do normalnego życia.
Gdy ludzkość w końcu przywyka do upragnionego pokoju na świecie, pojawia się nowe zagrożenie, a nadzieja pryska jak bańka mydlana.
Trzeciej szansy nie będzie. Wszystko kończy się tutaj.
Język: japoński z polskimi napisami
GODZILLA MINUS ZERO, reż. Takashi Yamazaki, Japonia, 2026, 136'
Gdy ludzkość w końcu przywyka do upragnionego pokoju na świecie, pojawia się nowe zagrożenie, a nadzieja pryska jak bańka mydlana.
Trzeciej szansy nie będzie. Wszystko kończy się tutaj.
Język: japoński z polskimi napisami
GODZILLA MINUS ZERO, reż. Takashi Yamazaki, Japonia, 2026, 136'
Historyczne Przestrzenie Zamku - Zwiedzanie
Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni histrycznych Zamku codziennie w godzinach od 12-20
Bilety: 10 zł (n), 7 zł (u)
Bilety: 10 zł (n), 7 zł (u)
JAZZAMEK #77 | Blu/Bry
15.11.2026
JAZZAMEK #77
g. 18 | Blu/Bry
Sala Wielka / bilety: 40 zł (przedsprzedaż), 50 zł (w dniu koncertu)
Blu/Bry to zespół założony w 2021 roku, który od tego czasu aktywnie występuje na europejskiej scenie muzycznej. Jego twórczość łączy nowoczesny jazz z wpływami muzyki ludowej, a także elementami muzyki klasycznej i elektronicznej. Zespół koncentruje się na autorskich kompozycjach oraz kolektywnym podejściu do brzmienia, co nadaje ich muzyce wyrazisty i spójny charakter.
Kwintet brał udział w licznych konkursach i festiwalach, w tym Enter Enea Festival. Zdobył Grand Prix na prestiżowych konkursach, takich jak Jazz Juniors, Central European Jazz Showcase, Jazz nad Odrą oraz Bielska Zadymka Jazzowa. W rankingu JazzForum JazzTop 2024 zespół został wyróżniony jako „Nowa Nadzieja Roku”. Muzycy regularnie koncertują również w klubach i na festiwalach zarówno w Polsce, jak i za granicą, systematycznie budując swoją pozycję na scenie jazzowej.
Ich debiutancki album „Blubry” ukazał się w 2023 roku, a na początku 2025 wydali kolejny – „Ejber”, powstały we współpracy z Polskim Radiem. Nagrania zespołu spotkały się z bardzo dobrym przyjęciem zarówno ze strony krytyków, jak i publiczności.
Członkowie zespołu mieli okazję studiować w takich instytucjach jak Danish National Academy of Music, Berklee College of Music w Bostonie oraz Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. Nieustannie rozwijają swój język muzyczny, poszukując nowych inspiracji i kierunków artystycznych.
15 listopada zapraszamy do Sali Wielkiej na koncert zespołuw ramach cyklu JazZamek, który w tym roku obchodzi swoje 10-lecie.
Kolejny koncert w ramach cyklu JazZamek, na którym tym razem usłyszymy projekt NORWID Kasi Pietrzko Trio, Macieja Kądzieli & Andrzeja Chyry odbędzie się 9 grudnia o g. 19. Bilety w sprzedaży od listopada.
https://www.instagram.com/blubryquintet?igsh=ZW5tcm1xZ2t2N2Ix
Skład:
Jan Kusz – saksofony
Tomasz Kusz – trąbka
Jakub Letkiewicz – fortepian
Franciszek Wicke – gitara basowa, kontrabas
Stanisław Banyś – perkusja
JAZZAMEK #77
g. 18 | Blu/Bry
Sala Wielka / bilety: 40 zł (przedsprzedaż), 50 zł (w dniu koncertu)
Blu/Bry to zespół założony w 2021 roku, który od tego czasu aktywnie występuje na europejskiej scenie muzycznej. Jego twórczość łączy nowoczesny jazz z wpływami muzyki ludowej, a także elementami muzyki klasycznej i elektronicznej. Zespół koncentruje się na autorskich kompozycjach oraz kolektywnym podejściu do brzmienia, co nadaje ich muzyce wyrazisty i spójny charakter.
Kwintet brał udział w licznych konkursach i festiwalach, w tym Enter Enea Festival. Zdobył Grand Prix na prestiżowych konkursach, takich jak Jazz Juniors, Central European Jazz Showcase, Jazz nad Odrą oraz Bielska Zadymka Jazzowa. W rankingu JazzForum JazzTop 2024 zespół został wyróżniony jako „Nowa Nadzieja Roku”. Muzycy regularnie koncertują również w klubach i na festiwalach zarówno w Polsce, jak i za granicą, systematycznie budując swoją pozycję na scenie jazzowej.
Ich debiutancki album „Blubry” ukazał się w 2023 roku, a na początku 2025 wydali kolejny – „Ejber”, powstały we współpracy z Polskim Radiem. Nagrania zespołu spotkały się z bardzo dobrym przyjęciem zarówno ze strony krytyków, jak i publiczności.
Członkowie zespołu mieli okazję studiować w takich instytucjach jak Danish National Academy of Music, Berklee College of Music w Bostonie oraz Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze. Nieustannie rozwijają swój język muzyczny, poszukując nowych inspiracji i kierunków artystycznych.
15 listopada zapraszamy do Sali Wielkiej na koncert zespołuw ramach cyklu JazZamek, który w tym roku obchodzi swoje 10-lecie.
Kolejny koncert w ramach cyklu JazZamek, na którym tym razem usłyszymy projekt NORWID Kasi Pietrzko Trio, Macieja Kądzieli & Andrzeja Chyry odbędzie się 9 grudnia o g. 19. Bilety w sprzedaży od listopada.
https://www.instagram.com/blubryquintet?igsh=ZW5tcm1xZ2t2N2Ix
Skład:
Jan Kusz – saksofony
Tomasz Kusz – trąbka
Jakub Letkiewicz – fortepian
Franciszek Wicke – gitara basowa, kontrabas
Stanisław Banyś – perkusja
JazZamek #78 | Kasia Pietrzko Trio, Maciej Kądziela & Andrzej Chyra – Norwid
9.12
JAZZAMEK #78
g. 19 | Kasia Pietrzko Trio, Maciej Kądziela & Andrzej Chyra – Norwid
Sala Wielka
Bilety 60 zł przedsprzedaż / 75 zł w dniu koncertu
NORWID to projekt, którego koncepcja opiera się na autorskiej, jazzowej interpretacji wybranych utworów czwartego wieszcza, czytanych przez znakomitego aktora, Andrzeja Chyrę. Świat improwizacji występuje w nim w intrygującej relacji z wyborem tekstów Norwida, będących dla muzyków impulsem do stworzenia indywidualnego i niepowtarzalnego komentarza.
WYKONAWCY:
Kasia Pietrzko – fortepian, kompozycje, wybór tekstów
Maciej Kądziela – saksofon altowy, kompozycje, wybór tekstów
Andrzej Święs – kontrabas
Piotr Budniak – perkusja
Andrzej Chyra – recytacje
JAZZAMEK #78
g. 19 | Kasia Pietrzko Trio, Maciej Kądziela & Andrzej Chyra – Norwid
Sala Wielka
Bilety 60 zł przedsprzedaż / 75 zł w dniu koncertu
NORWID to projekt, którego koncepcja opiera się na autorskiej, jazzowej interpretacji wybranych utworów czwartego wieszcza, czytanych przez znakomitego aktora, Andrzeja Chyrę. Świat improwizacji występuje w nim w intrygującej relacji z wyborem tekstów Norwida, będących dla muzyków impulsem do stworzenia indywidualnego i niepowtarzalnego komentarza.
WYKONAWCY:
Kasia Pietrzko – fortepian, kompozycje, wybór tekstów
Maciej Kądziela – saksofon altowy, kompozycje, wybór tekstów
Andrzej Święs – kontrabas
Piotr Budniak – perkusja
Andrzej Chyra – recytacje
JOEP BEVING – Liminal Tour (wejście 19, koncert 20:00)
JOEP BEVING – Liminal Tour
Sala Wielka
Wejście 19, koncert 20:00
Joep Beving - jedna z najbardziej uznanych i charakterystycznych postaci współczesnej pianistyki na koncercie w Poznaniuj! Wysoki, brodaty Holender związany z prestiżową wytwórnią Deutsche Grammophon 5 marca wystąpi w Sali Wielkiej CK ZAMEK.
Beving wspólnie z takimi twórcami jak Olafur Arnalds, Hania Rani, Max Richter czy Nils Frahm przypomniał wspaniałą tradycję muzyki pianistycznej we współczesnym kontekście, docierając do nowych słuchaczy. O swojej muzyce mówi: „To mój cichy bunt przeciwko szaleństwu”. Sukces przyniosła mu takie albumy „Solipsi8sm” Prehension” „Henosis” czy „Trilogy” a jego muzykę w serwisach streamingowych odsłuchano miliony razy. W Polsce poza klasycznym repertuarem, zaprezentuje materiał ze swojej ostatniej płyty „Liminal”, wydanej jak zwykle przez Deutsche Grammophon.
Album czerpie inspirację z książki Guillaume’a Logégo „Wild Renaissance” i powstał w odpowiedzi na rosnącą niepewność oraz rozpad dawnych systemów. Złożony z 15 solowych kompozycji fortepianowych, częściowo splecionych z elektroniką, projekt zabiera słuchacza w atmosferyczną podróż pomiędzy współczesną kompozycją a introspektywną poezją dźwięku. Muzyka przeplata momenty precyzyjnej, świadomie kształtowanej kompozycji z fragmentami, w których dźwięk rozwija się organicznie, zacierając granicę między kontrolą a intuicją.
„Album porusza się pomiędzy dwiema stronami. Czasami próbuję kształtować i dopracowywać dźwięk, aby nadać mu możliwie najczystszą formę. Innym razem muzyka zdaje się płynąć sama, zmieniać się, zanikać i powracać do ciszy, jakby kierowało nią coś naturalnego. Chodzi tu mniej o strukturę, a bardziej o więź, rezonans i zmianę - bliżej temu do ekologii niż architektury” - mówi Beving.
„Arcadia” https://youtu.be/b7M94SP34WI?si=zfMVUqiDwDzZt42L
„Paris s'enflamme”
https://youtu.be/9qQ5OLwg5f4?si=7pDUwXb2dcBITNMs
Sala Wielka
Wejście 19, koncert 20:00
Joep Beving - jedna z najbardziej uznanych i charakterystycznych postaci współczesnej pianistyki na koncercie w Poznaniuj! Wysoki, brodaty Holender związany z prestiżową wytwórnią Deutsche Grammophon 5 marca wystąpi w Sali Wielkiej CK ZAMEK.
Beving wspólnie z takimi twórcami jak Olafur Arnalds, Hania Rani, Max Richter czy Nils Frahm przypomniał wspaniałą tradycję muzyki pianistycznej we współczesnym kontekście, docierając do nowych słuchaczy. O swojej muzyce mówi: „To mój cichy bunt przeciwko szaleństwu”. Sukces przyniosła mu takie albumy „Solipsi8sm” Prehension” „Henosis” czy „Trilogy” a jego muzykę w serwisach streamingowych odsłuchano miliony razy. W Polsce poza klasycznym repertuarem, zaprezentuje materiał ze swojej ostatniej płyty „Liminal”, wydanej jak zwykle przez Deutsche Grammophon.
Album czerpie inspirację z książki Guillaume’a Logégo „Wild Renaissance” i powstał w odpowiedzi na rosnącą niepewność oraz rozpad dawnych systemów. Złożony z 15 solowych kompozycji fortepianowych, częściowo splecionych z elektroniką, projekt zabiera słuchacza w atmosferyczną podróż pomiędzy współczesną kompozycją a introspektywną poezją dźwięku. Muzyka przeplata momenty precyzyjnej, świadomie kształtowanej kompozycji z fragmentami, w których dźwięk rozwija się organicznie, zacierając granicę między kontrolą a intuicją.
„Album porusza się pomiędzy dwiema stronami. Czasami próbuję kształtować i dopracowywać dźwięk, aby nadać mu możliwie najczystszą formę. Innym razem muzyka zdaje się płynąć sama, zmieniać się, zanikać i powracać do ciszy, jakby kierowało nią coś naturalnego. Chodzi tu mniej o strukturę, a bardziej o więź, rezonans i zmianę - bliżej temu do ekologii niż architektury” - mówi Beving.
„Arcadia” https://youtu.be/b7M94SP34WI?si=zfMVUqiDwDzZt42L
„Paris s'enflamme”
https://youtu.be/9qQ5OLwg5f4?si=7pDUwXb2dcBITNMs
KASIA LINS - OBYWATELKA K.L.
Obywatelka K.L. to wyjątkowy projekt, w którym Kasia Lins nie składa prostego hołdu Grzegorzowi Ciechowskiemu, lecz prowadzi z jego twórczością osobisty, artystyczny dialog. Przyjmując alter ego Obywatelki K.L., sięga po utwory mniej oczywiste – te, które przez lata pozostawały w cieniu największych przebojów Republiki i Obywatela G.C. – i nadaje im nowe, współczesne brzmienie.To koncert, który odkrywa Ciechowskiego na nowo.
Zamiast nostalgicznej podróży przez największe hity, publiczność otrzymuje spójną, emocjonalną opowieść o obsesji, pożądaniu, miłości i samotności. Charakterystyczne dla Kasi Lins filmowe, mroczne aranżacje łączą zimnofalową estetykę z trip-hopem, subtelną elektroniką i fortepianem, tworząc hipnotyzującą atmosferę, w której teksty Ciechowskiego wybrzmiewają z nową siłą.
Na scenie nie zabraknie również wyjątkowych akcentów – podczas koncertów wykorzystywany jest oryginalny syntezator Yamaha EX5 należący niegdyś do Grzegorza Ciechowskiego, co nadaje projektowi dodatkowy wymiar symboliczny. Każdy występ wzbogacają starannie przygotowane wizualizacje, dzięki którym koncert staje się nie tylko wydarzeniem muzycznym, ale również pełnym dramaturgii spektaklem audiowizualnym.
Projekt Obywatelka K.L., nagrodzony trzema Fryderykami, to propozycja zarówno dla wiernych fanów twórczości Grzegorza Ciechowskiego, jak i dla słuchaczy, którzy chcą odkryć jego mniej znane kompozycje w odważnych, niezwykle poruszających interpretacjach Kasi Lins.
Zamiast nostalgicznej podróży przez największe hity, publiczność otrzymuje spójną, emocjonalną opowieść o obsesji, pożądaniu, miłości i samotności. Charakterystyczne dla Kasi Lins filmowe, mroczne aranżacje łączą zimnofalową estetykę z trip-hopem, subtelną elektroniką i fortepianem, tworząc hipnotyzującą atmosferę, w której teksty Ciechowskiego wybrzmiewają z nową siłą.
Na scenie nie zabraknie również wyjątkowych akcentów – podczas koncertów wykorzystywany jest oryginalny syntezator Yamaha EX5 należący niegdyś do Grzegorza Ciechowskiego, co nadaje projektowi dodatkowy wymiar symboliczny. Każdy występ wzbogacają starannie przygotowane wizualizacje, dzięki którym koncert staje się nie tylko wydarzeniem muzycznym, ale również pełnym dramaturgii spektaklem audiowizualnym.
Projekt Obywatelka K.L., nagrodzony trzema Fryderykami, to propozycja zarówno dla wiernych fanów twórczości Grzegorza Ciechowskiego, jak i dla słuchaczy, którzy chcą odkryć jego mniej znane kompozycje w odważnych, niezwykle poruszających interpretacjach Kasi Lins.
Kino bez barier: Czas, który nie nadszedł
Film „Czas, które nie nadszedł”
Czas trwania: 1 godzina i 45 minut
Film dla osób powyżej 15 roku życia.
Kraj produkcji: Belgia, Polska. Gatunek: melodramat, sci-fi.
Świat, w którym starzenie się jest tabu. Sara i Oskar dokonują odmiennych wyborów. Sara poddaje się naturalnemu starzeniu, natomiast Oskar skorzystał z terapii zapewniającej młodość. Po latach ponownie się spotykają. Dzieli ich więcej niż wygląd.
