Poznań 23.01.2026, g. 12:00
od 7.00 pln
Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni histrycznych Zamku codziennie w godzinach od 12-20
Bilety: 10 zł (n), 7 zł (u)
W czasie trwania wystawy Anny Kędziory pt. „Gabinet” (24.01‒8.03.) zamkowe przestrzenie można zwiedzać w g. 12-19.
Bilety: 10 zł (n), 7 zł (u)
W czasie trwania wystawy Anny Kędziory pt. „Gabinet” (24.01‒8.03.) zamkowe przestrzenie można zwiedzać w g. 12-19.
Poznań 23.01.2026, g. 12:00
od 15.00 pln
Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni historycznych z audioprzewodnikiem codziennie od 12-20. Wydawanie audioprzewodników w Punkcie Informacyjnym za kasą w godzinach 12-19.Bilety: 15 zł (u), 20 zł (n)
W czasie trwania wystawy Anny Kędziory pt. „Gabinet” (24.01‒8.03.) zamkowe przestrzenie można zwiedzać w g. 12-19. Audioprzewodniki są wydawane do g. 18 (do zwrotu do g. 19).
W czasie trwania wystawy Anny Kędziory pt. „Gabinet” (24.01‒8.03.) zamkowe przestrzenie można zwiedzać w g. 12-19. Audioprzewodniki są wydawane do g. 18 (do zwrotu do g. 19).
Poznań 24.01.2026, g. 11:00
od 25.00 pln
Poszukajmy zimy w muzyce. Gdzie ona jest? U kogo zagościła między dźwiękami? Na warsztatach dzieci poznają utwory muzyczne związane z tematyką zimową. Do tych kompozycji będą tańczyć i bawić się muzycznie.
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Anna Bogusławska
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Anna Bogusławska
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Poznań 25.01.2026, g. 19:00
od 45.00 pln
25.01.2026
JAZZAMEK #71
g. 19 | JAZZPOSPOLITA – koncert promujący nowy album „Kosmopolis”
Sala Wielka / bilety: 50 zł (przedsprzedaż) / 65 zł (w dniu koncertu) /czas trwania: 75’ / wiek: 7+ / miejsca siedzące nienumerowane / bilety dostępne online i w Kasie CK ZAMEK
Jazzpospolita to zespół od samego początku działający na przekór: skojarzeniom, modom, a nawet własnej nazwie. Grupa z założenia balansuje pomiędzy gatunkami muzycznymi i dzięki temu przez lata wypracowała charakterystyczne brzmienie. Bliskie są jej post, avant, pre, trans, prog, soft, hard. Grają jazz, rock, ambient, minimal, trip-hop. Wszystkie etykietki, którymi opatrzono twórczość Jazzpospolitej, naprawdę trudno wymienić. Czy da się je wszystkie spiąć jazzową klamrą?
Dzięki różnorodności swojego brzmienia Jazzpospolita jest gorąco przyjmowana zarówno na scenach klubowych, festiwalach i filharmoniach.
Najnowsza płyta „Kosmopolis” Jazzpospolitej to dźwiękowa opowieść o pięciu zupełnie odmiennych historiach toczących się w różnych miejscach w tym samym czasie. Warszawa. Stare Miasto. Oviedo. Klunton. Polis. Wszystkie dzieją się w słodko-gorzkiej teraźniejszości zmierzającej w nieznane. We współczesności, w której jak nigdy wcześniej to, co nowe, od razu staje się stare. Otwartej czy zamkniętej? Stawiamy pytania, czekamy na odpowiedzi. „Może idealistycznie, ale w dzisiejszym medialno-post-popkulturowym zgiełku nadal chcemy wierzyć w siłę muzyki robionej z potrzeby serca, jej moc sprawczą i wartość dla tych, którzy chcą ją nie tylko usłyszeć, ale i wysłuchać jej” – mówią muzycy zespołu. Ta płyta jest „jakaś”, osobista i tożsamościowa, choć gatunkowo bardzo złożona, wymieszana niczym współczesne polis. Kosmopolis.
