Niedziela 26/04/2026
142 min
Połowa lat 70. zastała Akirę Kurosawę w trudnym miejscu. Reżyser, rozczarowany zarówno japońskim, jak i hollywoodzkim przemysłem filmowym, próbował popełnić samobójstwo. Ów gest był interpretowany jako przyznanie, że opuszczają go twórcze siły. Z tej perspektywy majestatyczne obrazy ussuryjskiej tajgi i prosta opowieść o zamieszkującym jej tereny myśliwym Dersu (tuwański aktor Maksim Munzuk) okazały się wybawieniem. Zrealizowany głównie za pieniądze Związku Radzieckiego i kręcony w rosyjskich plenerach na taśmie 70mm, „Dersu Uzała” jest oparty na książkach przyrodnika i etnografa Władimira Arsenjewa, które Kurosawa przeczytał kilka dekad wcześniej. Jeden z ulubionych tematów reżysera – relacja człowieka i natury, dawnych obyczajów i nowoczesności – znajduje tu malarskie, liryczne rozwinięcie. Zdobywca Oscara dla najlepszego filmu zagranicznego.
Język: rosyjski, chiński z polskimi napisami
DERSU UZAŁA, reż. Akira Kurosawa, Japonia, ZSRR 1975, 142' czytaj więcej
Język: rosyjski, chiński z polskimi napisami
DERSU UZAŁA, reż. Akira Kurosawa, Japonia, ZSRR 1975, 142' czytaj więcej
45 min
Pucio razem ze swoją rodziną odkrywa świat! Każdy dzień to nowe przygody – wspólne gotowanie konfitury, malowanie rodzinnego portretu, a nawet… spływ kajakowy i biwak we własnym salonie! Gdy przychodzi pora kąpieli, Puciowi i Bobo towarzystwa dotrzymuje wesoły zabawkowy krokodyl, który również pilnie potrzebuje się wykąpać! Pucio uczy się dzielić z innymi, nawiązywać nowe przyjaźnie i radzić sobie z nudą w deszczowy dzień. W każdym odcinku Pucio udowadnia, że wyobraźnia i kreatywność potrafią zamienić najzwyklejsze chwile w coś naprawdę wyjątkowego!
„Pucio” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dla dzieci autorstwa dr n. hum. Marty Galewskiej-Kustry – logopedki i pedagożki dziecięcej, z ilustracjami autorstwa Joanny Kłos. Książki z serii, publikowane przez Wydawnictwo Nasza Księgarnia, wspierają rodziców i dzieci od najmłodszych lat – pomagają w rozwoju mowy, wzbogacają słownictwo i rozwijają umiejętność opowiadania.
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci - reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
PUCIO, reż. Marta Stróżycka; Anna Błaszczyk, Dominik Litwiniak, Polska 2026, 45’ czytaj więcej
„Pucio” to ekranizacja bestsellerowej serii książek dla dzieci autorstwa dr n. hum. Marty Galewskiej-Kustry – logopedki i pedagożki dziecięcej, z ilustracjami autorstwa Joanny Kłos. Książki z serii, publikowane przez Wydawnictwo Nasza Księgarnia, wspierają rodziców i dzieci od najmłodszych lat – pomagają w rozwoju mowy, wzbogacają słownictwo i rozwijają umiejętność opowiadania.