Treści wrażliwe: żałoba, śmierć, choroba, dyskryminacja ze względu na wiek
Język: polski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących. Pokaz w czwartek 12 listopada także z tłumaczeniem na polski język migowy.
CZAS, KTÓRY NIE NADSZEDŁ, reż. Julia Rogowska, Polska 2026, 105'
Czas trwania: 1 godzina i 45 minut
Film dla osób powyżej 15 roku życia.
Kraj produkcji: Belgia, Polska. Gatunek: melodramat, sci-fi.
Świat, w którym starzenie się jest tabu. Sara i Oskar dokonują odmiennych wyborów. Sara poddaje się naturalnemu starzeniu, natomiast Oskar skorzystał z terapii zapewniającej młodość. Po latach ponownie się spotykają. Dzieli ich więcej niż wygląd.
Treści wrażliwe: żałoba, śmierć, choroba, dyskryminacja ze względu na wiek
Język: polski z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących. Pokaz w czwartek 12 listopada także z tłumaczeniem na polski język migowy.
CZAS, KTÓRY NIE NADSZEDŁ, reż. Julia Rogowska, Polska 2026, 105'
Kino bez barier: Kumotry
Film „Kumotry”
Czas trwania: 1 godzina i 10 minut
Film dla osób powyżej 12 roku życia.
Kraj produkcji: Niemcy, Polska. Gatunek: dokumentalny.
W polskiej wsi w Karpatach dwie przyjaciółki, Hanka i Bronka, z humorem i siłą mierzą się z upływem czasu.
Treści wrażliwe: brak.
Język: polski i rumuński z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących oraz tłumaczeniem na polski język migowy
KUMOTRY, reż. Emilia Śniegoska, Polska, Niemcy 2025, 70'
Czas trwania: 1 godzina i 10 minut
Film dla osób powyżej 12 roku życia.
Kraj produkcji: Niemcy, Polska. Gatunek: dokumentalny.
W polskiej wsi w Karpatach dwie przyjaciółki, Hanka i Bronka, z humorem i siłą mierzą się z upływem czasu.
Treści wrażliwe: brak.
Język: polski i rumuński z polską audiodeskrypcją, polskimi napisami dla osób niesłyszących oraz tłumaczeniem na polski język migowy
KUMOTRY, reż. Emilia Śniegoska, Polska, Niemcy 2025, 70'
Kino bez barier: Pieśni lasu
Film "Pieśni lasu" Vincenta Muniera.
Czas trwania: 1 godzina i 33 minuty. Kraj produkcji: Francja.
Gatunek: dokumentalny.
Treści wrażliwe: brak.
Język: francuski z polskimi napisami dla osób niesłyszących, polską audiodeskrypcją i tłumaczeniem na polski język migowy.
PIEŚNI LASU, reż. Vincent Munier, Francja 2025, 93'
Czas trwania: 1 godzina i 33 minuty. Kraj produkcji: Francja.
Gatunek: dokumentalny.
Treści wrażliwe: brak.
Język: francuski z polskimi napisami dla osób niesłyszących, polską audiodeskrypcją i tłumaczeniem na polski język migowy.
PIEŚNI LASU, reż. Vincent Munier, Francja 2025, 93'
Kino bez barier: Po życiu
Replika 20. Festiwalu Filmów Azjatyckich Pięć Smaków
Poetyki duchowości + Kino bez barier
Film „Po życiu” w ramach Festiwalu Pięć Smaków
Czas trwania: 1 godzina i 58 minut
Film dla osób powyżej 14 roku życia.
Kraje produkcji: Japonia. Gatunek: dramat.
Po śmierci ludzie trafiają do miejsca, w którym muszą wybrać jedno najważniejsze wspomnienie ze swojego życia. Pracownicy tego miejsca pomagają im odtworzyć wybraną chwilę, aby mogli zabrać ją ze sobą na zawsze.
Treści wrażliwe: śmierć, żałoba, wojna, kryzys psychiczny
Język: japoński z polskimi napisami dla niesłyszących, polską audiodeskrypcją i tłumaczeniem na polski język migowy.
PO ŻYCIU, reż. Hirokazu Koreeda, Japonia 1998, 118’
Poetyki duchowości + Kino bez barier
Film „Po życiu” w ramach Festiwalu Pięć Smaków
Czas trwania: 1 godzina i 58 minut
Film dla osób powyżej 14 roku życia.
Kraje produkcji: Japonia. Gatunek: dramat.
Po śmierci ludzie trafiają do miejsca, w którym muszą wybrać jedno najważniejsze wspomnienie ze swojego życia. Pracownicy tego miejsca pomagają im odtworzyć wybraną chwilę, aby mogli zabrać ją ze sobą na zawsze.
Treści wrażliwe: śmierć, żałoba, wojna, kryzys psychiczny
Język: japoński z polskimi napisami dla niesłyszących, polską audiodeskrypcją i tłumaczeniem na polski język migowy.
PO ŻYCIU, reż. Hirokazu Koreeda, Japonia 1998, 118’
Kino bez barier: Przepraszam, że żyję
Film „Przepraszam, że żyję” w ramach Festiwalu Ale Kino!
Czas trwania: 1 godzina i 27 minut
Film dla osób powyżej 12 roku życia.
Kraj produkcji: Belgia, Niderlandy, Niemcy. Gatunek: dramat, młodzieżowy.
Bianka przeżywa burzliwy okres dorastania. Jej tata chce widywać ją rzadziej, a niespodziewanie w jej domu pojawia się ukochana aktorka Bianki. Bianka mierzy się z trudnymi emocjami.
Treści wrażliwe: problemy rodzinne.
Język: niderlandzki, angielski z polskimi napisam dla osób niesłyszących i i polską audiodeskrypcją. Pokaz w czwartek, 26 listopada także z tłumaczeniem na polski język migowy.
PRZEPRASZAM, ŻE ŻYJĘ, reż. Frederike Migom, Belgia, Niderlandy, Niemcy 2026, 87'
Czas trwania: 1 godzina i 27 minut
Film dla osób powyżej 12 roku życia.
Kraj produkcji: Belgia, Niderlandy, Niemcy. Gatunek: dramat, młodzieżowy.
Bianka przeżywa burzliwy okres dorastania. Jej tata chce widywać ją rzadziej, a niespodziewanie w jej domu pojawia się ukochana aktorka Bianki. Bianka mierzy się z trudnymi emocjami.
Treści wrażliwe: problemy rodzinne.
Język: niderlandzki, angielski z polskimi napisam dla osób niesłyszących i i polską audiodeskrypcją. Pokaz w czwartek, 26 listopada także z tłumaczeniem na polski język migowy.
PRZEPRASZAM, ŻE ŻYJĘ, reż. Frederike Migom, Belgia, Niderlandy, Niemcy 2026, 87'
Klara i słońce
Film „Klara i słońce”, oparty na bestsellerowej powieści laureata Nagrody Nobla Kazuo Ishiguro. Za scenariusz i reżyserię odpowiada laureat Oscara® Taika Waititi („Jojo Rabbit”).
To historia Klary (Jenna Ortega), robota zasilanego energią słoneczną, stworzonego po to, by wspierać i towarzyszyć ludziom w ich codziennym życiu. Kiedy Klara poznaje Josie (Mia Tharia), każda z nich od razu wyczuwa w drugiej pokrewną duszę. Josie ma trudną relację ze swoją matką (Amy Adams), a to właśnie Klara zaczyna uzdrawiać rodzinę i wnosić światło do skomplikowanego świata Josie. „Klara i słońce” to pełna nadziei opowieść o przyjaźni w czasach, gdy technologia sprawia, że czujemy się coraz bardziej samotni.
Język: angielski z polskimi napisami
KLARA I SŁOŃCE, reż. Taika Waititi, Wielka Brytania, Indie, USA 2026, 116'
To historia Klary (Jenna Ortega), robota zasilanego energią słoneczną, stworzonego po to, by wspierać i towarzyszyć ludziom w ich codziennym życiu. Kiedy Klara poznaje Josie (Mia Tharia), każda z nich od razu wyczuwa w drugiej pokrewną duszę. Josie ma trudną relację ze swoją matką (Amy Adams), a to właśnie Klara zaczyna uzdrawiać rodzinę i wnosić światło do skomplikowanego świata Josie. „Klara i słońce” to pełna nadziei opowieść o przyjaźni w czasach, gdy technologia sprawia, że czujemy się coraz bardziej samotni.
Język: angielski z polskimi napisami
KLARA I SŁOŃCE, reż. Taika Waititi, Wielka Brytania, Indie, USA 2026, 116'
Lalka
Warszawa końca XIX wieku. Serce Stanisława Wokulskiego (Marcin Dorociński) owładnięte jest szaloną miłością do Izabeli Łęckiej (Kamila Urzędowska). On, dzięki fortunie zdobytej na wojnie, powraca do kraju i postanawia wkroczyć do świata wyższych sfer, aby zdobyć rękę ukochanej. Ona jest olśniewająca i wyniosła, lecz mimo arystokratycznego pochodzenia zmaga się z widmem finansowej ruiny.
U boku Wokulskiego stoi jego wierny przyjaciel – Ignacy Rzecki (Marek Kondrat), romantyk, który z nostalgią obserwuje, jak świat ideałów ustępuje miejsca społecznym aspiracjom i bezwzględnej grze interesów. Wokulski wkracza w labirynt arystokratycznych salonów, gdzie każdy gest może być początkiem intrygi, a każde słowo – zapowiedzią zdrady. Stający na jego drodze rywale, niespodziewane sojusze i dramatyczne wybory wystawią na próbę jego marzenia i wiarę w ludzi. To opowieść o miłosnym zauroczeniu, które zmienia losy bohaterów i zaciera granice między sercem a rozumem.
LALKA, reż. Maciej Kawalski, Polska 2026, 142'
Język: polski
U boku Wokulskiego stoi jego wierny przyjaciel – Ignacy Rzecki (Marek Kondrat), romantyk, który z nostalgią obserwuje, jak świat ideałów ustępuje miejsca społecznym aspiracjom i bezwzględnej grze interesów. Wokulski wkracza w labirynt arystokratycznych salonów, gdzie każdy gest może być początkiem intrygi, a każde słowo – zapowiedzią zdrady. Stający na jego drodze rywale, niespodziewane sojusze i dramatyczne wybory wystawią na próbę jego marzenia i wiarę w ludzi. To opowieść o miłosnym zauroczeniu, które zmienia losy bohaterów i zaciera granice między sercem a rozumem.
LALKA, reż. Maciej Kawalski, Polska 2026, 142'
Język: polski
MET Opera Live 2026/27: Carmen [retransmisja]
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
CARMEN [retransmisja]
Autor: Georges Bizet
Opis:
Słynna inscenizacja opery Georges’a Bizeta w reżyserii Richarda Eyre’a powraca na kinowe ekrany. Mezzosopranistka Elīna Garanča zachwyca w roli tytułowej. Na scenie, jako Don José, partneruje jej znakomity tenor Roberto Alagna. Orkiestrę prowadzi, debiutujący wówczas w Met, Yannick Nézet-Séguin.
Czas trwania: 3 godziny i 2 minuty [1 przerwa]
Obsada:
Barbara Frittoli (Micaëla), Elīna Garanča (Carmen), Roberto Alagna (Don José), Teddy Tahu Rhodes (Escamillo)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent), Richard Eyre (reżyseria), Rob Howell (scenografia i kostiumy), Peter Mumford (światło)
CARMEN [retransmisja]
Autor: Georges Bizet
Opis:
Słynna inscenizacja opery Georges’a Bizeta w reżyserii Richarda Eyre’a powraca na kinowe ekrany. Mezzosopranistka Elīna Garanča zachwyca w roli tytułowej. Na scenie, jako Don José, partneruje jej znakomity tenor Roberto Alagna. Orkiestrę prowadzi, debiutujący wówczas w Met, Yannick Nézet-Séguin.
Czas trwania: 3 godziny i 2 minuty [1 przerwa]
Obsada:
Barbara Frittoli (Micaëla), Elīna Garanča (Carmen), Roberto Alagna (Don José), Teddy Tahu Rhodes (Escamillo)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent), Richard Eyre (reżyseria), Rob Howell (scenografia i kostiumy), Peter Mumford (światło)
MET Opera Live 2026/27: Dwadzieścia lat MET w kinach. Uroczysty Jubileusz
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
Z udziałem takich artystów jak: Lise Davidsen, Joyce DiDonato, Elīna Garanča, Dmitri Hvorostovsky, Jonas Kaufmann, Peter Mattei, Sondra Radvanovsky, Nadine Sierra i wielu innych
Dwadzieścia lat Met w kinach: uroczysty jubileusz to celebracja dwóch dekad obecności prestiżowych spektakli Metropolitan Opera na ekranach kin. Program prezentuje najważniejsze fragmenty z ponad 185 wyjątkowych przedstawień nowojorskiej sceny. Gospodynią wieczoru jest wybitna sopranistka Renée Fleming, a widzowie zobaczą niezapomniane występy największych gwiazd opery, wybrane z bogatego archiwum transmisji.
Z udziałem takich artystów jak: Lise Davidsen, Joyce DiDonato, Elīna Garanča, Dmitri Hvorostovsky, Jonas Kaufmann, Peter Mattei, Sondra Radvanovsky, Nadine Sierra i wielu innych
Dwadzieścia lat Met w kinach: uroczysty jubileusz to celebracja dwóch dekad obecności prestiżowych spektakli Metropolitan Opera na ekranach kin. Program prezentuje najważniejsze fragmenty z ponad 185 wyjątkowych przedstawień nowojorskiej sceny. Gospodynią wieczoru jest wybitna sopranistka Renée Fleming, a widzowie zobaczą niezapomniane występy największych gwiazd opery, wybrane z bogatego archiwum transmisji.
MET Opera Live 2026/27: Dziewczyna z Dzikiego Zachodu
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
DZIEWCZYNA Z DZIKIEGO ZACHODU
Autor: Giacomo Puccini
Opis:
Porywający dramat Pucciniego rozgrywający się na Dzikim Zachodzie powraca w pierwszej od 30 lat nowej inscenizacji Richarda Jonesa.
Sopranistka Vida Miknevičiūtė zaśpiewa partię Minnie, nieugiętej, lecz pełnej ciepła właścicielki saloonu, która odnajduje miłość w najmniej spodziewanym momencie. Tenor SeokJong Baek wcieli się w przystojnego bandytę, który przybywa do odległego górniczego miasteczka w Kalifornii, by skraść jej serce. Na scenie partneruje im baryton Christopher Maltman jako stróż prawa zdeterminowany, by wymierzyć sprawiedliwość i zdobyć Minnie dla siebie. Za pulpitem dyrygenckim stanie Keri-Lynn Wilson.
Czas trwania: 3 godziny i 15 minut [1 przerwa]
Obsada:
Vida Miknevičiūtė (Minnie), SeokJong Baek (Dick Johnson), Christopher Maltman (Jack Rance)
Twórcy:
Keri-Lynn Wilson (dyrygent), Richard Jones (reżyseria), Miriam Buether (scenografia), Nicky Gillibrand (kostiumy), Mimi Jordan Sherin (światło), Lucy Burge (choreografia), Tilman Michael (dyrygent chóru)
DZIEWCZYNA Z DZIKIEGO ZACHODU
Autor: Giacomo Puccini
Opis:
Porywający dramat Pucciniego rozgrywający się na Dzikim Zachodzie powraca w pierwszej od 30 lat nowej inscenizacji Richarda Jonesa.
Sopranistka Vida Miknevičiūtė zaśpiewa partię Minnie, nieugiętej, lecz pełnej ciepła właścicielki saloonu, która odnajduje miłość w najmniej spodziewanym momencie. Tenor SeokJong Baek wcieli się w przystojnego bandytę, który przybywa do odległego górniczego miasteczka w Kalifornii, by skraść jej serce. Na scenie partneruje im baryton Christopher Maltman jako stróż prawa zdeterminowany, by wymierzyć sprawiedliwość i zdobyć Minnie dla siebie. Za pulpitem dyrygenckim stanie Keri-Lynn Wilson.
