Dziś

Reżyserski debiut Kristen Stewart, ze światową premierą w Cannes, to odważna adaptacja autobiograficznej książki Lidii Yuknavitch, nad którą artystka pracowała osiem lat. „Chronologia wody” to przejmująca opowieść o dorastaniu w cieniu przemocy, o młodzieńczym samozniszczeniu i o ratunku, który przynoszą pływanie oraz pisanie. W centrum filmu znajduje się kobiece ciało – źródło bólu, siły i wolności – sportretowane w hipnotyzującej roli Imogen Poots.
Język: angielski z polskimi napisami
CHRONOLOGIA WODY, reż. Kristen Stewart, Francja, Łotwa, USA 2025, 128' czytaj więcej

W połowie lat 80. francuskie kino pulsowało kolorami i żywiołową akcją. Cinéma du look przedkładało widowisko nad treść, estetykę nad psychologię, a twórcy tacy jak Jean-Jacques Beineix, Leos Carax czy Luc Besson wnosili na ekrany świeżość, jednocześnie udowadniając, że kino gatunkowe może być w pełni autorskie. „Narwana miłość” wpisuje się w nieformalne założenia tego nurtu, lecz Andrzej Żuławski w swojej wizji idzie jeszcze dalej. To dzieło dzikie, nieokiełznane, nieustannie balansujące na krawędzi dramatu, zgrywy i psychodelicznej halucynacji. Czerpiąc inspirację z „Idioty” Dostojewskiego Żuławski po raz kolejny wraca do jednego z najważniejszych tematów swojej twórczości, przygląda się dynamice emocjonalnego trójkąta, tu rozpisanego między młodą Mary (Sophie Marceu) i jej kochanków – gangstera Micky’ego (Tchéky Karyo) oraz naiwnego marzyciela Leona (Francis Huster). Egzystencjalny dramat u Żuławskiego przybiera formę szalonego teledysku (świetna muzyka Stanisława Syrewicza), w którym wydarzyć się może wszystko. To połączenie romansu, kina sensacyjnego (z najlepszą sceną napadu na bank przynajmniej do czasu „Mrocznego rycerza” Christophera Nolana), błazeńskiej komedii i energii z kreskówek – nieprzypadkowo w pierwszej scenie bandyci pojawiają się w maskach postaci z filmów Disneya. Żuławski wpuszcza widzów na pole minowe, atakuje bodźcami i nie podsuwa łatwych rozwiązań. „Narwana miłość” to audiowizualne doświadczenie jedyne w swoim rodzaju.
Język: francuski z polskimi napisami
NARWANA MIŁOŚĆ, reż. Andrzej Żuławski, Francja 1985, 101' czytaj więcej

Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice.

Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad „i”. No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne.

Język: angielski z polskimi napisami

DRAMA, reż. Kristoffer Borgli, USA 2026, 106' czytaj więcej

Przyjęty burzą braw na festiwalu w Cannes, prezentowany w sekcji Un Certain Regard debiut reżyserski aktora Harrisa Dickinsona („Babygirl", „W trójkącie", „Georgie ma się dobrze") z Lazurowego Wybrzeża wyjechał z nagrodą FIPRESCI. Tytułowy „Łobuz", brawurowo zagrany przez Franka Dillane’a, to młody londyńczyk, który żyje na ulicy, zmaga się z uzależnieniem i codzienną walką o przetrwanie. Spędza dni, prosząc o drobne, a jednocześnie szuka kawałka dachu nad głową, miejsca, w którym mógłby ukryć swój nędzny dobytek. Kiedy nieznajomy mężczyzna chce zapłacić za jego posiłek, Mike postanawia skorzystać z okazji. Bohater Dickinsona bywa niewinny jak sierotka z bajki, pełen uroku, z jakim kojarzymy chłopięcą niedojrzałość, by w jednej sekundzie zmienić się w drapieżnika i manipulatora. W drobnym, szczupłym Mike’u aktor pomieścił jeszcze dziecięcą złość, młodzieńczą beztroskę, olbrzymi głód bliskości, ale i agresję wybuchającą w nieoczekiwanych momentach. „Łobuz" jest hołdem dla kina Mike’a Leigh, dla czułości i humoru idących w parze z czujną obserwacją i ostrą krytyką relacji społecznych. Przywołujący atmosferę tamtych opowieści film Dickinsona jest zarazem na wskroś współczesny. Powstał bowiem w czasie, gdy kryzys bezdomności w Londynie osiągnął zatrważające rozmiary.
Język: angielski z polskimi napisami
ŁOBUZ, reż. Harris Dickinson, Wielka Brytania 2025, 99' czytaj więcej

Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni historycznych z audioprzewodnikiem codziennie od 12-20. Wydawanie audioprzewodników w Punkcie Informacyjnym za kasą w godzinach 12-19.Bilety: 15 zł (u), 20 zł (n) czytaj więcej

Zapraszamy do zwiedzania przestrzeni histrycznych Zamku codziennie w godzinach od 12-20
Bilety: 10 zł (n), 7 zł (u) czytaj więcej

Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes. Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowych „Chłopek” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu.
Język: niemiecki, angielski z polskimi napisami
WPATRUJĄC SIĘ W SŁOŃCE, reż. Mascha Schilinski, Niemcy 2025, 149' czytaj więcej

Często zapominamy, że za efektami pracy sztucznej inteligencji, które wyskakują niczym królik z kapelusza iluzjonisty, kryją się algorytmy, infrastruktura, ludzka praca i realne koszty społeczne oraz środowiskowe.
Wystawa „AI – Algorytmy Iluzji” zaprasza do krytycznego spojrzenia na sztuczną inteligencję jako fenomen kulturowy, polityczny i artystyczny. Poprzez prace współczesnych artystów i artystek odkrywamy, co naprawdę kryje się za technologicznymi narracjami – od władzy i wiedzy, przez wysiłek i więzi, aż po wyobrażenia przyszłości.
To opowieść nie tylko o technologii, ale o nas samych i o tym, co znaczy być człowiekiem w świecie algorytmów, danych i połączeń.
Czy ufasz AI? Jak wyobrażasz sobie przyszłość z AI? Co czujesz, myśląc o AI?
Przyjdź i wejdź do świata „Algorytmów Iluzji”.

artyści i artystki:
Cécile Babiole
Kate Crawford
Weronika Gęsicka
Paweł Janicki
Przemysław Jasielski
Vladan Joler
Jarosław Klupś
Jakub Koźniewski
Agnieszka Kurant
Ania Malinowska
Trevor Paglen
Anna Ridler
RYBN.ORG
Joanna Żylińska

kuratorki: Sylwia Szykowna, Aleksandra Kosior
aranżacja: Wojciech Luchowski
identyfikacja wizualna: Agata Kulczyk
produkcja: Anna Fiszer, Dorota Żaglewska
program towarzyszący: Magdalena Dworak-Mróz czytaj więcej