Odcinki, które zobaczymy w trakcie seansów:
Pucio nie wie, w co się bawić – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i zguba – reż. Dominik Litwiniak
Pucio i nowa grzechotka Bobo – reż. Marta Stróżycka
Pucio i Wróżka Zębuszka – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i konfitury babci - reż. Marta Stróżycka
Pucio i pożegnanie pieluszki – reż. Anna Błaszczyk
Pucio i krokodyl – reż. Marta Stróżycka
Wersja językowa: polski dubbing
Kategoria wiekowa: 3+
PUCIO, reż. Marta Stróżycka; Anna Błaszczyk, Dominik Litwiniak, Polska 2026, 45’ czytaj więcej
Magdalena Kumorek & Maciej Tubis Trio – Śpiewnik Komedy
26 kwietnia 2026, godz.19.oo – CK Zamek Poznań
Realizowany od 2015 roku cykl CZAS KOMEDY staje się samodzielnym projektem prezentującym geniusz muzyki Krzysztofa Komedy. To najważniejszy w Poznaniu element honorowania postaci oraz muzyki wybitnego i kultowego polskiego artysty. Wśród nieszablonowych koncertów przedstawiono muzykę Krzysztofa Komedy w interpretacji m.in. Espen Eriksen Trio (Norwegia), Dani Perez Trio (Hiszpania), Radio String Quartet (Austria) oraz autorskie projekty Weezdob Collective, Dawida Tokłowicza, Piotra Schmidta, Jana Ptaszyna Wróblewskiego, Gritt Ensemble, trio Andrzeja Jagodzińskiego, węgierskiego Bence Vas Trio oraz premierę spektaklu muzycznego "Komeda: Nim wstanie dzień". Wydarzeniom towarzyszyły liczne wydawnictwa płytowe oraz publikacje. Tym razem poznańską premierę będzie miał muzyczny spektakl „Komeda: Perspektywa Nowa” przedstawiający Śpiewnik Komedy.
„To muzyczne spotkanie trio pianisty Macieja Tubisa i aktorki-wokalistki Magdaleny Kumorek – rekomenduje koncert Dionizy Piątkowski twórca Ery Jazzu i autor biografii „Czas Komedy” oraz dyskografii „Komeda on records”. Niepowtarzalne, pełne emocji brzmienie Tubis Trio, doskonała estradowa elokwencja i talent wokalny Magdaleny Kumorek sprawiają, że muzyka Komedy nabiera nowych wartości oraz estetycznych odniesień. Niebanalna forma, brzmienie i nastrój koncertu oraz kultowe teksty Agnieszki Osieckiej i Wojciecha Młynarskiego odkrywają piosenki Komedy w nowej, współczesnej rzeczywistości. Magdalena Kumorek - znana z filmów „Poranek kojota”, „Układ zamknięty” oraz serialu „Przepis na życie” - wnosi swoją osobowością wrażliwość na synergię słowa i melodii w piosenkach Komedy. Uwodzi publiczność niezwykłym, osobistym oraz pełnym emocji autorskim projektem. Realizacja tak wysublimowanego pomysłu możliwa była jedynie w udziałem utalentowanego pianisty, który w komedowskiej estetyce, melodii oraz wrażliwości odnajduje się najpełniej. Repertuar Krzysztofa Komedy jest u Macieja Tubisa probierzem elegancji, wrażliwości, subtelnej estetyki i niezwykle precyzyjniej elokwencji pianisty”.
Krzysztof Komeda kojarzony jest zazwyczaj z muzyką filmową oraz kilkoma – pochodzącymi głównie z filmów – piosenkami. Wiele z nich, jak „Nim wstanie dzień” – Edmunda Fettinga, „Ja nie chcę spać”- Kaliny Jędrusik czy liczne wersje kołysanki „Rosemary’s Baby” stały się wielkimi, kultowymi przebojami. Program „Komeda: Perspektywa Nowa” jest zgrabnym zestawem estetyki kompozycji Krzysztofa Komedy, jej melodyjnej i romantycznej barwy oraz kanonu popularnych i kultowych piosenek: od „Ja nie chcę spać”, „Każdy szafę ma” po „Szarą kolędę”, „Nim wstanie dzień” oraz słynną „Kołysanka Rosemary” z filmu „Rosemary’s Baby” Romana Polańskiego.
Partnerem projektu CZAS KOMEDY jest Samorząd Województwa Wielkopolskiego, Almatur Poznań oraz CK Zamek. Kuratorem cyklu jest Dionizy Piątkowski – twórca Ery Jazzu, autor biografii „Czas Komedy” oraz dyskografii „Komeda on records”.