Czas trwania: 3 godziny i 15 minut [1 przerwa]
Obsada:
Vida Miknevičiūtė (Minnie), SeokJong Baek (Dick Johnson), Christopher Maltman (Jack Rance)
Twórcy:
Keri-Lynn Wilson (dyrygent), Richard Jones (reżyseria), Miriam Buether (scenografia), Nicky Gillibrand (kostiumy), Mimi Jordan Sherin (światło), Lucy Burge (choreografia), Tilman Michael (dyrygent chóru)
MET Opera Live 2026/27: Manon
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
MANON
Autor: Jules Massenet
Opis:
Po olśniewającym występie w Romeo i Julii Gounoda, sopranistka Nadine Sierra wciela się w uwodzicielską, namiętną Manon z opery Masseneta. W tej zachwycającej inscenizacji Laurenta Pelly’ego zobaczymy także wybitnego tenora Matthew Polenzaniego w roli idealistycznego kochanka Manon, kawalera de Grieux, oraz wschodzącą gwiazdę opery, barytona Adrzeja Filończyka jako jej lojalnego kuzyna Lescauta.
Czas trwania: 4 godziny i 24 minuty [2 przerwy]
Obsada:
Nadine Sierra (Manon), Matthew Polenzani (Kawaler des Grieux), Carlo Bosi (Guillot de Morfontaine), Andrzej Filończyk (Lescaut de Brétigny), Jean Teitgen (Hrabia des Grieux)
Twórcy:
Yves Abel (dyrygent), Laurent Pelly (reżyseria i kostiumy), Chantal Thomas (scenografia), Joël Adam (światło), Lionel Hoche (choreografia), Tilman Michael (dyrygent chóru)
MANON
Autor: Jules Massenet
Opis:
Po olśniewającym występie w Romeo i Julii Gounoda, sopranistka Nadine Sierra wciela się w uwodzicielską, namiętną Manon z opery Masseneta. W tej zachwycającej inscenizacji Laurenta Pelly’ego zobaczymy także wybitnego tenora Matthew Polenzaniego w roli idealistycznego kochanka Manon, kawalera de Grieux, oraz wschodzącą gwiazdę opery, barytona Adrzeja Filończyka jako jej lojalnego kuzyna Lescauta.
Czas trwania: 4 godziny i 24 minuty [2 przerwy]
Obsada:
Nadine Sierra (Manon), Matthew Polenzani (Kawaler des Grieux), Carlo Bosi (Guillot de Morfontaine), Andrzej Filończyk (Lescaut de Brétigny), Jean Teitgen (Hrabia des Grieux)
Twórcy:
Yves Abel (dyrygent), Laurent Pelly (reżyseria i kostiumy), Chantal Thomas (scenografia), Joël Adam (światło), Lionel Hoche (choreografia), Tilman Michael (dyrygent chóru)
MET Opera Live 2026/27: Otello
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
OTELLO
Autor: Giuseppe Verdi
Opis:
Jeden z najwybitniejszych współczesnych tenorów dramatycznych, Brian Jagde, wciela się w rolę Otella. To jedna z najbardziej wymagających partii w operowym repertuarze, a dzieło Verdiego uznawane jest za jedno z największych osiągnięć włoskiej opery. W tej monumentalnej, inspirowanej Szekspirem tragedii wystąpią również sopranistka Ailyn Pérez jako Desdemona, baryton Artur Ruciński jako złowrogi Jago oraz tenor Piotr Buszewski w roli Cassia.
Czas trwania: 3 godziny 21 minut [1 przerwa]
Obsada:
Ailyn Pérez (Desdemona), Deborah Nansteel (Emilia), Brian Jagde (Otello), Piotr Buszewski (Cassio), Artur Ruciński (Jago), Vitalij Kowaljow (Lodovico)
Twórcy:
Michele Mariotti (dyrygent), Bartlett Sher (reżyseria), Es Devlin (scenografia), Catherine Zuber (kostiumy), Donald Holder (światło), Luke Halls (projekcje wideo), Tilman Michael (dyrygent chóru)
OTELLO
Autor: Giuseppe Verdi
Opis:
Jeden z najwybitniejszych współczesnych tenorów dramatycznych, Brian Jagde, wciela się w rolę Otella. To jedna z najbardziej wymagających partii w operowym repertuarze, a dzieło Verdiego uznawane jest za jedno z największych osiągnięć włoskiej opery. W tej monumentalnej, inspirowanej Szekspirem tragedii wystąpią również sopranistka Ailyn Pérez jako Desdemona, baryton Artur Ruciński jako złowrogi Jago oraz tenor Piotr Buszewski w roli Cassia.
Czas trwania: 3 godziny 21 minut [1 przerwa]
Obsada:
Ailyn Pérez (Desdemona), Deborah Nansteel (Emilia), Brian Jagde (Otello), Piotr Buszewski (Cassio), Artur Ruciński (Jago), Vitalij Kowaljow (Lodovico)
Twórcy:
Michele Mariotti (dyrygent), Bartlett Sher (reżyseria), Es Devlin (scenografia), Catherine Zuber (kostiumy), Donald Holder (światło), Luke Halls (projekcje wideo), Tilman Michael (dyrygent chóru)
MET Opera Live 2026/27: Parsifal
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
PARSIFAL
Autor: Richard Wagner
Opis:
Głęboka filozoficzna refleksja nad współczuciem i pojednaniem, przedstawiająca średniowieczną historię rycerskiej wyprawy po Świętego Graala, powraca na wielki ekran w cenionej inscenizacji Françoisa Girarda. Orkiestrę poprowadzi Yannick Nézet-Séguin, a na scenie wystąpią największe gwiazdy światowej opery: tenor Piotr Beczała (Parsifal), Elīna Garanča (Kundry), baryton Peter Mattei (Amfortas), bas-baryton Ryan Speedo Green (Klingsor) oraz bas Jongmin Park (Gurnemanz).
Czas trwania: 6 godzin i 5 minut [2 przerwy]
Obsada:
Elīna Garanča (Kundry), Piotr Beczała (Parsifal), Peter Mattei (Amfortas), Ryan Speedo Green (Klingsor), Jongmin Park (Gurnemanz), Alfred Walker (Titurel)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent), François Girard (reżyseria), Michael Levine (scenografia), Thibault Vancraenenbroeck (kostiumy), David Finn (światło), Peter Flaherty (projekcje wideo), Carolyn Choa (choreografia), Serge Lamothe (dramaturg), Tilman Michael (dyrygent chóru)
PARSIFAL
Autor: Richard Wagner
Opis:
Głęboka filozoficzna refleksja nad współczuciem i pojednaniem, przedstawiająca średniowieczną historię rycerskiej wyprawy po Świętego Graala, powraca na wielki ekran w cenionej inscenizacji Françoisa Girarda. Orkiestrę poprowadzi Yannick Nézet-Séguin, a na scenie wystąpią największe gwiazdy światowej opery: tenor Piotr Beczała (Parsifal), Elīna Garanča (Kundry), baryton Peter Mattei (Amfortas), bas-baryton Ryan Speedo Green (Klingsor) oraz bas Jongmin Park (Gurnemanz).
Czas trwania: 6 godzin i 5 minut [2 przerwy]
Obsada:
Elīna Garanča (Kundry), Piotr Beczała (Parsifal), Peter Mattei (Amfortas), Ryan Speedo Green (Klingsor), Jongmin Park (Gurnemanz), Alfred Walker (Titurel)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent), François Girard (reżyseria), Michael Levine (scenografia), Thibault Vancraenenbroeck (kostiumy), David Finn (światło), Peter Flaherty (projekcje wideo), Carolyn Choa (choreografia), Serge Lamothe (dramaturg), Tilman Michael (dyrygent chóru)
MET Opera Live 2026/27: Samson i Dalila
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
SAMSON I DALILA
Autor: Camille Saint-Saëns
Opis:
Monumentalne dzieło Saint-Saënsa opowiadające o biblijnym herosie i uwodzicielskiej Filistynce, której uroda staje się jego zgubą, powraca w widowiskowej produkcji Met.
Ogromna orkiestra i chór oraz jedne z najbardziej urzekających melodii w historii opery gwarantują niezapomniane muzyczne doznania. Za pulpitem dyrygenckim stanie Giacomo Sagripanti, zaś na scenie ujrzymy znakomity duet gwiazd: mezzosopranistkę Aigul Akhmetshinę oraz tenora Claya Hilleya.
Czas trwania: 3 godziny i 54 minuty [2 przerwy]
Obsada:
Aigul Akhmetshina (Dalila), Clay Hilley (Samson), Quinn Kelsey (Arcykapłan Dagona), Alfred Walker (Abimelech), Morris Robinson (Starzec hebrajski)
Twórcy:
Giacomo Sagripanti (dyrygent), Darko Tresnjak (reżyseria), Alexander Dodge (scenografia), Linda Cho (kostiumy), Donald Holder (światło), Austin McCormick (choreografia), Tilman Michael (dyrygent chóru)
SAMSON I DALILA
Autor: Camille Saint-Saëns
Opis:
Monumentalne dzieło Saint-Saënsa opowiadające o biblijnym herosie i uwodzicielskiej Filistynce, której uroda staje się jego zgubą, powraca w widowiskowej produkcji Met.
Ogromna orkiestra i chór oraz jedne z najbardziej urzekających melodii w historii opery gwarantują niezapomniane muzyczne doznania. Za pulpitem dyrygenckim stanie Giacomo Sagripanti, zaś na scenie ujrzymy znakomity duet gwiazd: mezzosopranistkę Aigul Akhmetshinę oraz tenora Claya Hilleya.
Czas trwania: 3 godziny i 54 minuty [2 przerwy]
Obsada:
Aigul Akhmetshina (Dalila), Clay Hilley (Samson), Quinn Kelsey (Arcykapłan Dagona), Alfred Walker (Abimelech), Morris Robinson (Starzec hebrajski)
Twórcy:
Giacomo Sagripanti (dyrygent), Darko Tresnjak (reżyseria), Alexander Dodge (scenografia), Linda Cho (kostiumy), Donald Holder (światło), Austin McCormick (choreografia), Tilman Michael (dyrygent chóru)
MET Opera Live 2026/27: Silent Night
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
SILENT NIGHT
Autor: Kevin Puts
Opis:
Po sukcesie The Hours w Metropolitan Opera Kevin Puts powraca z nagrodzoną Pulitzerem operą inspirowaną prawdziwymi wydarzeniami rozejmu bożonarodzeniowego z 1914 roku. To poruszająca opowieść o człowieczeństwie w czasie wojny — monumentalna, niemal filmowa opera z librettem Marka Campbella w językach angielskim, francuskim i niemieckim.
Od premiery w 2011 roku dzieło cieszy się szerokim uznaniem, a The Guardian określił je jako „poruszające, emocjonalne doświadczenie”. Inscenizacja Jamesa Robinsona w sugestywny sposób przenosi widzów na front zachodni podczas I wojny światowej. W obsadzie znajdują się gwiazdy światowej opery: sopranistka Elza van den Heever oraz tenorzy Ben Bliss i Rolando Villazón. Orkiestrę poprowadzi dyrygentka Dalia Stasevska.
Czas trwania: 3 godziny [1 przerwa]
Obsada:
Elza van den Heever (Anna Sørensen), Ben Bliss (Nikolaus Sprink), Rolando Villazón (Ponchel), Ben Reisinger (Jonathan Dale), Mattia Olivieri (Porucznik Audebert), Justin Austin (Porucznik Gordon), Ryan McKinny (Porucznik Horstmayer), Kyle Ketelsen (Ojciec Palmer)
Twórcy:
Dalia Stasevska (dyrygent), James Robinson (reżyseria), Mimi Lien (scenografia), Catherine Zuber (kostiumy), Lap Chi Chu (światło), Seán Curran (choreografia), Tilman Michael (dyrygent chóru)
SILENT NIGHT
Autor: Kevin Puts
Opis:
Po sukcesie The Hours w Metropolitan Opera Kevin Puts powraca z nagrodzoną Pulitzerem operą inspirowaną prawdziwymi wydarzeniami rozejmu bożonarodzeniowego z 1914 roku. To poruszająca opowieść o człowieczeństwie w czasie wojny — monumentalna, niemal filmowa opera z librettem Marka Campbella w językach angielskim, francuskim i niemieckim.
Od premiery w 2011 roku dzieło cieszy się szerokim uznaniem, a The Guardian określił je jako „poruszające, emocjonalne doświadczenie”. Inscenizacja Jamesa Robinsona w sugestywny sposób przenosi widzów na front zachodni podczas I wojny światowej. W obsadzie znajdują się gwiazdy światowej opery: sopranistka Elza van den Heever oraz tenorzy Ben Bliss i Rolando Villazón. Orkiestrę poprowadzi dyrygentka Dalia Stasevska.
Czas trwania: 3 godziny [1 przerwa]
Obsada:
Elza van den Heever (Anna Sørensen), Ben Bliss (Nikolaus Sprink), Rolando Villazón (Ponchel), Ben Reisinger (Jonathan Dale), Mattia Olivieri (Porucznik Audebert), Justin Austin (Porucznik Gordon), Ryan McKinny (Porucznik Horstmayer), Kyle Ketelsen (Ojciec Palmer)
Twórcy:
Dalia Stasevska (dyrygent), James Robinson (reżyseria), Mimi Lien (scenografia), Catherine Zuber (kostiumy), Lap Chi Chu (światło), Seán Curran (choreografia), Tilman Michael (dyrygent chóru)
MET Opera Live 2026/27: Tosca [retransmisja]
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
TOSCA [retransmisja]
Autor: Giacomo Puccini
Opis:
Sopranistka Lise Davidsen śpiewa partię tytułową w operze Pucciniego, występując u boku tenora Freddiego De Tommaso (Cavaradossi) i barytona Quinna Kelseya (Scarpia) w porywającej produkcji Met z 2024 roku w reżyserii Davida McVicara. Dyryguje Yannick Nézet-Séguin.
Czas trwania: 2 godziny i 21 minut [1 przerwa]
Obsada:
Lise Davidsen (Tosca), Freddie De Tommaso (Cavaradossi), Quinn Kelsey (Scarpia), Patrick Carfizzi (Zakrystianin)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent), David McVicar (reżyseria), John Macfarlane (scenografia i kostiumy), David Finn (światło), Leah Hausman (choreografia)
TOSCA [retransmisja]
Autor: Giacomo Puccini
Opis:
Sopranistka Lise Davidsen śpiewa partię tytułową w operze Pucciniego, występując u boku tenora Freddiego De Tommaso (Cavaradossi) i barytona Quinna Kelseya (Scarpia) w porywającej produkcji Met z 2024 roku w reżyserii Davida McVicara. Dyryguje Yannick Nézet-Séguin.
Czas trwania: 2 godziny i 21 minut [1 przerwa]
Obsada:
Lise Davidsen (Tosca), Freddie De Tommaso (Cavaradossi), Quinn Kelsey (Scarpia), Patrick Carfizzi (Zakrystianin)
Twórcy:
Yannick Nézet-Séguin (dyrygent), David McVicar (reżyseria), John Macfarlane (scenografia i kostiumy), David Finn (światło), Leah Hausman (choreografia)
MET Opera Live 2026/27: Zaczarowany flet [retransmisja]
MET Opera Live 2026/27 w Kinie Pałacowym
ZACZAROWANY FLET [retransmisja świąteczna]
Autor: Wolfgang Amadeus Mozart
Opis:
The Metropolitan Opera dokonała przełomu w 2006 roku, transmitując „Zaczarowany flet” Mozarta do kin na całym świecie. Urzekająca produkcja w reżyserii Julie Taymor do dziś jest jednym z najchętniej oglądanych tytułów z repertuaru Met.
W tej bajkowej produkcji wystąpiły największe gwiazdy operowej sceny, w tym tenor Matthew Polenzani, baryton Nathan Gunn i bas René Pape. Przedstawienie powróci do kin w okresie bożonarodzeniowym w ramach specjalnych pokazów świątecznych.
Czas trwania: 1 godzina i 56 minut [bez przerwy]
Obsada:
Ying Huang (Pamina), Erika Miklósa (Królowa Nocy), Matthew Polenzani (Tamino), Greg Fedderly (Monostatos), Nathan Gunn (Papageno), David Pittsinger (Mówca), René Pape (Sarastro)
Twórcy:
James Levine (dyrygent), Julie Taymor (reżyseria i kostiumy), George Tsypin (scenografia), Donald Holder (światło), Julie Taymor and Michael Curry (lalki), Mark Dendy (choreografia), J. D. McClatchy (angielska adaptacja)
ZACZAROWANY FLET [retransmisja świąteczna]
Autor: Wolfgang Amadeus Mozart
Opis:
The Metropolitan Opera dokonała przełomu w 2006 roku, transmitując „Zaczarowany flet” Mozarta do kin na całym świecie. Urzekająca produkcja w reżyserii Julie Taymor do dziś jest jednym z najchętniej oglądanych tytułów z repertuaru Met.