15 lat aktywności artystycznej, 8 albumów, kilkaset koncertów w ramach międzynarodowych tras – tak w największym skrócie można opisać działalność Jazzpospolitej. Przez ten czas zespół wystąpił na takich imprezach jak: London Jazz Festival, Copenhagen Jazz Festival, Jazz Comblain, Open’er Festival, Męskie Granie, Jazz Jamboree, Match & Fuse, Edinburgh Jazz & Blues Festival, Garana Jazz, Kaliningrad City Jazz. Uznanie dla występów Jazzpospolitej na żywo wyraziła redakcja 3 Programu Polskiego Radia, nazywając zespół odkryciem koncertowym roku 2011. Koncert Jazzpospolitej na finał Męskiego Grania w 2012 roku obejrzało ponad 10 000 osób. W 2015 roku Jazzpospolita jako jeden z pierwszych zespołów zagrała trasę koncertową w Chinach, udokumentowaną wydaniem płyty „Jazzpo! Live Made in China”. W 2011 roku grupa zdobyła przyznawaną przez widzów(-ki) nagrodę na IX Święcie Kina Niemego za najlepszą muzykę graną na żywo do wyświetlanego obrazu.
W 2023 roku ukazała się płyta Jazzpospolitej, pt. „Obiekt”.
skład:
Stefan Nowakowski – kontrabas
Michał Milczarek – gitara, elektronika
Miłosz Oleniecki – instrumenty klawiszowe
Wojtek Sobura – perkusja
JAZZAMEK #71
g. 19 | JAZZPOSPOLITA – koncert promujący nowy album „Kosmopolis”
Sala Wielka / bilety: 50 zł (przedsprzedaż) / 65 zł (w dniu koncertu) /czas trwania: 75’ / wiek: 7+ / miejsca siedzące nienumerowane / bilety dostępne online i w Kasie CK ZAMEK
Jazzpospolita to zespół od samego początku działający na przekór: skojarzeniom, modom, a nawet własnej nazwie. Grupa z założenia balansuje pomiędzy gatunkami muzycznymi i dzięki temu przez lata wypracowała charakterystyczne brzmienie. Bliskie są jej post, avant, pre, trans, prog, soft, hard. Grają jazz, rock, ambient, minimal, trip-hop. Wszystkie etykietki, którymi opatrzono twórczość Jazzpospolitej, naprawdę trudno wymienić. Czy da się je wszystkie spiąć jazzową klamrą?
Dzięki różnorodności swojego brzmienia Jazzpospolita jest gorąco przyjmowana zarówno na scenach klubowych, festiwalach i filharmoniach.
Najnowsza płyta „Kosmopolis” Jazzpospolitej to dźwiękowa opowieść o pięciu zupełnie odmiennych historiach toczących się w różnych miejscach w tym samym czasie. Warszawa. Stare Miasto. Oviedo. Klunton. Polis. Wszystkie dzieją się w słodko-gorzkiej teraźniejszości zmierzającej w nieznane. We współczesności, w której jak nigdy wcześniej to, co nowe, od razu staje się stare. Otwartej czy zamkniętej? Stawiamy pytania, czekamy na odpowiedzi. „Może idealistycznie, ale w dzisiejszym medialno-post-popkulturowym zgiełku nadal chcemy wierzyć w siłę muzyki robionej z potrzeby serca, jej moc sprawczą i wartość dla tych, którzy chcą ją nie tylko usłyszeć, ale i wysłuchać jej” – mówią muzycy zespołu. Ta płyta jest „jakaś”, osobista i tożsamościowa, choć gatunkowo bardzo złożona, wymieszana niczym współczesne polis. Kosmopolis.
15 lat aktywności artystycznej, 8 albumów, kilkaset koncertów w ramach międzynarodowych tras – tak w największym skrócie można opisać działalność Jazzpospolitej. Przez ten czas zespół wystąpił na takich imprezach jak: London Jazz Festival, Copenhagen Jazz Festival, Jazz Comblain, Open’er Festival, Męskie Granie, Jazz Jamboree, Match & Fuse, Edinburgh Jazz & Blues Festival, Garana Jazz, Kaliningrad City Jazz. Uznanie dla występów Jazzpospolitej na żywo wyraziła redakcja 3 Programu Polskiego Radia, nazywając zespół odkryciem koncertowym roku 2011. Koncert Jazzpospolitej na finał Męskiego Grania w 2012 roku obejrzało ponad 10 000 osób. W 2015 roku Jazzpospolita jako jeden z pierwszych zespołów zagrała trasę koncertową w Chinach, udokumentowaną wydaniem płyty „Jazzpo! Live Made in China”. W 2011 roku grupa zdobyła przyznawaną przez widzów(-ki) nagrodę na IX Święcie Kina Niemego za najlepszą muzykę graną na żywo do wyświetlanego obrazu.