Bilety (140,-/miejsca siedzące nienumerowane)
https://www.bilety24.pl/kup-bilet-na-812-spiewnik-komedy-magdalena-kumorek-tubis-trio-147183?id=873495#overall
Bilety24, CIM, CK Zamek
Więcej: www.jazz.pl czytaj więcej
26 kwietnia 2026, godz.19.oo – CK Zamek Poznań
Realizowany od 2015 roku cykl CZAS KOMEDY staje się samodzielnym projektem prezentującym geniusz muzyki Krzysztofa Komedy. To najważniejszy w Poznaniu element honorowania postaci oraz muzyki wybitnego i kultowego polskiego artysty. Wśród nieszablonowych koncertów przedstawiono muzykę Krzysztofa Komedy w interpretacji m.in. Espen Eriksen Trio (Norwegia), Dani Perez Trio (Hiszpania), Radio String Quartet (Austria) oraz autorskie projekty Weezdob Collective, Dawida Tokłowicza, Piotra Schmidta, Jana Ptaszyna Wróblewskiego, Gritt Ensemble, trio Andrzeja Jagodzińskiego, węgierskiego Bence Vas Trio oraz premierę spektaklu muzycznego "Komeda: Nim wstanie dzień". Wydarzeniom towarzyszyły liczne wydawnictwa płytowe oraz publikacje. Tym razem poznańską premierę będzie miał muzyczny spektakl „Komeda: Perspektywa Nowa” przedstawiający Śpiewnik Komedy.
„To muzyczne spotkanie trio pianisty Macieja Tubisa i aktorki-wokalistki Magdaleny Kumorek – rekomenduje koncert Dionizy Piątkowski twórca Ery Jazzu i autor biografii „Czas Komedy” oraz dyskografii „Komeda on records”. Niepowtarzalne, pełne emocji brzmienie Tubis Trio, doskonała estradowa elokwencja i talent wokalny Magdaleny Kumorek sprawiają, że muzyka Komedy nabiera nowych wartości oraz estetycznych odniesień. Niebanalna forma, brzmienie i nastrój koncertu oraz kultowe teksty Agnieszki Osieckiej i Wojciecha Młynarskiego odkrywają piosenki Komedy w nowej, współczesnej rzeczywistości. Magdalena Kumorek - znana z filmów „Poranek kojota”, „Układ zamknięty” oraz serialu „Przepis na życie” - wnosi swoją osobowością wrażliwość na synergię słowa i melodii w piosenkach Komedy. Uwodzi publiczność niezwykłym, osobistym oraz pełnym emocji autorskim projektem. Realizacja tak wysublimowanego pomysłu możliwa była jedynie w udziałem utalentowanego pianisty, który w komedowskiej estetyce, melodii oraz wrażliwości odnajduje się najpełniej. Repertuar Krzysztofa Komedy jest u Macieja Tubisa probierzem elegancji, wrażliwości, subtelnej estetyki i niezwykle precyzyjniej elokwencji pianisty”.
Krzysztof Komeda kojarzony jest zazwyczaj z muzyką filmową oraz kilkoma – pochodzącymi głównie z filmów – piosenkami. Wiele z nich, jak „Nim wstanie dzień” – Edmunda Fettinga, „Ja nie chcę spać”- Kaliny Jędrusik czy liczne wersje kołysanki „Rosemary’s Baby” stały się wielkimi, kultowymi przebojami. Program „Komeda: Perspektywa Nowa” jest zgrabnym zestawem estetyki kompozycji Krzysztofa Komedy, jej melodyjnej i romantycznej barwy oraz kanonu popularnych i kultowych piosenek: od „Ja nie chcę spać”, „Każdy szafę ma” po „Szarą kolędę”, „Nim wstanie dzień” oraz słynną „Kołysanka Rosemary” z filmu „Rosemary’s Baby” Romana Polańskiego.
Partnerem projektu CZAS KOMEDY jest Samorząd Województwa Wielkopolskiego, Almatur Poznań oraz CK Zamek. Kuratorem cyklu jest Dionizy Piątkowski – twórca Ery Jazzu, autor biografii „Czas Komedy” oraz dyskografii „Komeda on records”.
Bilety (140,-/miejsca siedzące nienumerowane)
https://www.bilety24.pl/kup-bilet-na-812-spiewnik-komedy-magdalena-kumorek-tubis-trio-147183?id=873495#overall
Bilety24, CIM, CK Zamek
Więcej: www.jazz.pl czytaj więcej
93 min
Zapraszamy w filmową podróż do londyńskiego muzeum Tate Britain na najnowszą wystawę z okazji 250. rocznicy urodzin dwóch gigantów brytyjskiego malarstwa. Dokument z cenionej serii „Wystawa w Kinie” prezentuje splecione losy pejzażystów Turnera i Constable’a oraz ich arcydzieła w zbliżeniach niedostępnych dla zwykłego turysty.