W tej bajkowej produkcji wystąpiły największe gwiazdy operowej sceny, w tym tenor Matthew Polenzani, baryton Nathan Gunn i bas René Pape. Przedstawienie powróci do kin w okresie bożonarodzeniowym w ramach specjalnych pokazów świątecznych.
Czas trwania: 1 godzina i 56 minut [bez przerwy]
Obsada:
Ying Huang (Pamina), Erika Miklósa (Królowa Nocy), Matthew Polenzani (Tamino), Greg Fedderly (Monostatos), Nathan Gunn (Papageno), David Pittsinger (Mówca), René Pape (Sarastro)
Twórcy:
James Levine (dyrygent), Julie Taymor (reżyseria i kostiumy), George Tsypin (scenografia), Donald Holder (światło), Julie Taymor and Michael Curry (lalki), Mark Dendy (choreografia), J. D. McClatchy (angielska adaptacja)
Nakarmić kruki
Nowa wersja odrestaurowana 4K jednego z największych arcydzieł hiszpańskiego kina z okazji 50. rocznicy premiery.
Była sobie dziewczynka w czerwonym golfie, która mieszkała w wielkim domu z dwoma siostrami, ciocią i babcią. I choć na co dzień bawiła się lalkami, tańczyła i biegała po ogrodzie, to gdy wieczorem kładła się spać, jej pokój stawał się magiczną przestrzenią, gdzie mogła znów zobaczyć swoją mamę…
Kończące właśnie 50 lat Nakarmić kruki mistrza Carlosa Saury to film pełen baśniowości – nie tylko ze względu na swój nieprzemijający urok, ale też tajemniczość i mrok. Świat, który oglądamy, pełen jest niesamowitych przedmiotów i szczelnie odgrodzony od rzeczywistości, choć czasem do zamieszkujących go kobiet dociera codzienny niepokój. Skąpany w zapowiadającej jesienną aurę zielonej poświacie, film budzi skojarzenia z inną opowieścią o pamięci, wspomnieniach i sile dziecięcej wyobraźni – Małą mamą Céline Sciammy.
Ta równie ulotna, co niepokojąca opowieść o 8-letniej Annie (niezapomniana Ana Torrent), która pewnego lata mierzy się z emocjami wobec ukochanej mamy (hipnotyczna Geraldine Chaplin) to jeden z najpiękniejszych hiszpańskich filmów wszech czasów. Splatający dziecięcą wyobraźnię z lokalną historią film jest zarówno przejmującym portretem dzieciństwa, jak i diagnozą narodu od lat pozostającego pod dyktaturą generała Franco. „A ponieważ odchodzą” – jak wskazuje powracająca niczym bumerang piosenka Jeannette – i lata młodości, i despotyczne rządy, ślad po nich został na zawsze utrwalony jako filmowe wspomnienie.
Wersja odrestaurowana 4K została wykonana w 2026 roku i pokazana po raz pierwszy w sekcji Cannes Classics na tegorocznym festiwalu w Cannes.
Język: hiszpański z polskimi napisami
NAKARMIĆ KRUKI, reż. Carlos Saura, Hiszpania 1976, 110
Była sobie dziewczynka w czerwonym golfie, która mieszkała w wielkim domu z dwoma siostrami, ciocią i babcią. I choć na co dzień bawiła się lalkami, tańczyła i biegała po ogrodzie, to gdy wieczorem kładła się spać, jej pokój stawał się magiczną przestrzenią, gdzie mogła znów zobaczyć swoją mamę…
Kończące właśnie 50 lat Nakarmić kruki mistrza Carlosa Saury to film pełen baśniowości – nie tylko ze względu na swój nieprzemijający urok, ale też tajemniczość i mrok. Świat, który oglądamy, pełen jest niesamowitych przedmiotów i szczelnie odgrodzony od rzeczywistości, choć czasem do zamieszkujących go kobiet dociera codzienny niepokój. Skąpany w zapowiadającej jesienną aurę zielonej poświacie, film budzi skojarzenia z inną opowieścią o pamięci, wspomnieniach i sile dziecięcej wyobraźni – Małą mamą Céline Sciammy.
Ta równie ulotna, co niepokojąca opowieść o 8-letniej Annie (niezapomniana Ana Torrent), która pewnego lata mierzy się z emocjami wobec ukochanej mamy (hipnotyczna Geraldine Chaplin) to jeden z najpiękniejszych hiszpańskich filmów wszech czasów. Splatający dziecięcą wyobraźnię z lokalną historią film jest zarówno przejmującym portretem dzieciństwa, jak i diagnozą narodu od lat pozostającego pod dyktaturą generała Franco. „A ponieważ odchodzą” – jak wskazuje powracająca niczym bumerang piosenka Jeannette – i lata młodości, i despotyczne rządy, ślad po nich został na zawsze utrwalony jako filmowe wspomnienie.
Wersja odrestaurowana 4K została wykonana w 2026 roku i pokazana po raz pierwszy w sekcji Cannes Classics na tegorocznym festiwalu w Cannes.
Język: hiszpański z polskimi napisami
NAKARMIĆ KRUKI, reż. Carlos Saura, Hiszpania 1976, 110
Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej
Czworo wchodzącego w dorosłość rodzeństwa stara się budować niezależne drogi życiowe, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, zmaga się z odrzuceniem przez starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Na dodatek nawiedza go tajemnicza zjawa – Dusiołek – która nie pozwala mu zasnąć. Uciekający od rodziny Franek ma problemy z dziewczyną, narkotykami oraz samym sobą. Stan Franka niepokoi poszukującą miłości Nastkę, jego siostrę bliźniaczkę. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ulgę nie tylko młodszemu rodzeństwu, ale i jej samej.
Język: polski
NIE MA DUCHÓW W MIESZKANIU NA DOBREJ, reż. Emi Buchwald, Polska 2025, 90'
Język: polski
NIE MA DUCHÓW W MIESZKANIU NA DOBREJ, reż. Emi Buchwald, Polska 2025, 90'
Ojczyzna
„Ojczyzna” (tyt. oryg. "Fatherland") to najnowszy, długo wyczekiwany film laureata Oscara®, Pawła Pawlikowskiego, twórcy „Idy” i „Zimnej wojny”, który powalczy o jedną z najważniejszych nagród filmowych na świecie - Złotą Palmę (Palme d’Or) na tegorocznym 79. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes.
„Ojczyzna" opowiada o relacji między Thomasem Mannem (Hanns Zischler), laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, a jego córką Eriką (Sandra Hüller) – aktorką i pisarką. Akcja rozgrywa się w szczytowym okresie zimnej wojny. Ojciec i córka wyruszają w trudną, pełną emocji podróż czarnym Buickiem przez zrujnowane Niemcy – z Frankfurtu pod kontrolą amerykańską do Weimaru pod wpływem sowieckim. Po raz pierwszy od wojny Mann wraca do swojej ojczyzny, po tym jak podjął wcześniej trudną decyzję o emigracji do Stanów Zjednoczonych.
W rolach głównych zobaczymy nominowaną do Oscara® Sandrę Hüller („Strefa interesów”, „Anatomia upadku”, „Projekt Hail Mary”) i Hannsa Zischlera („Monachium”). Scenariusz napisali Paweł Pawlikowski i Henk Handloegten. Do realizacji filmu reżyser ponownie zaprosił swój wieloletni zespół twórczy – nominowanego do Oscara® operatora Łukasza Żala („Hamnet”), kostiumografkę Aleksandrę Staszko („Ministranci”) oraz scenografów Katarzynę Sobańską i Marcela Sławińskiego („Lalka”).
OJCZYZNA, reż. Paweł Pawlikowski, Francja, Niemcy, Polska, Włochy 2026, 82'
Język: niemiecki z polskimi napisami
„Ojczyzna" opowiada o relacji między Thomasem Mannem (Hanns Zischler), laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, a jego córką Eriką (Sandra Hüller) – aktorką i pisarką. Akcja rozgrywa się w szczytowym okresie zimnej wojny. Ojciec i córka wyruszają w trudną, pełną emocji podróż czarnym Buickiem przez zrujnowane Niemcy – z Frankfurtu pod kontrolą amerykańską do Weimaru pod wpływem sowieckim. Po raz pierwszy od wojny Mann wraca do swojej ojczyzny, po tym jak podjął wcześniej trudną decyzję o emigracji do Stanów Zjednoczonych.
W rolach głównych zobaczymy nominowaną do Oscara® Sandrę Hüller („Strefa interesów”, „Anatomia upadku”, „Projekt Hail Mary”) i Hannsa Zischlera („Monachium”). Scenariusz napisali Paweł Pawlikowski i Henk Handloegten. Do realizacji filmu reżyser ponownie zaprosił swój wieloletni zespół twórczy – nominowanego do Oscara® operatora Łukasza Żala („Hamnet”), kostiumografkę Aleksandrę Staszko („Ministranci”) oraz scenografów Katarzynę Sobańską i Marcela Sławińskiego („Lalka”).
OJCZYZNA, reż. Paweł Pawlikowski, Francja, Niemcy, Polska, Włochy 2026, 82'
Język: niemiecki z polskimi napisami
Opętanie
“Opętanie” Andrzeja Żuławskiego powstało po przerwanej przez komunistyczne władze realizacji “Na srebrnym globie”. Nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, drugi francuski film artysty, mimo światowego rozgłosu nigdy nie miał oficjalnej szerokiej dystrybucji w Polsce. Przypadek autora “Trzeciej części nocy” nie był odosobniony. Pomimo zagranicznych sukcesów polskich twórców (m.in. “Fuchy” Skolimowskiego, “Miłości w Niemczech” Andrzeja Wajdy, czy właśnie “Opętania” Żuławskiego) o ich dokonaniach rodzima publiczność mogła jedynie usłyszeć lub oglądać wyłącznie na pojedynczych pokazach, gdyż władze komunistyczne w ten sposób chciały niejako ukarać artystów nielojalnych wobec Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W latach 80. możliwość obejrzenia “Opętania” stwarzały wyłącznie Dyskusyjne Kluby Filmowe (także w ramach przeglądów zagranicznej twórczości reżysera). Dla wielu “Opętanie” uchodzi za film kultowy.
“Opętanie ma dwa źródła – wspominał dla miesięcznika Film Andrzej Żuławski. – Pierwsze jest związane z moim życiem osobistym. Niemal wszystko, co trafiło na ekran, wydarzyło mi się naprawdę. Zmyśleniem jest tylko szpiegowska profesja bohatera i warstwa fantastyczna. Jednak szok człowieka, który po powrocie do domu widzi koniec tego, w co naprawdę wierzył, jest wzięty moich doświadczeń. Nawet część dialogów jest przeniesiona żywcem z tego, co zapamiętałem. Drugim źródłem inspiracji były “Sceny z życia małżeńskiego” Bergmana. To mądry, przenikliwy film. Jednak po wyjściu z kina czułem niedosyt. Zobaczyłem realia, ale zabrakło mi syntezy. Ja jestem inny, wierzę w bajki”.
Język: francuski z polskimi napisami
OPĘTANIE, reż. Andrzej Żuławski, Francja, RFN, 127'
“Opętanie ma dwa źródła – wspominał dla miesięcznika Film Andrzej Żuławski. – Pierwsze jest związane z moim życiem osobistym. Niemal wszystko, co trafiło na ekran, wydarzyło mi się naprawdę. Zmyśleniem jest tylko szpiegowska profesja bohatera i warstwa fantastyczna. Jednak szok człowieka, który po powrocie do domu widzi koniec tego, w co naprawdę wierzył, jest wzięty moich doświadczeń. Nawet część dialogów jest przeniesiona żywcem z tego, co zapamiętałem. Drugim źródłem inspiracji były “Sceny z życia małżeńskiego” Bergmana. To mądry, przenikliwy film. Jednak po wyjściu z kina czułem niedosyt. Zobaczyłem realia, ale zabrakło mi syntezy. Ja jestem inny, wierzę w bajki”.
Język: francuski z polskimi napisami
OPĘTANIE, reż. Andrzej Żuławski, Francja, RFN, 127'
Pieśni lasu
Zatrzymaj się i poczuj magię natury podczas prawdziwego kinowego doświadczenia, które angażuje wszystkie zmysły! Vincent Munier, twórca kinowego hitu „Duch śniegów”, zaprasza w niezwykłą podróż. W „Pieśniach lasu” dziadek, ojciec i syn wyruszają do serca francuskiego lasu, żeby wspólnie odkrywać jego sekrety i fotografować zwierzęta. Zobacz z bliska dostojne jelenie, skrytego rysia i rzadkie okazy ptaków - w tym niezwykłego głuszca. To wizualny majstersztyk, ale przede wszystkim wzruszająca opowieść o rodzinie, bliskości i przekazywaniu pasji z pokolenia na pokolenie. Wieczorne legendy przy ognisku oraz hipnotyczna muzyka Warrena Ellisa pozwalają na nowo odkryć zachwyt dziką przyrodą. To najbardziej relaksujący film roku, który poruszy każdego, niezależnie od wieku.
język: francuski z polskimi napisami.
PIEŚNI LASU, reż. Vincent Munier, Francja, 2025, 95'
język: francuski z polskimi napisami.
PIEŚNI LASU, reż. Vincent Munier, Francja, 2025, 95'
Pokaz sensorycznie przyjazny: Chłopiec na krańcach świata
Pokaz sensorycznie przyjazny: „Chłopiec na krańcach świata”
5 listopada, godzina 11:30
Czas trwania: 1 godzina i 28 minut
Film dla osób powyżej 7 roku życia.
Kraj produkcji: Hiszpania, Polska, Turcja. Gatunek: familijny, animacja.
Omul rozumie mowę zwierząt, ale nie potrafi dogadać się z własnym bratem. Los zmusi ich jednak do współpracy, gdy mityczna istota odbierze duszę ich siostrze.
Treści wrażliwe: brak.
Wersja językowa: polski dubbing
CHŁOPIEC NA KRAŃCACH ŚWIATA, reż. Grzegorz Wacławek, Marta Szymańska, Polska 2025, 88'
5 listopada, godzina 11:30
Czas trwania: 1 godzina i 28 minut
Film dla osób powyżej 7 roku życia.
Kraj produkcji: Hiszpania, Polska, Turcja. Gatunek: familijny, animacja.
Omul rozumie mowę zwierząt, ale nie potrafi dogadać się z własnym bratem. Los zmusi ich jednak do współpracy, gdy mityczna istota odbierze duszę ich siostrze.
Treści wrażliwe: brak.
Wersja językowa: polski dubbing
CHŁOPIEC NA KRAŃCACH ŚWIATA, reż. Grzegorz Wacławek, Marta Szymańska, Polska 2025, 88'
Poranek dla dzieci: Niesamowite przygody skarpetek 4. Do roboty!
Skarpetki znów biorą się do roboty! Nie ma co liczyć na nudę – odlotowi bohaterowie będą mieć niezłe urwanie głowy. Koncerty na żywo, konkursy kulinarne, budowanie robotów, a nawet… pomaganie Świętemu Mikołajowi!
Iść za głosem serca i robić to, co się kocha – tymi mądrymi słowami kierują się wszystkie skarpetki! Dzięki odwadze w próbowaniu nowych rzeczy oraz dzięki wrodzonemu entuzjazmowi nietypowi bohaterowie ruszają w świat, gotowi na nowe przygody. Kto powiedział, że skarpetka nie może zostać kulinarną celebrytką, odkrywcą żeglującym dookoła świata czy pomocnikiem Świętego Mikołaja? Skarpetki są zawsze chętne do roboty i wciąż zaskakują! Trzymajcie się mocno kinowych foteli, bo będzie się działo!
Kategoria wiekowa: 5+
Wersja językowa: polski
Niesamowite przygody skarpetek 4. Do roboty!, reż. Paweł Wendorff, Mateusz Kmieć, Natalia Bartska-Kmieć, Anna Jadwiszczak, Małgorzata Mianowska, Polska, Portugalia 2026, 55'
Film oparty na kultowej lekturze szkolnej oraz na pozostałych książkach bestsellerowej serii Justyny Bednarek i Daniela de Latoura, którą pokochały miliony młodych czytelników.