W 2023 roku ukazała się płyta Jazzpospolitej, pt. „Obiekt”.
skład:
Stefan Nowakowski – kontrabas
Michał Milczarek – gitara, elektronika
Miłosz Oleniecki – instrumenty klawiszowe
Wojtek Sobura – perkusja
Poznań 27.01.2026, g. 18:00
od 7.00 pln
„Prawo do ciszy” – dyskusja z udziałem Moniki Bakke, Michała Klichowskiego i Patryka Lichoty połączona z promocją kwartalnika „Czas Kultury” pt. „Ciszej!” (nr 4/2025)
prowadzenie: Lucyna Marzec
Sala pod Zegarem / bilety: 7 zł / czas trwania: 90’ / wiek: 16+
Czy mamy prawo do ciszy? A może powinniśmy zapytać inaczej: jakim prawem jesteśmy jej dzisiaj pozbawiani na każdym kroku? Co z nami robi hałas, który towarzyszy nam już niemal nieustannie? Jak wpływa na nas, na nasze życie, zdrowie, relacje z innymi? Co tracimy, gdy pozwalamy odebrać sobie prawo do ciszy? I dlaczego uznajemy, że zorganizowanie ogłuszającego koncertu w parku w centrum miasta to rzecz normalna, a pragnienie ciszy to luksus, na który mogą sobie pozwolić ci, których stać na wyprowadzkę do cichych enklaw.
To tylko niektóre pytania, które chcielibyśmy zadać w naszej rozmowie, do której zaprosiliśmy specjalistów z różnych dziedzin. A kontekstem będzie dla nas najnowszy numer „Czasu Kultury”, którego główny temat brzmi: „Ciszej!”
„Bycie (tam, gdzie jest) Ciszej! w świecie przesytu dźwięków, natychmiastowej komunikacji i nieustannego szumu staje się dziś towarem, przywilejem i gestem oporu. Coraz częściej występuje jako nazwa inwestycji deweloperskich, usługa "premium" w postaci silent retreats lub aplikacji sprzedających "cyfrowe wyciszenie". Jednocześnie powraca jako przestrzeń potencjalna – miejsce uważnego współistnienia, wsłuchiwania się w innych i kształtowania zrównoważonych miast. Cisza przestaje być biernym brakiem hałasu, staje się aktywną siłą zdolną wspierać wielogatunkowe wspólnoty, kwestionować dominujące modele komunikacji i otwierać alternatywne sposoby bycia” – pisze Monika Bakke, redaktorka prowadząca ten numer „Czasu Kultury”, która będzie jedną z uczestniczek naszej rozmowy. „W świecie nieustannej głośności, "ciszej" znaczy bardziej obecnie, bardziej odpowiedzialnie, bardziej wspólnie”.
MONIKA BAKKE - założycielka Centrum Humanistyki Środowiskowej UAM, filozofka, krytyczka sztuki i kuratorka; profesorka na Wydziale Filozoficznym UAM. Zajmuje się sztuką i estetyką w perspektywie posthumanistycznej, międzygatunkowej i genderowej. Autorka licznych tekstów naukowych w tym książek „Bio-transfiguracje. Sztuka i estetyka posthumanizmu” (2010), „Ciało otwarte” (2000); współautorka „Pleroma: Art in search of fullness” (1998); redaktorka „Estetyki australijskich Aborygenów” (2004), „Going Aerial: Air, Art, Architecture” (2006), „The Life of Air: Dwelling, Communicating, Manipulating” (2011) oraz „Refugia. (Prze)trwanie transgatunkowych wspólnot miejskich” (2021). Stypendystka British Council, Central European University, Jan van Eyck Academie, Cornell University i Australian National University. Zabiega o utworzenie Parku Ciszy w Poznaniu na byłym Stadionie im. Edmunda Szyca.