Joseph Mallord William Turner (1775–1851) i John Constable (1776–1837) urodzili się w odstępie zaledwie jednego roku, ale artystycznie byli jak ogień i woda. Constable, admirator realizmu, z nostalgią malował sielskie krajobrazy i wyidealizowane miejsca, które kochał. Turner zaś szukał wrażeń, impresji, tworząc nastrojowe wizje, pełne płomiennych zachodów słońca i gwałtownych żywiołów. Jednego uznaje się za arcymistrza pejzażu w stylu tzw. realizmu melancholijnego, a drugiego za prekursora impresjonizmu. Obaj malarze przez całe życie ze sobą rywalizowali, a krytycy tamtych czasów z fascynacją obserwowali to starcie tytanów o skrajnie odmiennych temperamentach.
Przewodnikami po tej fascynującej historii, a zarazem wystawie o tytule „Turner & Constable. Rywale i wizjonerzy”, są wybitni eksperci i kuratorzy z Tate Britain, którzy w przystępny sposób odsłaniają kulisy pracy obu artystów. Twórcy cyklu „Exhibition on Screen” uzyskali ekskluzywny dostęp do prywatnych szkicowników i osobistych przedmiotów Turnera i Constable’a, oferują więc kinowym widzom intymny wgląd w ich życie. Dzięki detalom widocznym w zbliżeniach na wielkim ekranie widzowie mają niepowtarzalną okazję odkryć nieco inne niż powszechnie znane oblicza tych rywalizujących ze sobą artystów.
TURNER & CONSTABLE. PRZEŁOMOWA WYSTAWA, reż. David Bickerstaff, Wielka Brytania 2026, 93'
Język: angielski z polskimi napisami czytaj więcej
Joseph Mallord William Turner (1775–1851) i John Constable (1776–1837) urodzili się w odstępie zaledwie jednego roku, ale artystycznie byli jak ogień i woda. Constable, admirator realizmu, z nostalgią malował sielskie krajobrazy i wyidealizowane miejsca, które kochał. Turner zaś szukał wrażeń, impresji, tworząc nastrojowe wizje, pełne płomiennych zachodów słońca i gwałtownych żywiołów. Jednego uznaje się za arcymistrza pejzażu w stylu tzw. realizmu melancholijnego, a drugiego za prekursora impresjonizmu. Obaj malarze przez całe życie ze sobą rywalizowali, a krytycy tamtych czasów z fascynacją obserwowali to starcie tytanów o skrajnie odmiennych temperamentach.
Przewodnikami po tej fascynującej historii, a zarazem wystawie o tytule „Turner & Constable. Rywale i wizjonerzy”, są wybitni eksperci i kuratorzy z Tate Britain, którzy w przystępny sposób odsłaniają kulisy pracy obu artystów. Twórcy cyklu „Exhibition on Screen” uzyskali ekskluzywny dostęp do prywatnych szkicowników i osobistych przedmiotów Turnera i Constable’a, oferują więc kinowym widzom intymny wgląd w ich życie. Dzięki detalom widocznym w zbliżeniach na wielkim ekranie widzowie mają niepowtarzalną okazję odkryć nieco inne niż powszechnie znane oblicza tych rywalizujących ze sobą artystów.
TURNER & CONSTABLE. PRZEŁOMOWA WYSTAWA, reż. David Bickerstaff, Wielka Brytania 2026, 93'
Język: angielski z polskimi napisami czytaj więcej
102 min
WAJDA: re-wizje
WAJDA: re-visions
Olśniewająca plastycznie, dźwiękowo i narracyjnie adaptacja dramatu Wyspiańskiego, modernistyczne widowisko udowadniające uniwersalność polskich symboli i siłę rodzimego języka kina.
Portret polskiej inteligencji i chłopstwa końca XIX wieku, których przedstawiciele spotykają się na weselu w bronowickiej chacie. Na ślub literata i mieszczucha (Pana Młodego) z chłopką z Bronowic (Panną Młodą) przybywają goście z dwóch środowisk: inteligencji krakowskiej i lokalnego chłopstwa. W trakcie suto zakrapianej nocy poszczególne postaci – m.in. Dziennikarz, Poeta, Gospodarz i Czepiec – spotykają symboliczne zjawy, które konfrontują ich z konkretnymi postawami, lękami i niespełnionymi aspiracjami narodowymi. Brak porozumienia między klasami, nieprzepracowane traumy historyczne uniemożliwiają jednak jakiekolwiek porozumienie – nawet jeśli tajemniczy Wernyhora, wręczając Złoty Róg, daje uczestnikom wesela szansę na zainicjowanie narodowowyzwoleńczego buntu.