W tym zestawie przygód czekają na was następujące opowieści:
O skarpetce, której słuchają się roboty – reż. Mateusz Kmieć
O skarpetce, która została muzykiem – reż. Mateusz Kmieć
O skarpetce, która odnalazła nieznany ląd – reż. Natalia Bartska-Kmieć
O skarpetce, która została pomocnikiem lekarza – reż. Małgorzata Mianowska
O skarpetce smakoszce – reż. Mateusz Kmieć
O skarpetce, która została pomocnikiem Mikołaja – reż. Anna Jadwiszczak
Iść za głosem serca i robić to, co się kocha – tymi mądrymi słowami kierują się wszystkie skarpetki! Dzięki odwadze w próbowaniu nowych rzeczy oraz dzięki wrodzonemu entuzjazmowi nietypowi bohaterowie ruszają w świat, gotowi na nowe przygody. Kto powiedział, że skarpetka nie może zostać kulinarną celebrytką, odkrywcą żeglującym dookoła świata czy pomocnikiem Świętego Mikołaja? Skarpetki są zawsze chętne do roboty i wciąż zaskakują! Trzymajcie się mocno kinowych foteli, bo będzie się działo!
Kategoria wiekowa: 5+
Wersja językowa: polski
Niesamowite przygody skarpetek 4. Do roboty!, reż. Paweł Wendorff, Mateusz Kmieć, Natalia Bartska-Kmieć, Anna Jadwiszczak, Małgorzata Mianowska, Polska, Portugalia 2026, 55'
Film oparty na kultowej lekturze szkolnej oraz na pozostałych książkach bestsellerowej serii Justyny Bednarek i Daniela de Latoura, którą pokochały miliony młodych czytelników.
W tym zestawie przygód czekają na was następujące opowieści:
O skarpetce, której słuchają się roboty – reż. Mateusz Kmieć
O skarpetce, która została muzykiem – reż. Mateusz Kmieć
O skarpetce, która odnalazła nieznany ląd – reż. Natalia Bartska-Kmieć
O skarpetce, która została pomocnikiem lekarza – reż. Małgorzata Mianowska
O skarpetce smakoszce – reż. Mateusz Kmieć
O skarpetce, która została pomocnikiem Mikołaja – reż. Anna Jadwiszczak
Poranek dla dzieci: Pikkuli i Świąteczny Renifer
Kiedy Boże Narodzenie zostaje odwołane, rezolutny ptaszek Pikkuli wyrusza z przyjaciółmi na zimową przygodę, aby odnaleźć Świątecznego Renifera i przywrócić magię świąt. Podróż przez lodowe krajobrazy będzie długa i trudna, jednak nasi sympatyczni bohaterowie nie dadzą za wygraną!
Wyobraźcie sobie cichy, ośnieżony las z lśniącymi płatkami śniegu spadającymi ze srebrzystego nieba. To właśnie w tym magicznym krajobrazie rozgrywa się przygoda małego ptaszka o imieniu Pikkuli. Razem ze swoimi przyjaciółmi podejmuje się wyjątkowej misji – trzeba uratować Boże Narodzenie! Jak to zrobić? Recepta jest prosta: odnaleźć Świątecznego Renifera, którego pojawienie się zapowiada Gwiazdkę! Legendy głoszą, że mieszka hen daleko na Północy. Czy bohaterowie zdołają tam dotrzeć i wrócić na czas do domu? Wyruszcie na zimową wyprawę z Pikkuli i jego przyjaciółmi!
„Pikkuli i Świąteczny Renifer” to ekscytująca przygoda pełna świątecznego ciepła. Ta piękna animacja dla całej rodziny pokazuje, że dzięki współpracy, odwadze i empatii jesteśmy w stanie dokonać niemożliwego.
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 4+
PIKKULI I ŚWIĄTECZNY RENIFER, reż. Metsämarja Aittokoski, Finlandia 2026, 80'
Wyobraźcie sobie cichy, ośnieżony las z lśniącymi płatkami śniegu spadającymi ze srebrzystego nieba. To właśnie w tym magicznym krajobrazie rozgrywa się przygoda małego ptaszka o imieniu Pikkuli. Razem ze swoimi przyjaciółmi podejmuje się wyjątkowej misji – trzeba uratować Boże Narodzenie! Jak to zrobić? Recepta jest prosta: odnaleźć Świątecznego Renifera, którego pojawienie się zapowiada Gwiazdkę! Legendy głoszą, że mieszka hen daleko na Północy. Czy bohaterowie zdołają tam dotrzeć i wrócić na czas do domu? Wyruszcie na zimową wyprawę z Pikkuli i jego przyjaciółmi!
„Pikkuli i Świąteczny Renifer” to ekscytująca przygoda pełna świątecznego ciepła. Ta piękna animacja dla całej rodziny pokazuje, że dzięki współpracy, odwadze i empatii jesteśmy w stanie dokonać niemożliwego.
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 4+
PIKKULI I ŚWIĄTECZNY RENIFER, reż. Metsämarja Aittokoski, Finlandia 2026, 80'
Poranek dla dzieci: Pucio kocha zwierzaki
Pucio wraca do kin! Tym razem obok rodziny Pucia w ważnych rolach wystąpią pies Funio, kot Mimi oraz cała ferajna zwierzaków. Przygotujcie się na mnóstwo śmiechu, wakacyjnych przygód i rodzinnych wzruszeń!
U Pucia jak zwykle dużo się dzieje. Spędza wakacje u dziadków na wsi i sadzi swoje pierwsze drzewo, a podczas spaceru w parku rusza z Misią na misję ratunkową, by odnaleźć psa sąsiada. Kiedy ich własny, ukochany Funio gorzej się czuje, rodzeństwo robi, co w ich mocy, by poprawić mu humor. Wygląda jednak na to, że czas odwiedzić weterynarza! Emocji nie zabraknie również w przedszkolu: Pucio pomoże nowej koleżance Malinie odnaleźć się w grupie i razem z kolegami odkryje, że nie trzeba tańczyć idealnie – liczy się wyobraźnia i radość z bycia razem.
„Pucio kocha zwierzaki” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dr Marty Galewskiej-Kustry z ilustracjami Joanny Kłos. Opowieści o Puciu, publikowane przez Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, w lekki, mądry i pełen humoru sposób oswajają tematy bliskie wszystkim przedszkolakom. W animacji ponownie usłyszymy gwiazdorską obsadę dubbingową: m.in. Joannę Pach-Żbikowską, Małgorzatę Sochę i Artura Barcisia, oraz wyjątkową oprawę muzyczną autorstwa Grzegorza Turnaua.
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio u weterynarza – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i Malina w przedszkolu – reż. Marta Stróżycka
Pucio i pojazdy – reż. Marta Stróżycka
Pucio i kołysanka dla samolotu – reż. Marta Stróżycka
Pucio tańczy – reż. Anna Błaszczyk
Pucio sadzi drzewo – reż. Katarzyna Agopsowicz
Pucio i późny spacer – reż. Dominik Litwiniak
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
PUCIO KOCHA ZWIERZAKI, reż. Marta Stróżycka, Anna Błaszczyk, Dominik Litwiniak, Katarzyna Agopsowicz, Polska 2026, 45'
U Pucia jak zwykle dużo się dzieje. Spędza wakacje u dziadków na wsi i sadzi swoje pierwsze drzewo, a podczas spaceru w parku rusza z Misią na misję ratunkową, by odnaleźć psa sąsiada. Kiedy ich własny, ukochany Funio gorzej się czuje, rodzeństwo robi, co w ich mocy, by poprawić mu humor. Wygląda jednak na to, że czas odwiedzić weterynarza! Emocji nie zabraknie również w przedszkolu: Pucio pomoże nowej koleżance Malinie odnaleźć się w grupie i razem z kolegami odkryje, że nie trzeba tańczyć idealnie – liczy się wyobraźnia i radość z bycia razem.
„Pucio kocha zwierzaki” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dr Marty Galewskiej-Kustry z ilustracjami Joanny Kłos. Opowieści o Puciu, publikowane przez Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, w lekki, mądry i pełen humoru sposób oswajają tematy bliskie wszystkim przedszkolakom. W animacji ponownie usłyszymy gwiazdorską obsadę dubbingową: m.in. Joannę Pach-Żbikowską, Małgorzatę Sochę i Artura Barcisia, oraz wyjątkową oprawę muzyczną autorstwa Grzegorza Turnaua.
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio u weterynarza – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i Malina w przedszkolu – reż. Marta Stróżycka
Pucio i pojazdy – reż. Marta Stróżycka
Pucio i kołysanka dla samolotu – reż. Marta Stróżycka
Pucio tańczy – reż. Anna Błaszczyk
Pucio sadzi drzewo – reż. Katarzyna Agopsowicz
Pucio i późny spacer – reż. Dominik Litwiniak
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
PUCIO KOCHA ZWIERZAKI, reż. Marta Stróżycka, Anna Błaszczyk, Dominik Litwiniak, Katarzyna Agopsowicz, Polska 2026, 45'
Poranek dla dzieci: Tajemnica śpiewających ptaków
9-letnia Lucie jedzie na wakacje do swojej mamy, która prowadzi wykopaliska archeologiczne. Francuskie miasteczko Bectoile, choć małe i niepozorne, kryje wiele sekretów. Pochodząca z okolicy Caroline, mama Lucie, wraz z kolegą Pierrotem zajmuje się jednym z nich: opuszczonym zamkiem. Lucie nie zostaje w tyle i próbuje rozwiązać zagadkę zniknięcia swojego dziadka. Czy ta historia ma coś wspólnego z głośnym pożarem sprzed lat i tajemniczym znachorem uzdrawiającym zwierzęta? Aby to ustalić, nie wystarczy mieć oczu dookoła głowy. Lucie musi zewrzeć szyki z nastoletnim kolegą z sąsiedztwa, słuchać wszędobylskich niebieskich sikorek i przekopywać się przez archiwalne gazety. Jedno jest pewne: te wakacje zapamięta do końca życia!
Film miał polską premierę w Konkursie Głównym Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Młode Horyzonty i został świetnie przyjęty przez młodą publiczność oraz rodziców.
Na szczególną uwagę zasługuje również znakomity polski dubbing, wyreżyserowany przez Jacka Bończyka – jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego dubbingu. Jego udział w projekcie nie ograniczył się jednak do reżyserii: Bończyk przygotował również polskie tłumaczenie, użyczył głosu kilku postaciom, a także zaśpiewał piosenkę finałową, będącą motywem przewodnim filmu.
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 6+
TAJEMNICA ŚPIEWAJĄCYCH PTAKÓW, reż. Antoine Lanciaux, Francja, Belgia 2025, 77'
Film miał polską premierę w Konkursie Głównym Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Młode Horyzonty i został świetnie przyjęty przez młodą publiczność oraz rodziców.
Na szczególną uwagę zasługuje również znakomity polski dubbing, wyreżyserowany przez Jacka Bończyka – jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego dubbingu. Jego udział w projekcie nie ograniczył się jednak do reżyserii: Bończyk przygotował również polskie tłumaczenie, użyczył głosu kilku postaciom, a także zaśpiewał piosenkę finałową, będącą motywem przewodnim filmu.
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 6+
TAJEMNICA ŚPIEWAJĄCYCH PTAKÓW, reż. Antoine Lanciaux, Francja, Belgia 2025, 77'
Przestrzenie Historyczne Zamku- Audioprzewodnik
Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni historycznych z audioprzewodnikiem codziennie od 12-20. Wydawanie audioprzewodników w Punkcie Informacyjnym za kasą w godzinach 12-19.Bilety: 15 zł (u), 20 zł (n)
Przez ścianę
“Przez ścianę” to historia wielkiej nieprawdopodobnej miłości, która wydarzyła się naprawdę. W 1947 roku 27-letnia Wiesława Pajdak (Maria Dębska) zostaje aresztowana i trafia do komunistycznego więzienia na Rakowieckiej. Kilka dni później do tego samego więzienia trafia 27-letni Jerzy Śmiechowski (Jakub Gierszał). Pewnej nocy rozpoczynają rozmowę przez ścianę za pomocą kodu Morse’a. Choć trudno w to uwierzyć, młodzi zakochują się w sobie. Po sześciu latach od poznania, po raz pierwszy widzą się “na żywo” podczas swojego ślubu w więzieniu. Po wyjściu na wolność żyją razem szczęśliwie przez 55 lat. To opowieść niezwykłego spotkania i miłości, która ocaliła ich oboje.
Język: polski
PRZEZ ŚCIANĘ, reż. Maciej Sobieszczański, Polska 2026,
Język: polski
PRZEZ ŚCIANĘ, reż. Maciej Sobieszczański, Polska 2026,
PUŚĆ TO Warsztaty w ruchu intuicyjnym
Cykl warsztatów w ruchu, tańcu intuicyjnym, improwizacji, bez oceniania, bez presji nakierowanej na rezultat. Realizacja w dwóch odsłonach:
Na warsztatach możesz pozwolić sobie na odczuwanie, na zaakceptowanie wszelkich znaków, które ciało Ci wysyła, chcąc działać na Twoją korzyść. Są momenty, gdy daje sygnały, które zmieniają dotychczasowe funkcjonowanie, postrzeganie siebie. Mogą to być stany diagnozowane, nazwane, zbadane, mogą to być „bagaże”, które zaczynają ciążyć.
PUŚCIĆ w tym wypadku nie znaczy POZBYĆ się, a bardziej pozwolić BYĆ.
Podczas warsztatów uznajemy, że rytm ciała może się zmieniać, sprawność nie jest stała, doświadczenie psychiczne i fizyczne wpływa na to, jak jesteśmy w świecie, a obecność nie musi się tłumaczyć.
Pracujemy z tym, co jest możliwe danego dnia — czasem to krok, czasem oddech, czasem tylko bycie w przestrzeni razem z innymi.
Taniec intuicyjny w PUŚĆ TO nie jest choreografią, nie jest lekcją, nie jest terapią.
Jest bezpieczną przestrzenią do słuchania ciała, jego rytmów, ograniczeń i impulsów ‒ bez poprawiania ich i bez oceniania.
Ruch może być: bardzo mały albo delikatnie zauważalny, wykonywany na siedząco lub leżąco, przerywany odpoczynkiem, całkowicie indywidualny.
prowadzenie: Antek Kurjata
Antek Kurjata – tancerz i choreograf, który z empatią i profesjonalizmem wprowadzi Cię w świat ruchu i tańca. Jak sam mówi: „Działania warsztatowe zaplanowane są w taki sposób, aby każda osoba dołączająca w dowolnym terminie nie czuła, że coś ją ominęło. Każda z osób uczestniczących w spotkaniach decyduje, na ile procent wykonuje dane ćwiczenie, ma prawo do odpoczynku i obserwacji działań z zewnątrz”.
Warsztaty jako możliwość zatrzymania się przy własnym doświadczeniu ‒ fizycznym i psychicznym ‒ takim, jakie pojawia się w danym momencie. Nie jako etap do przejścia, lecz jako miejsce, w którym można zostać.
„PUŚC TO” proponuje zgodę na bycie takim, jakim się jest ‒ w ruchu, w bezruchu, w ciszy, w zmęczeniu, w chwili lepszej lub trudniejszej.
Bez presji sprawności.
Bez narracji o poprawie.
Warsztaty mogą być doświadczeniem wspierającym dla osób, które chcą wrócić do ciała nie po to, by je zmieniać, ale by odzyskać z nim relację opartą na zaufaniu i łagodności.
Pierwsze edycje warsztatów były realizowane pod nazwą „Nie widać” i dedykowane osobom chorującym na stwardnienie rozsiane.
Dziś idea ta jest kontynuowana i poszerzona – warsztaty pozostają otwarte dla osób w różnorodnych doświadczeniach zmiany, bez konieczności nazywania ich, diagnozy.
To przestrzeń bez presji i bez konieczności tłumaczenia swojego doświadczenia.
Ta odsłona warsztatów jest zaproszeniem dla osób, które potrzebują chwili zatrzymania.