MICHAŁ KLICHOWSKI - profesor nauk społecznych. Pełnomocnik rektora ds. otwartej nauki, dyrektor Centrum Neuronauki Poznawczej, kierownik Zakładu Badań nad Procesem Uczenia Się Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor ponad 100 publikacji naukowych, w tym książek, artykułów i rozdziałów. Prowadzi badania podstawowe w obszarze neuronauki poznawczej i pedagogiki eksperymentalnej. Otrzymał wiele nagród naukowych, w tym Nagrodę Naukową Polskiej Akademii Nauk i stypendium MNiSW dla wybitnych młodych naukowców. Jego ostatnia książka „Efekt neuro” została uznana przez jury konkursu ACADEMIA za najlepszą publikację akademicką w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych 2025 roku.
PATRYK LICHOTA - kompozytor, muzyk, autor instalacji multimedialnych, aplikacji AR/VR, wideo, spektakli teatralnych i słuchowisk. Absolwent kulturoznawstwa i muzykologii. Doktor nauk o sztuce, adiunkt w Instytucie Teatru i Sztuki Mediów, wykładowca na kierunku media interaktywne i widowiska UAM w Poznaniu. Stypendysta Visegrad Foundation w National Tsing Hua University w Tajwanie. Koordynator Kampanii Słyszę Dobre Dźwięki i „Przewodnika po ekologii akustycznej” dla Filharmonii w Szczecinie. Autor książek „Tradycje hałasu w sztuce dźwięku” i „Transpozycje obecności w sztuce mediów – od telekinezy do teleobecności”.
LUCYNA MARZEC - badaczka literatury i zapisów życia, redaktorka naczelna „Czasu Kultury” (wspólnie z Maciejem Dudą). Napisała m.in. „Papiery po Iłłakowiczównie. Archiwum jako przedmiot badań” (2022). Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej UAM w Poznaniu.
prowadzenie: Lucyna Marzec
Sala pod Zegarem / bilety: 7 zł / czas trwania: 90’ / wiek: 16+
Czy mamy prawo do ciszy? A może powinniśmy zapytać inaczej: jakim prawem jesteśmy jej dzisiaj pozbawiani na każdym kroku? Co z nami robi hałas, który towarzyszy nam już niemal nieustannie? Jak wpływa na nas, na nasze życie, zdrowie, relacje z innymi? Co tracimy, gdy pozwalamy odebrać sobie prawo do ciszy? I dlaczego uznajemy, że zorganizowanie ogłuszającego koncertu w parku w centrum miasta to rzecz normalna, a pragnienie ciszy to luksus, na który mogą sobie pozwolić ci, których stać na wyprowadzkę do cichych enklaw.
To tylko niektóre pytania, które chcielibyśmy zadać w naszej rozmowie, do której zaprosiliśmy specjalistów z różnych dziedzin. A kontekstem będzie dla nas najnowszy numer „Czasu Kultury”, którego główny temat brzmi: „Ciszej!”
„Bycie (tam, gdzie jest) Ciszej! w świecie przesytu dźwięków, natychmiastowej komunikacji i nieustannego szumu staje się dziś towarem, przywilejem i gestem oporu. Coraz częściej występuje jako nazwa inwestycji deweloperskich, usługa "premium" w postaci silent retreats lub aplikacji sprzedających "cyfrowe wyciszenie". Jednocześnie powraca jako przestrzeń potencjalna – miejsce uważnego współistnienia, wsłuchiwania się w innych i kształtowania zrównoważonych miast. Cisza przestaje być biernym brakiem hałasu, staje się aktywną siłą zdolną wspierać wielogatunkowe wspólnoty, kwestionować dominujące modele komunikacji i otwierać alternatywne sposoby bycia” – pisze Monika Bakke, redaktorka prowadząca ten numer „Czasu Kultury”, która będzie jedną z uczestniczek naszej rozmowy. „W świecie nieustannej głośności, "ciszej" znaczy bardziej obecnie, bardziej odpowiedzialnie, bardziej wspólnie”.
MONIKA BAKKE - założycielka Centrum Humanistyki Środowiskowej UAM, filozofka, krytyczka sztuki i kuratorka; profesorka na Wydziale Filozoficznym UAM. Zajmuje się sztuką i estetyką w perspektywie posthumanistycznej, międzygatunkowej i genderowej. Autorka licznych tekstów naukowych w tym książek „Bio-transfiguracje. Sztuka i estetyka posthumanizmu” (2010), „Ciało otwarte” (2000); współautorka „Pleroma: Art in search of fullness” (1998); redaktorka „Estetyki australijskich Aborygenów” (2004), „Going Aerial: Air, Art, Architecture” (2006), „The Life of Air: Dwelling, Communicating, Manipulating” (2011) oraz „Refugia. (Prze)trwanie transgatunkowych wspólnot miejskich” (2021). Stypendystka British Council, Central European University, Jan van Eyck Academie, Cornell University i Australian National University. Zabiega o utworzenie Parku Ciszy w Poznaniu na byłym Stadionie im. Edmunda Szyca.