Legendarny dramat Stanisława Wyspiańskiego wydawał się niemożliwy do przeniesienia na ekran. Wajda był jednak u szczytu mocy twórczych, do realizacji filmu zaprosił najwybitniejszych artystów z różnych dziedzin (za akustykę odpowiadali: Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik i Stanisław Radwan), zaangażował najlepszych aktorów polskich teatrów, wnętrze chaty zbudował w studio w Warszawie, a plenery nagrał w Krakowie i Bronowicach. Filmowi nadał niezwykłą energię obrazu, każąc Witoldowi Sobocińskiemu prowadzić kamerę w rytm muzyki granej na planie zdjęciowym. Stworzył imponującą feerię barw i dźwięków, genialnego rytmu, choreografii i dynamiki. Mało który film zasłużył na Oscara za montaż jak Wesele właśnie.
Ten pierwszy z filmów zrealizowanych w Zespole Filmowym „X” nasycony jest malarskimi cytatami i onirycznymi alegoriami, aktualizowanymi o symbole wciąż żywe dla polskiej świadomości lat 70. XX wieku. Nikt nie wierzył, że możliwa jest adaptacja Wesela Wyspiańskiego, a tymczasem to właśnie ten film, arcydzieło modernizmu, mimo tak gęstej narracji i arcypolskich odwołań, stało się dowodem uniwersalności języka Wajdy i żywotności polskiej kultury doby kontestacji.
ENG:
A portrait of the Polish intelligentsia and peasantry at the end of the nineteenth century, brought together at a wedding in a cottage in the village of Bronowice. Guests from two worlds—the Kraków intelligentsia and the local rural community—gather to celebrate the marriage of a writer and townsman (the Groom) to a peasant woman from Bronowice (the Bride). During a night of heavy drinking, individual characters—including the Journalist, the Poet, the Host, and Czepiec—encounter symbolic spectres that confront them with their attitudes, fears, and unfulfilled national aspirations. The lack of understanding between social classes and unresolved historical traumas ultimately makes any true unity impossible, even when the mysterious Wernyhora offers the wedding guests a chance to ignite a national uprising by handing over the Golden Horn.
Stanisław Wyspiański’s legendary play long seemed impossible to adapt for the screen. At the height of his creative powers, however, Wajda assembled an extraordinary team of artists from different fields (with sound shaped by Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik, and Stanisław Radwan), cast the finest actors of Polish theatre, reconstructed the cottage interior in a Warsaw studio, and filmed exteriors in Kraków and Bronowice. He infused the film with explosive visual energy, asking DOP Witold Sobociński to move the camera in rhythm with music played live on set. The result is a dazzling feast of colour and sound, driven by a masterful sense of rhythm, choreography, and movement—few films have ever so richly deserved an Academy Award for editing.
The first film produced by Film Unit “X,” The Wedding is saturated with painterly quotations and oneiric allegories, updated with symbols still vivid in the Polish consciousness of the 1970s. Few believed Wyspiański’s drama could be successfully adapted, yet this modernist masterpiece—dense with meaning and deeply rooted in Polish culture—proved the universality of Wajda’s cinematic language and the enduring vitality of a culture shaped by dissent.
Język: polski z angielskimi napisami
Language version: polish with english subtitles
WESELE, reż. Andrzej Wajda, Polska 1972, 102'
THE WEDDING, dir. Andrzej Wajda, Poland 1972, 102' czytaj więcej
WAJDA: re-visions
Olśniewająca plastycznie, dźwiękowo i narracyjnie adaptacja dramatu Wyspiańskiego, modernistyczne widowisko udowadniające uniwersalność polskich symboli i siłę rodzimego języka kina.