Dla tych, którzy na co dzień funkcjonują w napięciu, w rytmie oczekiwań, w ciągłym reagowaniu ‒ niezależnie od tego, z czego ten stan wynika.
Przyjazna atmosfera
W trakcie zajęć, w sali, rozstawiamy kilka krzeseł. Możesz z nich skorzystać w dowolnym momencie. Nikt nie ocenia Twojej pracy ani pracy innych uczestników(-czek) – to miejsce pełne akceptacji i wsparcia.
Nie ma barier
Niezależnie od wieku, poziomu sprawności czy rodzaju niepełnosprawności, te warsztaty dają możliwość wyrażania siebie poprzez ruch i improwizację.
Warsztaty są rekomendowane osobom, które mogą wziąć udział w całym cyklu spotkań, by pełniej doświadczyć procesu.
Ze względu na realizację zajęć w historycznych salach dawnego Zamku Cesarskiego, zachęcamy, by dla większego komfortu, w miesiącach zimowych i wiosennych zabrać cieplejszy zestaw wygodnych ubrań do udziału w warsztatach.
Odbywają się w godzinach 17.30-19.30 w małej grupie, do 10 osób
Koszt udziału: 10 zł za jeden warsztat.
Miejsce:
Sala Prób: 24.11.2026, 8.12.2026
Labolatorium 1: 15.09.2026, 29.09.2026. 20.10.2026, 3.11.2026
Jeśli masz pytanie, skontaktuj się z Ewą Jańczak: e.janczak@ckzamek.pl
Na warsztatach możesz pozwolić sobie na odczuwanie, na zaakceptowanie wszelkich znaków, które ciało Ci wysyła, chcąc działać na Twoją korzyść. Są momenty, gdy daje sygnały, które zmieniają dotychczasowe funkcjonowanie, postrzeganie siebie. Mogą to być stany diagnozowane, nazwane, zbadane, mogą to być „bagaże”, które zaczynają ciążyć.
PUŚCIĆ w tym wypadku nie znaczy POZBYĆ się, a bardziej pozwolić BYĆ.
Podczas warsztatów uznajemy, że rytm ciała może się zmieniać, sprawność nie jest stała, doświadczenie psychiczne i fizyczne wpływa na to, jak jesteśmy w świecie, a obecność nie musi się tłumaczyć.
Pracujemy z tym, co jest możliwe danego dnia — czasem to krok, czasem oddech, czasem tylko bycie w przestrzeni razem z innymi.
Taniec intuicyjny w PUŚĆ TO nie jest choreografią, nie jest lekcją, nie jest terapią.
Jest bezpieczną przestrzenią do słuchania ciała, jego rytmów, ograniczeń i impulsów ‒ bez poprawiania ich i bez oceniania.
Ruch może być: bardzo mały albo delikatnie zauważalny, wykonywany na siedząco lub leżąco, przerywany odpoczynkiem, całkowicie indywidualny.
prowadzenie: Antek Kurjata
Antek Kurjata – tancerz i choreograf, który z empatią i profesjonalizmem wprowadzi Cię w świat ruchu i tańca. Jak sam mówi: „Działania warsztatowe zaplanowane są w taki sposób, aby każda osoba dołączająca w dowolnym terminie nie czuła, że coś ją ominęło. Każda z osób uczestniczących w spotkaniach decyduje, na ile procent wykonuje dane ćwiczenie, ma prawo do odpoczynku i obserwacji działań z zewnątrz”.
Warsztaty jako możliwość zatrzymania się przy własnym doświadczeniu ‒ fizycznym i psychicznym ‒ takim, jakie pojawia się w danym momencie. Nie jako etap do przejścia, lecz jako miejsce, w którym można zostać.
„PUŚC TO” proponuje zgodę na bycie takim, jakim się jest ‒ w ruchu, w bezruchu, w ciszy, w zmęczeniu, w chwili lepszej lub trudniejszej.
Bez presji sprawności.
Bez narracji o poprawie.
Warsztaty mogą być doświadczeniem wspierającym dla osób, które chcą wrócić do ciała nie po to, by je zmieniać, ale by odzyskać z nim relację opartą na zaufaniu i łagodności.
Pierwsze edycje warsztatów były realizowane pod nazwą „Nie widać” i dedykowane osobom chorującym na stwardnienie rozsiane.
Dziś idea ta jest kontynuowana i poszerzona – warsztaty pozostają otwarte dla osób w różnorodnych doświadczeniach zmiany, bez konieczności nazywania ich, diagnozy.
To przestrzeń bez presji i bez konieczności tłumaczenia swojego doświadczenia.
Ta odsłona warsztatów jest zaproszeniem dla osób, które potrzebują chwili zatrzymania.
Dla tych, którzy na co dzień funkcjonują w napięciu, w rytmie oczekiwań, w ciągłym reagowaniu ‒ niezależnie od tego, z czego ten stan wynika.
Przyjazna atmosfera
W trakcie zajęć, w sali, rozstawiamy kilka krzeseł. Możesz z nich skorzystać w dowolnym momencie. Nikt nie ocenia Twojej pracy ani pracy innych uczestników(-czek) – to miejsce pełne akceptacji i wsparcia.
Nie ma barier
Niezależnie od wieku, poziomu sprawności czy rodzaju niepełnosprawności, te warsztaty dają możliwość wyrażania siebie poprzez ruch i improwizację.
Warsztaty są rekomendowane osobom, które mogą wziąć udział w całym cyklu spotkań, by pełniej doświadczyć procesu.
Ze względu na realizację zajęć w historycznych salach dawnego Zamku Cesarskiego, zachęcamy, by dla większego komfortu, w miesiącach zimowych i wiosennych zabrać cieplejszy zestaw wygodnych ubrań do udziału w warsztatach.
Odbywają się w godzinach 17.30-19.30 w małej grupie, do 10 osób
Koszt udziału: 10 zł za jeden warsztat.
Miejsce:
Sala Prób: 24.11.2026, 8.12.2026
Labolatorium 1: 15.09.2026, 29.09.2026. 20.10.2026, 3.11.2026
Jeśli masz pytanie, skontaktuj się z Ewą Jańczak: e.janczak@ckzamek.pl
Rodzinne zwiedzanie Zamku
Zorganizuj niezapomnianą przygodę dla swojej rodziny. Odkrywaj zabytkowe wnętrza jednego z najmłodszych zamków w Europie wraz z komentarzem przewodnika(-czki).
Hol Wielki
bilety: 20zł (n), 15zł (u)
czas trwania: 45’
wiek: 10+
Hol Wielki
bilety: 20zł (n), 15zł (u)
czas trwania: 45’
wiek: 10+
Sekrety i kłamstwa
Cynthia pracuje w fabryce i nie potrafi porozumieć się z dorastającą córką. Jej brat Maurice, fotograf, namawia klientów do uśmiechu, choć sam przeżywa kryzys małżeński. Hortense, młoda okulistka, po śmierci przybranych rodziców rozpoczyna poszukiwania biologicznej matki. Ich drogi przetną się w sposób, który zakwestionuje dotychczasowe wyobrażenia o sobie i najbliższych…
W nagrodzonych Złotą Palmą „Sekretach i kłamstwach” Mike Leigh z niezwykłą czułością przygląda się ludziom uwięzionym w przemilczeniach, wzajemnych pretensjach i pozorach zadowolenia. Humor wyrasta tu z niezręczności, a najzwyklejsza rozmowa może przynieść zarówno bolesne odkrycie, jak i upragnioną bliskość. W centrum filmu znajdują się dwie znakomite kreacje: Brendy Blethyn, wyróżnionej za rolę Cynthii nagrodą aktorską w Cannes, oraz Marianne Jean-Baptiste jako Hortense.
Język: angielski z polskimi napisami
SEKRETY I KŁAMSTWA, reż. Mike Leigh, Wielka Brytania, Francja 1996, 142'
W nagrodzonych Złotą Palmą „Sekretach i kłamstwach” Mike Leigh z niezwykłą czułością przygląda się ludziom uwięzionym w przemilczeniach, wzajemnych pretensjach i pozorach zadowolenia. Humor wyrasta tu z niezręczności, a najzwyklejsza rozmowa może przynieść zarówno bolesne odkrycie, jak i upragnioną bliskość. W centrum filmu znajdują się dwie znakomite kreacje: Brendy Blethyn, wyróżnionej za rolę Cynthii nagrodą aktorską w Cannes, oraz Marianne Jean-Baptiste jako Hortense.
Język: angielski z polskimi napisami
SEKRETY I KŁAMSTWA, reż. Mike Leigh, Wielka Brytania, Francja 1996, 142'
Spektakl gościnny „Work Body” Michael Turinsky
2.12.2026
g. 19 | Spektakl gościnny „Work Body” - Michael Turinsky (Austria)
Sala Wielka / bilety: 50 zł (n), 40 zł (u, OzN), 41 zł (OzN z asystą)
O SPEKTAKLU:
„Work Body” to spektakl zainspirowany wierszem „Le ceneri di Gramsci” („Popioły Gramsciego”), który Pier Paolo Pasolini zadedykował Antonio Gramsciemu – współzałożycielowi Włoskiej Partii Komunistycznej, a jednocześnie osobie z niepełnosprawnością fizyczną. Turinsky wykorzystuje zmysłowy i intelektualny hołd Pasoliniego dla marksistowskiego myśliciela, by poprzez „Work Body” znaleźć odpowiedź na ogólny prawicowy zwrot, przesiąknięty fantazjami o męskości.
Budując, śpiewając, mówiąc, tańcząc, Turinsky podważa rozdział między pracą umysłową a fizyczną, próbuje zdefiniować czym jest dzisiaj klasa pracująca (robotnicza?), przygląda się roli pracy w kształtowaniu tożsamości – wykraczając poza kategorie tworzenia wartości czy alienacji oraz formułuje krytyczną odpowiedź na prawicowy populizm coraz szerzej obecny we współczesnym świecie.
„Work Body” tworzy przestrzeń dla rezonansów między ciałem „niepełnosprawnym” a „pracującym”. W ten sposób, Turinsky stawia w centrum naszej uwagi te fizyczności, które zazwyczaj spychane są na margines reprezentacji.
To wieczór sytuujący się na pograniczu interwencji performatywnej, koncertu i agitacji politycznej.
O ARTYŚCIE:
Michael Turinsky to artysta i teoretyk (akademik) z niepełnosprawnością fizyczną, mieszkający w Wiedniu. Działa na styku tańca współczesnego i performansu, niepełnosprawności oraz teorii politycznej i estetycznej. Po ukończeniu studiów z filozofii na Uniwersytecie Wiedeńskim, Turinsky w 2006 roku zaczął zagłębiać się w świat tańca inkluzywnego. Kolejnym krokiem było zakwestionowanie koncepcji inkluzywności, definiując swoją praktykę artystyczną – która między innymi bada oporną materialność ciała w procesach subwersji – jako „choreografię crip”. Jego solowy spektakl „Precarious Moves” zdobył w 2021 roku nagrodę Nestroy w kategorii najlepszej produkcji offowej. W 2023 roku Turinsky został uhonorowany nagrodą dla wybitnego artysty przyznaną przez Federalne Ministerstwo Sztuki, Kultury, Służby Cywilnej i Sportu.
g. 19 | Spektakl gościnny „Work Body” - Michael Turinsky (Austria)
Sala Wielka / bilety: 50 zł (n), 40 zł (u, OzN), 41 zł (OzN z asystą)
O SPEKTAKLU:
„Work Body” to spektakl zainspirowany wierszem „Le ceneri di Gramsci” („Popioły Gramsciego”), który Pier Paolo Pasolini zadedykował Antonio Gramsciemu – współzałożycielowi Włoskiej Partii Komunistycznej, a jednocześnie osobie z niepełnosprawnością fizyczną. Turinsky wykorzystuje zmysłowy i intelektualny hołd Pasoliniego dla marksistowskiego myśliciela, by poprzez „Work Body” znaleźć odpowiedź na ogólny prawicowy zwrot, przesiąknięty fantazjami o męskości.
Budując, śpiewając, mówiąc, tańcząc, Turinsky podważa rozdział między pracą umysłową a fizyczną, próbuje zdefiniować czym jest dzisiaj klasa pracująca (robotnicza?), przygląda się roli pracy w kształtowaniu tożsamości – wykraczając poza kategorie tworzenia wartości czy alienacji oraz formułuje krytyczną odpowiedź na prawicowy populizm coraz szerzej obecny we współczesnym świecie.
„Work Body” tworzy przestrzeń dla rezonansów między ciałem „niepełnosprawnym” a „pracującym”. W ten sposób, Turinsky stawia w centrum naszej uwagi te fizyczności, które zazwyczaj spychane są na margines reprezentacji.
To wieczór sytuujący się na pograniczu interwencji performatywnej, koncertu i agitacji politycznej.
O ARTYŚCIE:
Michael Turinsky to artysta i teoretyk (akademik) z niepełnosprawnością fizyczną, mieszkający w Wiedniu. Działa na styku tańca współczesnego i performansu, niepełnosprawności oraz teorii politycznej i estetycznej. Po ukończeniu studiów z filozofii na Uniwersytecie Wiedeńskim, Turinsky w 2006 roku zaczął zagłębiać się w świat tańca inkluzywnego. Kolejnym krokiem było zakwestionowanie koncepcji inkluzywności, definiując swoją praktykę artystyczną – która między innymi bada oporną materialność ciała w procesach subwersji – jako „choreografię crip”. Jego solowy spektakl „Precarious Moves” zdobył w 2021 roku nagrodę Nestroy w kategorii najlepszej produkcji offowej. W 2023 roku Turinsky został uhonorowany nagrodą dla wybitnego artysty przyznaną przez Federalne Ministerstwo Sztuki, Kultury, Służby Cywilnej i Sportu.
Spotkanie ze sztuką: Lotosy i Kaczki (Grudzień) Watanabe Seitei
Spotkanie na wystawie przy obrazie "Lotosy i Kaczki" i wysłuchanie opowieści przewodniczki.
Prowadzenie: Maria Fenrych
Prowadzenie: Maria Fenrych
STREFA ZABAWY „Ekolekcje” – czyli jak uratować świat
Jak małymi krokami możemy zadbać o środowisko? Czyli co może zrobić każdy z nas?
Czy sprzątanie naszej planety może być fascynującą przygodą? Wspólnie udowodnimy, że Ziemia to nasz wspólny dom, o który musimy dbać każdego dnia! Rozwikłamy prawdziwy labirynt segregacji odpadów i dowiemy się, jakie niezwykłe rzeczy mogą powstać z bioodpadów czy plastiku. Na koniec uruchomimy wyobraźnię podczas kreatywnego eksperymentu, dając drugie życie odpadom!
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącego.
prowadzenie: Radosław Szymczak
Bawialnia / bilety: 25 zł / czas trwania: 45’ / wiek: 3‒5 lat / liczba miejsc ograniczona
Czy sprzątanie naszej planety może być fascynującą przygodą? Wspólnie udowodnimy, że Ziemia to nasz wspólny dom, o który musimy dbać każdego dnia! Rozwikłamy prawdziwy labirynt segregacji odpadów i dowiemy się, jakie niezwykłe rzeczy mogą powstać z bioodpadów czy plastiku. Na koniec uruchomimy wyobraźnię podczas kreatywnego eksperymentu, dając drugie życie odpadom!
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącego.
prowadzenie: Radosław Szymczak
Bawialnia / bilety: 25 zł / czas trwania: 45’ / wiek: 3‒5 lat / liczba miejsc ograniczona
STREFA ZABAWY „Tańczące krople deszczu” – warsztaty muzyczno-taneczne dla dzieci
Czy deszcz musi być szary i smutny? Na warsztatach odkryjemy, że każda kropla deszczu może tańczyć, brzmieć i mienić się kolorami. Będziemy naśladować krople deszczu ruchem i głosem, bawić się muzyką i tańcem oraz nadawać deszczowi różne barwy i nastroje.