MICHAŁ KLICHOWSKI - profesor nauk społecznych. Pełnomocnik rektora ds. otwartej nauki, dyrektor Centrum Neuronauki Poznawczej, kierownik Zakładu Badań nad Procesem Uczenia Się Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor ponad 100 publikacji naukowych, w tym książek, artykułów i rozdziałów. Prowadzi badania podstawowe w obszarze neuronauki poznawczej i pedagogiki eksperymentalnej. Otrzymał wiele nagród naukowych, w tym Nagrodę Naukową Polskiej Akademii Nauk i stypendium MNiSW dla wybitnych młodych naukowców. Jego ostatnia książka „Efekt neuro” została uznana przez jury konkursu ACADEMIA za najlepszą publikację akademicką w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych 2025 roku.
PATRYK LICHOTA - kompozytor, muzyk, autor instalacji multimedialnych, aplikacji AR/VR, wideo, spektakli teatralnych i słuchowisk. Absolwent kulturoznawstwa i muzykologii. Doktor nauk o sztuce, adiunkt w Instytucie Teatru i Sztuki Mediów, wykładowca na kierunku media interaktywne i widowiska UAM w Poznaniu. Stypendysta Visegrad Foundation w National Tsing Hua University w Tajwanie. Koordynator Kampanii Słyszę Dobre Dźwięki i „Przewodnika po ekologii akustycznej” dla Filharmonii w Szczecinie. Autor książek „Tradycje hałasu w sztuce dźwięku” i „Transpozycje obecności w sztuce mediów – od telekinezy do teleobecności”.
LUCYNA MARZEC - badaczka literatury i zapisów życia, redaktorka naczelna „Czasu Kultury” (wspólnie z Maciejem Dudą). Napisała m.in. „Papiery po Iłłakowiczównie. Archiwum jako przedmiot badań” (2022). Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej UAM w Poznaniu.
Poznań 29.01.2026, g. 20:15
od 30.00 pln
Młody książę, rozdarty między lojalnością a własnymi wątpliwościami, żyjący w świecie pełnym władzy i przywilejów, ośmiela się postawić fundamentalne, wszystkim nam bliskie pytanie.
Hiran Abeysekera („Życie Pi”), laureat nagrody Oliviera, wciela się w Hamleta w odważnej i współczesnej wersji jednej z najbardziej znanych tragedii Szekspira. Za reżyserię tej błyskotliwej, stylowej i pełnej mrocznego humoru reinterpretacji odpowiada Robert Hastie („Standing at the Sky’s Edge”, „Operation Mincemeat”), zastępca dyrektora artystycznego National Theatre.
Autor: William Shakespeare
Obsada: Hiran Abeysekera
Twórcy: Robert Hastie (reżyseria)
Czas trwania: 180 min. (bez przerwy)
Hiran Abeysekera („Życie Pi”), laureat nagrody Oliviera, wciela się w Hamleta w odważnej i współczesnej wersji jednej z najbardziej znanych tragedii Szekspira. Za reżyserię tej błyskotliwej, stylowej i pełnej mrocznego humoru reinterpretacji odpowiada Robert Hastie („Standing at the Sky’s Edge”, „Operation Mincemeat”), zastępca dyrektora artystycznego National Theatre.
Autor: William Shakespeare
Obsada: Hiran Abeysekera
Twórcy: Robert Hastie (reżyseria)
Czas trwania: 180 min. (bez przerwy)
Poznań 30.01.2026, g. 19:00
od 30.00 pln
„Warstwy” w choreografii Katarzyny Żeglickiej i Alicji Czyczel eksplorują temat opieki i troski w duchu radykalnej wyobraźni. Na scenie zobaczymy praktykowanie nadziei oraz emancypację od opresyjnych norm. Obrazy na scenie promują różnorodność ciał, ekspresję artystyczną i dostępność sztuki. Spektakl skupia się na praktykowaniu nadziei, spekulowaniu na temat scenariuszy troski w oparciu o radykalną wyobraźnię na temat antykapitalistycznej i antypatrialchalnej rzeczywistości. Według Alexy Khasnabisha i Maxa Haivena radykalna wyobraźnia czerpie z przeszłości i historii innych ludzi oraz jest podstawą solidarności i walki z opresją; to zdolność wyobrażania sobie świata i życia takimi, jakie mogłyby być. Inspiracją do powstania spektaklu są losy bohaterek książki Cristiny Morales "Lektura uproszczona" oraz życie Fridy Kahlo. Oprócz doświadczenia niepełnosprawności i “słabości”, łączy je niezgoda wobec zastanej rzeczywistości.