Portret polskiej inteligencji i chłopstwa końca XIX wieku, których przedstawiciele spotykają się na weselu w bronowickiej chacie. Na ślub literata i mieszczucha (Pana Młodego) z chłopką z Bronowic (Panną Młodą) przybywają goście z dwóch środowisk: inteligencji krakowskiej i lokalnego chłopstwa. W trakcie suto zakrapianej nocy poszczególne postaci – m.in. Dziennikarz, Poeta, Gospodarz i Czepiec – spotykają symboliczne zjawy, które konfrontują ich z konkretnymi postawami, lękami i niespełnionymi aspiracjami narodowymi. Brak porozumienia między klasami, nieprzepracowane traumy historyczne uniemożliwiają jednak jakiekolwiek porozumienie – nawet jeśli tajemniczy Wernyhora, wręczając Złoty Róg, daje uczestnikom wesela szansę na zainicjowanie narodowowyzwoleńczego buntu.
Legendarny dramat Stanisława Wyspiańskiego wydawał się niemożliwy do przeniesienia na ekran. Wajda był jednak u szczytu mocy twórczych, do realizacji filmu zaprosił najwybitniejszych artystów z różnych dziedzin (za akustykę odpowiadali: Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik i Stanisław Radwan), zaangażował najlepszych aktorów polskich teatrów, wnętrze chaty zbudował w studio w Warszawie, a plenery nagrał w Krakowie i Bronowicach. Filmowi nadał niezwykłą energię obrazu, każąc Witoldowi Sobocińskiemu prowadzić kamerę w rytm muzyki granej na planie zdjęciowym. Stworzył imponującą feerię barw i dźwięków, genialnego rytmu, choreografii i dynamiki. Mało który film zasłużył na Oscara za montaż jak Wesele właśnie.
Ten pierwszy z filmów zrealizowanych w Zespole Filmowym „X” nasycony jest malarskimi cytatami i onirycznymi alegoriami, aktualizowanymi o symbole wciąż żywe dla polskiej świadomości lat 70. XX wieku. Nikt nie wierzył, że możliwa jest adaptacja Wesela Wyspiańskiego, a tymczasem to właśnie ten film, arcydzieło modernizmu, mimo tak gęstej narracji i arcypolskich odwołań, stało się dowodem uniwersalności języka Wajdy i żywotności polskiej kultury doby kontestacji.
ENG:
A portrait of the Polish intelligentsia and peasantry at the end of the nineteenth century, brought together at a wedding in a cottage in the village of Bronowice. Guests from two worlds—the Kraków intelligentsia and the local rural community—gather to celebrate the marriage of a writer and townsman (the Groom) to a peasant woman from Bronowice (the Bride). During a night of heavy drinking, individual characters—including the Journalist, the Poet, the Host, and Czepiec—encounter symbolic spectres that confront them with their attitudes, fears, and unfulfilled national aspirations. The lack of understanding between social classes and unresolved historical traumas ultimately makes any true unity impossible, even when the mysterious Wernyhora offers the wedding guests a chance to ignite a national uprising by handing over the Golden Horn.
Stanisław Wyspiański’s legendary play long seemed impossible to adapt for the screen. At the height of his creative powers, however, Wajda assembled an extraordinary team of artists from different fields (with sound shaped by Czesław Niemen, Eugeniusz Rudnik, and Stanisław Radwan), cast the finest actors of Polish theatre, reconstructed the cottage interior in a Warsaw studio, and filmed exteriors in Kraków and Bronowice. He infused the film with explosive visual energy, asking DOP Witold Sobociński to move the camera in rhythm with music played live on set. The result is a dazzling feast of colour and sound, driven by a masterful sense of rhythm, choreography, and movement—few films have ever so richly deserved an Academy Award for editing.
The first film produced by Film Unit “X,” The Wedding is saturated with painterly quotations and oneiric allegories, updated with symbols still vivid in the Polish consciousness of the 1970s. Few believed Wyspiański’s drama could be successfully adapted, yet this modernist masterpiece—dense with meaning and deeply rooted in Polish culture—proved the universality of Wajda’s cinematic language and the enduring vitality of a culture shaped by dissent.
Język: polski z angielskimi napisami
Language version: polish with english subtitles
WESELE, reż. Andrzej Wajda, Polska 1972, 102'
THE WEDDING, dir. Andrzej Wajda, Poland 1972, 102' czytaj więcej