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Anna Bogusławska
Bawialnia / bilety: 25 zł / czas trwania: 45’ / wiek: 3‒5 lat / liczba miejsc ograniczona
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Anna Bogusławska
Bawialnia / bilety: 25 zł / czas trwania: 45’ / wiek: 3‒5 lat / liczba miejsc ograniczona
STREFA ZABAWY „W krainie dziwnych kroków” – warsztaty tańca kreatywnego dla dzieci
Zapraszamy na niezwykłą taneczną podróż do miejsca, w którym nie ma dobrych ani złych kroków, a ciało może poruszać się na tysiąc zaskakujących sposobów! Sprawdzimy, czy można tańczyć całym ciałem, czy ruch może być kanciasty jak kwadrat; co się dzieje, kiedy muzyka zamiast pomagać – trochę przeszkadza, i jakie niezwykłe ślady możemy zostawić podczas wędrówki. Będziemy odkrywać, eksperymentować, bawić się ruchem i przemierzać kolejne zakątki tej trochę dziwnej, a bardzo tanecznej krainy.
Przygotujcie wygodny strój, tenisówki lub baletki, wodę do picia i przede wszystkim… odrobinę ciekawości i dobrego humoru!
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Aleksandra Pasicka
Bawialnia / bilety: 25 zł / czas trwania: 45’ / wiek: 3‒5 lat / liczba miejsc ograniczona
Przygotujcie wygodny strój, tenisówki lub baletki, wodę do picia i przede wszystkim… odrobinę ciekawości i dobrego humoru!
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Aleksandra Pasicka
Bawialnia / bilety: 25 zł / czas trwania: 45’ / wiek: 3‒5 lat / liczba miejsc ograniczona
ŚWIAT JAK ZIELNIK. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku - Nocne zwiedzanie wystawy
Zapraszamy na zwiedzanie wystawy z komentarzem przewodniczki.
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
Miejsce: Sala Wystaw
Bilety: 30 zł (n), 25 zł (u)
The Cinematic Orchestra, Poznań, CK Zamek, 13.04.2027
Wejście 19, koncert 20.00
13.04.2027
Sala Wielka, CK Zamek Poznań
bilety: 189 zł, miejsca stojące
The Cinematic Orchestra w kwietniu na koncercie w Poznaniu! Legendarny zespół wraca w odświeżonym koncertowym składzie, z premierowym nowym materiałem oraz klasycznym repertuarem i multimedialną oprawą! The Cinematic Orchestra zagrają 13.04.2027 w Centrum Kultury ZAMEK
Jako support wystąpi Elliott Skinner.
Legendarni The Cinematic Orchestra, pod wodzą lidera Jasona Swinscoe'a, wypracowali unikalny styl na styku jazzowej melancholii, subtelnej elektroniki i filmowej dramaturgii. Od czasu przełomowego debiutu „Motion", wydanego nakładem Ninja Tune, zespół sprzedał setki tysięcy płyt, a ich najpopularniejszy utwór „To Build A Home" przekroczył miliard odtworzeń w serwisach streamingowych. Kompozycje grupy znają też widzowie takich seriali i filmów jak „Orange Is The New Black" czy "Homeland". Z kolei utwór „Arrival Of The Birds" znalazł się na ścieżce dźwiękowej nagrodzonego Oscarem filmu „Teoria wszystkiego".
The Cinematic Orchestra współpracowali z najwybitniejszymi instrumentalistami i znakomitymi głosami muzycznej sceny, takimi jak Fontella Bass, Patrick Watson, Roots Manuva, Lou Rhodes czy Moses Sumney. Na przestrzeni czterech docenionych przez krytyków albumów studyjnych -od debiutanckiego „Motion” i „Every Day”, przez „Ma Fleur”, aż po wydany w 2019 roku „To Believe” - The Cinematic Orchestra stworzyli niezwykły dorobek artystyczny.
W pięciogwiazdkowej recenzji The Observer określił „To Believe” mianem albumu „rozdzierająco pięknego”. Teraz zespół rozpoczyna kolejny etap swojej historii.
The Cinematic Orchestra „To Built A Home”
https://youtu.be/oUFJJNQGwhk?si=uPrqL1anl4QiIjwh
The Cinematic Orchestra „Lessons”
https://youtu.be/CTbPKI1uOsI?si=SUX1-bRTdaZHfwfV
The Cinematic Orchestra „Arrival Of he Birds & Transformation”
https://youtu.be/D7exqZSLhk4?si=M9DrW_Qj65aGmQBC
13.04.2027
Sala Wielka, CK Zamek Poznań
bilety: 189 zł, miejsca stojące
The Cinematic Orchestra w kwietniu na koncercie w Poznaniu! Legendarny zespół wraca w odświeżonym koncertowym składzie, z premierowym nowym materiałem oraz klasycznym repertuarem i multimedialną oprawą! The Cinematic Orchestra zagrają 13.04.2027 w Centrum Kultury ZAMEK
Jako support wystąpi Elliott Skinner.
Legendarni The Cinematic Orchestra, pod wodzą lidera Jasona Swinscoe'a, wypracowali unikalny styl na styku jazzowej melancholii, subtelnej elektroniki i filmowej dramaturgii. Od czasu przełomowego debiutu „Motion", wydanego nakładem Ninja Tune, zespół sprzedał setki tysięcy płyt, a ich najpopularniejszy utwór „To Build A Home" przekroczył miliard odtworzeń w serwisach streamingowych. Kompozycje grupy znają też widzowie takich seriali i filmów jak „Orange Is The New Black" czy "Homeland". Z kolei utwór „Arrival Of The Birds" znalazł się na ścieżce dźwiękowej nagrodzonego Oscarem filmu „Teoria wszystkiego".
The Cinematic Orchestra współpracowali z najwybitniejszymi instrumentalistami i znakomitymi głosami muzycznej sceny, takimi jak Fontella Bass, Patrick Watson, Roots Manuva, Lou Rhodes czy Moses Sumney. Na przestrzeni czterech docenionych przez krytyków albumów studyjnych -od debiutanckiego „Motion” i „Every Day”, przez „Ma Fleur”, aż po wydany w 2019 roku „To Believe” - The Cinematic Orchestra stworzyli niezwykły dorobek artystyczny.
W pięciogwiazdkowej recenzji The Observer określił „To Believe” mianem albumu „rozdzierająco pięknego”. Teraz zespół rozpoczyna kolejny etap swojej historii.
The Cinematic Orchestra „To Built A Home”
https://youtu.be/oUFJJNQGwhk?si=uPrqL1anl4QiIjwh
The Cinematic Orchestra „Lessons”
https://youtu.be/CTbPKI1uOsI?si=SUX1-bRTdaZHfwfV
The Cinematic Orchestra „Arrival Of he Birds & Transformation”
https://youtu.be/D7exqZSLhk4?si=M9DrW_Qj65aGmQBC
Tierra viva
Pokaz premierowy i spotkanie z twórcami: 1.12, g. 20 | Sala 1
Marta, niegdyś sławna polska piosenkarka, przyjeżdża do Gwatemali po nagłej śmierci swojego syna, Daniela. Na lotnisku czeka na nią Marco, partner Daniela — mężczyzna, o którego istnieniu nigdy wcześniej nie słyszała. Wyruszają razem w podróż przez kraj, aby pochować Daniela, jednak między nimi narasta napięcie, kształtowane przez różnice kulturowe, przemilczane prawdy i nierozliczoną przeszłość. To, co początkowo jest walką o kontrolę, stopniowo przeradza się w nieoczekiwaną konfrontację z tym, kim byli — i kim nie potrafili być — dla Daniela.
TIERRA VIVA, reż. Blaise Grisson, Polska, Gwatemala 2026, 97'
Język: hiszpański z polskimi napisami
Marta, niegdyś sławna polska piosenkarka, przyjeżdża do Gwatemali po nagłej śmierci swojego syna, Daniela. Na lotnisku czeka na nią Marco, partner Daniela — mężczyzna, o którego istnieniu nigdy wcześniej nie słyszała. Wyruszają razem w podróż przez kraj, aby pochować Daniela, jednak między nimi narasta napięcie, kształtowane przez różnice kulturowe, przemilczane prawdy i nierozliczoną przeszłość. To, co początkowo jest walką o kontrolę, stopniowo przeradza się w nieoczekiwaną konfrontację z tym, kim byli — i kim nie potrafili być — dla Daniela.
TIERRA VIVA, reż. Blaise Grisson, Polska, Gwatemala 2026, 97'
Język: hiszpański z polskimi napisami
Wajda: re-wizje. Ziemia Obiecana
Brawurowo zrealizowana adaptacja niemal zapomnianej powieści Władysława Reymonta, przedstawiająca na tle gwałtownie rozwijającej się pod koniec XIX wieku Łodzi losy trzech przyjaciół: Niemca Maksa, Żyda Moryca i Polaka Karola. Bohaterowie decydują się założyć w mieście własną fabrykę włókienniczą, co nie jest w smak żydowskiej, niemieckiej i rosyjskiej konkurencji. Po drodze Karol Borowiecki uwodzi Lucy Zuckerową, ponętną żonę starego fabrykanta, wykorzystując romans do zdobycia kapitału, a Moryc Welt prowadzi ryzykowne spekulacje finansowe i handlowe w środowisku żydowskim, balansując na granicy bankructwa i oszustwa. Równolegle Maks Baum negocjuje z niemieckimi przemysłowcami, próbując uratować podupadający rodzinny interes, a wielcy finansiści, Bucholz, Grünspan i Müller, próbują pozyskać młodych i ambitnych do swych interesów. Ostatecznie Borowiecki dla realizacji swych planów decyduje się sprzedać rodzinny majątek, przeprowadzić narzeczoną Ankę do Łodzi i oddać wzniosłe wartości wilczym regułom kapitalizmu.
język polski z angielskimi napisami.
ZIEMIA OBIECANA, reż. Andrzej Wajda, Polska, 1975, 179'
język polski z angielskimi napisami.
ZIEMIA OBIECANA, reż. Andrzej Wajda, Polska, 1975, 179'
Wiedźmin
Pierwsza ekranizacja „Wiedźmina” powraca na ekrany na 25. rocznicę premiery i 40. rocznicę powstania uniwersum Wiedźmina!
Zanim CD Projekt Red wydał pierwszą grę ze świata stworzonego przez Andrzeja Sapkowskiego i zanim Henry Cavill wcielił się w Geralta w wysokobudżetowym serialu Netfliksa, powstał on – nasz polski filmowy „Wiedźmin” wyreżyserowany w 2001 roku przez Marka Brodzkiego.
Polska ekranizacja nie mogła pochwalić się budżetem liczącym setki milionów dolarów i efektami specjalnymi z najwyższej półki, ale za to oferowała widzom znakomitą obsadę (z Michałem Żebrowskim, Zbigniewem Zamachowskim i Grażyną Wolszczak na czele) i wspaniały soundtrack autorstwa Grzegorza Ciechowskiego.
Dziś, po ćwierćwieczu od premiery, film Marka Brodzkiego powraca na wielki ekran, by przypomnieć widzom, że Polacy nie gęsi i swojego ekranowego „Wiedźmina” mają!
Język: polski
WIEDŹMIN, reż. Marek Brodzki, Polska 2001, 130'
Zanim CD Projekt Red wydał pierwszą grę ze świata stworzonego przez Andrzeja Sapkowskiego i zanim Henry Cavill wcielił się w Geralta w wysokobudżetowym serialu Netfliksa, powstał on – nasz polski filmowy „Wiedźmin” wyreżyserowany w 2001 roku przez Marka Brodzkiego.
Polska ekranizacja nie mogła pochwalić się budżetem liczącym setki milionów dolarów i efektami specjalnymi z najwyższej półki, ale za to oferowała widzom znakomitą obsadę (z Michałem Żebrowskim, Zbigniewem Zamachowskim i Grażyną Wolszczak na czele) i wspaniały soundtrack autorstwa Grzegorza Ciechowskiego.
Dziś, po ćwierćwieczu od premiery, film Marka Brodzkiego powraca na wielki ekran, by przypomnieć widzom, że Polacy nie gęsi i swojego ekranowego „Wiedźmina” mają!
Język: polski
WIEDŹMIN, reż. Marek Brodzki, Polska 2001, 130'
Witajcie w Hope
Mieszkańcy spokojnego, nadmorskiego miasta Hope zostają odcięci od świata przez śmiercionośne pożary, które trawią okoliczne lasy. Policja otrzymuje liczne meldunki o niezwykłej aktywności drapieżnych zwierząt, które zaczynają atakować ludzi. Wkrótce okazuje się, że te dramatyczne wydarzenia są zapowiedzą czegoś znacznie gorszego. Ludzie zaczynają ginąć w coraz bardziej drastycznych okolicznościach i wkrótce staje się jasne, że Hope stało się celem ataku tajemniczych istot, które nie przypominają ani ludzi, ani zwierząt. Skąd pochodzą, jakie są ich zamiary i czy Hope jest tylko częścią jakiegoś większego planu? Odpowiedzi na te pytania próbuje znaleźć dwójka miejscowych policjantów. Żeby to zrobić muszą jednak przede wszystkim przetrwać.
Język: koreański, angielski z polskimi napisami
WITAJCIE W HOPE, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2026, 160'
Język: koreański, angielski z polskimi napisami
WITAJCIE W HOPE, reż. Na Hong-jin, Korea Południowa 2026, 160'
Wystawa "Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku". Czynna 5.09-6.12. 2026 od wtorku do niedzieli w godz. 12-19
BILET ŁACZONY NA WYSTAWĘ
Wystawa czynna w dniach 5.09 - 6.12.2026
Czy potrafimy jeszcze dostrzegać w naturze to, co niedługo zmieni się bezpowrotnie?
Wystawa „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” zaprasza do niezwykłej podróży przez ponad cztery stulecia twórczości artystycznej, w której przyroda staje się bohaterką, świadkinią historii i przedmiotem refleksji nad współczesnym kryzysem klimatycznym.
W zamkowych przestrzeniach spotykają się dzieła dawnych mistrzów i mistrzyń oraz współczesnych artystów i artystek, malarstwo europejskie i sztuka Japonii, klasyczne zielniki, ilustracje botaniczne, grafiki, rzeźby, instalacje i prace stworzone specjalnie na tę wystawę. To opowieść o kwiatach, ptakach, krajobrazach i nie-ludzkich mieszkańcach świata, których obecność kształtowała kulturę przez wieki.
Poznaj fascynujące ilustracje botaniczne Marii Sibylli Merian i Elizabeth Blackwell, odkryj niezwykłe interpretacje natury Wojciecha Weissa, Jana Stanisławskiego, Juliana Fałata czy Stanisława Wyspiańskiego, zachwyć się japońskim fenomenem kachō-ga Watanabe Seiteia i zobacz, jak współcześni artyści i artystki podejmują dialog z wyzwaniami epoki antropocenu.
„Świat jak zielnik” to poruszająca refleksja nad tym, co tracimy, jak zmienia się nasza rzeczywistość i jak sztuka pomaga dostrzec to, co często pozostaje niewidoczne.
Przyjdź i zobacz świat zapisany w obrazach, zanim już nigdy nie będzie wyglądać tak samo.
kuratorka, aranżerka: Anna Król
współpraca: Kaja Mucha
identyfikacja wizualna: Antonina Kieliszewska
producentka: Magdalena Tomczewska
Wystawa czynna w dniach 5.09 - 6.12.2026
Czy potrafimy jeszcze dostrzegać w naturze to, co niedługo zmieni się bezpowrotnie?
Wystawa „Świat jak zielnik. Natura w sztuce od XVII do XXI wieku” zaprasza do niezwykłej podróży przez ponad cztery stulecia twórczości artystycznej, w której przyroda staje się bohaterką, świadkinią historii i przedmiotem refleksji nad współczesnym kryzysem klimatycznym.
W zamkowych przestrzeniach spotykają się dzieła dawnych mistrzów i mistrzyń oraz współczesnych artystów i artystek, malarstwo europejskie i sztuka Japonii, klasyczne zielniki, ilustracje botaniczne, grafiki, rzeźby, instalacje i prace stworzone specjalnie na tę wystawę. To opowieść o kwiatach, ptakach, krajobrazach i nie-ludzkich mieszkańcach świata, których obecność kształtowała kulturę przez wieki.
Poznaj fascynujące ilustracje botaniczne Marii Sibylli Merian i Elizabeth Blackwell, odkryj niezwykłe interpretacje natury Wojciecha Weissa, Jana Stanisławskiego, Juliana Fałata czy Stanisława Wyspiańskiego, zachwyć się japońskim fenomenem kachō-ga Watanabe Seiteia i zobacz, jak współcześni artyści i artystki podejmują dialog z wyzwaniami epoki antropocenu.