W procesie pracy nad spektaklem: “słabość”, anarchia bohaterek z “Lektury uproszczonej” oraz idea opieki i troski zaprowadziły performerki w praktykowanie choreografii mocno zespolonej z ich wrażliwością, a ich wersja anarchii bardziej niż z przewrotem kojarzy się z ideą etyki troski Sary Ruddick. Autorka “Maternal thinking” uznaje miłość, troskę, wspieranie i rozwój za zbiór tak zwanych praktyk maternalnych, które mogą się stać nową formą relacji obywatelskich. Mogą również doprowadzić do pozytywnych zmian społeczno-politycznych na świecie, przezwyciężając relacje budowane na rywalizacji, chęci wykazania przewagi czy stosowaniu przemocy wobec innych jednostek.
W procesie twórczym ogromne znaczenie mają marzenia artystek o wielowarstwowym świecie, w którym jest miejsce dla wszystkich istot. Żeglicka i Czyczel przyglądają się potencjałom zmian budowanym przez naszą wyobraźnię. Łącząc własne herstorie, queerowe feminizmy i praktyki cielesne, tworzą sceniczną opowieść złożoną z marzeń o anarchistycznym świecie.
Istotnym obszarem pracy twórczej jest wypracowanie relacji z publicznością i zaproszenie jej do radykalnej wyobraźni, która w dobie globalnych polikryzysów - ekologicznym, politycznym, ekonomicznym, wojennym i innych - ma naprawczy i emancypacyjny charakter. Zawarte w spektaklu znaczenia i wrażliwość są odpowiedzią na potrzebę zbudowania rzeczywistości opartej na anarchii rozumianej nie jako chaos, lecz jako budowanie wspólnoty i miłości.
Spektakl przybierze formułę relaxed performance, w której publiczność będzie zachęcona do swobodnego eksplorowania przestrzeni widowni i sceny, bycia w ciele z poszanowaniem własnych potrzeb (na siedząco, leżąco i stojąco) i wychodzenia poza normatywne schematy odbiorcze. Zgodnie z tą koncepcją publiczność nie musi zachowywać ciszy w trakcie pokazu. Spektakl będzie dostępny dla osób z różnymi potrzebami, co jest nierozerwalną częścią radykalnej wyobraźni.
"Warstwy" prezentowane będą w CK ZAMEK z tłumaczeniem na PJM oraz audiodeskrypcją.
Zapraszamy Widzów(-ki) od 16 roku życia (sceny nagości).
koncepcja, choreografia i performans: Katarzyna Żeglicka, Alicja Czyczel
dramaturgia: Daria Kubisiak
muzyka: Joanna Piwowar-Antosiewicz
multimedia: Volha Salakheyeva
kostiumy i scenografia: Marika Wojciechowska
reżyseria światła: Eryk Makohon
tłumaczenie PJM: Jakub Studziński
audiodeskrypcja: Barbara Pasterak
produkcja: Izabela Zawadzka, Paweł Łyskawa / Krakowski Teatr Tańca
Spektakl jest międzynarodową koprodukcją, został wybrany w programie Europe Beyond Access, jako obiecująca premiera otwierająca przestrzeń do tworzenia inkluzywnych przestrzeni wypowiedzi twórczej.
W procesie pracy nad spektaklem: “słabość”, anarchia bohaterek z “Lektury uproszczonej” oraz idea opieki i troski zaprowadziły performerki w praktykowanie choreografii mocno zespolonej z ich wrażliwością, a ich wersja anarchii bardziej niż z przewrotem kojarzy się z ideą etyki troski Sary Ruddick. Autorka “Maternal thinking” uznaje miłość, troskę, wspieranie i rozwój za zbiór tak zwanych praktyk maternalnych, które mogą się stać nową formą relacji obywatelskich. Mogą również doprowadzić do pozytywnych zmian społeczno-politycznych na świecie, przezwyciężając relacje budowane na rywalizacji, chęci wykazania przewagi czy stosowaniu przemocy wobec innych jednostek.