„Świat jak zielnik” to poruszająca refleksja nad tym, co tracimy, jak zmienia się nasza rzeczywistość i jak sztuka pomaga dostrzec to, co często pozostaje niewidoczne.
Przyjdź i zobacz świat zapisany w obrazach, zanim już nigdy nie będzie wyglądać tak samo.
kuratorka, aranżerka: Anna Król
współpraca: Kaja Mucha
identyfikacja wizualna: Antonina Kieliszewska
producentka: Magdalena Tomczewska
ZAMEK CZYTA „Na zdrowy umysł. Jak dbać o mózg w świecie nadmiaru” – spotkanie autorskie z dr Asią Wojsiat
Jesteśmy zmęczeni, ale nie umiemy odpocząć. Mamy dostęp do niemal wszystkiego, a coraz trudniej nam się skupić, nasycić i naprawdę być tam, gdzie jesteśmy. Nasze mózgi działają dziś w gąszczu powiadomień, presji, hałasu, pośpiechu i niekończących się obietnic, że możemy stać się jeszcze lepszą wersją siebie.
Co ten nadmiar robi z naszą pamięcią, uwagą, emocjami i układem nagrody? Dlaczego wciąż sięgamy po kolejne bodźce? I jak odzyskać równowagę, nie zamieniając dbania o siebie w następne zadanie do odhaczenia?Po bestsellerowym „Tak działa mózg” dr Asia Wojsiat idzie krok dalej. Łącząc neuronaukę, psychosomatykę i medycynę stylu życia, pokazuje, że mózg nie jest urządzeniem, które wystarczy zresetować, lecz żywym ekosystemem współtworzonym przez ciało, doświadczenia, relacje i otoczenie.Autorka tłumaczy, jak przewlekły stres zmienia sposób naszego myślenia i odczuwania, dlaczego dopamina każe nam wciąż chcieć więcej oraz jak sen, ruch, oddech, medytacja, natura, bliskość, twórczość, czytanie i zabawa pomagają odzyskiwać elastyczność. Przygląda się również pamięci, przekonaniom, świadomości i poczuciu „ja”, pokazując, że umysł nie jest czymś oddzielonym od biologii, lecz nieustannie wyłania się z naszego sposobu życia.
„Na zdrowy umysł” nie jest zbiorem neurosztuczek ani programem samonaprawy. To oparta na badaniach, osobistym doświadczeniu i uważności na złożoność człowieka mapa powrotu do tego, co biologicznie ważne. Bez moralizowania, obietnicy pełnej kontroli i presji perfekcji.Bo mózg zmęczony nadmiarem nie potrzebuje kolejnych poleceń. Potrzebuje warunków, w których znów może się regulować, tworzyć, być blisko i pozostawać w kontakcie z życiem. {opis wydawcy]
dr ASIA WOJSIAT (ur. 1987) – neurobiolożka, biochemiczka, wykładowczyni akademicka i popularyzatorka nauki. Doktor nauk biologicznych w dyscyplinie biochemia, ze specjalnością w neurochemii; stopień uzyskała w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego PAN w Warszawie. Ukończyła także studia podyplomowe z psychosomatyki i somatopsychologii na Uniwersytecie SWPS, dietetyki sportowej na warszawskiej AWF oraz prowadzenia i monitorowania badań klinicznych w Akademii Leona Koźmińskiego. Jest autorką bestsellerowej książki „Tak działa mózg. Jak mądrze zadbać o jego funkcjonowanie” oraz twórczynią podkastu „Umyślnie”. Wykłada na Uniwersytecie SWPS, pracuje jako konsultantka naukowa i dzieli się wiedzą ze społecznością skupioną wokół profilu @drjoanwojsiat. Zasiada w Radzie Naukowej Polskiego Towarzystwa Psychodelicznego oraz Radzie Fundacji Polskiego Instytutu Mindfulness. W swojej działalności edukacyjnej łączy neuronaukę, psychosomatykę, psychologię zdrowia, uważność i medycynę stylu życia. Interesuje ją człowiek jako całość: mózg, ciało, emocje, relacje oraz środowisko, w którym żyje. Jest dyrektorką programową wydawnictwa Dobrostany.
JOANNA ZAPAŁA – psycholożka, specjalistka w dziedzinie psychologii klinicznej, certyfikowana psychoterapeutka European Association for Psychotherapy (EAP). Certyfikowana psychoonkolożka i superwizorka psychoonkologii. Założycielka i prezeska zarządu Centrum Psychoterapii Integralnej w Poznaniu. Kierowniczka merytoryczna studiów podyplomowych „Psychosomatyka i somatopsychologia”, „Psychoonkologia kliniczna” na Uniwersytecie SWPS. Kierowniczka specjalizacji z psychologii klinicznej na Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.
prowadzenie: Joanna Zapała
Miejsce: Sala Wielkaczas trwania: 90 min
Wiek 18+
Bilety: 7 zł
Co ten nadmiar robi z naszą pamięcią, uwagą, emocjami i układem nagrody? Dlaczego wciąż sięgamy po kolejne bodźce? I jak odzyskać równowagę, nie zamieniając dbania o siebie w następne zadanie do odhaczenia?Po bestsellerowym „Tak działa mózg” dr Asia Wojsiat idzie krok dalej. Łącząc neuronaukę, psychosomatykę i medycynę stylu życia, pokazuje, że mózg nie jest urządzeniem, które wystarczy zresetować, lecz żywym ekosystemem współtworzonym przez ciało, doświadczenia, relacje i otoczenie.Autorka tłumaczy, jak przewlekły stres zmienia sposób naszego myślenia i odczuwania, dlaczego dopamina każe nam wciąż chcieć więcej oraz jak sen, ruch, oddech, medytacja, natura, bliskość, twórczość, czytanie i zabawa pomagają odzyskiwać elastyczność. Przygląda się również pamięci, przekonaniom, świadomości i poczuciu „ja”, pokazując, że umysł nie jest czymś oddzielonym od biologii, lecz nieustannie wyłania się z naszego sposobu życia.
„Na zdrowy umysł” nie jest zbiorem neurosztuczek ani programem samonaprawy. To oparta na badaniach, osobistym doświadczeniu i uważności na złożoność człowieka mapa powrotu do tego, co biologicznie ważne. Bez moralizowania, obietnicy pełnej kontroli i presji perfekcji.Bo mózg zmęczony nadmiarem nie potrzebuje kolejnych poleceń. Potrzebuje warunków, w których znów może się regulować, tworzyć, być blisko i pozostawać w kontakcie z życiem. {opis wydawcy]
dr ASIA WOJSIAT (ur. 1987) – neurobiolożka, biochemiczka, wykładowczyni akademicka i popularyzatorka nauki. Doktor nauk biologicznych w dyscyplinie biochemia, ze specjalnością w neurochemii; stopień uzyskała w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego PAN w Warszawie. Ukończyła także studia podyplomowe z psychosomatyki i somatopsychologii na Uniwersytecie SWPS, dietetyki sportowej na warszawskiej AWF oraz prowadzenia i monitorowania badań klinicznych w Akademii Leona Koźmińskiego. Jest autorką bestsellerowej książki „Tak działa mózg. Jak mądrze zadbać o jego funkcjonowanie” oraz twórczynią podkastu „Umyślnie”. Wykłada na Uniwersytecie SWPS, pracuje jako konsultantka naukowa i dzieli się wiedzą ze społecznością skupioną wokół profilu @drjoanwojsiat. Zasiada w Radzie Naukowej Polskiego Towarzystwa Psychodelicznego oraz Radzie Fundacji Polskiego Instytutu Mindfulness. W swojej działalności edukacyjnej łączy neuronaukę, psychosomatykę, psychologię zdrowia, uważność i medycynę stylu życia. Interesuje ją człowiek jako całość: mózg, ciało, emocje, relacje oraz środowisko, w którym żyje. Jest dyrektorką programową wydawnictwa Dobrostany.
JOANNA ZAPAŁA – psycholożka, specjalistka w dziedzinie psychologii klinicznej, certyfikowana psychoterapeutka European Association for Psychotherapy (EAP). Certyfikowana psychoonkolożka i superwizorka psychoonkologii. Założycielka i prezeska zarządu Centrum Psychoterapii Integralnej w Poznaniu. Kierowniczka merytoryczna studiów podyplomowych „Psychosomatyka i somatopsychologia”, „Psychoonkologia kliniczna” na Uniwersytecie SWPS. Kierowniczka specjalizacji z psychologii klinicznej na Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.
prowadzenie: Joanna Zapała
Miejsce: Sala Wielkaczas trwania: 90 min
Wiek 18+
Bilety: 7 zł
ZAMEK PEŁEN NAUKI #2: Chemia rogala świętomarcińskiego
Zapraszamy na wyjątkowo smakowity wykład popularnonaukowy – „Chemia rogala świętomarcińskiego. Dlaczego niektóre rzeczy smakują nam bardziej?”.
Wykład poprowadzą dr inż. Adam Mirek i dr inż. Marta Orlicka-Płocka.
Tym razem pod lupę weźmiemy jeden z najbardziej poznańskich obiektów badawczych – rogala świętomarcińskiego. Rozłożymy go na czynniki pierwsze (spokojnie, nie tylko chemiczne!) i sprawdzimy, co nauka ma wspólnego z tym, co jemy i dlaczego nam smakuje.
Co sprawia, że jedne smaki uwielbiamy, a na inne kręcimy nosem? Czy smak naprawdę czujemy tylko językiem? Dlaczego zapach może całkowicie zmienić to, co czujemy podczas jedzenia? I co właściwie dzieje się z poszczególnymi składnikami rogala, zanim powstanie z nich ten, którego wszyscy znamy?
Podczas wykładu zajrzymy do świata chemii, biologii i fizyki jedzenia. Będą eksperymenty, naukowe ciekawostki i doświadczenia angażujące publiczność. A rogal świętomarciński posłuży nam jako całkiem poważny materiał badawczy.
Przygotujcie się na smakowite doświadczenia – naukę można nie tylko zobaczyć i usłyszeć. Czasem można jej również posmakować!
Wykład poprowadzą dr inż. Adam Mirek i dr inż. Marta Orlicka-Płocka.
Tym razem pod lupę weźmiemy jeden z najbardziej poznańskich obiektów badawczych – rogala świętomarcińskiego. Rozłożymy go na czynniki pierwsze (spokojnie, nie tylko chemiczne!) i sprawdzimy, co nauka ma wspólnego z tym, co jemy i dlaczego nam smakuje.
Co sprawia, że jedne smaki uwielbiamy, a na inne kręcimy nosem? Czy smak naprawdę czujemy tylko językiem? Dlaczego zapach może całkowicie zmienić to, co czujemy podczas jedzenia? I co właściwie dzieje się z poszczególnymi składnikami rogala, zanim powstanie z nich ten, którego wszyscy znamy?
Podczas wykładu zajrzymy do świata chemii, biologii i fizyki jedzenia. Będą eksperymenty, naukowe ciekawostki i doświadczenia angażujące publiczność. A rogal świętomarciński posłuży nam jako całkiem poważny materiał badawczy.
Przygotujcie się na smakowite doświadczenia – naukę można nie tylko zobaczyć i usłyszeć. Czasem można jej również posmakować!
Znaki Pana Śliwki
Wbrew oczekiwaniom rodziny Karol Śliwka opuszcza wieś i zaczyna studia artystyczne w Warszawie. Postanawia zająć się projektowaniem znaków graficznych. Swoimi pracami wypełnia komunistyczną Polskę i definiuje wizualny krajobraz kraju. Jego znaki nie wiszą w galeriach, ale są obecne w polskich domach, na polskich ulicach, w instytucjach i zakładach pracy. Jednocześnie prowadzi zwyczajne życie rodzinne, które przez lata z pasją dokumentuje. Ten niezwykle utalentowany twórca, do dziś uważany jest za jednego z najważniejszych projektantów znaków na świecie.
Film „Znaki Pana Śliwki” to kalejdoskop materiałów archiwalnych, wspomnień odsłaniających fascynujący portret człowieka i epoki, wędrówka przez zmieniającą się Polskę. Twórcy sięgnęli po unikatowe materiały archiwalne oraz prywatne nagrania wideo, które bohater latami rejestrował.
Język: polski
ZNAKI PANA ŚLIWKI, reż. Urszula Morga, Bartosz Mikołajczyk, Polska 2025, 72'
Film „Znaki Pana Śliwki” to kalejdoskop materiałów archiwalnych, wspomnień odsłaniających fascynujący portret człowieka i epoki, wędrówka przez zmieniającą się Polskę. Twórcy sięgnęli po unikatowe materiały archiwalne oraz prywatne nagrania wideo, które bohater latami rejestrował.
Język: polski
ZNAKI PANA ŚLIWKI, reż. Urszula Morga, Bartosz Mikołajczyk, Polska 2025, 72'
Zobaczysz wszystko
„Zobaczysz wszystko” to kinowe wydarzenie roku i zdecydowany kandydat do Oscarów. Wyreżyserowany przez Nathana Fieldera (twórcy „Próby generalnej” i „Klątwy”) oraz Lance'a Oppenheima („Primetime” z Robertem Pattinsonem), film bezczelnie zaciera granicę między fikcją a rzeczywistością.
Elizabeth Holmes, założycielka firmy Theranos i okrzyknięta „kobiecym Steve’em Jobsem” wizjonerka, została skazana na 11 lat więzienia za jedno z największych oszustw Doliny Krzemowej. Na 34 dni przed odbyciem kary w jej życie wkracza Nathan Fielder – bezkompromisowy komik i prowokator. Wprowadza się do jej domu, by obserwować ostatnie chwile wolności kobiety. Holmes twierdzi, że jest niewinna, i obiecuje, że kamera Fieldera ujawni prawdę, która wstrząśnie światem. Wypowiada tylko dwa słowa: „Zobaczysz wszystko”.
Tak zaczyna się epicka opowieść filmowa wymykająca się gatunkowym ramom. Co w tej grze jest szczerą spowiedzią, a co kolejnym, mistrzowskim oszustwem? Czegoś takiego jeszcze nie widzieliście.
Język: angielski z polskimi napisami
ZOBACZYSZ WSZYSTKO, reż. Nathan Fielder, Lance Oppenheim, USA 2026, 174'
Elizabeth Holmes, założycielka firmy Theranos i okrzyknięta „kobiecym Steve’em Jobsem” wizjonerka, została skazana na 11 lat więzienia za jedno z największych oszustw Doliny Krzemowej. Na 34 dni przed odbyciem kary w jej życie wkracza Nathan Fielder – bezkompromisowy komik i prowokator. Wprowadza się do jej domu, by obserwować ostatnie chwile wolności kobiety. Holmes twierdzi, że jest niewinna, i obiecuje, że kamera Fieldera ujawni prawdę, która wstrząśnie światem. Wypowiada tylko dwa słowa: „Zobaczysz wszystko”.
Tak zaczyna się epicka opowieść filmowa wymykająca się gatunkowym ramom. Co w tej grze jest szczerą spowiedzią, a co kolejnym, mistrzowskim oszustwem? Czegoś takiego jeszcze nie widzieliście.
Język: angielski z polskimi napisami
ZOBACZYSZ WSZYSTKO, reż. Nathan Fielder, Lance Oppenheim, USA 2026, 174'
Zwiedzanie Zamku z latarkami
Gdy zapada zmrok, Zamek zmienia się nie do poznania… Jeśli nie boisz się ciemności, zapraszamy Cię na nocną wędrówkę po zamkowych wnętrzach. Razem poszukamy śladów niezwykłych historii. Zwiedzanie przewidziane dla dorosłych i dla dzieci.
Pamiętaj o latarce!
zbiórka: Hol Wielki
czas trwania: 75 min
wiek:10 +
bilety: 25 zł (n), 20zł (u)
Pamiętaj o latarce!
zbiórka: Hol Wielki
czas trwania: 75 min
wiek:10 +
bilety: 25 zł (n), 20zł (u)
Zwiedzanie Zamku z przewodniczką
Odkrywaj zabytkowe wnętrza jednego z najmłodszych zamków w Europie wraz z komentarzem przewodniczki.
Hol Wielki
Bilety: 20 zł (n), 15 (u)
Czas trwania: 60'
Wiek: 14+
Hol Wielki
Bilety: 20 zł (n), 15 (u)
Czas trwania: 60'
Wiek: 14+