W procesie twórczym ogromne znaczenie mają marzenia artystek o wielowarstwowym świecie, w którym jest miejsce dla wszystkich istot. Żeglicka i Czyczel przyglądają się potencjałom zmian budowanym przez naszą wyobraźnię. Łącząc własne herstorie, queerowe feminizmy i praktyki cielesne, tworzą sceniczną opowieść złożoną z marzeń o anarchistycznym świecie.
Istotnym obszarem pracy twórczej jest wypracowanie relacji z publicznością i zaproszenie jej do radykalnej wyobraźni, która w dobie globalnych polikryzysów - ekologicznym, politycznym, ekonomicznym, wojennym i innych - ma naprawczy i emancypacyjny charakter. Zawarte w spektaklu znaczenia i wrażliwość są odpowiedzią na potrzebę zbudowania rzeczywistości opartej na anarchii rozumianej nie jako chaos, lecz jako budowanie wspólnoty i miłości.
Spektakl przybierze formułę relaxed performance, w której publiczność będzie zachęcona do swobodnego eksplorowania przestrzeni widowni i sceny, bycia w ciele z poszanowaniem własnych potrzeb (na siedząco, leżąco i stojąco) i wychodzenia poza normatywne schematy odbiorcze. Zgodnie z tą koncepcją publiczność nie musi zachowywać ciszy w trakcie pokazu. Spektakl będzie dostępny dla osób z różnymi potrzebami, co jest nierozerwalną częścią radykalnej wyobraźni.
"Warstwy" prezentowane będą w CK ZAMEK z tłumaczeniem na PJM oraz audiodeskrypcją.
Zapraszamy Widzów(-ki) od 16 roku życia (sceny nagości).
koncepcja, choreografia i performans: Katarzyna Żeglicka, Alicja Czyczel
dramaturgia: Daria Kubisiak
muzyka: Joanna Piwowar-Antosiewicz
multimedia: Volha Salakheyeva
kostiumy i scenografia: Marika Wojciechowska
reżyseria światła: Eryk Makohon
tłumaczenie PJM: Jakub Studziński
audiodeskrypcja: Barbara Pasterak
produkcja: Izabela Zawadzka, Paweł Łyskawa / Krakowski Teatr Tańca
Spektakl jest międzynarodową koprodukcją, został wybrany w programie Europe Beyond Access, jako obiecująca premiera otwierająca przestrzeń do tworzenia inkluzywnych przestrzeni wypowiedzi twórczej.
Poznań 30.01.2026, g. 20:00
od 20.00 pln
Gdy zapada zmrok, Zamek zmienia się nie do poznania… Jeśli nie boisz się ciemności, zapraszamy Cię na nocną wędrówkę po zamkowych wnętrzach. Razem poszukamy śladów niezwykłych historii. Zwiedzanie przewidziane dla dorosłych i dla dzieci.
Pamiętaj o latarce!
zbiórka: Hol Wielki
czas trwania: 75 min
wiek:10 +
bilety: 25 zł (n), 20zł (u)
Pamiętaj o latarce!
zbiórka: Hol Wielki
czas trwania: 75 min
wiek:10 +
bilety: 25 zł (n), 20zł (u)
Poznań 31.01.2026, g. 11:00
od 25.00 pln
Co robią rybki zimą? Śpią czy pływają pod lodem? Zrobimy kolorowe, tekturowe ryby. Różne kształty, wielkości, gatunki, nawet takie, które istnieją tylko w naszej wyobraźni. Będą mieć łuski na szczęście i bardzo zróżnicowane barwy. Powstaną unikatowe, nie tylko złote, rybki pomagające nam spełnić marzenia.
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Magdalena Bryl
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Dzieci pozostają pod opieką prowadzącej.
prowadzenie: Magdalena Bryl
czas trwania: 45’
wiek: 3‒5 lat
liczba miejsc ograniczona
Poznań 24.01.2026, g. 11:00
Poznań 25.01.2026, g. 19:00
Poznań 30.01.2026, g. 19:00
